Menu


Speellijst 17 januari 2019

Goedenavond, luisteraars leuk dat u luistert donderdagavond,  Het is donderdag avond even na zeven uur dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special over The Analogues en White Album Lve in Liverpool. En ook lekker veel blues.

Speellijst 17 januari 2019

eerste uur

01 -  Buddy Guy - She Nineteen Years Old - 5.42

02 -  Pat Benatar - True Love - 4.33

03 -  John Hammond - You Don't Love Me - 4.01

04 -  Denise Lasalle & Latimore - Right Place, Right Time. - 4.17

05 -  Denise LaSalle- Why Am I Missin' You - 8.39

06 -  The Twelve Bar Blues Band - The Key To Your Hart - 6.50

07 -  Davy Knowles & Nick Schnebelen - Dear Mr Fantasy - 9.43

tweede uur

01 -  De Kast - Droom Maar Zacht - 3.44

02 -  The Analogues - While My guitar Gently Weeps - 5.40

03 -  The Analogues - Happiness Is A Warm Gun - 2.50

04 -  The Analogues - Julia - 3.07

05 -  The Analogues - Birthday - 2.47

06 -  The Analogues - Yer Blues - 3.50

07 -  The Analogues - Helter Skelter - 3.54

08 -  The Analogues - Cry Bay Cry - 3.08

09 -   Leif De  Leeuw Band - Mr. Hangman - 5.44

10 -  Motorhead - Till The End - 4.32

11 -  Motorhead - Whorehouse Blues - 3.52

12 -  Danny Bryant's Redeyeband - Tell Me - 5.22

De direct vanaf de eerste show uitverkochte theatertour van The Analogues rond The White Album zit er op. Maar het enthousiasme voor het vijftig jaar oude repertoire van The Beatles is nog steeds zo groot dat besloten is om in het najaar van 2018 nog 15 extra shows in te lassen.Bij The White Album wordt er visueel en theatraal flink uitgepakt, maar het uitgangspunt blijft de muzikale authenticiteit. Daarbij komen er, naast de vijfkoppige band, flink wat hulptroepen (strijkers, blazers) mee, én een compleet arsenaal aan bijzondere, vintage-instrumenten. De shows staan in het teken van de verjaardag van The White Album. Dat verscheen op 22 november 1968 ruim 50 jaar geleden, vandaar deze Anniversary Editions. The Analogues willen dan bovendien de CD/LP van hun versie van The White Album Live in Liverpool feestelijk te presenteren. Het lijkt een traditie te worden: in 2017 werd de tour rond Sgt. Pepper eveneens afgesloten met de verjaardag van dat album én de presentatie van de live CD door The Analogues.  In oktober verscheen The White Album Live In Liverpool van The Analogues. Dit is na Magical Mystery Tour en Sgt. Pepper alweer het derde album dat in een integrale live-uitvoering van deze internationaal gelauwerde ‘Beatles live recreators’ wordt uitgebracht. Het is dit jaar precies 50 jaar geleden dat het legendarische Beatles-dubbelalbum verscheen. The White Album is bekend van favorieten als Back In The USSR, Helter Skelter, Blackbird en While My Guitar Gently Weeps. The White Album Live In Liverpool werd in de zomer opgenomen in Beatles-mekka Liverpool, waar The Analogues waren uitgenodigd als hoofdact van The International Beatleweek. Bart van Poppel, musical director en bandlid, vertelt: “We speelden in de Liverpool Philharmonic Hall en hoewel we de show al talloze keren gespeeld hebben, voelde het toch als een soort première. In Nederland weet ons publiek inmiddels wat we doen, maar daar stonden we voor een zaal met doorgewinterde Beatles-kenners. Dan komt een stelletje Nederlanders ze even laten zien hoe het moet, dat was toch een beetje eng. Maar de reacties en recensies waren ontzettend positief.” En van dit album nu in deze special voor jullie de nummers:     

While My guitar Gently Weeps           

Happiness Is A Warm Gun           

Julia            

Birthday      

Yer Blues                

Helter Skelter         

en als laatste Cry Baby Cry        

 


Speellijst 10 januari 2019

Luisteraars als u op Donderdag aan uw radio toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special over David Bowie live at Clastonbury 2000.

Speellijst 10 januari 2019

eerste uur

01 -  Tedeschi Trucks Band - Midnight in Harlem - 7.59

02 -  Lucky Peterson - Out Of The Flrying Pan Into The Fire - 7.12

03 -  Lucky Peterson - He's The Answer - 4.15

04 -  Chef'Special - Amigo (Acoustic) - 3.07

05 -  Beth Hart - Tell Her You Belong To Me - 6.27

06 -  Beth Hart - Leave The Light On - 5.27

07 -  Stevie Nicks & Lori Nicks -  Nightbird  - 5.08

08 -  Peter Gabriel with Paula Cole -  Don t Give Up - 7.09

tweede uur

01 -  John Mayall - Need Your Love - 4.11

02 -  David Bowie - Rebel Rebel - 4.13

03 -  David Bowie - Fame - 4.25

04 -  David Bowie - All The Young Dudes - 3.44

05 -  David Bowie - Under Pressure - 5.23

06 -  David Bowie - Heroes - 5.58

07 -  David Bowie - Let's Dance - 7.07

08 -  Iron Maiden - The Evil That Men Do - 4.35

09 -  Eelke - Satisfaction And Desire - 3.33

10 -  John Norum - We Wil Be strong - 4.17

11 -  John Norum - Time Will Find The Answer - 5.02

Voor de live mini special gaan we vandaag naar David Bowie live at Clastonbury 2000. David Bowie was een vernieuwende artiest, die gedurende zijn lange loopbaan de meest uiteenlopende muziekstijlen naar zijn hand zette. Hij was van grote invloed op een hele generatie muzikanten ná hem.  Na een aarzelende start in diverse bandjes, probeerde Bowie het als solo-artiest. Een groot aantal singles flopten, maar met het nummer Space Oddity brak hij door. Het liedje over een wandeling door de ruimte kwam precies op tijd uit: in hetzelfde jaar (1969) zette de eerste mens een stap op de maan.  Daarna ging het snel met Bowie. Met een ijzersterke band (The Spiders From Mars) zette hij het alter ego Ziggy Stardust neer. Bowie speelde met zijn androgyne uiterlijk. Hij leek een buitenaards wezen, dat zowel man als vrouw was. Samen met Marc Bolan (T.Rex) vond Bowie zo de glamrock uit. Na een periode in de VS vertrok David Bowie naar West-Berlijn om daar muziek op te nemen, die nog altijd als baanbrekend geldt. Een van zijn bekendste nummers, Heroes, was geïnspireerd op een verliefd stel dat Bowie zag zoenen in de schaduw van de Berlijnse Muur. Hij nam het lied later ook in het Duits op. Ook de albums Low en Lodger werden in Berlijn opgenomen. Daarnaast produceerde Bowie daar ook de eerste twee albums van zijn vriend Iggy Pop.  Bowie zelf ondergaat de lof bescheiden. In 2004 kondigt de zanger aan dat hij stopt met optredens en lijkt met pensioen te gaan. De verrassing is dan ook groot als Bowie terugkomt met twee sterke albums: The Next Day (2012) en Blackstar (2016). Blackstar, dat juichend werd ontvangen door de internationale muziekpers, blijkt ook zijn laatste album te zijn. Twee dagen na de release overlijdt Bowie aan de gevolgen van kanker. In 2000 stond hij voor de tweede keer live op Clastonbury. Een praatgrage Bowie verscheen in 2000 op Glastonbury met een royale greep uit zijn muzikale verworvenheden van de tussenliggende 29 jaar. „Ik voel liefde in deze zaal!” vergiste hij zich opzettelijk in de locatie. Bowie schiep een intieme sfeer onder de meer dan 60.000 festivalgangers rond de Pyramid Stage. Met een bewonderenswaardige souplesse schakelt hij tussen oude nummers en het toen nog recente ‘Little Wonder’. ‘Absolute Beginners’ kondigt hij aan als zijn favoriete nummer uit de eighties. Zijn uitmuntende band schakelt moeiteloos van het subtiel georkestreerde ‘Ashes to Ashes’ naar de razende rock van ‘Rebel Rebel’. De slepende funk van ‘Fame’ en het met treingeluiden ingeleide ‘Station to Station’ illustreren hoe Bowie zich telkens bleef vernieuwen, inclusief ‘Hallo Spaceboy’ dat terugkeert naar het ruimtevaartthema van het hier afwezige ‘Space Oddity’. Een warme herinnering aan een meesterperformer. En van dit concert nu in deze special:            

Rebel Rebel         

Fame                      

All The Young Dudes

Under Pressure                   

Heroes                      

En Let’s Dance                

 

 


Speellijst 03 januari 2019

 

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Het is dan donderdagavond 3 januari 2019 even na zeven uur dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. Wij willen eerst alle luisteraars nog een fijn en gezond 2019 toewensen. En vandaag in deze blues en rock gaan we  aandacht besteden aan de Overleden zangers, zangeressen en muzikanten. Die zijn overleden in  2018.  Het is niet allemaal blues en rock maar wel veel lekkere en mooie muziek.  De iconische gitaarriffs van overleden Eddie Clarke zijn geliefd bij de fans van de Britse heavy metal band Motörhead terwijl de fluit die wordt bespeeld door Ray Thomas in het instrumentale middenstuk van The Moody Blues-klassieker Nights In White Satin nagenoeg iedereen bekend in de oren klinkt.  Aretha Franklin draagt gedurende een groot aantal jaren in haar muzikale carrière de titel 'Queen of Soul', Anneke Grönloh heeft in ons land maar liefst vier nummer 1 hits op rij terwijl Tab Hunter maar één echte hit heeft en Burt Reynolds bovenal acteur is maar toch een eenmalig uitstapje op zanggebied maakt. Welke meer dan honderd bekende maar vooral ook minder bekende vocalisten, muzikanten en producers uit de populaire en lichte muziek zijn er in 2018 overleden? Veel te veel voor twee uur radio dus hebben we de best passende voor blues en rock bij elkaar gezocht en daar gaan we de komende twee uur naar luisteren.

 Speellijst 03 januari 2019

 eerste uur

01 -  The Moody Blues - Nights In White Satin - 6.37

02 -  France Gall - Poupée De Cire, Poupée De Son - 2.40

03 -  Denise LaSalle- Why Am I Missin' You - 8.39

04 -  Motorhead - Till The End - 4.32

05 -  The Cranberries – Zombie - 5.21

06 -  The Edwin Hawkins Singers - Oh Happy Day - 5.09

07 -  The Zombies - Time of the Season - 4.16

08 -  The Temptations -  Papa Was A Rolling Stone - 6.58

tweede uur

01 -  Mr. Big - To Be With You - 6.46

02 -  Frightened Rabbit – Things - 4.19

03 -  Aretha Franklin – Think - 3.06

04 -  Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Alabama - 5.59

05 -  Jefferson Airplane - Somebody To Love - 4.31

06 -  Charles Aznavour - Yesterday When I Was Young - 3.31

07 -  Tony Joe White - Closer To The Truth - 7.44

08 -  The Buzzcocks - Ever fallen in love - 2.53

09 -  Nancy Wilson - I Can't Make You  Love Me - 4.44

10 -  Willy DeVille - Heaven Stood Stil - 3.55

 

 

 

 


Speellijst 27 december 2018

Goedenavond, luisteraars leuk dat u luistert op donderdag avond, het is donderdagavond 27 december 2018 en dit is de laatste blue n rock van dit jaar. Het is even  na zeven uur dus tijd voor  2 uur lekkere muziek. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek  met vandaag aandacht voor: John Lee Hoocker, The Mo, Joe Bonamassa natuurlijk nog vele andere.

Speellijst 27 december 2018

eerste uur

01 -  Muddy Waters - Rolling Stone - 3.05

02 -  John Lee Hooker - I'm In The Mood - 3.03

03 -  Elmore James - Dust my broom - 2.50

04 -  The Mo - Asia (1984) - 3.37

05 -  The Mo - Fred Astaire - 2.58

06 -  The Mo - Cheese - 2.21

07 -  Joe Bonamassa - Double Croossing Time - 7.33

08 -  Guns N' Roses Ft. Sir Elton John - November Rain - 9.43

09 -  Heart - Dreanmboat Annie - 4.17

10 -  Heart - Wild Child - 5.11

11 -  Heart - Call Of The wild  - 4.04  

tweede uur

01 -  Cult - Edie Cioo Baby - 3.36

02 -  Live Mini special Johnny Winter & Dr. John - 23.51

03 -  Larkin Poe  - Black Betty - 3.46

04 -  Larkin Poe -  Rollin' And Tumblin' - 4.56

05 -  Tedeschi Trucks Band - Darling Be Home Soon - 9.48

 

 

In de mini special nu een gedeelte van een concert van Johnny Winter & Dr. John. Johnny Winter werd geboren op 23 februari 1944 in Beaumont Texas. Hij begon al heel jong met muziek maken. Eerst op de klarinet, later koos hij voor de ukelele en op aandringen van zijn vader ging hij uiteindelijk over op de gitaar. Toen hij elf jaar was begon hij een duo samen met zijn broer Edgar. Vanaf 1959 speelde Johnny in verschillende bandjes totdat hij in 1968 doorbrak. In datzelfde jaar verscheen zijn eerste album ‘The Progressive Blues Experiment’. Daarna volgden nog meerdere succesvolle albums. In 1977 ging hij samenwerken met Muddy Waters. In de jaren 80 maakte hij een aantal bluesrock albums. O.a. door zijn drugs- en drankgebruik, of volgens sommigen vanwege het feit dat hij een albino was, ging zijn gezondheid vanaf de jaren 90 achteruit. Hij bleef wel optreden en bracht ook nog regelmatig albums uit. Johnny Winter overleed op 16 juli 2014 in Zurich, vier dagen nadat hij had opgetreden op het Lovely Days Festival in Wiesenin Zwitserland. Hij werd 70 jaar. In april van dit jaar verscheen ‘Live in Sweden 1987’, de registratie van een optreden van de band van Johnny Winter en Dr. John in deze mini special hebben wij vandaag een opname van nog weer  3 jaar eerder van een session tussen deze twee met de bekende gierende gitaarsolo’s van Johnny Winter, zijn schorre grommende zang, een bonkende drummer en een pompende bas.  Dr. John neemt het heft in handen met mooie pianosolo’s en voortreffelijke zang. Door de duidelijke inbreng van Dr. John komt er meteen meer variatie in het concert De bluesrock van Johnny Winter komt live heel goed tot zijn recht. En de fraaie bijdragen van Dr. John geven net even dat beetje variatie. En dat bijna 24 minuten lang een heerlijk stukje muziek.

 

 


Speellijst 20 december 2018

Luisteraars leuk als u donderdag aan het toestel zit, het is dan op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock.  En we hebben op deze donderdag een kerst blues en rock geheel passend bij de tijd van het jaar. Dus de kerstliedjes in een lekkere blus of een stevige rock uitvoering. Of speciaal geschreven blues of rock kerstmuziek

Speellijst 20 december 2018

eerste uur

01 -  Canned Heat -  Christmas Blues - 7.35

02 -  B.B.King - Christmas Comes But Once A Year - 4.14

03 -  Bob Dylan - Have Yourself A Merry Little Christmas - 4.06

04 -  Blind boys Of Alabama & Taj Mahal -  Merry Christmas To You -3.51

05 -  Eric Clapton- Cryin Christmas Tears - 4.06

06 -  Alice Cooper - Santa Claus is coming to town - 4.21

07 -  Jon Bon Jovi  - Blue Christmas - Live at the White House - 3.39

08 -  Chuck Berry -  Run Rudolph Run - 2.40

09 -  Elvis Presley & Gretchen Wilson - Merry Christmas, Baby - 8.06

10 -  Joe Bonamassa - Lonesome Christmas   - 3.46

tweede uur

01 -  Iron Maiden - Another rock and roll Christmas - 4.25

02 -  Marilon - Happy Xmas (War Is Over) - 3.57

03 -  Marilon - Stop The Cavalry - 3.08

04 -  Marilon - Let It Snow - 2.31

05 -  Marilon - Lonely This Christmas - 5.15

06 -  Marilon - Little Saint Nick - 6.04

07 -  Nitty Gritty Dirt Band - Jingle Bells - 2.56

08 -  Slade - Merry Xmas Everybody - 3.28

09 -  Sonny Boy Williamson -  Sonny Boy's Christmas Blues - 2.39

10 -  Thin Lizzy & Sex Pistols (The Greedies) - A Merry Jingle - 3.09

11 -  Train - Shake up Christmas - 4.00

12 -  Twisted Sister - The Price (A Twisted Xmas) - 4.22

We hebben ook een soort van mini special deze kerst blues en rock en daar in hebben we gekozen voor Marilon. Dat Marillion een hele trouwe fanbase heeft is geen nieuws. De ontdekkers van crowd-funding doen er alles aan om hun fans telkens weer wat extra’s te geven. Een reeds zestienjarige traditie is het uitbrengen van een speciaal gratis album voor alle fans aangesloten bij een van de vele fanclubs. Hierop worden speciale versies van nummers, speciale live opnames, speciale kerstshows onder andere de Snow-where Else’ Tour en soms speciaal kerstnummers opgenomen. Zo ook weer in 2013. In het jaar waarin Marillion drie succesvolle Marillion Weekends mocht organiseren en een lange zomerbreak had gepland, doken de heren in september 2013 de studio in om twee kerstnummers op te nemen. En in december als speciaal kerstpresentie vielen deze bij alle fans, overal ter wereld, in de brievenbus. De cd begint met de traditionele kerstgroet van de band, waarbij de bandleden alle fans bedanken voor hun trouw en loyaliteit. Tevens worden de hoogtepunten van het afgelopen jaar doorgenomen. Natuurlijk staat plezier en fun voorop bij deze speciale fanclub cd, maar de band laat ook even horen dat ze het muzikaal nog steeds kunnen en dat we in de toekomst dus wat kunnen verwachten. En een kerstnummer met een geweldige gitaarsolo van Rothery is natuurlijk top! Als je met kerst aangepaste muziek wilt draaien  en dat willen wij is dit echt speciaal en daarom een special met:      

Happy Xmas (War Is Over)         

Stop The Cavalry                     

Let It Snow                          

Lonely This Christmas              

en als laatste  Little Saint Nick . Allemaal nummer die door de jaren heen op hun kerst special zijn uitgebracht .

 

 


Speellijst 13 december 2018

Goedenavond, luisteraars het is leuk dat u donderdag  weer aan het toestel zit, Want het is ook op deze donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat dan Cock van Peppen en de presetatie is van Ruud Bazuin en we zijn dan weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met  muziek van Glen Hansard, Mark Knopfler & Emmylou Harris, Stray Cats  en nog veel meer met een mini special van The Danny Giles Band

Speellijst 13 december 2018

eerste uur

01 -  Mr. Big - Alive And kickin - 5.02

02 -  Glen Hansard - Why Woman - 3.03

03 -  Glen Hansard -  Your Heart's Not On It - 5.03

04 -  All Saints - Pure Shores - 4.17

05 -  All Saints - Black Coffee - 4.37

06 -  Lucie Silva - Nothing Else Matters - 4.49

07 -  Mark Knopfler & Emmylou Harris - Beachcombing - 4.04

08 -  Mark Knopfler & Emmylou Harris - Red Staggerwing - 2.52

09 -  Aap Noot Mies - Ongekend - 3.34

10 -  Stray Cats - Rock This Town - 2.35

11 -  Stray Cats - Too Hip Gotta Go - 2.30

12 -   Stray Cats - C'mon Everybody - 3.44

tweede uur

01 -  Blackberry Smoke - The Good Live - 3.54

02 -  The Danny Giles Band - Don't Go Messin  - 9.52

03 -  The Danny Giles Band - Three hours past midnight - 9.40

04 -  The Danny Giles Band - Who knows - 8.03

05 -  Inxs - Mediate - 4.00

06 -  Inxs - Never Tear Us Apart - 3.40

07 -  The Twelve Bar Bluesband - Life is Hard (when you play the blues) - 10.05

 

In de live mini special zit de The Danny Giles Band.  The Danny Giles band top power blues trio uit Engeland. Met geweldig gitaarwerk in combinatie met een rete strakke ritmesectie zijn bepalende en smaakmakende ingrediënten bij het spelen van power blues. Aan deze voorwaarden word ruimschoots voldaan en de talrijke aanwezigen, blijkbaar allemaal grote liefhebbers, lieten zich graag meevoeren op de energieke klanken van the Danny Gilesband uit Londen, Engeland. De nog jonge Giles heeft al een respectabele staat van dienst en heeft in de bluesscene van de Engelse hoofdstad een geduchte reputatie opgebouwd met het jarenlang begeleiden van tal van coryfeeën. Na het zien van Joe Bonamassa en Walter Trout wist hij precies wat hij wilde blues spelen. Danny Giles is een begenadigd blues- en rockgitarist die in staat is om het publiek aan zich te binden. Samen met zijn bandleden verzorgt hij een avond vol pure rockblues afgewisseld met gevoelige bluesballads. De Danny Giles Band is een huwelijk tussen moderne en klassieke bluesrock muziek. Bestaand uit Danny Giles Vocalas/Gitaar, Pat Garvey Drums en Jon Chase Bass brengt dit trio krachtige rock met een twist van Blues, Gospel en Soul. Met hun No Nonsense benadering een band om rekening mee te houden. Hun Debuut album 'More is More' verscheen begin 2015. Op een koude zondagmiddag vertrok ik om de Londense  The Danny Giles Band eens te gaan beluisteren. Dit trio genoemd naar de frontman Danny Giles speelt zeer powerfulle bluesrock,waarin het gitaarspel van Danny in het middelpunt staat.Misschien soms teveel maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Het was ook altijd geen power wat de klok sloeg.Er werd ook  trage en prachtige bluesballads gespeeld,altijd met een solo van Danny ertussen.Het maakt deze man niet uit of hij heel gevoelig moet spelen of vingervlugge solo’s,hij kan beiden evengoed aan. Danny moet voor niemand  onderdoen in zijn gitaarspel. Hij is vingervlug op zijn Fender. En hij bewijst ook dat je geen kast met pedalen moet hebben om leadgitaar te spelen. Danny is een top leadgitarist. In Nederland toert Danny regelmatig en probeert via dit land ook verder Europa in te palmen. Het was een afwisseling van eigen nummers en welbekende covers op eigen wijze gespeeld. Zo passeerden onder andere Always on the run (Lenny Kravitz),Going down (Freddie King),Shake your moneymaker (Elmore James),Help me (Sonny Boy Williamsen) en Hey Joe (Jimi Hendrix) de revue. In het laatste nummer kregen Jon op zijn bas en Doug op de drums ook hun moment, om te laten zien dat ze meer kunnen dan alleen Danny begeleiden. Wat ze ook met succes lieten horen.  Wie graag veel gitaarsolo’s hoort komt bij deze band zeker aan zijn trekken. Ze staan regelmatig in Nederland ergens op een podium. En in deze mini special hoor je ze in:            

Don't Go Messin                      

Three hours past midnight                  

en Who knows                 

 

 

 


Speellijst 06 december 2018

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock En donderdag zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de muziek Met vandaag weer eens wat extra aandacht  een paar lekkere hits uit de vervolgen dagen en muziek van  Coco Montoya, Ana Popovic, Eric Sardinas, Fannie Mae, The Beatles en vele andere en een live mini special van  Dr John & Eric Clapton.

Speellijst  06 december 2018

eerste uur

01 -  Candy Dulfer met Chris Dallin en Trijntje Oosterhuis - I Am Blessed - 4.20

02 -  Diverse Artiesten tijdens de 2012 OFFICIAL Americana Awards - The Weight - 6.23

03 -  Taylor Dayene - Tell It To My Heart - 3.38

04 -  Coco Montoya, Ana Popovic, Eric Sardinas, Fannie Mae, - Baby Won't You Pleas Come Home   - 16.03

05 -  UltraVox - Vienna - 4.39

06 -  Little River Band - It's A Long Way There - 4.10

07 -  My Blue Van -Better Believe (Strange Love) - 3.04

08 -  Jazz Politie - Liefdesliedjes - 4.23

tweede uur

01 -  Great White - The Angel Song - 4.51

02 -  Dr John & Eric Clapton -  live show  - 22.48

03 -  Heart - All I Wanna Do Is Make Love To You - 5.06

04 -  The Beatles - While My Guitar Gently Weeps - 2.41

05 -  The Beatles - While My Guitar Gently Weeps - 4.45

06 -  George Harrison and Eric Clapton  - While my guitar gently weeps - 5.08

07 -  Amy Winehouse - All My Loving (The Beatles) - 3.09

Voor de live mini special gaan we naar Dr John & Eric Clapton. De dubbele betekenis die Mac Rebenack alias Dr. John aan de oude bijnaam van zijn geboorteplaats New Orleans geeft, zal de goede verstaander niet ontgaan. Daar laat Mac, die in zijn teksten ongemeen fel uitpakt tegen de regering, geen twijfel over bestaan. Om zijn statements kracht bij te zetten wordt hij bijgestaan door Eric Clapton, die hier eindelijk weer eens alle gitaarregisters opentrekt. Met Dr. John’s pianoblues. De receptuur daarvoor is simpel: Louter topmusici, de ongelooflijk rijke muzikale traditie en natuurlijk een flinke snuif van de wonderdokter zelf.   Eind jaren zestig nam Rebennack de artiestennaam “Dr. John The Night Tripper” aan, ontleend aan een legendarische voodoo dokter, die rond 1800 in Louisiana zijn praktijken uitoefende. In zijn psychedelische optredens gebruikte Dr. John voodoo rituelen en droeg hij extravagante kostuums en pruiken, waarmee hij zich een cultstatus wist te verwerven. The Night Tripper liet zich in Nederland voor het eerst zien tijdens het Holland Pop Festival (1970) in Rotterdam, beter bekend als ‘Kralingen’. Dr. John herinnert zich dat Hollandse Woodstock nog maar al te goed, omdat hij meteen na zijn optreden terug naar Londen moest om zijn album The Sun, The Moon and Herbs af te maken. Ook toen verdrongen de popsterren zich om aan de sessies mee te mogen doen. Mick Jagger en Eric Clapton behoorden tot de smaakmakers die zich koesterden in de schaduw van de meester. En in deze mini special treed hij op samen met Eric Clapton die bij blue en rock geen enkele aankondiging meer hoeft te krijgen. En deze twee hoor je nu samen in een 22 minuten durend concert. Dus ga er maar lekker voor zitten en geniet er maar van.

 

 


Speellijst 29 november 2019

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben we daarin muziek van van Crosby Stills Nash & Young, King Of The World, Kings Of Leon,  en nog veel meer.  En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van the Analogues.

eerste uur

01 -  Deep Purple – Blacknight - 6.40

02 -  Deep Purple - When A blind Man Cries - 7.30

03 -  Crosby Stills Nash & Young - Almost Cut My Hair - 7.28

04 -  King Of The World - Fool No More - 3.48

05 -  King Of The World - If You Want To Leave - 6.17

06 -  Garry B B Coleman - The Sky Is Crying - 9.13

07 -  Kings Of Leon - Supersooker - 3.44

08 -  Kings Of Leon - Temple - 4.07

tweede uur

01 -  Joe Bonamassa with Beth Hart - I'll Take Care of You - 6.06

02 -  The Analogues - Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band - 2.10

03 -  The Analogues - Lucy In The Sky With Diamonds - 3.49

04 -  The Analogues - Getting Better - 2.52

05 -  The Analogues - Lovely Rita - 2.45

06 -  The Analogues - Good Morning Good Morning - 2.44

07 -  The Analogues - A Day In The Life - 5.52

08 -  Derek And The Dominos - Bell Bottom Blues - 5.06

09 -  Derek And The Dominos- Key To The  Highway - 9.38

10 -  JT Coldfire - She's Crazy - 5.23

11 -  Melissa Etheridge and Orianthi -  Johnny B. Goode - 5.52

De Nederlandse band The Analogues trekken op dit moment door het land en spelen dit meesterwerk van de Beatles live in al zijn analoge schoonheid. Hiervoor wordt werkelijk alles uit de kast getrokken. Dit betekent dat er een vrachtwagenlading vol met prachtige en zeldzame vintage apparatuur op het podium wordt geïnstalleerd. Een sitar en tabla voor ‘Within You, Without You’; een zeldzaam Lowkey Keyboard voor ‘Lucy In The Sky With Diamonds’; een harp voor ‘She’s Leaving Home en natuurlijk een hele batterij aan Strijkers en Blazers. Ben je nieuwsgierig of er een kazoo die opduikt in ‘Lovely Rita’, dan moet je de band echt zelf live gaan zien. Cock deed dit in theater De Veste en is groot fan sinds die tijd.  Op 1 juni 2017 was het precies vijftig jaar geleden dat een van de belangrijkste en invloedrijkste albums aller tijden uitkwam: ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ van The Beatles. Het album - dat door The Beatles zelf nooit live werd gespeeld - wordt integraal uitgevoerd door de Nederlandse Beatles sound-a-like band The Analogues.  The Analogues bestaat uit Bart van Poppel, Diederik Nomden, Jac Bico, Jan van der Meij en Fred Gehring. Dit album is een integrale live-uitvoering van het legendarische Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band dat met behulp van oorspronklijke instrumenten en vintage apparatuur is opgenomen. En in deze mini special hadden we graag het hele album laten horen maar na veel wikken en wegen gekozen voor:                     

Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band                        

Lucy In The Sky With Diamonds                      

Getting Better                       

Lovely Rita                         

Good Morning Good Morning            

en een A Day In The Life          

 


Speellijst 22 november 2018

Goede avond luisteraars op donderdag avond rond zeven uur is het tijd voor blues en rock met Ruud en Cock bij Stadsradio Delft. Met donderdag a.s. muziek van: George Michael & Mary J. Blidge, Laura Cox Band, Jeff Beck & Beth Hart en natuurlijk nog veel mee andere lekkere muziek.

eerste uur

01 -  Lou Raws - Lady Love - 3.45

02 -  Smokie - Lay Back In The Arms Of someone - 4.22

03 -  Maria Muldaur - Play Someting Sweet (Brickyard Blues ) - 4.55

04 -  George Michael & Mary J. Blidge - A Differend Corner - 4.30

05 -  Laura Cox & Gaelle Buswel (The Marshall Tucker Band)  - Can't You See - 4.23

06 -  Laura Cox Band - Too Nice For Rock N Roll  - 5.28

07 -  Krezip - I Would Stay - 3.50

08 -  Krezip - Everything And More - 4.05

09 -  Green Day - Boulevard of Broken Dreams - 5.45

10 -   Jeff Beck & Beth Hart - Purple Rain - 6.12

tweede uur

01 -  Peter Frampton & Leslie West  - Mississippi Queen - 6.26

02 -  Eric Gales - Don't Fear The Reaper - All Along The Watchtower - 4.41

03 -  Eric Gales - Purple Haze - 6.35

04 -  Eric Gales - Voodoo Child - Kashmir - Back in Black - Fur Elise (Beethoven) - 10.04

05 -  Dan Baird - I Love You Period - 4.24

06 -  Walter Trout - Time For Movin 'on - 4.25

07 -  Ava Nova - Once Again - 3.55

08 -  Agnita - Move On - 2.42

09 -  The Beatles - I'm So Tired - 2.03

10 -  The Beatles - Dont Pas me By - 3.50

11 -  The Beatles - why Don't We Do It In The Road - 1.41

In de mini special gaan we op donderdag luisteren naar Eric Gales De charismatische gitarist en zanger Eric Gales staat bekend om zijn stevige riffs en kenmerkende solo’s. Op vrijdag 9 november was de Amerikaanse gitaarvirtuoos in ons land met een dynamische combinatie van rock, funk en dampend vette blues rock.  Eric Gales groeide op in een muzikaal gezin in Memphis, Tennessee, waar de muziek al vanaf jonge leeftijd met de paplepel werd in gegoten. De kerk speelde een belangrijke rol, waardoor Eric al gauw in aanraking kwam met blues en gospel. Zijn broers leerden de gitaar ondersteboven en linkshandig te spelen – de Gales’ familietraditie – en lieten Eric kennis maken met verschillende muziekstijlen.  Op vierjarige leeftijd begon Eric gitaar te spelen, wat hem erg makkelijk af ging. Via zijn broers kwam hij in aanraking met stijlen als jazz, country en blues, en artiesten als Jimi Hendrix, Eric Clapton, Stevie Ray Vaughan, Jerry Reed en Albert King. Ook hiphop en fusion kwamen voorbij en al deze stijlen smeedt Eric Gales tot een eigen creatie, puur op gevoel.  Een optreden van Eric Gales betekent dat je voorbereid moet zijn op emotie, heel veel emotie, in welke vorm dan ook. Of het nou de dankbaarheid is dat hij na 20 jaar langs de afgrond te hebben gelopen nu eindelijk zijn “rust” heeft gevonden of de blijdschap dat hij nu precies dat doet, waar hij goed in is, muziek maken. Het uit zich allemaal in een emotionele rollercoaster, die hij op inspirerende en pure manier aan het publiek ten toon spreidt. Het spel van de uit Memphis afkomstige gitaarvirtuoos is misschien het best te omschrijven als intuïtief. Meestal tovert hij een grote verscheidenheid aan uitstapjes uit zijn gitaar, wat enerzijds nogal eens rommelig overkomt, maar anderzijds ook zijn genialiteit onderstreept. Hij heeft een bijzondere sound omdat hij linkshandig een rechtshandige gitaar “upside down” speelt, met ook de snaren omgedraaid dus, net zoals bv Doyle Bramhall II. Het maakt het allemaal net even spannender. Na de introductie volgt een Bass & Drums Jam en heeft Eric even de tijd om op adem te komen. Om daarna weer daverend terug te komen en ‘zijn tijd’ op te eisen voor de Blue Öyster Cult cover, (Don’t Fear) The Reaper. Ook hier wordt weer flink uitgepakt. Bij Swamp gaan de remmen er helemaal af en komt de hele band maximaal tot leven. Over de grond buitelend soleert Eric nog even wat op los. Met Voodoo Child gaat voor de zoveelste keer het dak eraf en wordt een einde aan de avond gebreid. Een supermooie avond, waarbij Eric je mee neemt op reis, zijn reis, die niet altijd even gemakkelijk is geweest. Hij is bezig aan en nieuwe cd en ik kan bijna niet wachten. Maar nu eerst wat muziek van dit concert met achter elkaar:                                     

Don't Fear The Reaper - All Along The Watchtower                       

Purple Haze             

en  een medley van Voodoo Child - Kashmir - Back in Black - Fur Elise             

 


Speellijst 15 november 2018

600 ste blues en rock met Ruud en Cock

Goedenavond, luisteraars leuk dat u luistert donderdagavond, het is die avond 14 november 2018  na zeven uur alweer tijd voor de 600 ste blues en rock met Ruud en Cock ja echt de 600 ste. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er ook weer veel variatie in de muziek met vandaag  Ed Sheeran and Elton John, Eric Clapton, Fleetwood Ma en nog heel veel andere muziek. Met in het tweede uur een mini special van Eric Steckel

Speellijst 15 november 2018

eerste uur

01 -  Whitney Houston - I will Always Love You - 4.29

02 -  Ed Sheeran - Tenerife Sea - Jumpers For Goalposts - 6.43

03 -  Ed Sheeran and Elton John - Don't go breaking my heart - 4.38

04 -  Hot Chocolate - You Sexy Thing - 3.55

05 -  Eric Clapton - My Father’s Eyes - 8.27

06 -  Peaches & Herb - Reunited - 5.44

07 -  Long Tall Ernie & Shakers - Do You Remember - 4.50

08 -  Fleetwood Mac - Brown Eyes (with Lindsey & Peter Green) - 5.06

09 -  Fleetwood Mac - Tusk - 3.37

tweede uur

 01 -  Vengaboys - We Like To Party - 3.41

02 -  Eric Steckel - We're still friends - 11.58

03 -  Eric Steckel - I'll Play The Blues For You - 7.56

04 -  Eric Steckel - Saint Augustine - 12.19

05 -  Dr, Hook - Sylvia's Mother - 2.50

06 -  Dr, Hook - When You're In Love With A Beatiful Woman - 2.44

07 -  Ana Popovic feat. Robben Ford  - Slow Dance - 6.36

 In de live mini special zit deze donderdag Eric Steckel. De inmiddels 28 jarige Eric Steckel is momenteel één van de snelst groeiende gitaarvirtuozen in de blues- en rockwereld. Al meer dan tien jaar toert hij onafgebroken de wereld over met zijn energieke en soulvolle blues. Steckel, die ook wel de jongste veteraan van de bluesrock wordt genoemd, wordt bejubeld door bluesgrootheden als Walter Trout en John Mayall en stelt live nooit teleur!  En Als je leest dat ‘Polyphonic Prayer’ al het elfde album is dat Eric Steckel op ons bluesrockliefhebbers afvuurt, zou je kunnen denken te maken te hebben met een heuse veteraan. Niets is echter minder waar: Eric Steckel is pas 28 jaar; hij debuteerde als 11-jarige in 2002 met ‘A Few Degrees Warmer’ en werd enkele jaren later uitgenodigd door John Mayall om met hem en zijn Bluesbreakers een Scandinavische tour te ondernemen. Dat is met recht een indrukwekkend cv voor zo’n jonge kerel, nietwaar dit nieuwste album, waarop Steckel alle instrumenten voor zijn rekening neemt met uitzondering van de drums, trapt energiek af met het dampende Waitin’ For The Bus, dat vervolgd wordt door de prachtige bluesballad We’re Still Friends, waarin Steckel nog maar eens zijn geweldige gitaarskills etaleert. Track drie, She’s 19 Years Old, is nu al een live-favoriet in de dop, een nummer dat zijn “guitar-driven blues rock” stevig in de verf zet. Ook de rest van het materiaal, met een totale speelduur van een klein uur, kan de toets der kritiek ruimschoots doorstaan, met als uitschieters Can’t Go Back, Unforgettable, Tennessee, It’s My Own Fault en de fabelachtige apotheose Make It Rain, zonder uitzondering nummers waarop hij aantoont een meer dan talentvol pianist/Hammond-organist te zijn. Omdat hij al 10 jaar toert is er genoeg live materiaal te vinden voor deze special met daarin        

We're still friends                            

I'll Play The Blues For You          

en Saint augustine            

 

 

 

 


Speellijst 08 november 2018

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special over Jackie Venson

Speellijst 08 november 2018

eerste uur

01 -  Geoege Michael & Elton John - Don't Let The sun Go down On Me - 5.48

02 -  Sterlatone - Ashes - 4.07

03 -  Sterlatone - You're The Reason - 2.35

04 -  Witney Houston - I'm Your Baby Tonight - 4.09

05 -  Witney Houston – Miracle - 5.43

06 -  Scorpions - Wind Of Change - 5.38

07 -  Toni Braxton - Spannish Guitar - 4.47

08 -  Joe Bonamassa, Dusty Hill, Derek Trucks and Billy Gibbons Induction Freddie King - I'm Going Down - 5.24

09 -  Matthias Reim - Verdammt, Ich Lieb Dich - 3.40

10 -  Paul Rodgers & Brian May - All Right Now - 7.02

tweese uur

01 -  DeWolff - Devil On A Wire - 5.34

02 -  Jackie Venson - Always Free - 5.26

03 -  Jackie Venson - Back To Earth - 4.57

04 -  Jackie Venson - Bluesgarage - 6.21

05 -  Jackie Venson - Boston Weather - 6.02

06 -  Rod Stewart - Lost In You - 4.57

07 -  Rod Stewart - Forever Young - 3.58

08 -  Ana Popovic - She Was A Doorman - 4.59

09 -  Extreme - Last Hour - 5.38

10 - Extreme - Peace (Saudade) - 6.37

Voor de mini special valt de keuze deze week op Jackie Venson. Jackie Venson, geboren en getogen in AustinTexas, jongste zus van acht broers en zusters en dochter van vader Andrew Venson, een bekende musicus in Austin in de jaren tachtig. Zij studeerde klassiek piano aan het bekende Berklee College of Music in Boston van 2008 tot 2011 en haalde haar bachelor in compositie en studio productie. In het laatste jaar op Berklee verruilde zij de piano voor gitaar. Het voelde niet goed om mijn leven te wijden aan het spelen van muziek van oude dode mannen. De muziekopleiding op Berklee vond zij gedegen maar niet inspirerend. Het was vooral heel hard werken met elke dag oefenen en veel huiswerk. Veel tijd voor vrije expressie was er niet en de medeleerlingen waren vooral met zichzelf bezig. Maar ja, elk studiejaar kost 60.000 dollar dus dan werk je wel, of je wilt of niet. Daarom heb ik de opleiding van vier jaar ook in drie jaar afgerond. Direct nadat zij  was afgestudeerd bracht zij twee EP’s uit, ‘Rollin’ On’ en ‘The Unreleased’. In 2014 kwam haar debuutalbum uit, genaamd ‘The Light in Me’ en in 2016 ‘Live at Strange Brew’. Vorig jaar verscheen een EP ‘Transcends. Waarbij alle songs van haar hand zijn. Voor deze EP heeft zij vijf nummers geselecteerd, de rest zal verschijnen op haar full-album dat maart 2019 uitkomt. Uit de manier van songs schrijven blijkt dat zij een musicus van deze tijd is: zij gebruikt een loop-pedaal en begint met een thema en een akkoordenreeks. Vervolgens gaat zij over deze basis heen soleren waardoor er verschillende melodielijnen ontstaan. De tekst is afhankelijk van de stemming van de compositie. Op mijn vraag welk onderdeel voor haar leidend is, antwoordde zij: “beiden horen bij elkaar en zijn mij dierbaar, maar de muziek heeft een minieme voorsprong.” De songs karakteriseren zich als funky en bluesy waarbij, naast haar  werkelijk magnifieke vrije gitaarspel, haar mooie en heldere stem bijdraagt aan deze bijzondere EP. En in deze mini special hebben we wat live opnames van haar bij elkaar gezocht en dat zijn                         Always Free                             

Back To Earth                    

Bluesgarage,

en Boston Weather               

 

 

             

 

              

          


Speellijst 18 oktober 2018

luisteraars leuk als u gaat luisteren op de donderdag avond, het is op na zeven uur altijd tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En in deze blues en rock donderdag aandacht voor de blues, oude en nieuwere blues  En een live mini special van Nick Gravenites.

Speellijst 18 oktober 2018

eerste uur

01 -  Richard marx - Angelina - 5.07

02 -  Junior Wells - Little Red Rooster - 14.24

03 -  5 seconds Of Summer  - 18 - 5.50

04 -  5 seconds Of Summer - What I Like abbout You - 3.50

05 -  Jimi Hendrix -  Power of soul - 5.56

06 -  Carley Patton - Shake It And Break It - 3.04

07 -  Sonny Boy Williamson - Don't Start Me Tolkin - 2.30

08 -  Lightnin' Hopkins - Coffee Blues - 2.40

09 -  Elmore James - Dust My Broom - 2.50

10 -  Stevie Ray Vaughan - Life Without Me - 9.42

tweede uur

01 -  Eric Clapton & Friends - Sensitive Kind - 5.17

02 -  Nick Gravenites - Coming Home Babe - 6.17

03 -  Nick Gravenites - Walking Blues

04 -  Nick Gravenites - Livin' In The Right-Hand World - 8.39

05 -  John Norum - Face The Truth - 4.17

06 -  John Norum - In Your Eyes - 3.45

07 -  Seasick Steve - Walking Blues  - 4.41

08 -  Melisa Etheridge - Similar Features - 4.41

09 -  Melisa Etheridge - Precious Pain - 4.15

 In de live mini special vandaag Nick Gravenites. De naam Nick Gravenites ken je waarschijnlijk vooral als liefhebber van jaren ´60 Chicago blues en San Francisco bluesrock en pychedelica van ht zelfde tijdperk. Maar dit is geen muziek voor een breder publiek. Want hoewel Gravennites een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de muziek deze hoogtijdagen. Heeft hij veel gedaan in de schaduw en achter de schremen.  Veel mensen kennen hem door de tientallen mooi nummer die hij schreef. Voor Paul Butterfield, Janis Joplin, Elvin Bishop Charlie Musselwihite , David croby en nog vele anderen. Ook werkte hij als producer op vele albums van deze artiesten.  Hij  is geboren  op 2 oktober 1938 in  Chicago, Illinois, Verenigde Staten De door hem gemaakte films zijn Chicago Blues Reunion: Buried Alive in the Blues enz.  En hij zat zelf in de muziekgroepenThe Electric Flag (1967 – 1969), Big Brother and the Holding Company de begelijdongs band van janis joplin  De grote doorbraak van Big Brother komt met het optreden op het Monterey Pop Festival in 1967. Ze krijgen een contract bij Columbia Records en Albert Grossman wordt hun manager. Vervolgens toert de band door de Verenigde Staten en in de zomer van 1968 komt hun tweede album uit: Cheap Thrills. Hoewel de opnamen van het album erg moeizaam verlopen wordt Cheap Thrills een succes: het album staat 8 weken op nummer 1 in de Verenigde Staten. In november 1968 verlaat Joplin Big Brother om solo verder te gaan. Sam Andrew blijft met Joplin samenwerken. Getz en Albin sluiten zich aan bij Country Joe and the Fish. In de herfst van 1969 komt de band weer bij elkaar en komen er drie nieuwe muzikanten bij: Nick Gravenites (zang), Dave Schallock (gitaar) en Kathi McDonald (zang). In 1970 wordt het eerste album van Big Brother zonder Joplin uitgebracht: Be a Brother. In 1971 wordt het album How Hard It Is uitgebracht, waarna de band in 1972 uit elkaar gaat. In 1987 kwam Big Brother weer bij elkaar. Ze maken, in wisselende bezetting, nog een aantal albums en geven regelmatig concerten. In oktober 2016 kwamen zij naar Nederland voor een aantal optredens, onder andere in de North Sea Jazz Club in Amsterdam, De Bosuil in Weert, Het Paard in Den Haag en Luxor Live in Arnhem. Zangeres bij deze optredens was Eileen Humphreys. Maar in deze mini special van Nick Gravenites solo met band de nummers                                 

Coming Home Babe                                

Walking Blues                 

en Livin' In The Right-Hand World                     

 

 

 


Speellijst 11 oktober 2018

Luisteraars leuk als u op donderdag aan het toestel zit of via internet luistert,Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. In deze blues en rock op donderdag a.s. aandacht voor de in de vorige week overleden Q 65 gitarist Joop Roelofs  en muziek van vele andere.  En in het tweede uur een extra  langen mini special  van een live concert van de eveneens op 29 september overleden blues gitarist Otis Rush. Dus ik zou zeggen ga lekker luisteren

Speellijst 11 oktober 2018

eerste uur

01 -  U 2 - If God Will Send His Angles - 5.05

02 -  Amy Winehouse - Me & Mr Jones - 2.40

03 -  Lenny Kravitz - Beyond The 7th Sky - 4.53

04 -  Q 65 - Ann - 2.47

05 -  Q 65 -The Life I Live /  You're the Victor - 6.25

06 -  Candy Dulfer - Heavely City - 6.03

07 -  Candy Dulfer - Home Is Not A House - 4.10

08 -  Small Faces - Tin Soldier - 3.20

09 -  Talk Talk - Its My Live - 3.40

10 -  Talk Talk - DumDum Girl - 3.34

11 -  Alanis Morisette - Mary Jane - 4.35

tweede uur

01 -  Alanis Morisette - Ironic - 3.38

02 -  Otis Rush In Concert - 47.15

 

De mini spcial gaat deze week over Otis Rush die eind vorige maand  is overleden. Otis Rush, een van de meest invloedrijke Chicago-bluesgitaristen, is 29 september op 84-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn vrouw Masaki Rush op zijn website bekendgemaakt.   Rush stond bekend als de architect van de West Side Chicago blues in de jaren vijftig en zestig. Daarna brak hij internationaal door. Veel van zijn songs worden gezien als bluesklassiekers. Hij beïnvloedde met zijn muziek onder anderen Carlos Santana, Eric Clapton en Stevie Ray Vaughan.De oorzaak van het overlijden zou liggen in een hartstilstand die Otis Rush kreeg in 2003. Hij werd vierentachtig jaar oud. Rush was een van de pioniers van de West Side Chicago blues en een van de eerste linkshandige gitaristen die op een rechtshandige gitaar speelde. Hij veranderde daarbij de snaren niet en hield de gitaararm rechts.Rush startte zijn carrière in de late jaren veertig. Hij trad op in verschillende blues clubs in Chicago. Dat resulteerde uiteindelijk in een platendeal bij Cobra Records, het label dat verantwoordelijk werd voor het verspreiden van de West Side sound met artiesten als Magic Sam en Buddy Guy.In 1956 scoorde Rush een grote hit met I Can’t Quit On You Baby. Later bracht hij ook nog Double Trouble en All Your Love (I Miss Loving) uit, songs die nu als klassiekers beschouwd worden.Tot een album kwam Rush pas in 1968 en hij zou zijn laatste plaat uitbrengen, exact dertig jaar later. Die plaat, ‘Any Place I’m Goin’’ leverde hem nog een Grammy Award op in de categorie Best Traditional Blues Album.  Rush was een linkshandige speler. Anders dan andere linkshandige gitaristen, bespeelde hij een rechtshandige gitaar "op z'n links" (de gitaarhals rechts) zonder de snaren te veranderen. Velen zijn ervan overtuigd dat daardoor zijn herkenbare "sound" is ontstaan. En in deze special in zijn nagedachtenis nu een gedeelte van een live concert ik zou ga er maar lekker voor zitten en geniet er van. 


Speellijst 04 oktober 2018

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock aandacht voor  Jefferson Starship, The Blues Band, Anouk, Alvin Lee en nog veel meer met een mini special van Warren Haynes Band.

Speellijst 04 oktober 2018

eerste uur

01 -  Spring  & De Groot - Waterdicht - 4.26

02 -  Jefferson Starship - White Rabbit - 6.54

03 -  The Blazing Aces - Fulltime Lover -7.17

04 -  The Blazing Aces - Trouble No More - 4.24

05 -  Orianthi Live! - 5.02

06 -  The Blues Band - Lonely Avenue - 3.35

07 -  The Blues Band - Thats Alright - 4.25

08 -  Eddie Cleanhead Vinson - Cleanhead Blues - 2.31

09 -  Gary Moore - I Cant Wait Until Tomorrow - 11.33

tweede uur

01 -  Eric Clapton with JJ Cale - Anyway The Wind Blows - 5.31

02 -  Warren Haynes Band - On A Real Lonely Night - 11.33

03 -  Warren Haynes Band - Frozen Fear - 6.20

04 -  Warren Haynes Band - A Change Is Gonna Come  - 6.58

05 -  Anouk - These Days In A Row - 4.12

06 -  Anouk – Woman - 3.40

07 -  Alvin Lee - Hey Joe - 7.03

08 -  De Jazz Politie - Ze Zijn Terug - 4.08

 

Voor de mini special gaan we deze week naar Warren Haynes Band.  Dat Warren Haynes een bezige bij is, is een understatement. Naast al zijn projecten met Gov’t Mule, The Dead en de Allman Brothers Band is er kennelijk ook nog genoeg tijd en energie over voor zijn eigen solo project. Dat leverde vorig jaar al een ijzersterk solo album op: Man In Motion Nu is er op dit album dus een mooi vervolg gekomen in de vorm van een live album van zijn optreden in het Moody Theater te Austin Texas eind vorig jaar. En wat voor een album! Een dubbel CD en DVD package met daarop 2.5 uur beeld en geluid van dit concert. Naast nummers van Man In Motion, zijn er vier covers te vinden op dit album: Jimi Hendrix’s “Spanish Castle Magic,” Steely Dan’s “Pretzel Logic,” Sam Cooke’s classic “A Change Is Gonna Come,” en ook werk van Gov’t Mule ontbreekt natuurlijk niet op dit album: “Soul Shine”  de klassieke live Mule Track die je op iedere live registratie terug vindt is wederom van de partij. Gastoptredens zijn er van good old Ian McLagan van The Faces en de the Groove Line Horns die de boel van een heerlijke soul en funk saus voorzien. Teveel hoogtepunten om op te noemen, het optreden is er een aaneenschakeling van. Alle nummers swingen en vooral prettig is dat er veel ruimte overblijft voor de diverse solo’s. Op Disk 1 zijn de volgende nummers een waar feest: Sick of my Shadow,(dik 9 min), On a Real Lonely Night (12min), Invisible (13min) Every Day Will Be Like a Holiday (10min).Alle ingrediënten zijn aanwezig saxsolos, gitaarsolo’s en een swingende hammond. Allemaal krijgen ze ruim baan. Op Disk 2 hetzelfde verhaal: of het nu Spanish Castle Magic of A Change is Gonna Come betreft alles straalt de sfeer van een vet optreden uit en met de vette blazers erbij wordt het moeilijk om op je stoel te blijven zitten. Laat de herfst maar beginnen, dit is een album dat je blindelings kan aanschaffen als bluesmuziek liefhebber. Een wereldalbum gewoon! En daarvan in deze special nu                              

On A Real Lonely Night                        

Frozen Fear                       

en A Change Is Gonna Come             

 

 


Speellijst 27 september 2018

Luisteraars als u op Donderdag 27 september weer aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor Richie Sambora, Jett Rebel, Gary Moore, Dana Fuchs Band  en nog veel meer en een mini special met Whitesnake

eerste uur

01 -  Ilse DeLange - Space Cowboy - 5.06

02 -  Blue Pills - Little Sun - 8.24

03 -  Richie Sambora - Sleep Alone - 5.00

04 -  Joe Satriani - Back To Shalla Bal - 3.15 

05 -  Joe Satriani - The Forgotten (part Two) - 5.10

06 -  The Kik - Ik sta klaar voor jou - 3.00

07 -  Jett Rebel - World Turning (Fleetwood Mac) - 4.07

08 -  Gary Moore - Rectify - 5.00

09 -  Gary Moore - Don't Believe A Word - 7.15

tweede uur

01 -  HooverPhonic - Mad About You - 3.42

02 -  Whitesnake - Here I Go Again - 5.25 

03 -  Whitesnake - Fool For Your Loving - 5.09

04 -  Whitesnake - Crying In The Rain - 7.34

05 -  Whitesnake - Ain't No Love In The Heart Of The City - 7.41

06 -  Scorpions - The Zoo - 5.48

07 -  Scorpions - You & I - 5.19

08 -  Dana Fuchs Band - I'd Rather Go Blind - 8.59

In de live mini special deze week Whitesnake. Whitesnake is een Brits/Amerikaanse hardrockband rondom David Coverdale, de voormalige zanger van Deep Puurple. Als David Coverdale reageert op een advertentie in het blad Melody Maker, weet hij nog niet dat hij solliciteert bij Deep Purple, een van de grootste bands uit de jaren '70. Met Deep Purple brengt Coverdale drie albums uit. De eerste (Burn) is een groot succes, maar opvolger Stormbringer zorgt voor interne problemen. Na het derde album 'Come Taste The Band' valt Deep Purple volledig uit elkaar. Coverdale begint aan een soloproject dat uiteindelijk twee albums oplevert: White Snake en Northwinds. Maar voor de opnames en optredens zoekt hij een band bij elkaar die onder de naam The White Snake Band schuil gaat. Het grootste gedeelte van die band is nog bij elkaar als Whitesnake wordt opgericht. Enkele oud-collega's uit Deep Purple zijn Coverdales nieuwe project komen versterken, maar een vaste samenstelling voor een langdurige periode zal er uiteindelijk nooit komen. Het eerste album van de band is meteen een succes. Voornamelijk dankzij de aanwezigheid van de Deep Purple-mannen krijgt Whitesnake veel aandacht en verkoopt Trouble redelijk goed. Tijdens de tour van dit album wordt het live album Live In The Hammersmith opgenomen. Een jaar later komt Lovehunter uit. Een album dat nogal wat kritiek kreeg vanwege de gewaagde hoes. 'Long Way From Home' is de eerste succesvolle release van dat album, maar een grote klapper blijft nog altijd uit. De albums volgens elkaar snel op.  Maarliefst vijf singles van album nummer zes worden gereleased en Slide It In wordt daarmee het eerste grote lang verwachte succes van de band. Het album Whitesnake zal het grootste succes van de band worden. Een opnieuw opgenomen versie van 'Here I Go Again' eindigt wereldwijd op nummer één en ook opvolgers 'Is This Love' en 'Crying In The Rain' scoren goed in de hitlijsten. Hoewel bedoeld als een solo-album voor Coverdale, verschijnt in 1997 nieuw Whitesnake-materiaal onder de naam Restless Heart. Het blijkt het laatste Whitesnake studioalbum te worden, voor een lange tijd.  Vlak voor de 25-jarige verjaardag van de band, maakt Coverdale bekend weer op te zullen gaan treden met Whitesnake. Een band wordt snel gevormd en een internationale tour zet de band weer op de kaart.  Tegenwoordig telt de band een zestal leden. Naast David Coverdale zijn dat: Doug Aldrich en Reb Beach op gitaar, bassist Michael Devin, Brian Ruedy op keyboard en drummer Brian Tichy. Dat de line-up van Whitesnake in jaren aan wisselingen onderhevig is geweest moge duidelijk zijn. En van whitesnake in de mini special:

Here I Go Again                   

Fool For Your Loving                     

Crying In The Rain                       

en als laatste Ain't No Love In The Heart Of The City                 


Speellijst 20 september 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock Met dondrdag aandacht voor de grote namen uit de rockwereld zoals,  Paul McCartney,Jeff Beck , Pink Floyd, Rolling Stones  en nog veel meer.  En verder een live mini special met Joe Cocker.

Speellijst 20 september 2018

eerste uur

01 -  Golden Earing - Introduction - 1.04

02 -  Golden Earing - Jangalene - 2.46

03 -  Golden Earing - Vanilla Queen - 4.46

04 -  Paul McCartney - Come On To Me - 4.10

05 -  Paul McCartney - Caesar Rock - 3.29

06 -  Mark Knopfler - Wy Aye men - 5.58

07 -  Jeff Beck -  Goodbye Pork Pie Hat - Brush With The Blues - 6.14

08 -  Jeff Beck -  A Day In The Life - 4.46

09 -  Pink Floyd - Learning To Fly - 5.15

10 -  Pink Floyd - On The Turning Away - 7.35

11 -   Van Common - Moonlight Blue - 2.23

tweede uur

01 -  Rolling Stones  - It's Only Rock 'n Roll - 5.36

02 -  Joe Cocker - I Come In Peace - 4.43

03 -  Joe Cocker - When The Night Come - 5.10

04 -  Joe Cocker - Come Together - 5.45

05 -  Joe Cocker - N'oubliez Jamais - 6.37

06 -  Joe Cocker - You Can Leave Your Had On - 4.42

07 -  Pearl Jam – Nothingman -4.28

08 -  Danny Bryant Redeyeband - Girl From The North Country - 8.20

09 -  Editors – Fall - 5.00

 

De live mini special is deze week der grote namen van Joe Cocker. Toegegeven, hoe fraai en gepassioneerd de beste man zijn hits ook vertolkt, een concert van Joe Cocker is visueel weinig stimulerend. Toch verschijnt er van zijn laatste tournee een live-cd en een dvd. Cocker bracht eind 2012 zijn 22e studioalbum Fire It Up uit, waarop hij samenwerkte met een aantal hitschrijvers uit de jaren 80, waaronder Ray Parker Jr., Alan Frew van Glass Tiger en Graham Lyle. Onder aanvoering van producer Matt Serletic werd het eindresultaat een solide popplaat. De zanger ging vervolgens op pad met zijn nieuwe repertoire, op een tournee waarbij ook Nederland weer aangedaan werd voor een concert. Die gemakshalve vernoemd was naar het album. De daaruit voortvloeiende concertplaat heet dan ook simpelweg Fire It Up Live, geheel opgenomen in Keulen. Het recentere repertoire is sporadisch vertegenwoordigd op het twee schijven tellende livealbum, maar Cocker trakteert zijn publiek vooral op de grote hits uit zijn repertoire, waaronder Summer In The City, With A Little Help From My Friends, N’oubliez Jamais, Up Where We Belong en You Are So Beautiful. Anders dan de brandschone studioproducties van Cocker van de laatste jaren (waarop het album Hard Knocks weliswaar een uitzondering was), klinken de liveuitvoeringen prettig ruw en vol energie. Met name in Unchain My Heart en het door Bryan Adams geschreven When The Night Comes komt dat naar buiten. Het zijn tevens de nummers waarin hij vocaal excelleert, zoals ook te horen op Beatles-cover Come Together en de Randy Newman-compositie You Can Leave Your Hat On. Om naar te kijken is het niet bijzonder spannend, Cocker verroert haast geen spier, maar op de concertregistratie klinkt hij krachtig en vitaal. En van deze concertregistratie nu in dez special:                      

I Come In Peace                   

When The Night Come                      

Come Together                       

N'oubliez Jamais    

en als laatste You Can Leave Your Had On                    

 

                    

      

 


Speellijst 13 september 2018

Luisteraars op donderdag avond dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met donderdag aandacht voor Blues Caravan with Samatha Fish, twee speciale opnames van de Rolling Stones, The Pretenders  en natuurlijk nog veel mee andere lekkere muziek.En in het tweede uur een special van Beth Hart.

Speellijst 13 september 2018

eerste uur

01 -  Rory Gallagher - Garbage Man - 4.45

02 -  Rory Gallagher - Wath In The world - 9.05

03 -  Metallica - Nothing Else Matters - 6.28

04 -  Blues Caravan with Samatha Fish - Don't Go Making Me Cry - 3.16

05 -  Blues Caravan with Samatha Fish - I Put A spell On You - 7.18

06 -  Rolling Stones and Janis Joplin -  Satisfaction - 6.03

07 -  Rolling Stones Ft. Amy Winehouse - Ain't To Proud To Beg - 4.09

08 -  Brad Wilson - I Just Want To Make Love To You - 8.48

tweede uur

01 -  Ruben Pol - Bed Sheets (Stripped) - 2.49

02 -  Beth Hart - Baddest Blues  - 5.10

03 -  Beth Hart - Delicious Surpride - 6.03

04 -  Beth Hart - Tell Her You Belong To Me - 6.37

05 -  Beth Hart - Fat Man - 4.05

06 -  Beth Hart - For My Friends - 5.12

07 -  Pretenders - Brass In The Pocket - 3.04

08 -  Pretenders - I Go To Sleep  -2.55

09 -  Camel - Another Hight - 6.54

10 -  Rainbow - Midtown Tunnel Vision - 4.31

11 -  Rilan & The Bombardiers - Night Train - 3.42

Voor de live mini special gaan we naar Beth Hart. De op 24 januari 1972 in Los Angeles geboren Beth Hart is sinds begin jaren ’90 actief in de muziekscene. Als ze vier jaar is begint ze al met pianospelen. Later, als ze voortijdig de middelbare school verlaat, gaat ze cello en zang studeren aan de Los Angeles High School of Performing Arts. In 1996 verschijnt haar debuutalbum ‘Immortal’. Beth Hart worstelt in die tijd volop met drugs- en drankproblemen. Na een ontwenningskuur verschijnt in 1999 het album ‘Leave The Light On’, een album dat gaat over haar drugs- en drankprobleem. Dit album betekent wel haar doorbraak. Later gaat Hart samenwerken met de gitaristen Joe Bonamassa, Slash en Jeff Beck. De samenwerking met Joe Bonamassa mondt in januari van 2018 uit in de release van het album ‘Black Coffee‘.  Vorige maand verscheen, dertien jaar na haar succesvolle live dvd ‘Live At Paradiso’, een nieuwe live cd/dvd getiteld ‘Live From New York Front And Center’, met opnames van haar optreden in de Iridium Jazz Club in New York op 7 maart 2017. De cd opent met het aanstekelijke Let’s Get Together, gevolgd door de gevoelig gezongen ballad Baddest Blues, een nummer geïnspireerd door haar moeder. In het jazzy Jazz Man, met de fraaie uitbundige zang van Hart, bewijst ze ook heel mooi piano te kunnen spelen. In de stevige rocker Delicious Surprise, is naast de scheurende gitaar, een hoofdrol weggelegd voor drummer Bill Ransom. Ook in de uptempo rocker Broken And Ugly, speelt de solide ritmesectie, naast de uitbundige zang, een prominente rol. Haar inspiratie in de prachtige ballad St. Teresa haalde Beth Hart bij Moeder Theresa. Wonderschoon gezongen en subtiel begeleid. Openhartig is Hart in Isolation, een nummer van haar debuutalbum ‘Immortal’. Tell Her You Belong To Me is een prachtige soulblues ballad met de soms vibrerende zang van Hart. Fat Man is weer een stevige bluesrocker en in Love Gangster is weer fraai pianospel te horen, naast lekker gitaarwerk en de gedreven zang. Een van de hoogtepunten van het album is de ballad Leave The Light On. Beth Hart is in topvorm en dat geldt zeker ook voor de pianoballad As Long As I Have A Song. In de bluesrocker Can’t Let Go, een song van Lucinda Williams’ onvolprezen album ‘Carwheels On A Gravel Road’ uit 1998, is een gastrol weggelegd voor Sonny Landreth die een vette slide laat horen. Op een andere cover, de stevige midtempo bluesrocker For My Friends van Bill Withers is gitaristisch weer veel te genieten. Het slotnummer van het album No Place Like Home is een prachtige, gevoelige en ingetogen gezongen pianoballad. ‘Live From New York Front And Center’ is een uitstekend album van een in topvorm verkerende Beth Hart en haar band. En van dit album nu in deze special:                   

Baddest Blues                           

Delicious Surpride            

Tell Her You Belong To Me                 

Fat Man         

En als laatste For My Friends         

 


Speellijst 06 september 2018

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock En donderdag zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht  veel Nederlandse producties  en nog heel veel andere muziek  en  in het tweede uur een mini special kellie rucker & band.

Speellijst 06 september 2018

eerste uur

01 -  Partner - Throuw It all Away - 3.59

02 -  Left Side - I Want Ye And I Get Ye - 3.18

03 -  Aap Noot Mies - Een Vreemde Stad (Live) - 4.21

04 -  Rob Hoeke - Oh Baby Please - 3.02

05 -  Endatteme JugBand  - Peas And Black Malasses - 2.25

06 -  Livin Blues - When The Sun Goes Down - 4.40

07 -  Lou Reed - Sweet Jane - 5.24

08 -  Lou Reed - Perfect Day - 6.58

09 -  Martika - Toy Soldiers - 4.52

10 -  Warrand - Heaven - 3.56

11 -  Texas  Burning with Carolyn Wonderland -I Live Alone With Someone - 5.08

tweede uur

01 -  Het Goede Doel - De Plaat Sloeg Af  En Het Gesprek Viel Stil - 6.07

02 -  Kellie Rucker Band - Walking Blues - 7.44

03 -  Kellie Rucker Band - Crossroads - 8.38

04 -  Kellie Rucker Band - Walking By Myself - 10.09

05 -  Mr. Big -  Temperamental - 5.26

06 -  Mr. Big - To Be With You - 4.14

07 -  Jonathan Butler - No Woman No Cry - 8.30

 

Voor de live mini special gaan we op donderdag naar Kellie Rucker & band. Kellie Rucker is geboren in Oklahoma City, maar haar familie verhuisde diverse malen om uiteindelijk via Texas, Virginia en Florida zich te settelen in Connecticut. Als twaalfjarig meisje ontdekte Kellie de blues en begon ze te oefenen op de mondharmonica. Op haar zeventiende startte zij haar eerste bandje, genaamd ‘Blues for Breakfast’. Zelf verhuisde zij ook een aantal malen en tijdens haar verblijf in Los Angeles ontmoette ze Debbie Davies, de gitarist van de band van Albert Collins, met wie zij een eigen band formeerde en waarmee ze twee jaar toerde. Uiteindelijk belandt ze in ‘The Screaming Buddaheads’, de band van gitarist B.B. Chung King, waarin zij maar liefst vijf jaar verblijft. De laatste vier jaar staat Kellie op het podium onder haar eigen naam met haar eigen band.  Texas Blues Lady  Kelly Rucker Band Ze heeft al jaren een gekend en populaire status in onder anderen Duitsland, Frankrijk, delen van de USA en Zweden. Kellie woont dan ook afwisselend in de USA, in Duitsland, Frankrijk en Italie. “Texas Blues Lady” Kellie is een zeer goede zangeres en mondharmonicaspeelster.  Kellie is een podiumdier, zeer levendig en onderhoudend. .   Haar spetterende show is compleet met haar tomeloze mondharmonica spel! Maarmet haar hoofdzakelijk bluesy soul. Haar zeer sterke cd’s worden alweer opnieuw geperst. Maar wij hebben live van haar in deze special

Walking Blues             

Crossroads        

en Walking By Myself                  

 

 


Speellijst 30 augustus 2018

Luisteraars leuk als u luistert, Het is donderdag avond even na zeven uur weer  tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special over Lynyrd Skynyrd dit door het overleiden van De Amerikaanse gitarist Ed King is op 68-jarige leeftijd overleden. King was vooral bekend als lid van de southern rock-band Lynyrd Skynyrd.

Speellijst 30 augustus 2018

eerste uur

01 -  Gary Moore - Empty Rooms - 4.05

02 -  Gary Moore - Ready For Love - 4.18

03 -  Haim - Oh Well - 4.44

04 -  Big Country - In A Big Country - 3.34

05 -  Big Country - Cloce Action - 4.12

06 -  Coverband  - Miss You, The Happiest Days of Our Lives, Another Brick in The Wall  - 8.18

07 -  Olie Brown - Speeckless - 4.30

08 -  Olie Brown - Love's Gone Cold - 7.15

09 -  Prince - The Love We Make -  5.42

tweede uur

01 -  Prince -1999 - 4.13

02 -  Lynyrd Skynyrd -  Gimme Three Steps - 5.17

03 -  Lynyrd Skynyrd - Travellin' Man - 4.29

04 -  Lynyrd Skynyrd - Tuesday's Gone - 6.44

05 -  Lynyrd Skynyrd - Simple Man - 7.13

06 -  Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Alabama 5.59-

07 -  Derek And The Dominos - Nobody Knows You When Youér Down And Out - 4.58

08 -  Derek And The Dominos - Key To The Highway - 9.38

 

Vrijdag ochtend bereikte ons het bericht dat de Amerikaanse gitarist Ed King is op 68-jarige leeftijd overleden. King was vooral bekend als lid van de southern rock-band Lynyrd Skynyrd. King schreef mee aan een van de grootste hits van Lynyrd Skynyrd, Sweet Home Alabama. Het nummer was een reactie op Neil Youngs Alabama en Southern Man. Young uitte in zijn nummers kritiek op het zuiden van de Verenigde Staten, dat hij koppelde aan racisme en slavernij. De mannen van Lynyrd Skynyrd, die uit het Zuiden kwamen, kwamen met een weerwoord in de vorm van Sweet Home Alabama. In 1975 stapte King uit Lynyrd Skynyrd, twee jaar voor de band een vliegtuigongeluk kreeg, waarbij twee leden van de band, een achtergrondzangeres en de manager om het leven kwamen. De rest van de band overleefde het ongeluk ternauwernood. Toen de overgebleven leden tien jaar later bijeenkwamen voor een reünietour, haakte King ook weer aan. De tour werd een succes en de band bleef bij elkaar. In 1996 vertrok King opnieuw bij Lynyrd Skynyrd. Ed King was al langere tijd ziek. Hij overleed in zijn woonplaats Nashville, Tennessee. Gary Rossington, een van de oprichters van Lynyrd Skynyrd, zegt geschokt te zijn door het overlijden van King. "Ed was onze broeder, en een geweldige tekstschrijver en gitarist", schrijft Rossington op het officiële twitteraccount van de band. "Ik weet zeker dat hij de rest van de jongens weer zal zien in de rock-'n-roll-hemel."  En van Lynyrd Skynyrd in deze live mini special nu:            

Gimme Three Steps                      

Travellin' Man             

Tuesday’s Gone                       

Simple Man                      

en  als Laatste Sweet Home Alabama            

 

 


Speellijst 23 augustus 2018

 

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met aandacht voor van  Leif The Leeuw Band, Jessie J, John Mayall  & Bluesbreakers , Floyd Lee Band en nog heel veel andere en  in het tweede uur een mini special  met The Byrds.

Speellijst 23 augustus 2018

eerste uur

01 -  Bonnie Raitt - A Thing Called Love - 3.30

02 -  Bonnie Raitt Met Bryan Adams (live) - Rock Steady - 3.56

03 -  Kingfish plays Jimi Hendrix's  - Hey Joe - 7.11

04 -  Leif The Leeuw Band - Until Better Times - 3.54

05 -  Leif The Leeuw Band - Mr. Hangman - 5.44

06 -  Jessie J - Purple Rain  (Prince cover) - 5.42

07 -  John Mayall  & Bluesbreakers - One Life To Live - 5.16

08 -  John Mayall & Bluesbreakers - Room To Move - 10.58

tweede uur

 01 -  Laura Jansen, Acda en De Munnik - Margherita (Marco Borsato)  - 4.09

02 -  The Byrds - The Times The Are A-Changin - 2.24

03 -  The Byrds - Eight Miles High - 9.47

04 -  The Byrds - Jesus Is Just Alright - 3.09

05 -  The Byrds - Turn! Turn! Turn! - 4.02

06 -  The Byrds -  Mr. Tambourine Man - 5.14

07 -  Floyd Lee Band - Down in Lamar - 5.54

08 -  Floyd Lee Band -  When You Breake A Young Girls' Heart - 5.31

09 -  Led Zeppelin - Black Dog - 5.18

10 -  Led Zeppelin - Whole Lotta Love - 6.49

 Halverwege de jaren `60 van de twintigste eeuw ontwikkelde de country-rockgroep The Byrds zich als het Amerikaanse antwoord op de Beatles. De Byrds schiepen een idioom dat de country-rockmuziek op revolutionaire wijze heeft veranderd.  In de herfst van 1964 worden onder de naam The Beefeaters enkele demo`s opgenomen. De compositorische bijdragen worden voornamelijk geleverd door Gene Clark en zangeres / songschrijfster Jackie DeShannon. Deze demoplaat draagt duidelijk invloeden van de Beatles, die op dat moment de muziekscene bepalen. In 1973, zullen deze demo`s onder de naam "Preflyte" op een langspeelplaat worden uitgebracht. De naam Beefeaters wordt veranderd in Byrds. Onder leiding van producer Jim Dickson wordt de eerste plaat uitgebracht, onder de naam " Mr. Tambourine man". Het verhaal wil dat Bob Dylan zijn song "Mr Tambourine man" aan de Byrds cadeau heeft gedaan. De muziek wordt, opvallend genoeg, niet door de Byrds maar door studie-muzikanten opgenomen. Alleen de meerstemmige vocalen worden ingezongen door de bandleden. De vocalen en de twaalfsnarige "Rickenbacker" gitaar van Jim McGuinn worden het handelsmerk van de Byrds. "Mr Tambourine Man" wordt meteen een wereldhit.  Tussen 1964 en 1967 bestond de byrds uit Gene Clark – tamboerijn, zang, harmonica. Roger McGuinn – gitaar, zang. David Crosby – gitaar, zang. Chris Hillman – bas, zang. Michael Clarke – drums. Het geluid van de "Rickenbacker" en de schitterende meerstemmige zang zijn van de Searchers en de Beatles overgenomen. Niet alleen het geluid maar ook het in het midden van de jaren `60 in zwang zijnde page-kapsel werd gekopieerd van de Britse "beat"-groepen. De muziek van de eerste langspeelplaten rechtvaardigt de term "folk-rock" Voor veel rockliefhebbers blijft Roger McGuinn dé stem van The Byrds. Zijn makkelijk herkenbare gitaarsound, onsterfelijk geworden dankzij o.a. Mr. Tambourine Man, was een van de invloedrijkste en de samenzang met Gene Clark en David Crosby was niet te imiteren. En in deze live mini special nu                           The Times The Are A-Changin                         Eight Miles High                  Eight Miles High is de laatste single van The Byrds met gitarist Gene Clark in de gelederen. Het is gebaseerd op hun tournee door Engeland in augustus 1965. Het is een Beatleske verwijzing naar de snelheid waarmee vliegtuigen vliegen: doorgaans zes tot zeven mijl per uur. Overigens, Clark is voor het grootste gedeelte verantwoordelijk voor dit lied.                           Jesus Is Just Alright                                             Turn! Turn! Turn!                      Voor alles is een tijd, is het moraal van Turn! Turn! Turn! Voor dit lied greep de auteur, Pete Seeger, terug op het Bijbelboek Prediker, waarin het thema van tijd en seizoenen ook voorkomt. Turn! Turn! Turn! is ook de titel van het tweede Byrds-album. Min of meer profetisch voor de vele bandwisselingen: een tijd voor het ene bandlid en een tijd voor het andere bandlid. Enfin. Voor dit nummer gebruikte McGuinn een twaalfsnarige Rickenbacker-gitaar, wat de folkrock van het lied ondersteunt.                          en als laatste nummer                                   Mr. Tambourine Man                         Voor een groot gedeelte van hun hits, waren The Byrds afhankelijk van het materiaal van Bob Dylan. Mr. Tambourine Man uit 1965 betekende voor de band hun grootste en bekendste hit. Het is weliswaar een gekuiste versie van het nummer: verwijzingen naar drugs werden uit de Byrds-versie gehaald. Desondanks was met dit nummer ook Dylans naam als tekstschrijver gevestigd.

 

Pagina 1 van 10