Menu


Speellijst 31 mei 2018

Luisteraars op donderdagavond is het weer de hoogste tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock.  En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht voor Girls With Guitars live, Gold Play, The Nortons , Walter Trout en natuurlijk nog vele andere.

Speellijst 31 mei 2018

 eerste uur

01 -  Marlanyne - One Good Reason - 3.00

02 -  John Fogerty  - I heard it through the grapevine - 9.40

03 -  Joe Satriani - Cryin - 5.35

04 -  Girls With Guitars live - Red Blooded Woman  - 4.30

05 -  Girls With Guitars live - I Putt A Spel On You - 7.10

06 -  Juneville Live - Going Home - 3.22

07 -  Gold Play - Lovers In Japan - 3.50

08 -  Gold Play - Viva Lavida - 4.00

09 -  Tash Sultana  - Jungle  - 7.55

10 -  The Nortons - Night Time is The Right Time - 4.37

tweede uur

01 -  The Nortons - Wild Wild Woman- 3.52

02 -  The Twelve Bar Blues Band  -  The Blues Has Got Me - 9.10

03 -  The Twelve Bar Blues Band  - Life is Hard (when you play the blues) - 10.05

04 -  Walter Trout & Kenny Wayne Shephard  - Gonna Hurt Like Hell - 3.50

05 -  Walter Trout & Robben Ford - Mr. Davis - 4.30

06 -  Walter Trout & Jo Bonamassa - We're all-in This Together - 7.50

07 -  Uriah Heep -July Morning - 10.16

In de live mini special de The Twelve Bar Blues Band De Twelve Bar Blues Band, of kortweg 12BBB, draait alweer een tijdje mee in de bluesscene en is een graag geziene gast op grote en kleine podia in Nederland, Belgie, Duitsland en Luxemburg.  De band speelt voornamelijk eigen werk en haalt daarbij haar inspiratie uit de Chicagoblues. Ieder optreden opnieuw weten de mannen met onuitputtelijke energie en enthousiasme een ultieme bluessfeer neer te zetten zoals je die alleen in een kroeg in Chicago of New Orleans zou verwachten. Dit alles onder bezielende leiding van de twee oprichters en frontmannen van de band Jan J. Scherpenzeel, alias J.J.Sharp (vocals & harp) en Kees Dusink (Lead & Slide Gitaar). Op het podium weten zij elkaar blindelings te vinden en de muziek tot grote hoogten te stuwen. Als componisten duo staan ze aan de basis van bijna het gehele 12BBB repertoire. De band heeft verder een ritmesectie die op zich al de moeite waard is om eens goed voor te gaan zitten. Bassist Patrick “Sideburn” Obrist, drummer “Wild” Marcel Bakker en gitarist Randy Pears vormen samen de hechte basis. Dit drietal weet iedere groove tot een waar kunststuk te verheffen. Alle traditionele bluesstijlen hebben zij volledig in de vingers op een manier waarvan je kan smullen. Dit is dan ook precies waar de liefhebber voor komt, zo’n groove waar je volledig in op kan gaan en waar je niet meer uit wilt. Sinds haar oprichting in 2005 is het de Twelve Bar Blues Band behoorlijk voor de wind gegaan. In de begin periode werden de mannen steevast gezien als DE verassing aan het Nederlandse bluesfront. Inmiddels, een paar honderd optredens en 4 CD’s later, kan daar natuurlijk geen sprake meer van zijn. In april 2011 werd de band zelfs winnaar van de Dutch Blues Foundation award voor Beste Nederlandse Blues Band van 2010, een titel om trots op te zijn. Een jaar later won lead & slide gitarist Kees Dusink de award voor Beste Nederlandse Blues Gitarist. Ook in het buitenland is de band niet on opgemerkt gebleven, op bluesradiostations in USA, Engeland, en Duitsland is de muziek van 12BBB regelmatig te horen. Maar onder tussen zijn ze gestopt in 2015 Het einde van een tijdperk! Tien jaar van pieken en dalen overwonnen. Vier cd’s gemaakt. (Inter)nationaal gespeeld. Op heel veel binnen- en buitenlandse radiostations te beluisteren geweest en gelukkig hebben we die lekkere muziek nog zo ook bij blues en rock en daarom een mini special met The Blues Has Got Me          

en Life is Hard (when you play the blues)                  

 

 

 

 


Speellijst 25 mei 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met aandacht voor Ava Nova, Robben Ford, Samatha Fish en natuurlijk nog vele andere.

eerste uur

01 -  Bonnie Raitt -You - 4.08

02 -  Boz Scaggs  - Loan Me A Dime - 15.00

03 -  Savage Garden - I knew I Loved You - 4.10

04 -  Ava Nova - Mugshot - 3.02

05 -  Robben Ford - Downtown - 6.38

06 -  Robben Ford - Little Red Rooster - 4.48

07 -  St. Tropez - Down - 2.31

08 -  Caro Emerald  - A Night Like This - 8.04

tweede uur 

01 -  Lissie - The Habit - 4.04

02 -  Tina Turner -  Proud Mary - 9.56

03 -  Tina Turner & Chuck Berry - Rock n Roll music - 4.56

04 -  Tina Turner & David Bowie –Tonight - 5.16

05 -  Tina Turner & Eros Ramazzotti - Cose Della Vita - 5.08

06 -  Samatha Fish - Jim Lee Blues - 3.47

07 -  Samatha Fish - Lost Myself - 5.45

08 -  Santana - Black Magic Woman (Live at Montreux 2011) - 11.15

 

Voor de live mini special gaan we deze week naar Tina Turner  Critici zijn lovend over Tina Turner-musical The Tina Turner Musical is is april in première gegaan in Londen. Het stuk van Joop van den Ende wordt positief ontvangen door zowel de Nederlandse als de internationale pers.  "Onder regie van Phylidda Lloyd (onder meer de musicalversie Mamma Mia! en de film The Iron Lady over Margaret Thatcher) en naar een scenario van Katori Hall met medewerking van Kees Prins en Frank Ketelaar, is Tina: de musical een ode aan alle zintuigen - swingend, sensueel, rauw, opzwepend en vol emotie. Adrienne Warren De actrice, die in de musical Tina van een verwaarloosd meisje in een diva verandert, gooit het bij River Deep, Mountain High over een andere boeg. Ze zingt dit nummer zoals producer Phil Spector het destijds wilde: zonder razende uithalen, in het grensgebied van ingetogen en doorleefd. Deze musical is een idee van Tina Turner zelf, hoewel ze niet echt kan verklaren waarom ze het wilde maken. "Mensen vragen me waarom ik deze musical wilde maken. Ik vind dat altijd moeilijk te beantwoorden", zegt ze, hoewel ze toevoegt dat ze veel brieven van fans kreeg. "Mensen vertellen me dat ik hen hoop geef. Het betekent zoveel voor mensen, dat ik het gevoel heb dat ik het moet doorgeven." Welnu, beschouw dat maar als doorgegeven. Deze geweldige show wordt een hit en de ster Adrienne Warren is, zoals iemand ooit zong: Simply the best." Deze geweldige show is in de markt gezet als het 'onvertelde' verhaal van Tina Turner. Als je bedenkt dat er al een besteller is, getiteld Ik, Tina en een film is over haar leven en zelfs een jukeboxmusical, Soul Sister, is die claim misschien wat overdreven. Maar deze versie, die ook de zegen van Tina heeft gekregen, biedt een bedwelmende viering van overwinning van tegenslagen en krijgt een boost door de wervelwind van een uitvoering van Adrienne Warren, die het publiek, maar niet de ster zelf, ademloos laat toekijken." En daarom in deze blues en rock maar dan wel van de diva zelf vier heerlijke live songs en wel Proud Mary            

samen met Chuck Berry in Rock n roll music             

dan een duet met   David Bowie in Tonight           

en als laatste met  Eros Ramazzotti in Cose Della Vita                     

 


Speellijst 17 mei 2018

Goedenavond, luisteraars het is leuk dat u donderdag  weer aan het toestel zit, Want het is ook op deze donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat dan Cock van Peppen en de presetatie is van Ruud Bazuin en we zijn dan weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met  muziek van Glen Hansard, Mark Knopfler & Emmylou Harris, Stray Cats  en nog veel meer met een mini special van The Danny Giles Band

Speellijst 17 mei 2018

eerste uur

01 -  Mr. Big - Alive And kickin - 5.02

02 -  Glen Hansard - Why Woman - 3.03

03 -  Glen Hansard -  Your Heart's Not On It - 5.03

04 -  All Saints - Pure Shores - 4.17

05 -  All Saints - Black Coffee - 4.37

06 -  Lucie Silva - Nothing Else Matters - 4.49

07 -  Mark Knopfler & Emmylou Harris - Beachcombing - 4.04

08 -  Mark Knopfler & Emmylou Harris - Red Staggerwing - 2.52

09 -  Aap Noot Mies - Ongekend - 3.34

10 -  Stray Cats - Rock This Town - 2.35

11 -  Stray Cats - Too Hip Gotta Go - 2.30

12 -   Stray Cats - C'mon Everybody - 3.44

tweede uur

01 -  Blackberry Smoke - The Good Live - 3.54

02 -  The Danny Giles Band - Don't Go Messin  - 9.52

03 -  The Danny Giles Band - Three hours past midnight - 9.40

04 -  The Danny Giles Band - Who knows - 8.03

05 -  Inxs - Mediate - 4.00

06 -  Inxs - Never Tear Us Apart - 3.40

07 -  The Twelve Bar Bluesband - Life is Hard (when you play the blues) - 10.05

In de live mini special zit de The Danny Giles Band.  The Danny Giles band top power blues trio uit Engeland. Met geweldig gitaarwerk in combinatie met een rete strakke ritmesectie zijn bepalende en smaakmakende ingrediënten bij het spelen van power blues. Aan deze voorwaarden word ruimschoots voldaan en de talrijke aanwezigen, blijkbaar allemaal grote liefhebbers, lieten zich graag meevoeren op de energieke klanken van the Danny Gilesband uit Londen, Engeland. De nog jonge Giles heeft al een respectabele staat van dienst en heeft in de bluesscene van de Engelse hoofdstad een geduchte reputatie opgebouwd met het jarenlang begeleiden van tal van coryfeeën. Na het zien van Joe Bonamassa en Walter Trout wist hij precies wat hij wilde blues spelen. Danny Giles is een begenadigd blues- en rockgitarist die in staat is om het publiek aan zich te binden. Samen met zijn bandleden verzorgt hij een avond vol pure rockblues afgewisseld met gevoelige bluesballads. De Danny Giles Band is een huwelijk tussen moderne en klassieke bluesrock muziek. Bestaand uit Danny Giles Vocalas/Gitaar, Pat Garvey Drums en Jon Chase Bass brengt dit trio krachtige rock met een twist van Blues, Gospel en Soul. Met hun No Nonsense benadering een band om rekening mee te houden. Hun Debuut album 'More is More' verscheen begin 2015. Op een koude zondagmiddag vertrok ik om de Londense  The Danny Giles Band eens te gaan beluisteren. Dit trio genoemd naar de frontman Danny Giles speelt zeer powerfulle bluesrock,waarin het gitaarspel van Danny in het middelpunt staat.Misschien soms teveel maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Het was ook altijd geen power wat de klok sloeg.Er werd ook  trage en prachtige bluesballads gespeeld,altijd met een solo van Danny ertussen.Het maakt deze man niet uit of hij heel gevoelig moet spelen of vingervlugge solo’s,hij kan beiden evengoed aan. Danny moet voor niemand  onderdoen in zijn gitaarspel. Hij is vingervlug op zijn Fender. En hij bewijst ook dat je geen kast met pedalen moet hebben om leadgitaar te spelen. Danny is een top leadgitarist. In Nederland toert Danny regelmatig en probeert via dit land ook verder Europa in te palmen. Het was een afwisseling van eigen nummers en welbekende covers op eigen wijze gespeeld. Zo passeerden onder andere Always on the run (Lenny Kravitz),Going down (Freddie King),Shake your moneymaker (Elmore James),Help me (Sonny Boy Williamsen) en Hey Joe (Jimi Hendrix) de revue. In het laatste nummer kregen Jon op zijn bas en Doug op de drums ook hun moment, om te laten zien dat ze meer kunnen dan alleen Danny begeleiden. Wat ze ook met succes lieten horen.  Wie graag veel gitaarsolo’s hoort komt bij deze band zeker aan zijn trekken. Ze staan regelmatig in Nederland ergens op een podium. En in deze mini special hoor je ze in:            

Don't Go Messin                      

Three hours past midnight                   

en Who knows                  

 

 

 

 


Speellijst 10 mei 2018

Luisteraars op donderdag avond dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht voor John Mayer, Journey, Paul Rodgers, Joe Walsh en nog vele andere.

 Speellijst 10 mei 2018

 eerste uur

01 -  Roy Orbison - Uptown - 2.08

02 -  Roy Orbison - Candy Man  - 2.52

03 -  Roy Orbison - Doby Dooby - 2.21

04 -  Vitesse - What Kind Of Men - 4.11

05 -  Vitesse - Battelfield Of Love - 3.58

06 -  John Mayer - Out Of My Mind - 10.11

07 -  Journey - La Do Da - 6.50

08 -  Journey - Lovin, Touchin, Squezin - 5.00

09 -  Paul Rodgers - Hey Joe - 6.31

tweede uur

 01 -  Peter Frampton - While My Guitar Gently Weeps - 6.58

02 -  Ben Poole Band - I Don't Know Why I Love You - 8.31

03 -  Ben Poole Band - I Know I Loosing You - 11.30

04 -  Joanna Connor - We Stayed Together - 5.32

05 -  Marillion - Man Of Thousand Faces - 7.25

06 -  Joe Walsh - Analog Man - 4.31

07 -  Joe Walsh - Live Been Good - 8.13

De live mini special is donderdag van Ben Poole met zijn band. Onlangs is de cd op de markt onder de titel Ben Poole Live at the Royal Albert Hall.  Ben Poole is hét aanstormend bluestalent uit Engeland, één van de besten uit Europa sinds jaren. Als grote namen zoals Jeff Beck  en wijlen Gary Moore zich op dergelijke wijze uitlaten, dan weet je dat ze iets bijzonders gehoord hebben. Ben’s songs zijn een mix van blues bluesrock, soul en funk, met soms een klein vleugje country. Ze worden gekenmerkt door een rauwe gecontroleerde energie die elke song prikkelend en uitdagend maakt, waarbij z’n warme stemgeluid het geheel compleet maakt. De dynamiek van z’n optredens is uniek, variërend van rustig ingetogen spel tot melodieus power-play met de signatuur van Hendrix. Z’n uitzonderlijke virtuositeit op de gitaar, en een zeer goed op elkaar ingespeeld ritme sectie zorgen voor een ‘nieuw en modern’ Bluesrock geluid. Ik had op dat moment nog nooit van deze artiest gehoord, maar bij navraag bij sommige van mijn blues vrienden bleek dat ik toch wel iets had gemist in alles wat er voorbij kwam. Of ik wel eens van Jeff Beck had gehoord. Natuurlijk ken ik die muziek. Al jaren. En toen werd er gezegd dat Ben Poole wel eens de nieuwe Jeff Beck zou kunnen zijn, spitste ik mijn oren. Dat is onmogelijk dacht ik. Snel de muziek van Ben Poole opgezet. In eerste instantie kwam het nogal ego-achtig over. Weer een mannetje dat zich in beeld probeert te spelen. Maar na een aantal keren geluisterd te hebben en zijn naam gegoogeld te hebben begreep ik meer van zijn muziek. Soms een sausje van Rory Gallagher, dan weer wat van Jeff Beck, maar hij probeert wel zijn eigen stijl vast te houden. Bij het intro hoor je al waar je mee te maken krijgt. “Let’s Go Upstairs” volgt met een stevig ritme en een geweldige stem. Misschien een beetje Joe Cocker gehalte? Dan de gitaarsolo’s. Soms wat egotripperij naar mijn mening, maar wel knap. “Love Nobody More”, een slowblues, met weer die bepalende stem. Lekker relaxed. “I Know I’m losing You” klinken de licks herkenbaar. Lekker stevig.  Een album dat goed is geproduceerd en prima gemixed. Complimenten voor de technici. Een album dat je, na het diverse keren hebt gehoord, leert waarderen! Een album dat er wezen mag. En van de Ben Poole Band in deze mini special de nummers:                                 

 I Don't Know Why I Love You          

en het genoemde I Know I Loosing You            

 


Speellijst 03 mei 2018

Het is op donderdag even na zeven uur hoogste tijd weer voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. Met vandaag aandacht voor Don Airley, Alison Moyet, Leif De Leeuw en nog veel meer.  En verder een live mini special met Bonnie Raitt.

Speellijst 03 mei 2018

eerste uur

01 -  Journey - Too Late - 3.32

02 -  Amy Winehouse & Paul Weller - I Heard It Through The Grapevine - 3.58

03 -  Don Airley - Shooting Star - 4.42

04 -  Clouseau - Ik Wil Vannacht Bij Je Slapen

05 -  Clouseau - Daar Gaat Ze - 5.08

06 -  Alison Moyet - Invisible - 3.57

07 -  Alison Moyet - Solid Wood - 4.35

08 -  Buddy Guy, Eric Clapton, Johnny Winter, Robert Cray, Hubert Sumlin... - Sweet Home Chicago - 7.10

09 -  Jimmy Barnes & Joe Bonamassa – Lazy - 8.55

tweede uur

 01 -  Kor van Velzen - Florentian Sheets - 3.28

02 -  Bonnie Raitt and Buddy Guy - Feels like rain - 4.32

03 -  Bonnie Raitt and John Lee Hooker - In The Mood - 6.10

04 -  Bonnie Raitt w. Crosby, Stills and Nash - Love Has No Pride - 6.09

05 -  Bonnie Raitt, Double Trouble, Jimmie Vaughan, Paul Rodgers & more - Got My Mojo Workin - 8.02  

06 -  Leif De Leeuw -Boaz - 7.58

07 -  Ryan McGarvey - Blue Eyed Angel Blues - 13.34

 Gaan we naar de live mini special en daar in donderdag avond Bonnie Raitt. Twintig albums staan er al op het conto van Bonnie Raitt. Met ‘Dig In Deep’ als meest recente langspeler trekt de Californische blues mama sinds 2016 de baan op. Live verkeert ze nog altijd in topvorm.  Raitt’s carrière houdt inmiddels al bijna vijftig jaar stand. De roodharige zangeres klinkt nog altijd even vitaal en dynamisch als in haar begindagen. Raitt’s grote doorbraak naar het brede publiek kwam er begin jaren ’90 met haar Grammy bekroonde albums, ‘Nick of Time’ en ‘Luck of the Draw’, en hits “Something To Talk About” en “I Can’t Make You Love Me”.  Bonnie Raitt is een Amerikaanse zangeres, liedjesschrijfster en gitariste.  Ze is de dochter van Broadway musicalster John Raitt. Ze begon gitaar te spelen toen ze twaalf jaar oud was. Na de middelbare school begon ze in rhythm-and-bluesclubs te spelen. In 1983 verbrak Warner Bros. Records het contract, onder andere vanwege alcohol- en drugsgebruik, maar zij verdween allerminst uit de muziekscene.  Na meer dan 20 jaar opnames en optredens, bereikte Raitt succes met haar tiende album. "Nick of Time" kwam in de top te staan in de Verenigde Staten en won drie Grammy Awards. Tegelijk kreeg ze een vierde Grammy voor haar duet "In the Mood" met John Lee Hooker op zijn album "The Healer".  Hierna kreeg in ze 1993 nog drie Grammy Awards voor haar album "Luck of the Draw", waarna ze in 1994 nog twee Grammy's kreeg voor haar album "Longing in Their Hearts". En in deze mini special juist wat live muziek waarin ze met de grote der aarde samen speelt en wel:

Bonnie Raitt and Buddy Guy                     Feels like rain             

Bonnie Raitt and John Lee Hooker                 In The Mood              

Bonnie Raitt w. Crosby, Stills and Nash           Love Has No Pride       

En als laatste  Bonnie Raitt, Double Trouble, Jimmie Vaughan, Paul Rodgers & more met                    Got My Mojo Workin             

 

 


Speellijst 26 april 2018

Luisteraars op donderdagavond is het weer de hoogste tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. Vooral voor de mensen die op deze dag voor Koningsdag geen zin hebben in de muziek keuze in de binnen stad.  met vanavond  in het eerste half uur lekker wat belangstelling voor een aantal Rock Classics en natuurlijk nog veel mee andere lekkere muziek.

Speellijst 26 april 2018

 eerste uur

01 -  Ian Hunter - Once Bitter Twice Shy - 4.45

02 -  Fleetwood Mac - Albatross - 3.07

03 -  The Stranglers - Skin Deep - 3.52

04 -  Warrant - Cherry Pie - 3.20

05 -  Reo Speedwagon - Take It On The Run - 3.59

06 -  Cristine Perfect - I'd Rather Go blind  - 3.14

07 -  Jan Akkerman met  Benjamin Herman, Ruben Hoeke & Laurie Akkerman - I'd Rather Go Blind -11.13

08 -  Vanilla Fudge - Some Velvet Morning - 7.32

09 -  Blue Marble - Arcadia - 3.11

10 -  Blue Marble - Can We Go back - 3.10

tweede uur

01 -  Queen - Love of My Life - 4.06

02 -  The Doors - When The Music's Over - 13.46

03 -  The Doors - Light My Fire - 17.55

04 -  Vitesse - Sweet Dreams - 2.53

05 -  Vitesse - Whole Lot Of Travellin - 5.14

06 -  Jimi Hendrix - Georgia Blues - 7.56

Voor de live mini special is deze donderdag gekozen voor The Doors.  The Doors was een Amerikaanse band uit de jaren 1965-1973. De band maakte rockmuziek met psychedelische melodieën en poëtische teksten. De naam is ontleend aan een citaat uit het boek The Doors of Perception van Aldous Huxley:  De grootste successen boekte de band in de originele bezetting met Jim Morrison als leadzanger. In deze bezetting bracht de band zes studioalbums uit, waarvan een aantal nummers geschreven waren onder invloed van drugs, zoals lsd. Morrison overleed in de zomer van 1971 in Parijs en ligt aldaar begraven Cimetière du Père-Lachaise onder de naam James Douglas Morrison. Daarna bracht de band nog twee studioalbums uit met nieuwe nummers. De zang op deze albums werd door toetsenist Ray Manzarek en gitarist Robby Krieger overgenomen. Na bijna dertig jaar kwam het tot een reünie. Op initiatief van Krieger en Manzarek vormde zich The Doors of the 21st Century. Aangevuld met Ian Astbury als vervanger van Jim Morrison speelden ze in diverse concertzalen. Drummer Stewart Copeland trad in deze nieuwe bezetting van The Doors in 2002-2003 ook enkele keren met hen op.  Jim Morrison zou in december 2017 74 jaar zijn geworden zijn als hij op 3 juli 1971 niet overleden was. De rebelse, compleet unieke frontman van The Doors blijft decennia na zijn dood een inspiratie voor talloze jonge bands, maar ‘The Lizard King’ was te uniek om te evenaren. Wát een stem, wát een persoonlijkheid, wát een songs. The Crystal Ship, Love Me Two Times, Five To One, Love Street, Roadhouse Blues, Love Her Madly… Ook al heeft Morrison slechts een klein aantal albums achtergelaten de muziek blijft om te smullen en daarom twee heerlijk lange live nummers in deze mini sepcial en wel            “    

       When The Music’s Over             “      De studioversie van When The Music’s Over bezorgde Strange Days in 1967 al een meesterlijke climax, maar live kwam het epos nog meer tot zijn recht. Zo is een prachtig moment op de live klassieker Absolutely Live uit 1970 het gedeelte van When The Music’s Over waarin Jim Morrison tegen zijn publiek schreeuwt: “Shut Up!”   het tweede nummers is               “            Light My Fire               “             Weinig orgelintro’s zijn zo legendarisch als die van Ray Manzarek in deze Doors-kraker, grotendeels geschreven door gitarist Robby Krieger. De doorbraak hit zorgde voor opschudding toen Morrison het niet laten kon om tóch de regel “Girl we couldn’t get much higher” te zingen in de Ed Sullivan Show. Verder hoeven we niet in te gaan op die bijzonder uitgekauwde anekdote, aangezien iedereen met ook maar een beetje interesse in The Doors deze waarschijnlijk uitentreuren heeft gehoord en gezien.

 

 

 

 

 


Speellijst 19 april 2018

Luisteraars als u op Donderdag 19 april aan uw  toestel of achter je computer zit is het rond even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock aandacht voor de muziek van Jeff Beck & Beth Hart, Eric Clapton & Friends, Too Mutz Blues Band en nog vele andere. In de mini special aandacht voor Vreemde Kostgangers. .

Speellijst 19 april 2018

eerste uur

01 -  Pinkfloyd - Come Back To Live - 6.44

02 -  Fleetwood Mac- I'm So afraid - 10.04

03 -  Handsome Poëts - Sky On Fire - 3.22

04 -  Handsome Poëts - Scheveningen - 2.55

05 -  Jeff Beck & Beth Hart - Purple Rain - 6.12

06 -  Journey - Faitfully - 4.45

07 -  The Nortons - Married to the Blues - 7.56

08 -  Eric Clapton & Friends - I Got The Same Old Blues  - 3.03

09 -  Eric Clapton & Friends - Starbound -2.03

10 -  Eric Clapton & Friends - Don't Wait - 2.47

tweede uur

01 -  Too Mutz Blues Band - Since I've been loving you (Led Zeppelin Cover) - 7.20

02 -  Vreemde Kostgangers - Ik ben Op weg - 4.35

03 -  Vreemde Kostgangers - Zoete Woede - 4.19

04 -  Vreemde Kostgangers - Vergeet pijn - 4.25

05 -  Vreemde Kostgangers - Nat - 4.21

06 -  Steelheart Michael Matijevic  - Shes gone - 5.53

07 -  Walter Trout with Kenny Wayne Shephard  - Gonna Hurt like Hell - 3.50

08 -  Walter Trout  With Robben Ford - Mr. Davis - 4.30

09 -  Walter Trout  With Edgar Winter  - She Steals My Heart Away - 4.50

10 -  U2 - Sunday Bloody Sunday - 5.53

In de mini special deze week tijd voor Vreemde Kostgangers. Vreemde Kostgangers. Boudewijn de Groot, George Kooijmans & Henny Vrienten Er zijn ruim 20.000 exemplaren van het titelloze debuutalbum van de Vreemde Kostgangers verkocht en daarmee heeft het album van deze supergroep een jaar na release de gouden status behaald. De pers over de Vreemde Kostgangers OORnoemt ze de   “De Nederlandse evenknie van de Traveling Wilburys.” En daarvoor kregen de heren hun gouden plaat officieel uitgereikt tijdens hun derde show in Carré. “De Vreemde Kostgangers zijn op goudkoorts,” grapte Vrienten, die samen met zijn collega’s de onderscheiding trots in ontvangst nam. Dat de heren er hard voor hebben gewerkt en nog altijd dankbaar zijn voor het succes, benadrukt De Groot met de klassieke uitspraak “wie het zilver niet eert, is het goud niet weerd.” Deze bekroning is een mooie mijlpaal op het toch al uitgebreide curriculum vitae van de iconen, die samen verantwoordelijk zijn voor ruim 150 jaar nederpop. De Vreemde Kostgangers trekken momenteel langs de theaters met hun nieuwe tournee Er is geen tijd te verliezen  Al negen maanden na het verrassend succesrijke debuutalbum van de Vreemde Kostgangers hebben Henny Vrienten (69), George Kooymans (69) en Boudewijn de Groot (73) hun tweede gezamenlijke plaat af. ,,Op deze leeftijd hebben we geen tijd meer te verliezen.'' En daarom ook een mini special van het eerste album en wel met de nummers                    

Ik ben Op weg                   

Zoete Woede                             

Vergeet pijn                   

En Nat           


Speellijst 12 april 2018

 

Goedenavond, luisteraars het is leuk dat u donderdag  weer aan het toestel zit, Want het is ook op deze donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat Cock van Peppen en mijn naam is Ruud Bazuin en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met vandaag muziek van David Gilmour, Lance Lopez, Bonnie Raitt & Bruce Hornsby, Laura Cox Band en vele andere en een live mini special van Vintage Trouble.

Speellijst 12 april 2018

eerste uur

01 -  Johnie Lang - A Quitter Never Wins - 5.57

02 -  Niko - Brighter Tomorrow - 3.12

03 -  Niko - The Hilarious Party Life of Tommy - 5.39

04 -  Lance Lopez - Tell The Truth - 4.54

05 -  Lance Lopez - El Paso Sugar - 9.50

06 -  Bonnie Raitt & Bruce Hornsby - I Can't Make You Love Me - 5.31

07 -  Bon Jovi - The Distance - 4.48

08 -  Bon Jovi - All About Lovin You - 3.46

09 -  Eelke Ankersmit - Get There - 3.46

tweede uur

01 -  David Gilmour - Rattle That Lock - 4.30

02 -  Vintage Trouble - Not Alright By Me - 6.08

03 -  Vintage Trouble - Run Outta You - 5.22

04 -  Vintage Trouble - Blues Hand Me Down - 3.29

05 -  Vintage Trouble - Gracefully- 4.21

06 -  Vintage Trouble - Another Man's Words - 4.37

07 -  Laura Cox Band - Hard Blues Shot - 4.51

08 -  Laura Cox Band - If You Wanna Get Loud - 3.19

09 -  Ten Years After Feat. Joe Gooch - I Can't Keep From Crying, Sometimes - 13.40

 

Voor de live mini gaan we donderdag naar  Vintage Trouble.  De Amerikaanse rhythm & bluesband Vintage Trouble maakt een rauwe mix van rock, soul en blues onder de bezielende leiding van een Frontman met een hoofdletter F: Ty Taylor. Het is typisch zo’n band waarvan je levenslang fan wordt wanneer je ze slechts één keer live hebt gezien – niet voor niets mocht Vintage Trouble al het voorprogramma verzorgen bij grote namen als The Who, de Rolling Stones en AC/DC. Vintage Trouble brengt je naar zweterige ‘juke joints’ waar oude soullegendes uit hun tenen zingen op stampende rhythm-and-blues. Met een heerlijke portie scheurende bluesrock en rauwe, ingetogen soul breken ze de tent normaal volledig af. Vintage Trouble, ontstaan in 2010 in Los Angeles, heeft Ty Taylor (zang), Nalle Colt (gitaar), Richard Danielson (drums) and Rick Barrio Dill (bas) in de geledingen. De band debuteerde in 2011 met The Bomb Shelter Sessions.´Tussendoortje´ The Swing House Acoustic Sessions, een ep met vijf tracks, verscheen in augustus 2014  Niet dat ze in de tussentijd stil hebben gezeten; integendeel. De band heeft vrijwel non-stop getourd wereldwijd de afgelopen jaren, met gigs in Amerika, US, Europa, Australië en Japan  en is verschillende keren verschenen in tv-shows zoals Later…with Jools Holland, Late Show with David Letterman en The Tonight Show with Jay Leno In 2011 verschijnt het overweldigende debuut-album 'The Bomb Shelter Sessions', in 2014 gevolgd door een fraaie akoestische EP met de titel 'The Swing House Acoustic Sessions'.  En ne deze EP was en een bij passende Tour waar uit nu in deze mini special:

Not Alright By Me                       

Run Outta You                                  

Blues Hand Me Down                             

Gracefully            

en als laatste Another Man’s Words                  

 

 


Speellijst 05 april 2018

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben wedaarin muziek van Beth Hart and Joe Bonamassa, Steepwater Band, Shania Twainen nog veel meer.  En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van Dana Fuchs.

Speellijst 05 april 2018

eerste uur

01 -  Toto - Make Believe - 3.38

02 -  Toto - I Wan't Hold  You Back - 4.40

03 -  Beth Hart and Joe Bonamassa - Why Don’t You Do Right - 4.35

04 -  Beth Hart and Joe Bonamassa - Addicted - 3.42

05 -  Maroon 5 - She Will Be Loved - 4.14

06 -  Maroon 5 - Must Get Out - 3.55

07 -  Steepwater Band - Bring On The Love - 5.43

08 -  Steepwater Band - Rhapsody In Red - 6.45

09 -  Pink Floyd - Comfortably Numb - 8.47

tweede uur

01 -  Pink Floyd - Time - 5.10

02 -  Dana Fuchs - Tell Me I'm Not Drinking - 5.28

03 -  Dana Fuchs - Gimme Shelter (Rolling Stones Cover) - 7.56

04 -  Dana Fuchs - Nobody's Fault But Mine - 6.27

05 -  Dana Fuchs - Don't Let Me Down (Beatles Cover) - 5.47

06 -  Shania Twain - When - 3.38

07 -  Shania Twain - You've Got A Way (Notting Hill Remix) - 3.25

08 -  Asia - Heat Of The Moment - 7.52

09 -  John Lee Hooker - Boom Boom - 2.26

10 -  John Lee Hooker - Wednesday Evening Blues - 3.52

 Voor de mini special gaan we donderdag naar Dana Fuchs.  Dana Fuchs en haar band zorgen voor een avond blues rock met een tintje country om de vingers bij af te likken. De concertzaal word door Dana omgetoverd een een zaal waarin passie, energie en liefde de boventoon voerden. In het voorjaar van 2017 toerden ze nog door Nederland en inmiddels doen ze weer een aantal zalen in Nederland aan. Nieuw aan de show was dat er een aantal nieuwe nummers werden gedaan van de plaat die dit jaar het licht ziet. In Memphis ligt inmiddels al wat mooi materiaal klaar om de wereld weer wat mooier te maken. De band met Jon Diamond op gitaar is inmiddels goed ingespeeld waarbij niet alleen Dana de hoofdrol naar zich toe trekt en vanzelfsprekend Jon, maar ook drummer Piero Perelli, bassist Walter Latupeirissa en keyboardman Pete Levin het geheel naar een hoger niveau weten te tillen. Met name door het keyboard wordt het soulvoller dan ooit. Al bij de eerste noten die Dana brengt word je omver geblazen: wat een kracht en wat een bereik heeft deze dame met haar good looks. Dana weet zoals altijd sexy gekleed de aandacht van het publiek naar zich toe te trekken en ze laat je niet meer los. De set bevat onder andere de sterke nummers ‘Bliss Avenue’, ‘Handfull too many’ ‘Living on sunday’. De nieuwe plaat is in progress waarbij het publiek al op een paar nieuwe nummers ‘Celebrate life’ en Faithfull Sinners’ wordt getrakteerd. De kern daarin is dat we tijd moeten nemen voor elkaar en dat we tijd moeten besteden aan de liefde. Dana, nog maar 42 jaar jong, heeft haar ouders en 2 broers en 1 zuster al in de hemel zitten waarbij ze hen toezingt in ‘Calling Angels’. Alle kinderen hebben een voornaam die begint met de letter D. Dana moet ondanks haar grote strot toch wel een brok in haar keel weghalen als ze het verhaal van wat haar de afgelopen jaren is overkomen vertelt. In het nieuwe nummer ‘Better lines’ zijn accenten van ‘Misery’ te ontwaren. Het thema dat Dana al lang met zich meedraagt is dan ook love. Dit keer ook de  ‘Helter Skelter’-cover maar ook een passievolle uitvoering van ‘Whole lotta love’ (Led Zeppelin) waarin Piero zich in het midden van het nummer met een lange drumsolo mag uitleven. Een drumsolo die recht doet aan het nummer waarbij het niet gaat om zijn kunnen te laten zien maar heerlijk de beat dienend weet de band met dit nummer het thema met liefde, passie en energie neer te zetten. En wij gaan in deze mini special luisteren naar de nummers:             

Tell Me I'm Not Drinking                              

Gimme Shelter (Rolling Stones Cover)                             

Nobody's Fault But Mine 

en als laatste Don't Let Me Down (Beatles Cover                                

 

 

 


Speellijst 29 maart 2018

Luisteraars op donderdagavond is het dus de hoogste tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. Met in deze twee uur muziek van  John Mayal And The Bluesbreakers, Pink and Nate Ruess, The Animals with Sunny Boy Williamson en nog veel meer. Met in het tweede uur een mini special van Ben Poole.

 Speellijst 29 maart 2018

eerste uur

01 -  Elvis Presley - Love Me - 2.47

02 -  Toto - Rosanna - 8.50

03 -  John Mayal And The Bluesbreakers - My Time Afther A While - 5.26

04 -  John Mayal And The Bluesbreakers - Have You Heart - 7.35

05 -  Sheryl Crow with The Rolling Stones - Honky Tonk Woman - 5.08

06 -  Skunk Anansie-You Do Something To Me - 3.49

07 -  Heart - Tall Dark Handsome Shanger - 3.54

08 -  Stevie Nicks - Edge Of Seventeen  - 12.26

tweede uur

 01 -  Pink and Nate Ruess -Just Give Me a Reason - 4.12

02 -  Ben Poole -  I know I'm losing you - 11.39

03 -  Ben Poole - Have You Ever Loved A Woman - 10.59

04 -  Kings  Of Leon - Mary - 3.23

05 -  Kings  Of Leon - The face - 3.24

06 -  Lynyrd Skynyrd - Simple Man  - 7.13

07 -  The Animals with Sunny Boy Williamson - Baby Don't Worry - 4.16

08 -  The Animals with Sunny Boy Williamson - Night Time Is The Right Time - 4.11

In de live mini special donderdag Ben Poole. Zo rond zijn 22ste dacht hij dat de tijd rijp was om een eigen band te beginnen en verliet hij de band van Dani Wilde. Inmiddels is hij 29 en heeft hij een EP en het album Let’s Go Upstairs uit 2012 uitgebracht. En dan is er nu een livealbum van blueszanger en gitarist Ben Poole verschenen; Live At The Royal Albert Hall. Opgenomen op 31 oktober 2013 tijdens Bluesfest 2013 door de BBC, op dezelfde dag dat de BBC ook het concert van Ian Siegal heeft opgenomen. In iets meer dan 49 minuten krijgen we een mooie registratie van dit concert voorgeschoteld waarin Poole zich vooral van zijn soulvolle kant laat horen. Totaal staat er voor 53 minuten aan muziek op deze schijf maar afsluiter Starting All Over Again is een bonus studiotrack.  Opener Let’s Go Upstairs, met die lekkere 4 on the Floor beat, en (I Know) I’m Loosing You zijn de vertegenwoordigers van het wat stevigere werk in het repertoire van Poole. Geweldig gitaarwerk in het laatst genoemde nummer waar in het middenstuk duidelijk te horen is dat Jimi Hendrix een groot voorbeeld voor hem is en dat eindigt in een solo waarin een link gelegd kan worden met Deep Purple. De laatste tonen zijn dan ook van Deep Purple’s Black Night. Maar als je bedenkt dat dit nummer van origine een soulnummer van de Temptations is… Iets dichter bij het origineel blijft Poole bij het soulnummer Mr. Pitiful, een cover van Otis Redding. Als de laatste klanken van afsluiter, de slowbluescover van Billy Myles, Have You Ever Loved A Woman, (misschien beter bekend van de Freddie King of de Eric Clapton uitvoering) zijn verstomd, de fantastische band, bestaande uit Craig Bacon (drums), Mat Beable (bas), Sam Mason (keys/backing vocals) en Amy Eftekhari (backing vocals), is voorgesteld en het applaus in ontvangst is genomen kunnen we rustig stellen dat de BBC een prachtige registratie heeft opgenomen waarin de muzikale kwaliteiten van Ben Poole optimaal tot zijn recht komen. Persoonlijk heb ik alleen wat moeite met de verstaanbaarheid van zijn stem. En in deze mini special gaan wij luisteren naar:                         

I know I'm losing you                    

en Have You Ever Loved A Woman                         

 

 

 

 


Speellijst 22 maart 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met vandaag aandacht voor Waylon, Jimi Hendrix, Beth Hart, Moby & Selah Sue en natuurlijk nog vele andere.

Speellijst 22 maart 2018

eerste uur

01 -  Gary Moore - I Can't Wait Until Tomorrow - 7.30

02 -  Waylon - 'Outlaw In 'Em' (Eurovisie Songfestival 2018)  - 4.09

03 -  Cult - Heart Of soul - 4.20

04 -  Cult - Love - 5.23

05 -  Jimi Hendrix - Georgia blues - 7.56

06 -  Jimi Hendrix - Woodstock - 5.19

07 -  Beth Hart - L.A. Song -3.50

08 -  Beth Hart - Stay - 4.40

09 -  Moby & Selah Sue - Walk On The Wild Side - 5.10

tweede uur

01 -  Status Quo- Whatever You Want -

02 -  Toto - Hold the Line - 5.00

03 -  Toto -  Africa - 10.01

04 -  Toto - Better World - 8.11

05 -  Glenn Frey - The One You Love - 5.15

06 -  Glenn Frey - Lying Eyes / Take It Easy  - 5.50

07 -  Inxs - Love Is - 3.41

08 -  Toto - Rosanna  - 8.50

 

De live mini special gaat donderdag over Toto Cock was afgelopen zaterdag aanwezg bij het concert in de Zigo Dome  met de 40 Trips Around The Sun concert . Zoals zoveel landgenoten maakte ik kennis in 1978 met een nieuw bandje, genaamd TOTO, dat niet van de radio weg te slaan was met hun verrukkelijke rocker Hold The Line. Het titelloze debuut uit hetzelfde jaar maakte destijds overuren op de platenspeler en puur voor het plezier mag ik deze plaat tegenwoordig ook nog graag opzetten. Naast Hold The Line telt het album nog negen krakers. Ter ere van het 40-jarig bestaan van de band heeft het huidige gezelschap 2018 en 2019 vastgelegd om te toeren en alle albums uit de lange loopbaan opnieuw op de markt te brengen. Het  huidige kernkwartet bestaat uit Steve Lukather, David Paich, Steve Porcaro en zanger Joseph Williams.  Zaterdag liep de Ziggo Dome in Amsterdam moeiteloos vol met opvallend veel twintigers en dertigers Het wijst erop dat ook een nieuwe generatie valt voor het grote muzikale vakmanschap van de afzonderlijke leden. En natuurlijk ook veel zestigers. Het werd een feestelijke mix van meezingers en nieuw verschenen werk. in Amerika is de band herontdekt als exponent van wat yachtrock wordt genoemd: de perfect gespeelde en geproduceerde softrock uit de jaren zeventig en tachtig. Denk daarbij aan een luxe zeilboot van heel veel meters die ergens voor de kust van Miami onder een wolkenloze hemel door het water scheert. In de verte kwettert een dolfijn en op het dek staan de mannen van Toto met hun instrument in de handen. Africa nog maar eens doen? In Nederland heeft Toto dat nieuwe, hippe etiket niet nodig. Grote hits hebben de mannen al tientallen jaren niet meer afgeleverd, maar de band met de trouwe achterban is onverminderd hecht gebleven Vakmanschap waarin ondanks het verstrijken der jaren maar geen sleet lijkt te komen. Oerbezetting Toto trad op met naast Paich gitarist Steve Lukather, toetsenist Steve Porcaro, Zanger Joseph Williams, in de jaren tachtig verbonden aan Toto, heeft zich enkele jaren geleden weer bij de band gevoegd. De kunst van Toto is de combinatie van een muzikale virtuositeit en toegankelijkheid. De leden van Toto kennen het geheim van een goede intro, om maar eens wat te noemen. Of het nu gaat om de hamerende piano van Hold the line, de ontspannen kuierende drums van Rosanna of de warme synthesizerklanken van Africa: de eerste maten van de nummers zijn voldoende om meteen een klein geel briefje te plakken op de koelkast in het brein: straks refrein meezingen. Die grote hits waren zaterdag behendig over de setlist verspreid, zodat iedereen de volle twee uur bij de les bleef, met het onverwoestbare Africa als feestelijke afsluiter. Tussen de meezingers door was er ruimte voor ander en nieuw werk met een hoofdrol voor gitarist en gangmaker Lukather, die strooide met elegante en tegelijk venijnige solo's Dat het gitaarbeest een kwartiertje eerder als leadzanger van de suikerzoete ballad You know I won't hold you back now alle eierstokken in de zaal had laten trillen, onderstreepte nog maar eens de veelzijdigheid van de man. En daarom  nu in de mini special:            

Hold the Line                  

Africa                     

en Better World                    

 

 


Speellijst 15 maart 2018

Luisteraars als u op Donderdag 15 maart aan uw  toestel of achter je computer zit is het rond even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock aandacht voor de muziek B.B.Kng & Richie Sambora, Laura Cox Band, Patti Smith, Bruce Spingsteen, U2  en nog vele andere. In de mini special aandacht voor The Blues Project.

Speellijst 15 maart 2018

eerste uur

01 -  Coldplay - Politik - 6.16

02 -  Coldplay - Yellow - 5.26

03 -  B.B.Kng & Richie Sambora - The Thrill Is Gone  - 7.17

04 -  Lenny Kravitz - Always On The Run - 3.57

05 -  Lenny Kravitz - When The Morning Thurs To Night - 2.58

06 -  Laura Cox Band - Hard Blues Shot - 5.12

07 -  ZZ Top - Gimmie All Your Lovin - 4.30

08 -  ZZ Top - Rough Boy - 3.45

09 -  Robert.Plant- Baby I'm Gonna Leave You - 8.46

tweede uur

01 -  Patti Smith, Bruce Spingsteen, U2 - Because The Night - 4.52

02 -  The Blues Project - Louisianna Blues - 4.58

03 -  The Blues Project - I Can't Keep From Crying Sometimes - 6.10

04 -  The Blues Project - Caress Me Baby - 7.59

05 -  The Blues Project - Hoochie Coochie Man  - 5.11

06 -  Phil Collins - Easy Lover - 4.33

07 -  Phil Collins - I wish It Would Rain Down  - 5.28

08 -  John Mayer with Keith Urban -Don't Let Me down - 6.39

09 -  John Mayer and keith Urban  - 'Til Summer Comes Around - 5.47

 

Voor de live mini special gaan we deze week luisteren naar The Blues Project. The Blues Project gaf op 17 Maart 1981 een reunieconcert in Bond's in New York. The Blues Project wordt opgericht in 1965 in Greenwich Village, New York City. De groep bestaat dan uit Danny Kalb (gitaar), Steve Katz (die net The Even Dozen Jug Band verlaten heeft) (gitaar), Andy Kulberg (bas en fluit), Roy Blumenfeld (drums) en Tommy Flanders (zang). Later wordt de band nog versterkt met organist Al Kooper. The Blues Project krijgt een contract bij Verve Records waar het eerste album, Live At the Cafe Au Go-Go, verschijnt. Tomy Flanders heeft de band dan al verlaten en is slechts op enkele nummers te horen. Hij wordt niet vervangen. In 1966 begint The Blues Project aan hun twee album; Projections. Al snel na het uitbrengen van dit album begint de groep uit elkaar te vallen. Al Kooper vertrekt als eerste, zonder hem wordt het derde album, Live At Town Hall, opgenomen. Live At Town Hall is een misleidende titel. Slechts één nummer is daadwerkelijk live in Town Hall opgenomen. Het laatste optreden van The Blues Project is op het Monterey International Pop Festival in Monterey, Californie in Juni 1967. In 1968 wordt nog slechts met drummer Roy Blumenthal en bassist Andy Kulberg een vierde album opgenomen: Obsolescene.Tijdens het reunieconcert op 17 Maart 1981 zijn Al Kooper, Steve Katz, Danny Kalb, Andy Kulberg en Roy Blumenfeld aanwezig. En er is 4 jaar geleden weer een album van de blues project uitgekomen       Live At The Matrix     “ Opgenomen in September 1966  en van dit concert zijn onze opnamen van vanavond met: Louisianna Blues                

I Can't Keep From Crying Sometimes                  

Caress Me Baby       

en als laatste blues hit Hoochie Coochie Man            

 

 

 

 


Speellijst 08 maart 2018

Het is op donderdag even na zeven uur hoogste tijd weer voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. Met in deze blues en rock muziek van Beth Hart and Joe Bonamassa, ACDC, Deep Purple en nog veel meer met een mini special van The Hollies

Speellijst 08 maart 2018

eerster uur

01 -  The Band - Don't Do It - 4.22

02 -  The Band & Bob Dylan  - When You Awake - 3.00

03 -  Beth Hart and Joe Bonamassa - Damn Your Eyes - 4.34

04 -  Beth Hart and Joe Bonamassa - Lullaby Of The Leaves - 5.44

05 -  Alison Moyet - Weak In The Presence Of beauty - 3.24

06 -  Alison Moyet - Invisible - 3.57

07 -  ACDC - Highway to Hell - 4.44

08 -  ACDC -  Let There Be Rock - 17.46

tweede uur

01 -  Mozes and the Firstborn - Baldy - 3.35

02 -  The Hollies - LIVE IN EUROPE 2006 - 19.13

03 -  The Hollies - Stop Stop Stop - 5.58

04 -  Deep Purple - When A Blind Man Cries - 7.30

05 -  Black Sabbath - Paranoid - 4.33 

06 -  Dany Bryants Red Eye Band  - Tell Me - 5.22

07 -  Dany Bryants Red Eye Band  - Old Blues Song - 5.47

In de live mini special donderdag The Hollies. The Hollies is één van de succesvolste popgroepen uit de zogenaamde British Invasion, de muzikale stroming die er halverwege de jaren zestig voor zorgde dat de Britse beatmuziek toonaangevend werd in de wereld. Met als handelsmerk een zeer eigen geluid, dat werd gekenmerkt door messcherpe meerstemmige zangpartijen, wisten The Hollies tientallen wereldhits te scoren met onvergetelijke liedjes als 'Bus Stop', 'Carrie Anne', 'Sorry Suzanne' en 'The Air That I Breathe'. Met als thuisbasis Manchester worden The Hollies in 1962 opgericht door de jeugdvrienden Allan Clarke en Graham Nash. De groepsnaam verwijst niet naar de legendarische Buddy Holly, voor wie zij beiden grote bewondering hebben, maar naar de hulsttakjes die als kerstversiering zijn aangebracht in de kleedkamer van The Oasis, de club in Manchester waar The Hollies in december 1962 hun podiumdebuut maken. Een paar maanden later tekent de groep een contract met Parlophone, het platenlabel dat ook The Beatles onder contract heeft staan. Behalve Clarke en Nash bestaan The Hollies dan ook uit de gitaristen Eric Haydock, Tony Hicks en op drums Bobby Elliott, die op dat moment wordt beschouwd als één van de beste drummers ter wereld. In mei 1963 brengen The Hollies hun eerste single uit, '(Ain’t That) Just Like Me', waarmee ze een verdienstelijke 25ste plaats behalen in de Engelse hitlijsten. Met de derde single 'Stay' scoren The Hollies in het najaar van 1963 zelfs een Top 10-hit. Het is de eerste uit een jarenlange, vrijwel onafgebroken serie van Britse Top 10-hits. Pas met hun vijfde single 'Here I Go Again' hebben The Hollies in de zomer van 1964 hun eerste hit in het buitenland. Het liedje behaalt een 37ste plaats in de Nederlandse hitlijsten. Na nog een paar hits volgt in 1966 de grote internationale doorbraak voor The Hollies. Dat gebeurt met een liedje dat speciaal voor hen is geschreven door Graham Gouldman, een Britse songwriter die later zelf wereldberoemd wordt met zijn groep 10CC. Gouldman schrijft het liedje 'Bus Stop', waarmee The Hollies in de zomer van 1966 overal ter wereld hoog in de Top 10 staan genoteerd. De ‘hitbus’ van The Hollies maakt overigens geen enkele stop en dendert onverminderd voort met internationale successen als 'Stop Stop Stop', 'On A Carousel', 'Carrie Anne', 'King Midas In Reverse', 'Dear Eloise' en 'Jennifer Eccles'. Wanneer Graham Nash in 1968 zijn vertrek pakken zich donkere wolken samen boven The Hollies. Door het verlies van Nash komt het voortbestaan van The Hollies in gevaar. Met zijn vervanger Terry Sylvester weet de groep nog een aantal grote hits te scoren, waaronder 'Sorry Suzanne', 'Blowin’ In The Wind' en 'He Ain’t Heavy He’s My Brother'. Daarna wordt het stil rondom The Hollies, zeker nadat Allan Clarke de groep in 1971 vaarwel zegt om een solocarrière te beginnen. Na het mislukken van zijn solocarrière keert Allan Clarke in 1973 terug bij The Hollies. Zijn terugkomst vertaalt zich meteen in nieuw succes. Naarmate de jaren ‘70 vorderen, neemt het succes van The Hollies gestaag af.  Maar de Hollies bestaan ook nu nog steeds. En in de live mini special een medley van deze band waarin een aantal hist opgenomen in 2006 gevolgd door Stop Stop Stop           

 

 

 


Speellijst 01 maart 2018

Goedenavond, luisteraars het is leuk dat u donderdag  weer aan het toestel zit, Want het is ook op deze donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat Cock van Peppen en mijn naam is Ruud Bazuin en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met vandaag weer eens wat extra aandacht de Nederlanse taal en muziek van David Gilmour, Aafke Romeijn, Doe Maar en vele andere en een live mini special van Gary Moore.

Speellijst 01 maart 2018

eerste uur

01 -  Kensington - Do I Ever - 3.34

02 -  Kensington – Bridges - 3.33

03 -  David Gilmour -Wish you were here - 4.59

04 -  Van Velzen – Unwind - 3.35

05 -  Van Velzen - Shine A Little Light - 3.59

06 -  Aafke Romeijn - Niet Vandaag - 2.47

07 -  Aafke Romeijn - 'Huilend naar de club - 3.57

08 -  Het Goede Doel -  Hou van Mij - 5.53

09 -  Het Goede Doel -  Belgie  - 6.20

10 -  Doe Maar - Nederwiet - 8.56

tweede uur

01 -  Blof & Geike Arnaert - Zoutelande - 3.50

02 -  Gary Moore - Caldonia - 5.17

03 -  Gary Moore - You Don't Love Me - 4.06

04 -  Gary Moore - Walking By My Self - 4.00

05 -  Gary Moore - Midnight  Blues  - 6.50

06 -  Gary Moore - Need Youre Love So Bad - 7.17

07 -  Rod Steward - Maggie May - 5.40

08 -  Grand Funk Railroad - Inside Looking Out - 9.39

09 -  Aafke Romeijn & Sef - Alles Went - 3.06

Voor de live mini gaan we donderdag naar Gary Moore. De uit Noord-Ierland afkomstige gitarist Gary Moore is vooral bekend door het nummer ‘Still Got The Blues’, een gevoelig bluesnummer dat overal ter wereld hoog in de hitlijsten heeft gestaan. Maar Moore heeft ook in heavy-metalbands gespeeld. De jonge gitarist Gary Moore wordt voornamelijk beïnvloed door Eric Clapton, Jimi Hendrix en Peter Green van Fleetwoord Mac. Zijn carrière begint als hij zich begin jaren ‘70 bij de lokale heavy-metalgroep Skid Row voegt. Wanneer deze groep het voorprogramma van Fleetwood Mac verzorgt, maken ze zoveel indruk dat ze prompt een platencontract krijgen. Toch krijgt de band nooit echt een voet aan de grond. Dit zorgt ervoor dat Gary de band in 1972 verlaat. Na een korte periode optreden met zijn eigen band (De Gary Moore Band), voegt hij zich in 1973 bij Thin Lizzy. Ex-Skid Row frontman Phil Lynott gaat hem een paar jaar eerder al voor. Na de dood van Phil vertrekt hij ook uit deze band. Hij verandert van muziekrichting en brengt in 1990 het album Still Got The Blues uit, met bijdragen van onder andere George Harrison. De volgende  jaren brengt Gary Moore, alleen of in kortlopende bands, een breed scala aan albums uit. Met de band Scar, waar onder andere ook Skunk Anansie in zit, brengt hij album vol harde rock uit het album Scar uit 2002. Maar in 2006 komt Moore, solo, juist weer met een bluesalbum. In februari 2011 overlijdt Gary Moore op 58-jarige leeftijd onverwachts, tijdens een verblijf in Spanje. Hij zou later dat jaar optreden tijdens het Amersfoortse Highlands festival. Maar dat zat er niet meer in. En in deze mini spescial van het album The Best Of Blues Live de nummers :               Caldonia                    

You Don't Love Me                            

Walking By My Self        

en Midnight  Blues                         

en dan hebben als laatste een heerlijke live uitvoerning van het Fleetwood Mac nummer Need Youre Love So Bad            

 

 

 


Speellijst 22 februari 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met vandaag aandacht voor iets meer Rock met o.a. muziek van Steppnwolf, Editors, Bonjovi  en nog veel meer.  En verder een live mini special met  Boz Scaggs.

 Speellijst 22 februari 2018

eerste uur

01 -  Duran Duran - The Reflex - 4.22

02 -  The Hollies - The Air That I Breathe - 4.02

03 -  Little River Band -  It's A Long Way There - 4.15

04 -  Steppnwolf - Born To Be Wild - 5.42

05 -  Shocking Blue - Never Marry A Railroad Man - 4.47

06 -  Shocking Blue - Venus - 3.03

07 -  Editors - Papillon - 5.20

08 -  Editors - Walk The Fleet Road - 3.40

09 -  Lynyrd Skynyrd - Simple Man - 7.13

10 -  Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Allabama - 5.59

tweede uur

01 -  Bonjovi - Never say Godbye - 4.48

02 -  Boz Scaggs – Lowdown - 5.11

03 -  Boz Scaggs  - Loan Me A Dime - 15.00

04 -  Boz Scaggs - Look What You've Done To Me - 6.36

05 -  Bonjovi - Without Love - 3.30

06 -  China Crisis - Wishful Thinking - 4.30

07 -  China Crisis - The Gates Of Door To Door - 3.58

08 -  Robert Palmer - Addicted To Love - 4.12

09 -  Robert Palmer - Bad Case Of Loving You - 3.06

 

Voor de Live mini special is er vandaag gekozen voor Boz Scaggs. Boz Scaggs is onder andere bandlid van de Steve Miller Band, maar kiest in de jaren zeventig zijn eigen weg. Hij gaat als soloartiest verder en scoort hits met o.a. 'What can I say' en 'Lido Shuffle'. Zijn begeleidingsband aan het eind van de jaren zeventig vormt later de groep Toto. Boz Scaggs - William Royce Scaggs - waagt eind jaren '50, op vijftienjarige leeftijd zijn eerste stappen in de muziek. Zijn middelbareschool-vriend Steve Miller vraagt hem of hij het leuk zou vinden om in zijn band te komen zingen. Hij stemt toe en is vanaf dat moment de zanger van de Ardells, met als thuisbasis Wisconsin. Dit duurt niet lang. Hij keert in 1963 terug naar Texas, waar het tweetal elkaar heeft leren kennen, en vormt daar de band The Wigs. De band vertrekt het daaropvolgende jaar naar Europa, maar daar besluiten ze een einde te maken aan de samenwerking. Boz blijft en neemt in Noorwegen zijn eerste soloalbum op. Bij zijn terugkeer in Amerika sluit hij zich weer aan bij Steve Miller, die inmiddels z'n eigen band is begonnen; The Steve Miller Band. Hij werkt mee aan twee albums, Children Of The Future en Sailor, maar zijn bijdrage aan beide albums valt in het niet bij die van Miller. Boz Scaggs brengt in 1969 de ommekeer. Op dit soloalbum zijn goed de country-, soul- en blues-invloeden te horen waar hij door geïnspireerd is. Dit komt op zijn daaropvolgende album Moments nog sterker naar voren in nummers als 'Long Gone' en 'Near You'. Gedurende de volgende jaren schippert hij een beetje tussen de verschillende stijlen. Daardoor verschilt het geluid van de albums die hij in deze periode uitgeeft nogal. Ook ruilt hij tijdens de opnames zijn band in voor studiomuzikanten. Met het album Silk Degrees weet hij de juiste combinatie te vinden tussen de door hem gebruikte muziekstijlen. Het album wordt, mede door de de twee hits 'Lido Shuffle' en 'Lowdown', een van de meest succesvolle albums uit de jaren zeventig. De studioband die hem begeleidt, groeit later uit tot de band Toto. Met als streven om Silk Degrees te overtreffen, houdt Boz zich tijdens de jaren tachtig bezig, maar zonder succes. De twee albums na Silk Degrees worden nog wel allebei platina, maar kunnen niet tippen aan die kwaliteit. Bovendien schrijft Boz naarmate de jaren volgen steeds minder nummers zelf. Uiteindelijk sluit hij zich in 1991 nog aan bij New York Rock And Soul Review, met Michael McDonald. Ze brengen een album uit, waarop hij het nummer 'Drowning In A Sea Of Love' zingt. Hier vloeit een nieuw platencontract uit voort en in 1994 en 1997 brengt hij de albums Some Change en het R&B album Come On Home uit. Er is zoveel lekkere muziek  uitgekomen dat de keuze voor deze mini special niet makkelijk was maar uit eindelijk is re gekozen voor:        Lowdown           

het blues nummer Loan Me A Dime                                       

en als laatste Look What You've Done To Me                               

 

 


Speellijst 15 februari 2018

Luisteraars als u op Donderdag 15 februari  aan uw  toestel of achter je computer zit is het rond even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor de muziek van  Diesel, Chef' Special, Lindsey Buckingham & Christine McVie, John Mayall & The Bluesbreakers with Gary Moore en nog vele andere. In de mini special aandacht voor Eric Clapton en naar het album Journey Man Releasedatum: 7 november 1989.

Speellijst 15 februari 2018

eerste uur

01 -  The Doors - Break On Trough - 2.27

02 -  Led Zeppelin - Since I've Been Lovin' You - 10.36

03 -  Diesel - My Kind Of Woman - 3.22

04 -  Diesel - Good Morning Day - 3.48

05 -  Chef' Special - Free - 4.17

06 -  Chef' Special - Lie To Me - 4.17

07 -  Lindsey Buckingham & Christine McVie - In My World - 4.10

08 -  Lindsey Buckingham & Christine McVie - Carnival Begin - 4.30

09 -  Lee Ritenour - 2005 - Overtime - 08 - Papa Was a Rolling Stone - 9.03

10 -  Lynyrd Skynyrd - Simple Man - 7.13

11 -   Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Allabama - 5.59

tweede uur

01 -  Patti Smith - Everybody Hurts - 6.18

02 -  Eric Clapton - Pretending - 4.48

03 -  Eric Clapton - Running On Faith - 5.27

04 -  Eric Clapton - No Alibis - 4.06

05 -  Eric Clapton -  Old Love - 13.11

06 -  Patti Smith - Perfect Day - 4.25

07 -  John Mayall & The Bluesbreakers with Gary Moore - So Many Roads - 8.47

In de mini special vandaag aandacht voor Eric Clapton en naar het album Journey Man Releasedatum: 7 november 1989. Tegen de tijd dat Eric Clapton als soloartiest bekend werd stond hij al bekend als een van 's werelds belangrijkste rockgitaristen door zijn werk met the Yardbirds, John Mayall's Bluesbreakers, Cream, Blind Faith en Derek & the Dominos. Ondanks zijn professionele successen ging het Clapton in deze periode privé niet voor de wind. De druk van zijn carrière, zijn (voorlopig) onbeantwoorde gevoelens voor Pattie Boyd en zijn verslaving aan heroïne maakten dat hij van de scene verdween. Na een onderbreking van drie jaar wist hij met de hulp van Pete Townshend van The Who van zijn verslaving af te komen. Hij kreeg een rol in de verfilming van Townshends rockopera Tommy en begon weer platen op te nemen. Zijn stijl onderging echter een verandering. De nadruk lag meer op de songs en minder op de individuele kwaliteiten van de muzikant. Zijn solodebuut zorgde in 1970 voor de Top 40 hit "After Midnight" Een compositie van J.J. Cale uit 1966. Hij zingt zijn versie op een heerlijke ‘lazy’ manier. Clapton maakt er een snellere versie van, en zet hem op zijn eerste soloalbum dat op 14 augustus 1970 verschijnt. Ook 'Cocaine' is een nummer van Cale, dat wordt door Clapton een paar jaar later opgenomen. maar pas na de uitgave van 461 Ocean Boulevard in 1974 had Clapton een nummer 1 single met "I Shot the Sheriff". Toch blijken de zware jaren een stempel te drukken op Claptons stijl van gitaarspelen en composities; hij is wat rustiger geworden. Bovendien manifesteert hij zich meer als zanger dan als gitarist op platen als Just One Night (1980), August (1986) en Journeyman (1989). Clapton's grootste succes kwam in 1992, toen hij een concert opnam voor MTV Unplugged dat de enorm populaire versies bevatte van "Tears in Heaven" en "Layla".   En in deze mini special gaan we luisteren naar drie studio nummers van het album Journey Man en wel: Pretending                          

Running On Faith                 

en No Alibis                    

en een heerlijke live uitvoering van het van dit zelfde album afkomstige                Old Love               

 

 

 

 

 

 

 


Speellijst 08 februari 2018

Het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. In deze blues en rock vandaag aandacht voor veel rock met Paul McCartney & Bruce Springsteen, Iron Maiden, Texas, The Paul Butterfied Blues Band en vele andere. En een live mini special van Kensington. 

Speellijst 08 februari 2018

eerste uur

01 -  Sonny Boy Williamson - My Black Name Blues - 2.45

02 -  Sonny Boy Williamson - Welfare Store Blues - 2.50

03 -  Paul McCartney & Bruce Springsteen - I Saw Her Standing There & Twist And Shout - 9.38

04 -  Paul McCartney Golden Slumbers_Carry That Weight_The End - 7.32

05 -  Iron Maiden - The Number Of The Beast - 4.49

06 -  Iron Maiden - Can I Play With Madness - 3.31

07 -  Iron Maiden - Wasted Years - 5.06

08 -  Gary Moore - Whiskey In The Jar - 7.00

09 -  Van Dik Hout - Roze Bloem - 4.39

tweede uur

01 -  Sven Hammond  - Aftersmoke - 6.41

02 -  Kensington - Sorry - 3.47

03 -  Kensington - Bridges - 3.57

04 -  Kensington - All For Nothing - 5.05

05 -  Kensington - Riddles - 3.49

06 -  Kensington - St. Helena - 7.38

07 -  Kensington - War - 3.50

08 -  Texas - In Our Livetime - 3.52

09 -  Texas - Saint - 4.30

10 -  The Paul Butterfied Blues Band  - Blues With A Feeling - 4.24

11 -  The Paul Butterfied Blues Band  -  Our Love Is driftin -3.34

12 -  The Paul Butterfied Blues Band  - Screamin' - 4.37

 

In de live mini special staat Donderdag Kensington in de schijnwerpers. De Utrechtse rockband Kensington heeft de Popprijs 2017 gewonnen, is op festival Eurosonic Noorderslag in Groningen bekendgemaakt. Kensington werd door kenners al jaren genoemd als mogelijke winnaar. De Popprijs is voor de muzikant of band die het afgelopen jaar de belangrijkste bijdrage aan de Nederlandse popmuziek heeft geleverd.  De band brak in 2013 door met de hit Home Again. In dat jaar wonnen de vier bandleden Eloi Youssef (zanger/gitarist), Casper Starreveld (zanger/ gitarist), Niles van den Berg (drummer) en Jan Haker (bassist) de 3FM Awards voor Beste Live Band en Beste Album met hun tweede album Vultures. Ook in de jaren daarna nam Kensington diverse awards en onderscheidingen in ontvangst. De band speelde tien keer in een uitverkochte Ziggo Dome. Ook speelden ze op talloze festivals in binnen- en buitenland, waaronder Pinkpop, Sziget, Zwarte Cross en Appelpop. Op 14 juli staat Kensington voor het eerst in de Amsterdam Arena. De band maakte naast Vultures nog drie albums: Borders uit 2010 met de hit Youth, Rivals in 2014 met de hits Riddles, War en All For Nothing en Control in 2016 met de hits Figji, Bridges en Sorry. In 2015 bracht Kensington samen met dj Armin van Buuren het nummer Heading Up High uit. De band ging vervolgens in 2016 en 2017 veelvuldig met Van Buuren mee op wereldtournee. En speelde dit jaar bij de vrienden van Amstel ook weer samen. En in deze mini special nu:                                   

Sorry                             

Bridges                           

All For Nothing                         

Riddles                                   

St. Helena                             

en als laatste War           

De opnames zijn van Pinkpop en 3 FM.

 

 

 

 

 


Speellijst 01 februari 2018

Het is op donderdag avond even na zeven uur tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special van The Kinks  i.v.m. het kort gelden overlijden van  Bassist Jim RodFort op 25 januari

Speellijst 01 februari 2018

eerste uur

01 -  Simple Minds - New Gold Dream - 4.50

02 -  Neil Diamond - Girl, You'll Be a Woman Soon - 3.15

03 -  Neil Diamond - Love On The Rocks,  Hello Again  - 6.16

04 -  Foreigner - Waiting For A Girl Like You - 4.50

05 -  Foreigner - I Don't Want To Live Without You  - 3.50

06 -  Lou Reed - Perfect Day - 6.58

07 -  Lou Reed - Sweet Jane - 5.24

08 -  Frogs For Breafast - The Bouneer - 4.27

09 -  Frogs For Breafast - You Don't Love Me- 3.35

10 -  Rolling Stones - I Just Wanna Make Love To You - 2.16

tweede uur

01 -  Jan en Laurie Akkerman  - Forget You - 5.30

02 -  The Kinks - Celluloid Heroes - 7.25

03 -  The Kinks - Till the End of the Day, You Really Got Me, All Day and All the Night - 7.43

04 -  The Kinks - Waterloo Sunset - 3.15

05 -  The Kinks - Lola - 5.44

06 -  Neil schon – Softly - 5.08

07 -  Neil schon - I'll Be Waiting - 4.54

08 -  Sugar Ray & The Bluestones - Misses Blues - 2.43

09 -  Queen + Paul Rodgers - Trough The Night - 4.54

De live mini special gaan vandaag over de kinks. Op 20 januari kregen wij het bericht dat Jim Rodford, de vroegere bassist van de Britse popgroep The Kinks, is overleden na een val van een trap. Hij is 76 jaar geworden. Rodford speelde bij elkaar achttien jaar bij The Kinks.  Het noodlottige incident vond enkele dagen na zijn laatste optreden plaats in zijn huis in Engeland, bevestigt zijn neef Rod Argent tegen The Guardian. Dave Davies van The Kinks zei diep onder de indruk te zijn van het plotselinge overlijden van Rodford. "Ik ben te geschokt om iets te zeggen, het is zo'n schok", schreef hij op Twitter. De Brit Rodford begon zijn muzikale carrière bij de lokale band The Bluetones in zijn geboorteplaats St. Albans. Daarna was hij medeoprichter van Argent. In 1978 kwam hij bij The Kinks, waar hij tot 1996 speelde. Daarna was hij lid van een heruitgave van de band The Zombies. De kinks is een Britse band die in de jaren '60, '70 en '80 vele hits scoort  Met 'Dedicated Follower Of Fashion', 'Sunny Afternoon', 'Waterloo Sunset' en met zowel de studio- als de liveversie van 'Lola'. Hoewel ze niet zo bekend als The Beatles of zo populair als de Rolling Stones of de Who waren, zijn de Kinks toch een van de meest invloedrijke bands van de Britse invasie. Tijdens hun lange gevarieerde carrière heeft de kern van de Kinks altijd bestaan uit de broers Ray en Dave Davies.  En in deze mini special van de kinks nu:              Celluloid Heroes                      

Till the End of the Day, You Really Got Me, All Day and All the Night          

Waterloo Sunset                     

en Lola                    

 

 


Speellijst 25 januari 2018

Luisteraars op donderdagavond is het dus de hoogste tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. Met in deze twee uur muziek van  The Cranberries, Amy Macdonald , Tina Turner, John Mayer en nog veel meer. Met in het tweede uur een mini special van Golden Earing.

Speellijst 25 januari 2018

eerste uur

01 -  John Norum - When Darkness Falls - 4.00

02 -  The Cranberries - Promises - 4.30

03 -  The Cranberries - Zombie - 5.21

04 -  The Cranberries - Linger - 4.33

05 -  Ten Sharp - You - 6.50

06 -  Amy Macdonald - Let's Start A Band - 5.10

07 -  Amy Macdonald - Hallelujah - 4.25

08 -  Blue ÖystervCull - Starway To The Stars - 3.43

09 -  The Blues Mystery -Back To The Dirty Town - 5.28

tweede uur

01 -  Tina Turner - Proud Mary - 9.56

02 -  Golden Earing - Making Love  To Yourself - 4.49

03 -  Golden Earing - Going ToThe Run - 3.53

04 -  Golden Earing - Bloddy Buccaneers - 4.45

05 -  Golden Earing - When Love Turns To Pain - 4.40

06 -  John Mayer - I'm Gonna Find Another You - 6.45

07 -  John Mayer - All AlongThe Watchtower - 7.04

08 -  Rolling Stones - Fancy Man Blues - 4.49

De mini special is donderdag voor de Golder Earing. Golden Earring werd opgericht in 1961 te Den Haag. De band begon als een door de hitparade beïnvloedde popband, maar evolueerde gaandeweg naar een psychedelischer geluid. Hun eerste internationale hit was met een cover van het nummer “Eight Miles High” van The Byrds. Ze toerden de wereld, en kraakten de hitlijsten uiteindelijk wereldwijd, in 1974, met hun dwingende, boogierocker, “Radar Love.” Alhoewel ze een decennium later pas weer een grote hit zouden hebben, met de synthesizer belade “Twilight Zone”, is de band altijd blijven optreden, toeren en opnemen tot de dag van vandaag. Met een meer dan 50 jaar lange geschiedenis, zijn ze ongetwijfeld één van de langst bestaande rock bands. En den mini special vandaag komt voledig van het album Bloody Buccaneers. Bloody buccaneers is een muziekalbum van Golden Earring uit mei 1991. Na de door elektronica gedomineerde jaren 80, keert Golden Earring op Bloody Buccaneers terug naar het stevige gitaargeluid. Alleen al omwille van deze mutatie wordt Bloody Buccaneers door de pers positiever onthaald dan zijn voorgangers. Ook de top-drie-hit Going to the Run stuwt de plaat alras naar de gouden status. De hoes verwijst naar het piratenthema, dat ook in de allitererende titelsong is uitgewerkt. Het nummer One Shot Away From Paradise is geschreven door Rinus Gerritsen, de rest is van het vaste schrijversduo George Kooymans/Barry Hay; en in de mini special hebben we gekozen voor :                         

Making Love  To Yourself                                          

Going To The Run                            

Bloody Buccaneers                      

En When Love Turns To Pain          

 

 

 

 

 

 


Speellijst 18 januari 2019

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben wedaarin muziek van van Crosby Stills Nash & Young, King Of The World, Kings Of Leon,  en nog veel meer.  En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van the Analogues.

Speellijst 18 januari 2019

eerste uur

 01 -  Deep Purple – Blacknight - 6.40

02 -  Deep Purple - When A blind Man Cries - 7.30

03 -  Crosby Stills Nash & Young - Almost Cut My Hair - 7.28

04 -  King Of The World - Fool No More - 3.48

05 -  King Of The World - If You Want To Leave - 6.17

06 -  Garry B B Coleman - The Sky Is Crying - 9.13

07 -  Kings Of Leon - Supersooker - 3.44

08 -  Kings Of Leon - Temple - 4.07

09 -  JT Coldfire - She's Crazy - 5.23

tweede uur

01 -  Joe Bonamassa with Beth Hart - I'll Take Care of You - 6.06

02 -  The Analogues - Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band - 2.10

03 -  The Analogues - Lucy In The Sky With Diamonds - 3.49

04 -  The Analogues - Getting Better - 2.52

05 -  The Analogues - Lovely Rita - 2.45

06 -  The Analogues - Good Morning Good Morning - 2.44

07 -  The Analogues - A Day In The Life - 5.52

08 -  Derek And The Dominos - Bell Bottom Blues - 5.06

09 -  Derek And The Dominos- Key To The  Highway - 9.38

10 -  Melissa Etheridge and Orianthi -  Johnny B. Goode - 5.52

De Nederlandse band The Analogues trekken op dit moment door het land en spelen dit meesterwerk van de Beatles live in al zijn analoge schoonheid. Hiervoor wordt werkelijk alles uit de kast getrokken. Dit betekent dat er een vrachtwagenlading vol met prachtige en zeldzame vintage apparatuur op het podium wordt geïnstalleerd. Een sitar en tabla voor ‘Within You, Without You’; een zeldzaam Lowkey Keyboard voor ‘Lucy In The Sky With Diamonds’; een harp voor ‘She’s Leaving Home en natuurlijk een hele batterij aan Strijkers en Blazers. Ben je nieuwsgierig of er een kazoo die opduikt in ‘Lovely Rita’, dan moet je de band echt zelf live gaan zien. Cock deed dit in theater De Veste en is groot fan sinds die tijd.  Op 1 juni 2017 was het precies vijftig jaar geleden dat een van de belangrijkste en invloedrijkste albums aller tijden uitkwam: ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ van The Beatles. Het album - dat door The Beatles zelf nooit live werd gespeeld - wordt integraal uitgevoerd door de Nederlandse Beatles sound-a-like band The Analogues.  The Analogues bestaat uit Bart van Poppel, Diederik Nomden, Jac Bico, Jan van der Meij en Fred Gehring. Dit album is een integrale live-uitvoering van het legendarische Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band dat met behulp van oorspronklijke instrumenten en vintage apparatuur is opgenomen. En in deze mini special hadden we graag het hele album laten horen maar na veel wikken en wegen gekozen voor:                      

Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band                         

Lucy In The Sky With Diamonds                       

Getting Better                        

Lovely Rita                          

Good Morning Good Morning    

en een A Day In The Life      

 

 

 

 

 

Pagina 1 van 9