Menu


Speellijst 27 september 2018

Luisteraars als u op Donderdag 27 september weer aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor Richie Sambora, Jett Rebel, Gary Moore, Dana Fuchs Band  en nog veel meer en een mini special met Whitesnake

eerste uur

01 -  Ilse DeLange - Space Cowboy - 5.06

02 -  Blue Pills - Little Sun - 8.24

03 -  Richie Sambora - Sleep Alone - 5.00

04 -  Joe Satriani - Back To Shalla Bal - 3.15 

05 -  Joe Satriani - The Forgotten (part Two) - 5.10

06 -  The Kik - Ik sta klaar voor jou - 3.00

07 -  Jett Rebel - World Turning (Fleetwood Mac) - 4.07

08 -  Gary Moore - Rectify - 5.00

09 -  Gary Moore - Don't Believe A Word - 7.15

tweede uur

01 -  HooverPhonic - Mad About You - 3.42

02 -  Whitesnake - Here I Go Again - 5.25 

03 -  Whitesnake - Fool For Your Loving - 5.09

04 -  Whitesnake - Crying In The Rain - 7.34

05 -  Whitesnake - Ain't No Love In The Heart Of The City - 7.41

06 -  Scorpions - The Zoo - 5.48

07 -  Scorpions - You & I - 5.19

08 -  Dana Fuchs Band - I'd Rather Go Blind - 8.59

In de live mini special deze week Whitesnake. Whitesnake is een Brits/Amerikaanse hardrockband rondom David Coverdale, de voormalige zanger van Deep Puurple. Als David Coverdale reageert op een advertentie in het blad Melody Maker, weet hij nog niet dat hij solliciteert bij Deep Purple, een van de grootste bands uit de jaren '70. Met Deep Purple brengt Coverdale drie albums uit. De eerste (Burn) is een groot succes, maar opvolger Stormbringer zorgt voor interne problemen. Na het derde album 'Come Taste The Band' valt Deep Purple volledig uit elkaar. Coverdale begint aan een soloproject dat uiteindelijk twee albums oplevert: White Snake en Northwinds. Maar voor de opnames en optredens zoekt hij een band bij elkaar die onder de naam The White Snake Band schuil gaat. Het grootste gedeelte van die band is nog bij elkaar als Whitesnake wordt opgericht. Enkele oud-collega's uit Deep Purple zijn Coverdales nieuwe project komen versterken, maar een vaste samenstelling voor een langdurige periode zal er uiteindelijk nooit komen. Het eerste album van de band is meteen een succes. Voornamelijk dankzij de aanwezigheid van de Deep Purple-mannen krijgt Whitesnake veel aandacht en verkoopt Trouble redelijk goed. Tijdens de tour van dit album wordt het live album Live In The Hammersmith opgenomen. Een jaar later komt Lovehunter uit. Een album dat nogal wat kritiek kreeg vanwege de gewaagde hoes. 'Long Way From Home' is de eerste succesvolle release van dat album, maar een grote klapper blijft nog altijd uit. De albums volgens elkaar snel op.  Maarliefst vijf singles van album nummer zes worden gereleased en Slide It In wordt daarmee het eerste grote lang verwachte succes van de band. Het album Whitesnake zal het grootste succes van de band worden. Een opnieuw opgenomen versie van 'Here I Go Again' eindigt wereldwijd op nummer één en ook opvolgers 'Is This Love' en 'Crying In The Rain' scoren goed in de hitlijsten. Hoewel bedoeld als een solo-album voor Coverdale, verschijnt in 1997 nieuw Whitesnake-materiaal onder de naam Restless Heart. Het blijkt het laatste Whitesnake studioalbum te worden, voor een lange tijd.  Vlak voor de 25-jarige verjaardag van de band, maakt Coverdale bekend weer op te zullen gaan treden met Whitesnake. Een band wordt snel gevormd en een internationale tour zet de band weer op de kaart.  Tegenwoordig telt de band een zestal leden. Naast David Coverdale zijn dat: Doug Aldrich en Reb Beach op gitaar, bassist Michael Devin, Brian Ruedy op keyboard en drummer Brian Tichy. Dat de line-up van Whitesnake in jaren aan wisselingen onderhevig is geweest moge duidelijk zijn. En van whitesnake in de mini special:

Here I Go Again                   

Fool For Your Loving                     

Crying In The Rain                       

en als laatste Ain't No Love In The Heart Of The City                 


Speellijst 20 september 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock Met dondrdag aandacht voor de grote namen uit de rockwereld zoals,  Paul McCartney,Jeff Beck , Pink Floyd, Rolling Stones  en nog veel meer.  En verder een live mini special met Joe Cocker.

Speellijst 20 september 2018

eerste uur

01 -  Golden Earing - Introduction - 1.04

02 -  Golden Earing - Jangalene - 2.46

03 -  Golden Earing - Vanilla Queen - 4.46

04 -  Paul McCartney - Come On To Me - 4.10

05 -  Paul McCartney - Caesar Rock - 3.29

06 -  Mark Knopfler - Wy Aye men - 5.58

07 -  Jeff Beck -  Goodbye Pork Pie Hat - Brush With The Blues - 6.14

08 -  Jeff Beck -  A Day In The Life - 4.46

09 -  Pink Floyd - Learning To Fly - 5.15

10 -  Pink Floyd - On The Turning Away - 7.35

11 -   Van Common - Moonlight Blue - 2.23

tweede uur

01 -  Rolling Stones  - It's Only Rock 'n Roll - 5.36

02 -  Joe Cocker - I Come In Peace - 4.43

03 -  Joe Cocker - When The Night Come - 5.10

04 -  Joe Cocker - Come Together - 5.45

05 -  Joe Cocker - N'oubliez Jamais - 6.37

06 -  Joe Cocker - You Can Leave Your Had On - 4.42

07 -  Pearl Jam – Nothingman -4.28

08 -  Danny Bryant Redeyeband - Girl From The North Country - 8.20

09 -  Editors – Fall - 5.00

 

De live mini special is deze week der grote namen van Joe Cocker. Toegegeven, hoe fraai en gepassioneerd de beste man zijn hits ook vertolkt, een concert van Joe Cocker is visueel weinig stimulerend. Toch verschijnt er van zijn laatste tournee een live-cd en een dvd. Cocker bracht eind 2012 zijn 22e studioalbum Fire It Up uit, waarop hij samenwerkte met een aantal hitschrijvers uit de jaren 80, waaronder Ray Parker Jr., Alan Frew van Glass Tiger en Graham Lyle. Onder aanvoering van producer Matt Serletic werd het eindresultaat een solide popplaat. De zanger ging vervolgens op pad met zijn nieuwe repertoire, op een tournee waarbij ook Nederland weer aangedaan werd voor een concert. Die gemakshalve vernoemd was naar het album. De daaruit voortvloeiende concertplaat heet dan ook simpelweg Fire It Up Live, geheel opgenomen in Keulen. Het recentere repertoire is sporadisch vertegenwoordigd op het twee schijven tellende livealbum, maar Cocker trakteert zijn publiek vooral op de grote hits uit zijn repertoire, waaronder Summer In The City, With A Little Help From My Friends, N’oubliez Jamais, Up Where We Belong en You Are So Beautiful. Anders dan de brandschone studioproducties van Cocker van de laatste jaren (waarop het album Hard Knocks weliswaar een uitzondering was), klinken de liveuitvoeringen prettig ruw en vol energie. Met name in Unchain My Heart en het door Bryan Adams geschreven When The Night Comes komt dat naar buiten. Het zijn tevens de nummers waarin hij vocaal excelleert, zoals ook te horen op Beatles-cover Come Together en de Randy Newman-compositie You Can Leave Your Hat On. Om naar te kijken is het niet bijzonder spannend, Cocker verroert haast geen spier, maar op de concertregistratie klinkt hij krachtig en vitaal. En van deze concertregistratie nu in dez special:                      

I Come In Peace                   

When The Night Come                      

Come Together                       

N'oubliez Jamais    

en als laatste You Can Leave Your Had On                    

 

                    

      

 


Speellijst 13 september 2018

Luisteraars op donderdag avond dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met donderdag aandacht voor Blues Caravan with Samatha Fish, twee speciale opnames van de Rolling Stones, The Pretenders  en natuurlijk nog veel mee andere lekkere muziek.En in het tweede uur een special van Beth Hart.

Speellijst 13 september 2018

eerste uur

01 -  Rory Gallagher - Garbage Man - 4.45

02 -  Rory Gallagher - Wath In The world - 9.05

03 -  Metallica - Nothing Else Matters - 6.28

04 -  Blues Caravan with Samatha Fish - Don't Go Making Me Cry - 3.16

05 -  Blues Caravan with Samatha Fish - I Put A spell On You - 7.18

06 -  Rolling Stones and Janis Joplin -  Satisfaction - 6.03

07 -  Rolling Stones Ft. Amy Winehouse - Ain't To Proud To Beg - 4.09

08 -  Brad Wilson - I Just Want To Make Love To You - 8.48

tweede uur

01 -  Ruben Pol - Bed Sheets (Stripped) - 2.49

02 -  Beth Hart - Baddest Blues  - 5.10

03 -  Beth Hart - Delicious Surpride - 6.03

04 -  Beth Hart - Tell Her You Belong To Me - 6.37

05 -  Beth Hart - Fat Man - 4.05

06 -  Beth Hart - For My Friends - 5.12

07 -  Pretenders - Brass In The Pocket - 3.04

08 -  Pretenders - I Go To Sleep  -2.55

09 -  Camel - Another Hight - 6.54

10 -  Rainbow - Midtown Tunnel Vision - 4.31

11 -  Rilan & The Bombardiers - Night Train - 3.42

Voor de live mini special gaan we naar Beth Hart. De op 24 januari 1972 in Los Angeles geboren Beth Hart is sinds begin jaren ’90 actief in de muziekscene. Als ze vier jaar is begint ze al met pianospelen. Later, als ze voortijdig de middelbare school verlaat, gaat ze cello en zang studeren aan de Los Angeles High School of Performing Arts. In 1996 verschijnt haar debuutalbum ‘Immortal’. Beth Hart worstelt in die tijd volop met drugs- en drankproblemen. Na een ontwenningskuur verschijnt in 1999 het album ‘Leave The Light On’, een album dat gaat over haar drugs- en drankprobleem. Dit album betekent wel haar doorbraak. Later gaat Hart samenwerken met de gitaristen Joe Bonamassa, Slash en Jeff Beck. De samenwerking met Joe Bonamassa mondt in januari van 2018 uit in de release van het album ‘Black Coffee‘.  Vorige maand verscheen, dertien jaar na haar succesvolle live dvd ‘Live At Paradiso’, een nieuwe live cd/dvd getiteld ‘Live From New York Front And Center’, met opnames van haar optreden in de Iridium Jazz Club in New York op 7 maart 2017. De cd opent met het aanstekelijke Let’s Get Together, gevolgd door de gevoelig gezongen ballad Baddest Blues, een nummer geïnspireerd door haar moeder. In het jazzy Jazz Man, met de fraaie uitbundige zang van Hart, bewijst ze ook heel mooi piano te kunnen spelen. In de stevige rocker Delicious Surprise, is naast de scheurende gitaar, een hoofdrol weggelegd voor drummer Bill Ransom. Ook in de uptempo rocker Broken And Ugly, speelt de solide ritmesectie, naast de uitbundige zang, een prominente rol. Haar inspiratie in de prachtige ballad St. Teresa haalde Beth Hart bij Moeder Theresa. Wonderschoon gezongen en subtiel begeleid. Openhartig is Hart in Isolation, een nummer van haar debuutalbum ‘Immortal’. Tell Her You Belong To Me is een prachtige soulblues ballad met de soms vibrerende zang van Hart. Fat Man is weer een stevige bluesrocker en in Love Gangster is weer fraai pianospel te horen, naast lekker gitaarwerk en de gedreven zang. Een van de hoogtepunten van het album is de ballad Leave The Light On. Beth Hart is in topvorm en dat geldt zeker ook voor de pianoballad As Long As I Have A Song. In de bluesrocker Can’t Let Go, een song van Lucinda Williams’ onvolprezen album ‘Carwheels On A Gravel Road’ uit 1998, is een gastrol weggelegd voor Sonny Landreth die een vette slide laat horen. Op een andere cover, de stevige midtempo bluesrocker For My Friends van Bill Withers is gitaristisch weer veel te genieten. Het slotnummer van het album No Place Like Home is een prachtige, gevoelige en ingetogen gezongen pianoballad. ‘Live From New York Front And Center’ is een uitstekend album van een in topvorm verkerende Beth Hart en haar band. En van dit album nu in deze special:                   

Baddest Blues                           

Delicious Surpride            

Tell Her You Belong To Me                 

Fat Man         

En als laatste For My Friends         

 


Speellijst 06 september 2018

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock En donderdag zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht  veel Nederlandse producties  en nog heel veel andere muziek  en  in het tweede uur een mini special kellie rucker & band.

Speellijst 06 september 2018

eerste uur

01 -  Partner - Throuw It all Away - 3.59

02 -  Left Side - I Want Ye And I Get Ye - 3.18

03 -  Aap Noot Mies - Een Vreemde Stad (Live) - 4.21

04 -  Rob Hoeke - Oh Baby Please - 3.02

05 -  Endatteme JugBand  - Peas And Black Malasses - 2.25

06 -  Livin Blues - When The Sun Goes Down - 4.40

07 -  Lou Reed - Sweet Jane - 5.24

08 -  Lou Reed - Perfect Day - 6.58

09 -  Martika - Toy Soldiers - 4.52

10 -  Warrand - Heaven - 3.56

11 -  Texas  Burning with Carolyn Wonderland -I Live Alone With Someone - 5.08

tweede uur

01 -  Het Goede Doel - De Plaat Sloeg Af  En Het Gesprek Viel Stil - 6.07

02 -  Kellie Rucker Band - Walking Blues - 7.44

03 -  Kellie Rucker Band - Crossroads - 8.38

04 -  Kellie Rucker Band - Walking By Myself - 10.09

05 -  Mr. Big -  Temperamental - 5.26

06 -  Mr. Big - To Be With You - 4.14

07 -  Jonathan Butler - No Woman No Cry - 8.30

 

Voor de live mini special gaan we op donderdag naar Kellie Rucker & band. Kellie Rucker is geboren in Oklahoma City, maar haar familie verhuisde diverse malen om uiteindelijk via Texas, Virginia en Florida zich te settelen in Connecticut. Als twaalfjarig meisje ontdekte Kellie de blues en begon ze te oefenen op de mondharmonica. Op haar zeventiende startte zij haar eerste bandje, genaamd ‘Blues for Breakfast’. Zelf verhuisde zij ook een aantal malen en tijdens haar verblijf in Los Angeles ontmoette ze Debbie Davies, de gitarist van de band van Albert Collins, met wie zij een eigen band formeerde en waarmee ze twee jaar toerde. Uiteindelijk belandt ze in ‘The Screaming Buddaheads’, de band van gitarist B.B. Chung King, waarin zij maar liefst vijf jaar verblijft. De laatste vier jaar staat Kellie op het podium onder haar eigen naam met haar eigen band.  Texas Blues Lady  Kelly Rucker Band Ze heeft al jaren een gekend en populaire status in onder anderen Duitsland, Frankrijk, delen van de USA en Zweden. Kellie woont dan ook afwisselend in de USA, in Duitsland, Frankrijk en Italie. “Texas Blues Lady” Kellie is een zeer goede zangeres en mondharmonicaspeelster.  Kellie is een podiumdier, zeer levendig en onderhoudend. .   Haar spetterende show is compleet met haar tomeloze mondharmonica spel! Maarmet haar hoofdzakelijk bluesy soul. Haar zeer sterke cd’s worden alweer opnieuw geperst. Maar wij hebben live van haar in deze special

Walking Blues             

Crossroads        

en Walking By Myself                  

 

 


Speellijst 30 augustus 2018

Luisteraars leuk als u luistert, Het is donderdag avond even na zeven uur weer  tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special over Lynyrd Skynyrd dit door het overleiden van De Amerikaanse gitarist Ed King is op 68-jarige leeftijd overleden. King was vooral bekend als lid van de southern rock-band Lynyrd Skynyrd.

Speellijst 30 augustus 2018

eerste uur

01 -  Gary Moore - Empty Rooms - 4.05

02 -  Gary Moore - Ready For Love - 4.18

03 -  Haim - Oh Well - 4.44

04 -  Big Country - In A Big Country - 3.34

05 -  Big Country - Cloce Action - 4.12

06 -  Coverband  - Miss You, The Happiest Days of Our Lives, Another Brick in The Wall  - 8.18

07 -  Olie Brown - Speeckless - 4.30

08 -  Olie Brown - Love's Gone Cold - 7.15

09 -  Prince - The Love We Make -  5.42

tweede uur

01 -  Prince -1999 - 4.13

02 -  Lynyrd Skynyrd -  Gimme Three Steps - 5.17

03 -  Lynyrd Skynyrd - Travellin' Man - 4.29

04 -  Lynyrd Skynyrd - Tuesday's Gone - 6.44

05 -  Lynyrd Skynyrd - Simple Man - 7.13

06 -  Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Alabama 5.59-

07 -  Derek And The Dominos - Nobody Knows You When Youér Down And Out - 4.58

08 -  Derek And The Dominos - Key To The Highway - 9.38

 

Vrijdag ochtend bereikte ons het bericht dat de Amerikaanse gitarist Ed King is op 68-jarige leeftijd overleden. King was vooral bekend als lid van de southern rock-band Lynyrd Skynyrd. King schreef mee aan een van de grootste hits van Lynyrd Skynyrd, Sweet Home Alabama. Het nummer was een reactie op Neil Youngs Alabama en Southern Man. Young uitte in zijn nummers kritiek op het zuiden van de Verenigde Staten, dat hij koppelde aan racisme en slavernij. De mannen van Lynyrd Skynyrd, die uit het Zuiden kwamen, kwamen met een weerwoord in de vorm van Sweet Home Alabama. In 1975 stapte King uit Lynyrd Skynyrd, twee jaar voor de band een vliegtuigongeluk kreeg, waarbij twee leden van de band, een achtergrondzangeres en de manager om het leven kwamen. De rest van de band overleefde het ongeluk ternauwernood. Toen de overgebleven leden tien jaar later bijeenkwamen voor een reünietour, haakte King ook weer aan. De tour werd een succes en de band bleef bij elkaar. In 1996 vertrok King opnieuw bij Lynyrd Skynyrd. Ed King was al langere tijd ziek. Hij overleed in zijn woonplaats Nashville, Tennessee. Gary Rossington, een van de oprichters van Lynyrd Skynyrd, zegt geschokt te zijn door het overlijden van King. "Ed was onze broeder, en een geweldige tekstschrijver en gitarist", schrijft Rossington op het officiële twitteraccount van de band. "Ik weet zeker dat hij de rest van de jongens weer zal zien in de rock-'n-roll-hemel."  En van Lynyrd Skynyrd in deze live mini special nu:            

Gimme Three Steps                      

Travellin' Man             

Tuesday’s Gone                       

Simple Man                      

en  als Laatste Sweet Home Alabama            

 

 


Speellijst 23 augustus 2018

 

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met aandacht voor van  Leif The Leeuw Band, Jessie J, John Mayall  & Bluesbreakers , Floyd Lee Band en nog heel veel andere en  in het tweede uur een mini special  met The Byrds.

Speellijst 23 augustus 2018

eerste uur

01 -  Bonnie Raitt - A Thing Called Love - 3.30

02 -  Bonnie Raitt Met Bryan Adams (live) - Rock Steady - 3.56

03 -  Kingfish plays Jimi Hendrix's  - Hey Joe - 7.11

04 -  Leif The Leeuw Band - Until Better Times - 3.54

05 -  Leif The Leeuw Band - Mr. Hangman - 5.44

06 -  Jessie J - Purple Rain  (Prince cover) - 5.42

07 -  John Mayall  & Bluesbreakers - One Life To Live - 5.16

08 -  John Mayall & Bluesbreakers - Room To Move - 10.58

tweede uur

 01 -  Laura Jansen, Acda en De Munnik - Margherita (Marco Borsato)  - 4.09

02 -  The Byrds - The Times The Are A-Changin - 2.24

03 -  The Byrds - Eight Miles High - 9.47

04 -  The Byrds - Jesus Is Just Alright - 3.09

05 -  The Byrds - Turn! Turn! Turn! - 4.02

06 -  The Byrds -  Mr. Tambourine Man - 5.14

07 -  Floyd Lee Band - Down in Lamar - 5.54

08 -  Floyd Lee Band -  When You Breake A Young Girls' Heart - 5.31

09 -  Led Zeppelin - Black Dog - 5.18

10 -  Led Zeppelin - Whole Lotta Love - 6.49

 Halverwege de jaren `60 van de twintigste eeuw ontwikkelde de country-rockgroep The Byrds zich als het Amerikaanse antwoord op de Beatles. De Byrds schiepen een idioom dat de country-rockmuziek op revolutionaire wijze heeft veranderd.  In de herfst van 1964 worden onder de naam The Beefeaters enkele demo`s opgenomen. De compositorische bijdragen worden voornamelijk geleverd door Gene Clark en zangeres / songschrijfster Jackie DeShannon. Deze demoplaat draagt duidelijk invloeden van de Beatles, die op dat moment de muziekscene bepalen. In 1973, zullen deze demo`s onder de naam "Preflyte" op een langspeelplaat worden uitgebracht. De naam Beefeaters wordt veranderd in Byrds. Onder leiding van producer Jim Dickson wordt de eerste plaat uitgebracht, onder de naam " Mr. Tambourine man". Het verhaal wil dat Bob Dylan zijn song "Mr Tambourine man" aan de Byrds cadeau heeft gedaan. De muziek wordt, opvallend genoeg, niet door de Byrds maar door studie-muzikanten opgenomen. Alleen de meerstemmige vocalen worden ingezongen door de bandleden. De vocalen en de twaalfsnarige "Rickenbacker" gitaar van Jim McGuinn worden het handelsmerk van de Byrds. "Mr Tambourine Man" wordt meteen een wereldhit.  Tussen 1964 en 1967 bestond de byrds uit Gene Clark – tamboerijn, zang, harmonica. Roger McGuinn – gitaar, zang. David Crosby – gitaar, zang. Chris Hillman – bas, zang. Michael Clarke – drums. Het geluid van de "Rickenbacker" en de schitterende meerstemmige zang zijn van de Searchers en de Beatles overgenomen. Niet alleen het geluid maar ook het in het midden van de jaren `60 in zwang zijnde page-kapsel werd gekopieerd van de Britse "beat"-groepen. De muziek van de eerste langspeelplaten rechtvaardigt de term "folk-rock" Voor veel rockliefhebbers blijft Roger McGuinn dé stem van The Byrds. Zijn makkelijk herkenbare gitaarsound, onsterfelijk geworden dankzij o.a. Mr. Tambourine Man, was een van de invloedrijkste en de samenzang met Gene Clark en David Crosby was niet te imiteren. En in deze live mini special nu                           The Times The Are A-Changin                         Eight Miles High                  Eight Miles High is de laatste single van The Byrds met gitarist Gene Clark in de gelederen. Het is gebaseerd op hun tournee door Engeland in augustus 1965. Het is een Beatleske verwijzing naar de snelheid waarmee vliegtuigen vliegen: doorgaans zes tot zeven mijl per uur. Overigens, Clark is voor het grootste gedeelte verantwoordelijk voor dit lied.                           Jesus Is Just Alright                                             Turn! Turn! Turn!                      Voor alles is een tijd, is het moraal van Turn! Turn! Turn! Voor dit lied greep de auteur, Pete Seeger, terug op het Bijbelboek Prediker, waarin het thema van tijd en seizoenen ook voorkomt. Turn! Turn! Turn! is ook de titel van het tweede Byrds-album. Min of meer profetisch voor de vele bandwisselingen: een tijd voor het ene bandlid en een tijd voor het andere bandlid. Enfin. Voor dit nummer gebruikte McGuinn een twaalfsnarige Rickenbacker-gitaar, wat de folkrock van het lied ondersteunt.                          en als laatste nummer                                   Mr. Tambourine Man                         Voor een groot gedeelte van hun hits, waren The Byrds afhankelijk van het materiaal van Bob Dylan. Mr. Tambourine Man uit 1965 betekende voor de band hun grootste en bekendste hit. Het is weliswaar een gekuiste versie van het nummer: verwijzingen naar drugs werden uit de Byrds-versie gehaald. Desondanks was met dit nummer ook Dylans naam als tekstschrijver gevestigd.

 


Speellijst 16 augustus 2018

luisteraars leuk als u gaat luisteren op de donderdag avond, het is op na zeven uur altijd tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En in deze blues en rock donderdag aandacht voor muziek van  Chesney Hawkens, Rod Steward And The Faces, Melvin Taylor & The Slack Band en nog veel meer.

Speellijst 16 augustus 2018

eerste uur

01 -  Shakin Stevens - Marie Marie - 2.45

02 -  Shakin Stevens & bonnie Tyler  - A Rockin Good Way - 2.55

03 -  Andre Hazes senior - Chicago Blues met Herman Brood, Jan Akkerman en Hans Dulfer - 8.10

04 -  Chesney Hawkens - The One And Only - 3.34

05 -  Ronnie Wood, Paul Rodgers, Brian May & David Gilmour_Stay With Me - 5.51

06 -  Rod Steward And The Faces -  Stay With Me - 5.35

07 -  Kensington - Do I Ever - 3.20

08 -  Kensington  - Storms - 4.12

09 -  The Cranberries - Linger 4.33

10 -  Moke - This Plan  - 3.34

11 - Moke - Last Chance - 4.00

tweede uur

01 -  Melvin Taylor & The Slack Band - Tin Pan Alley - 7.14

02 -  Candy Dulfer With Ulco Bed ( gitaarsolo) - Lost & Gone - 9.44

03 -  Candy Dulfer  -  Don't Go - 8.18

04 -  Candy Dulfer -  My Funk - 6.21

05 -  Marillion – Lavender - 2.25

06 -  Marillion - Bitter Suite - 7.55

07 -  Rick de Leeuw - We Vieren - 3.46

08 -  Joe Bonamassa - Sloe Gin - 8.10

In de live mini special vandaag Candy Dulfer en dit ook mede door haar prima optreden op Westerpop 2018.  Op zaterdag 7 juli staan acht bekende Nederlandse en internationale bands op het hoofdpodium. Opvallende namen hier zijn Candy Dulfer die na het spelen met wereldsterren, zich nu inmiddels zelf een wereldster mag noemen, De saxofoniste had last van een verkoudheid en een schorre stem, maar dat hinderde haar allerminst. Met haar stomende band ging de funkdiva er met volle kracht in, lyrisch solerend op haar saxofoon. Behalve met haar muzikaliteit pakte ze het publiek in met complimenten. ,,Het is fijn in Delft, ik hou van Delft. In deze stad heb ik alles geleerd wat een muzikant moet weten'', grapte Dulfer. ,,Ik heb hier opgetreden voor 78 studentenverenigingen. Sindsdien weet ik alles van het wegduiken voor bier.'' Over de hele wereld staat Candy Dulfer bekend om haar krachtige en energieke live concerten. Ze werkt samen met de beroemdste muzikanten waaronder - hou je vast - Prince, Beyoncé, Aretha Franklin, Sheila E., Maceo Parker, Dave Stewart, Van Morrison, Lionel Richie en Pink Floyd. Ze speelt met haar band over de hele wereld in uitverkochte zalen en op de grootste festivals en met The Ladies of Soul in een bomvolle Ziggo Dome, verkocht ruim 2,5 miljoen soloalbums wereldwijd en scoorde een reeks nummer 1 hits in de USA. In april 2017 verscheen haar nieuwe album ‘Together’, waarop ze terugkeert naar haar funk roots. Het opzwepende album is een smeltkroes van allerlei invloeden uit jazz, disco, soul, dance en r&b, maar ook haar eigen interpretatie van wat er momenteel in de muziek speelt. Haar nieuwe band biedt ruimte aan groot talent. Zo is Ivan Perotti (van o.a Sven Hammond) als zanger/mc toegevoegd aan de toch al puike bezetting.  En live nu van haar en haar band With Ulco Bed ( gitaarsolo) - Lost & Gone               

Don’t Go               

en als laatste My Funk         

 

 

 

 


Speellijst 09 augustus 2018

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor  Livin Blues, U2, Bryan Adams, Journey en natuurlijk nog vele anderen en met een mini special van  Kings Of Leon

Speellijst 09 augustus 2018

eerste uur

01 -  Endatteme Jungband - Corn Bread, Peas And Black Molasses - 2.25

02 -  Toto- Ill Be Over You - 5.20

03 -  Livin Blues -   Go Go Train - 4.50

04 -  Livin Blues - When The Sun Goes Down - 4.40

05 -  Deep Purple - Black Night  - 6.40

06 -  Deep Purple - When A Blind Man Crie - 7.30

07 -  U2 - With Or Without You - 4.59

08 -  Morano - A Ginger Tale - 2.53

09 -  Bryan Adams – Heaven - 4.03

10 -  Bryan Adams – Somebody - 4.44

tweede uur 

01 -  Nightwish - Nemo live Romania (2004) - 6.13

02 -  Kings Of Leon - The End  - 4.20  

03 -  Kings Of Leon - Mary - 3.24

04 -  Kings Of Leon - The Face - 3.25

05 -  Kings Of Leon - Mi Amigo - 4.04

06 -  Journey - Stay Awhile - 2.12

07 -  Journey - Lovin', Touchin', Squeezin' - 5.02

08 -  Rod Stewart and daughter Ruby (Duet) - Forever Young - 3.40

09 -  Jeff Buckley – Halleluah - 6.50

10 -  Ana Popovic & Ronnie Earl - One Room Country Shack - 12.08

In de mini special nu Kings Of Leon. We hebben in lange tijd niet zulke verwarrende recensies van een album gelezen als van Come Around Sundown van Kings Of Leon. Uit 2010. Alsof de gehele pers kwijt is wat deze band nou juist zo goed maakt. Met hun vierde album Only By The Night braken de uit Tennessee afkomstige Kings Of Leon, 3 broers en hun neef, definitief door naar het grote publiek. Met bijna 7 miljoen exemplaren verkocht was het album een enorme klapper. De 2 hitsingles Use Somebody en Sex On Fire hielpen daar zeker aan mee. De zalen werden groter en zalen werden zelfs stadions. Het ging voor de band ineens wel heel erg snel. Voor de opnamen van Come Around Sundown togen de Kings naar de Avatar studio’s in New York en doken met dezelfde producers de studio in als hun vorige album.  Het nieuwe album klinkt zoals Caleb omschreef en dat is waarschijnlijk waar voor veel journalisten het probleem ligt. Waar Only By The Night bol stond van ambitie is Come Around Sundown een stripped down album geworden dat eigenlijk meer in de richting gaat van de eerste albums van de band. Natuurlijk zijn daar de opwindende rockers, de dikke productie en de herkenbaar slimme en spannende hooks in de songs maar de sfeer is ingetogen en ontspannen. En van dit album in deze special nu                          

The End               

Mary                               

The Face                

en ook Mi Amigo                

 


Speellijst 02 augustus 2018

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben wedaarin muziek van  Anna Rune, Blackbird, Whitesnake, Albert Castiglia en nog veel meer.  En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van Walter Trout.

Speellijst 02 augustus 2018

eerste uur

01 -  Golden Earing - Going To The Run - 3.53

02 -  Golden Earing - Bloody Buccaneers - 4.45

03 -  Anna Rune - Somnambulist (Single Edit) - 4.47

04 -  Within Temptation - What Have You Done - 4.20

05 -  Blackbird - Lost In The Middle - 3.24

06 -  Blackbird - The One (EP Version) - 4.37

07 -  Whitesnake - Now You'er Gone - 4.10

08 -  Whitesnake - The Deeper The Love - 4.19

09 -  Joanna Connor - Swamp Swim - 4.10

10 -  Ry Cooder - Everybody Ought To Treat A Stranger Right - 3.46

11 -  Ry Cooder - Harbor Of Love - 5.46

tweede uur

01 -  Popa Chubby - Sweat - 5.28

02 -  Walter Trout - Welkom To The Human Race - 5.56

03 -  Walter Trout - A Matter Of The Heart - 5.42

04 -  Walter Trout - Can't Have It All - 6.07

05 -  Walter Trout - The Outsider - 5.13

06 -  Albert Castiglia -  Let's Make Love In The Morning - 5.39

07 -  Eric Clapton - Have You Ever Loved A Woman - 7.29

08 -  Eric Clapton - I Shot The Sheriff (Live from Crossroads 2010) - 8.28

 

Voor de mini special gaan we naar Walter Trout. Van het album The Outsider. Walter Trout is al weer zo’n veertig jaar actief in de muziek business. Hij speelde o.a. voor John Lee Hooker, in John Mayall’s Bluesbreakers band en in Canned Heat. In het jaar 1989 startte Walter zijn solocarrière, tourde de hele wereld over en bracht al acht studio-cd’s uit en daarnaast ook nog wat live albums. Terug op het oude nest Provogue kwamin 2008 dus de negende studioplaat, The Outsider! Voor de productie tekende John Porter (o.a. bekend van B.B. King en Buddy Guy). “The Outsider” is geïnspireerd door Walter’s eigen gevoelens, ervaringen en observaties en bevat allemaal eigen composities, behalve het nummer ‘The Outsider’ dat hij samen schreef met Rick Knapp. Zeker in het openingsnummer ‘Welcome To The Human Race’ hebben we in veel opzichten het verhaal van Walter’s leven te pakken. “The Outsider” gaat er eigenlijk om dat rockmensen van Walter zeggen dat hij te veel blues is om een rocker te zijn, terwijl de bluesmensen vinden dat hij te veel rocker is om een bluesman te zijn.  Trout’s backing band voor “The Outsider” zijn drummer Kenny Aronoff van John Mellencamp’s band, bassist Hutch Hutchinson, en pianist Jon Clearly met een beetje hulp van keyboardists Skip Edwards en Samuel Avila, alsmede een bijzonder gastoptreden van harp kapitein Jason Ricci. “The Outsider” is een top album van Walter Trout met heerlijke blues en swingende rock, geweldig gitaarwerk en sterk gezongen. En van dit album gaan we luister naar                         

Welkom To The Human Race                            

A Matter Of The Heart                              

Can't Have It All                  

en als laatste The Outsider                         


Speellijst 26 juli 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met aandacht voor Sue The Night, Beatrice van der Poel, Tom Petty, DI-RECTen nog heel veel andere en  in het tweede uur een mini special over  U2

Speellijst 26 juli 2018

eerste uur

01 -  Mr. Big - Shine - 3.44

02 -  Sue The Night - Mind Dear - 3.44

03 -  Sue The Night - The World Below - 4.01

04 -  Lissa Standfield - Change - 5.30

05 -  Beatrice van der Poel - De Tinteling - 3.19

06 -  Tom Petty - Straight Into Darknes - 4.36

07 -  Tom Petty - Refugee - 4.32

08 -  Hubert Sumlin - Sometimes I'm Right - Relaxing Blues & Rock Music 2018 - 7.09

09 -  Alan Parsons - Out Of The Blue  - 4.55

10 -  Larry  Carlton & Steve Lukather -  Room 335 - 6.21

tweede uur

01 -  DI-RECT - Let's Dance -  (David Bowie cover) Live - 4.21

02 -  U2 - Gloria - 4.40

03 -  U2 - 11 O'Clok Tick Tock - 4.35

04 -  U2 - The Electric Co - 5.20

05 -  U2 - "40 " - 3.35

06 -  U2 - Sunday Bloody Sunday - 5.53

07 -  Morado - The Forest - 3.38

08 -  Beth Hart - Caught out in the Rain - 10.05

09 -  Beth Hart - Am I the One - 9.16

Voor de live mini special gaan we donderdag naar U2. U2 is een Ierse rockband met Bono (Paul David Hewson), zang en gitaar, The Edge (David Howell Evans) op gitaar, piano, bas en soms zang, Adam Clayton op bas en soms gitaar en Larry Mullen jr. op drums. Deze bezetting is van het begin af altijd ongewijzigd gebleven, wat uitzonderlijk is in de popgeschiedenis. Zelfs de entourage van de groep – van manager en geluidstechnicus tot roadie en artdirector – is in de loop der jaren bij U2 grotendeels hetzelfde gebleven.  De band is politiek actief voor de mensenrechten en steunt vele goede doelen, onder andere door benefietconcerten en inzamelingsacties. Het benefietconcert Live Aid op 13 juli 1985 vormde de definitieve doorbraak van de groep.  De Nederlandse fotograaf Anton Corbijn heeft een belangrijke invloed gehad op het imago van de band. Diverse albumhoezen en video's zijn van zijn hand.  U2 begon op 25 september 1976 op de Mount Temple Comprehensive School in Dublin onder de naam Feedback.  De toen gevormde band bestond nog uit vijf leden; naast de uiteindelijke U2-bezetting was dat Dik Evans (de broer van The Edge) op gitaar.  Op 14 oktober 1980 speelde de band voor het eerst in Nederland, in de KRO-studio's te Hilversum.  Na een korte stilte rondom de band werd in 1983 het album War uitgebracht. Twee nummers van dit album werden hits over de hele wereld: New Year's Day en het krachtige Sunday Bloody Sunday, dat teruggreep op het bloedbad van zondag 30 januari 1972 (Bloody Sunday), waarbij veertien ongewapende jongens en mannen werden doodgeschoten door Britse soldaten in Derry, Noord-Ierland.  Op 14 maart 2005 werd U2 opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. De muziek in deze mini special is van het album 'Under a Blood Red Sky.Het U2 'Live in Red Rocks' en 'Under a Blood Red Sky' kwamen 35 jaar geleden uit.'Under a Blood Red Sky' is opgenomen op november 1983.en daarvan laten wij vandaag horen                         

Gloria          

11 O'Clok Tick Tock                    

The Electric Co                        

"40 "                              

en van een ander  concert Sunday Bloody Sunday tot besluit.


Speellijst 19 juli 2018

luisteraars leuk als u gaat luisteren op de donderdag avond, het is op na zeven uur altijd tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En in deze blues en rock donderdag aandacht voor de blues, oude en nieuwere blues  En een live mini special van Nick Gravenites.

Speellijst 19 juli 2018

eerste uur

01 -  Richard marx - Angelina - 5.07

02 -  Junior Wells - Little Red Rooster - 14.24

03 -  5 seconds Of Summer  - 18 - 5.50

04 -  5 seconds Of Summer - What I Like abbout You - 3.50

05 -  Boz Scaggs - Look What You've Done To Me

06 -  Carley Patton - Shake It And Break It - 3.04

07 -  Sonny Boy Williamson - Don't Start Me Tolkin - 2.30

08 -  Lightnin' Hopkins - Coffee Blues - 2.40

09 -  Elmore James - Dust My Broom - 2.50

10 -  Stevie Ray Vaughan - Life Without Me - 9.42

tweede uur

01 -  Eric Clapton & Friends - Sensitive Kind - 5.17

02 -  Nick Gravenites - Coming Home Babe - 6.17

03 -  Nick Gravenites - Walking Blues

04 -  Nick Gravenites - Livin' In The Right-Hand World - 8.39

05 -  John Norum - Face The Truth - 4.17

06 -  John Norum - In Your Eyes - 3.45

07 -  Seasick Steve - Walking Blues  - 4.41

08 -  Melisa Etheridge - Similar Features - 4.41

09 -  Melisa Etheridge - Precious Pain - 4.15

In de live mini special vandaag Nick Gravenites. De naam Nick Gravenites ken je waarschijnlijk vooral als liefhebber van jaren ´60 Chicago blues en San Francisco bluesrock en pychedelica van ht zelfde tijdperk. Maar dit is geen muziek voor een breder publiek. Want hoewel Gravennites een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de muziek deze hoogtijdagen. Heeft hij veel gedaan in de schaduw en achter de schremen.  Veel mensen kennen hem door de tientallen mooi nummer die hij schreef. Voor Paul Butterfield, Janis Joplin, Elvin Bishop Charlie Musselwihite , David croby en nog vele anderen. Ook werkte hij als producer op vele albums van deze artiesten.  Hij  is geboren  op 2 oktober 1938 in  Chicago, Illinois, Verenigde Staten De door hem gemaakte films zijn Chicago Blues Reunion: Buried Alive in the Blues enz.  En hij zat zelf in de muziekgroepenThe Electric Flag (1967 – 1969), Big Brother and the Holding Company de begelijdongs band van janis joplin  De grote doorbraak van Big Brother komt met het optreden op het Monterey Pop Festival in 1967. Ze krijgen een contract bij Columbia Records en Albert Grossman wordt hun manager. Vervolgens toert de band door de Verenigde Staten en in de zomer van 1968 komt hun tweede album uit: Cheap Thrills. Hoewel de opnamen van het album erg moeizaam verlopen wordt Cheap Thrills een succes: het album staat 8 weken op nummer 1 in de Verenigde Staten. In november 1968 verlaat Joplin Big Brother om solo verder te gaan. Sam Andrew blijft met Joplin samenwerken. Getz en Albin sluiten zich aan bij Country Joe and the Fish. In de herfst van 1969 komt de band weer bij elkaar en komen er drie nieuwe muzikanten bij: Nick Gravenites (zang), Dave Schallock (gitaar) en Kathi McDonald (zang). In 1970 wordt het eerste album van Big Brother zonder Joplin uitgebracht: Be a Brother. In 1971 wordt het album How Hard It Is uitgebracht, waarna de band in 1972 uit elkaar gaat. In 1987 kwam Big Brother weer bij elkaar. Ze maken, in wisselende bezetting, nog een aantal albums en geven regelmatig concerten. In oktober 2016 kwamen zij naar Nederland voor een aantal optredens, onder andere in de North Sea Jazz Club in Amsterdam, De Bosuil in Weert, Het Paard in Den Haag en Luxor Live in Arnhem. Zangeres bij deze optredens was Eileen Humphreys. Maar in deze mini special van Nick Gravenites solo met band de nummers                                 

Coming Home Babe                                

Walking Blues                 

en Livin' In The Right-Hand World                     

 

 


Speellijst 12 juli 2018

Luisteraars op donderdag avond dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met donderdag aandacht voor  Blood, Sweat & Tears, Gary Moore, Mozes and the Firstbornen nog vele andere.  En in het tweede uur een special van Alvin Lee.

Speellijst 12 juli 2018

eerste uur

01 -  La Bluza - I'm In Love - 4.04

02 -  La Bluza - Hangover Killer - 3.58

03 -  La Bluza - Change Has Gonna Come - 6.00

04 -  Blood, Sweat & Tears -  I Love You More Than You'll Ever Know - 5.53

05 -  Gary Moore - The Loner - 5.52

06 -  Gary Moore - Strangers In The Darknes - 4.30

07 -  Hallo Venray – Miracle - 3.41

08 -  The Common Linnets - Sun Song - 2.40

09 -  The Common Linnets - Give Me A Reason To Write You One - 3.34

10 -  Jonny Lang - There's Gotta Be a Change - 7.12

tweede uur

01 -  Venice - One Quiet Day - 5.22

02 -  Alvin Lee - I Can't Keep From Crying Sometimes - 10.59

03 -  Alvin Lee - Keep on Rockin' / I Hear You KnockingIm  /Going Home - 12.59

04 -  Venice - Never Coming Back - 3.49

05 -  Mozes and the Firstborn - Hello - 2.22

06 -  Uriah Heep - Salisbury - 16.17

 Gaan we verder met de mini special en die is deze donderdag van Alvin Lee.  Graham Alvin Barnes werd geboren in het Britse Nottingham op negentien december 1944. Hij speelde al behoorlijk gitaar op dertien jarige leeftijd en werd in 1962 professioneel muzikant als gitarist en zanger bij The Jaybirds. De band had redelijk wat succes in Duitsland, maar de grote doorbraak kwam er in 1966 toen de groep vooral actief was in Londen en na de naams verandering naar Ten Years After. In 1967 kreeg de band een platencontract, datzelfde jaar volgde het debuutalbum 'Ten Years After'. Door dit album werd de band ook in Amerika opgemerkt. Concertpromotor Bill Graham regelde voor Ten Years After in 1968 een tournee in de USA. De band was daar waanzinnig populair en ze zouden op zeven jaar tijd maar liefst achtentwintig keer toeren door de Verenigde Staten. Het hoogtepunt was een optreden op het legendarische Woodstock festival. Dankzij dit festival werden de leden wereldberoemd. De groep bracht met succes een tiental elpees uit, waaronder enkele live albums. In het begin van de jaren zeventig tekende de band bij het grote platenlabel Columbia. Dat label wilde de band meer in de richting van de pop duwen. Dit was ook één van de redenen waarom frontman Alvin Lee de band verliet in 1972 na de release van het album 'Rock'n Roll Music To The World'. In 1973 verscheen het solo album, met de veel betekende naam 'On The Road To Freedom'. Verschillende beroemde vedetten, zoals Steve Winwood en George Harrison verleenden hun medewerking aan dat solo project. Dan volgde er een periode waarin hij optrad met zijn band Alvin Lee & Company. In de late jaren zeventig richtte hij opnieuw Ten Years After op, waarmee enkele cd's maakte en uitgebreid toerde doorheen Europa en Amerika. In 2012 verscheen Alvin Lee zijn laatste studio album 'Still On The Road To Freedom'. Dat jaar was hij nog te zien op het festival Ribs & Blues in Raalte Nederland. Op 6 maart 2013 overleed de gitaarvirtuoos aan de gevolgen van complicaties na een operatie.  Dat concert in Raalte bijna één jaar voordien bleek het laatste concert geweest te zijn van Alvin. Van dat concert bleek er een heel goede opname te bestaan en zo ontstond de cd Alvin Lee- The last show. En van Alvin Lee nu in deze mini special.                              

I Can't Keep From Crying Sometimes            

en een medley met Keep on Rockin' / I Hear You KnockingIm  /Going Home                

 

 

 


Speellijst 05 juli 2018

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor Richie Sambora, Jett Rebel, Gary Moore, Dana Fuchs Band  en nog veel meer en een mini special met Whitesnake

Speellijst 05 juli 2018

eerste uur

01 -  Ilse DeLange - Space Cowboy - 5.06

02 -  Blue Pills - Little Sun - 8.24

03 -  Richie Sambora - Sleep Alone - 5.00

04 -  Joe Satriani - Back To Shalla Bal - 3.15 

05 -  Joe Satriani - The Forgotten (part Two) - 5.10

06 -  UB40  - Rat In Mi Kitchen (Unplugged) - 4.47

07 -  Jett Rebel - World Turning (Fleetwood Mac) - 4.07

08 -  Gary Moore - Rectify - 5.00

09 -  Gary Moore - Don't Believe A Word - 7.15

tweede uur

01 -  HooverPhonic - Mad About You - 3.42

02 -  Whitesnake - Here I Go Again - 5.25 

03 -  Whitesnake - Fool For Your Loving - 5.09

04 -  Whitesnake - Crying In The Rain - 7.34

05 -  Whitesnake - Ain't No Love In The Heart Of The City - 7.41

06 -  Scorpions - The Zoo - 5.48

07 -  Scorpions - You & I - 5.19

08 -  Dana Fuchs Band - I'd Rather Go Blind - 8.59

In de live mini special deze week Whitesnake. Whitesnake is een Brits/Amerikaanse hardrockband rondom David Coverdale, de voormalige zanger van Deep Puurple. Als David Coverdale reageert op een advertentie in het blad Melody Maker, weet hij nog niet dat hij solliciteert bij Deep Purple, een van de grootste bands uit de jaren '70. Met Deep Purple brengt Coverdale drie albums uit. De eerste (Burn) is een groot succes, maar opvolger Stormbringer zorgt voor interne problemen. Na het derde album 'Come Taste The Band' valt Deep Purple volledig uit elkaar.

Coverdale begint aan een soloproject dat uiteindelijk twee albums oplevert: White Snake en Northwinds. Maar voor de opnames en optredens zoekt hij een band bij elkaar die onder de naam The White Snake Band schuil gaat. Het grootste gedeelte van die band is nog bij elkaar als Whitesnake wordt opgericht. Enkele oud-collega's uit Deep Purple zijn Coverdales nieuwe project komen versterken, maar een vaste samenstelling voor een langdurige periode zal er uiteindelijk nooit komen.

Het eerste album van de band is meteen een succes. Voornamelijk dankzij de aanwezigheid van de Deep Purple-mannen krijgt Whitesnake veel aandacht en verkoopt Trouble redelijk goed. Tijdens de tour van dit album wordt het live album Live In The Hammersmith opgenomen. Een jaar later komt Lovehunter uit. Een album dat nogal wat kritiek kreeg vanwege de gewaagde hoes. 'Long Way From Home' is de eerste succesvolle release van dat album, maar een grote klapper blijft nog altijd uit. De albums volgens elkaar snel op.  Maarliefst vijf singles van album nummer zes worden gereleased en Slide It In wordt daarmee het eerste grote lang verwachte succes van de band. Het album Whitesnake zal het grootste succes van de band worden. Een opnieuw opgenomen versie van 'Here I Go Again' eindigt wereldwijd op nummer één en ook opvolgers 'Is This Love' en 'Crying In The Rain' scoren goed in de hitlijsten. Hoewel bedoeld als een solo-album voor Coverdale, verschijnt in 1997 nieuw Whitesnake-materiaal onder de naam Restless Heart. Het blijkt het laatste Whitesnake studioalbum te worden, voor een lange tijd.  Vlak voor de 25-jarige verjaardag van de band, maakt Coverdale bekend weer op te zullen gaan treden met Whitesnake. Een band wordt snel gevormd en een internationale tour zet de band weer op de kaart.  Tegenwoordig telt de band een zestal leden. Naast David Coverdale zijn dat: Doug Aldrich en Reb Beach op gitaar, bassist Michael Devin, Brian Ruedy op keyboard en drummer Brian Tichy. Dat de line-up van Whitesnake in jaren aan wisselingen onderhevig is geweest moge duidelijk zijn. En van whitesnake in de mini special: Here I Go Again                   

Fool For Your Loving                     

Crying In The Rain                       

en als laatste Ain't No Love In The Heart Of The City                 

 

 


Speellijst 28 juni 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met aandacht voor Lovell’s Blade, Robben Ford, Selah Sue feat. Ronny Mosuse, Fleetwood Mac en nog heel veel andere en  in het tweede uur een mini special over Peter Greens Fleetwood Mac. dit door het overleiden van gitarist Danny Kirwan.

Speellijst 28 juni 2018

eerste uur

01 -  Rick Mathews - Playin On The Radio - 3.59

02 -  Rick Mathews - Lookin For America - 4.28

03 -  Lovell's Blade - Nothin to Lose - 4.25

04 -  Lovell's Blade - As Much As I Can - 5.15

05 -  Robben Ford - Down Town - 6.38

06 -  Robben Ford - One Good Man - 6.05

07 -  Selah Sue feat. Ronny Mosuse - Ain't No Sunshine - 2.19

08 -  Cuby + Blizzards - Five Long Years - 4.16

09 -  Cuby + Blizzards - Little Red Rooster - 4.28

10 -  Fleetwood Mac - Silver Springs - 4.38

tweede uur 

01 -  Fleetwood Mac - Never Going Back Again - 2.12

02 -  Peter Greens Fleetwood Mac Live 1968-70 - 42.54

03 -  Prince, Tom Petty, Steve Winwood, Jeff Lynne and others -- While My Guitar Gently Weeps - 6.15

 

We blijven bij Fleetwood mac op donderdag voor een lange special. Dit i.v.m. de dood van Danny Kirwan Na de aankondiging van zijn dood  schreef Mick Fleetwood  namens de band: "Vandaag  9 juni 2018 begon het droevige nieuws van Danny Kirwan's dood  in Londen, Engeland Danny was een grote kracht in onze eerste jaren. "Volgens hem had Kirwan jarenlang zijn" muzikale thuis "bij de band gevonden.  Kirwan trad toe tot Fleetwood Mac op 18-jarige leeftijd. Hij werd al snel een belangrijk figuur voor de band en nam vijf studioalbums op met de groep, waaronder  Playing on, Kiln House, Future Games  en  Bare Trees . Nadat hij een alcoholverslaving had, verliet hij de band tijdens de tour Bare Trees 1 Het was Fleetwood zelf die in 1968 de toen 18-jarige Kirwan in de groep opnam, wegens diens "liefde voor de blues". Het allereerste nummer van Fleetwood Mac waarop Kirwan op de gitaar speelde, was het instrumentale 'Albatross', dat zou uitgroeien tot een wereldhit. Op de vijf albums waaraan hij meewerkte verzorgde Kirwan ook occasioneel de zang. De vijf albums verschenen tussen 1969 en 1972. "Danny's ware nalatenschap zal altijd in de muziek leven die hij heeft geschreven en zoals hij speelde zo mooi als een deel van de bas van Fleetwood Mac, die nu al vijftig jaar bestaat. "Nadat hij hem bedankt voor zijn bijdrage, zegt hij:" Je zult voor altijd worden vermist. " Aanvankelijk was het repertoire van de band nogal gespleten: op de eerste twee albums is pure blues te horen, maar het geluid van de groep veranderde al snel, zeker nadat in de zomer van 1968 de groep nogmaals werd uitgebreid, ditmaal met gitarist. Danny Kirwan. In deze formatie toerde Fleetwood Mac tweemaal door Nederland: in de herfst van 1968 en begin 1969. De toekomstige topgroep speelde o.a. in kleine zaaltjes in Leersum en Schaijk. De bekendste songs uit deze tijd zijn Black Magic Woman, een compositie van Peter Green en later gecoverd door Santana en Need your love so bad.  De sfeer van de sixties voel je hier afdruipen: Het nummer Albatross luidde begin 1969 een verandering van stijl in met een reeks rock-hits: het introspectieve Man of the world, Oh Well en The Green Manalishi.  En uit de periode 1968 /1970 is deze mini special 42 minuten live met Fleetwood Mac met Danny Kirwan.

 

 

 

 


Speellijst 21 juni 2018

Luisteraars als u op Donderdag 21 juni  aan uw  toestel of computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor Joe Cocker,  Thin Lizzy, Bachman Turner Overdrive en nog veel meer en een mini special met Eric clpaton opgenomen Live In Texas 15 November 1976.

Speellijst 21 juni 2018

eerste uur

01 -  Stud Muffins - I Here I Go - 3.38

02 -  Joe Cocker  - When A Man Loves A Woman  - 4.16

03 -  Joe Cocker  - Unchain My Heart - 5.55

04 -  Thin Lizzy - Bordeline - 4.33

05 -  Thin Lizzy - Sweet Marie - 3.57

06 -  Joe Bonamassa & Mahalia Barnes - Ridings With The Kings - 4.31

07 -  France Gall - Ella, elle l'a - 4.50

08 -  Joe Bonamassa -Taxman - 7.05

09 -  Van Dik Hout - Dichterbij - 5.24

10 -  Van Dik Hout - Stil In Mij - 4.05

tweede uur

01 -  Bachman Turner Overdrive - Lookin' Out Fot Number  One - 5.20

02 -  Eric Clapton - Badge - 8.53

03 -  Eric Clapton - One Night - 4.30

04 -  Eric Clapton - Layla - 12.58

05 -  Lucky Peterson - Age Aint Noting But A Number - 3.46

06 -  Stanley Jordan - Stairway To Heaven - 7.41

07 -  Steve Vai - Tender Surrender- 5.09

 

Voor de live mini special van deze donderdag valt de keuze o. Eric Clapton.  Eric Patrick Clapton is een Britse gitarist, componist en zanger van blues-, rock- en popmuziek Clapton werd geboren als zoon van de zestienjarige Patricia Molly Clapton. Omdat zijn moeder nog erg jong was, werd Clapton opgevoed door zijn grootmoeder Rose en haar echtgenoot.  Toen Clapton eind jaren 50 met de opkomende rock-'n-roll in aanraking kwam, was hij meteen enthousiast. Voor zijn dertiende verjaardag vroeg en kreeg hij een gitaar. Hij ging op zoek naar de oorsprong van de rock-'n-roll en kwam bij de blues terecht. En de rest is history. En wij gaan vandaag terug naar 1976 met Clapton.  Met een optreden in The Pavillion in Hemel Hempstead in Londen begint Eric Clapton op 29 juli 1976 aan een tournee van twaalf dagen door Groot-Brittannië. Het laatste optreden is in The Apollo in Glasgow. No Reason To Cry wordt in augustus 1976 uitgebracht. Het album komt op 4 september 1976 de Nederlandse LP Top 50 binnen. No Reason To Cry bereikt de veertiende plaats. In Engeland komt de LP een week later de albumlijst binnen. No Reason To Cry blijft op acht steken. No Reason To Cry komt op 16 oktober 1976 de Billboard-albumlijst binnen. Hij haalt de vijftiende plaats.  Van No Reason To Cry wordt Hello Old Friend in oktober 1976 op single uitgebracht. Alleen in Amerika is Hello Old Friend een hit. De single komt op 11 december 1976 niet hoger dan 24.  Eric Clapton begint op 6 november 1976 zijn zoveelste Amerikaanse tournee met een optreden in Miami in Florida. Het laatste optreden in op 22 november 1976 in The Forum in Los Angeles. Tijdens deze tournee speelt hij o.a. Hello Old Friend, Sign Language, Tell The Truth, All Our Past Times, Knockin’ On Heaven's Door, Key To The Highway, Can't Find My Way Home, Badge, Have You Ever Loved A Woman, Layla, One Night, Blues Power, I Shot the Sheriff/Jam en Further On Up The Road. Volgens critici is het optreden in The Forum in Los Angeles één van de beste concerten van deze tournee. En uit deze tournee in de mini special.                                 

Badge                         

One Night                   

en Layla                            

 

 


Speellijst 14 juni 2018

Luisteraars op donderdag avond dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht voor  Joe Walsh, Chicago, Sheena Easton, Peter Green en nog vele andere.  En in het tweede uur een special van Ryan McGarvey

Speellijst 14 juni 2018

eerste uur

01 -  Kings Of Leon - Coming Back - 3.24

02 -  Joe Walsh - Life's Been Good - 8.13

03 -  Girls With Guitars live - Don't  Go Making Me Cry - 3.16

04 -  Lady Bianca - Fool’s Paradise - 5.08

05 -  Joan Armatrading - Reach Out - 4.38

06 -  Chicago - 25 or 6 to 4 - 7.03

07 -  Chicago - I'm a Man - 8.29

08 -  Sheena Easton - Modern Girl - 3.28

09 -  Morgan Davis -  Sure as you live - 4.25

tweede uur

01 -  Joss Stone - Here Comes The Rain Again - 4.19

02 -  Ryan McGarvey - Mystic Dream - 17.26

03 -  Ryan McGarvey - Blues Garage - 13.06

04 -  Rory Gallager & john Cook - Showbiz blues - 6.52

05 -  Peter Green - The Supernatural -  3.22

06 -  Talking Heads - Once in a Lifetime - 5.39

In de live mini special donderdag de Ryan McGarvey Band. De 28-jarige gitaarvirtuoos Ryan McGarvey is een opvallende naam in bluesland. In 2010 won de uit Albuquerque New Mexico afkomstige nieuwkomer van maar liefst 4000 gitaristen de Ernie Ball-gitaarwedstrijd en veroverde daarmee een plekje op Eric Clapton’s prestigieuze Crossroads Guitar Festival in Chicago. In het magazine The Guitar Player werd hij in 2013 tot ‘Young Guiter Talent of the Year’ uitgeroepen. Sindsdien gaat het hard: zijn cd’s verkopen als een tierelier en samen met zijn band geeft hij verpletterend goede optredens tijdens hun extensieve tours door Amerika en Europa. De lovende recensies vliegen hem om de oren, en geheel terecht. Zijn uitmuntende gitaarkunsten, zang en dito songwriterskills zijn een absolute aanrader voor elke bluesrockliefhebber. Ondertussen deelt Ryan regelmatig het podium met coryfeeën als Eric Clapton, Kenny Wayne Shepherd, Joe Bonamassa en vele anderen. Zijn derde cd heeft louter lovende recensies en geheel terecht. Ryan heeft sinds zijn debuut cd in 2007 een verzameling aan internationale onderscheidingen bij elkaar geschraapt. En terecht! Van een 19 jarig talent inmiddels uitgegroeid tot een gevestigde naam in het circuit. Met zijn door Jimi Hendrix en door Stevie Ray Vaughan geïnspireerde stijl van spelen. Tijdens het optreden waar deze mini special vandaan komt bracht het  meeslepende “Joyride” en meer stevige “Memphis”  iedereen in de steming voor  voor                                   Mystic Dream                                 Niet alleen voor de aanwezigen die dit voor het eerst zien, maar eigenlijk voor iedereen volgt het onvermijdelijk gebiologeerd toekijken bij de traditionele afsluiting waarin een foefje Kashmir van Led Zeppelin in is verwerkt. Onmogelijk om bij deze uitvoering niet alles om je heen te vergeten. En daarna nog het nummer                 Blues Garage             niet met de geweldigste geluid kwaliteit maar wij willen deze toch ook laten horen na het  mooie                Mystic Dream                   

 

 

 


Speellijst 07 april 2018

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben wedaarin muziek van van Kika Jonker, Junior Wells, Lady Bianca, Lance Lopez en Florence the Machine  en nog veel meer.  En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van  Beth Hart and Joe Bonamassa,

Speellijst 07 april 2018

eerste uur

01 -  Neal Schön - Big Moon - 4.52

02 -  Kika Jonker - People Live Here (Rise Against) - 4.31

03 -  Kika Jonker - Tonight Alive (Don't Wish) - 3.17

04 -  Junior Wells - Hoodoo Man - 3.08

05 -  Junior Wells - So All Alone - 3.22

06 -  Lady Bianca - Fool's Paradise - 5.08

07 -  Johnny Guitar Watson - Ganster Of Love - 2.43

08 -  Johnny Guitar Watson - She Moves Me - 2.53

09 -  Andre Hazes (senior) & Kaz Lux - The Thrill Is Gone - 5.43

10 - Eric Clapton - Blues Power - 12.20

tweede uur

01 -  Bonnie Raitt  ft Bryan Adams - Rock steady - 4.12

02 -  Beth Hart & Joe Bonamassa - Give It Everything You Got  - 4.33

03 -  Beth Hart & Joe Bonamassa - Damm Your Eyes - 4.30

04 -  Beth Hart & Joe Bonamassa - Sitting On top Of The world - 3.50

05 -  Beth Hart & Joe Bonamassa - Soul On Fire- 4.58

06 -  Beth Hart & Joe Bonamassa - I'll Take Care of You - 6.06

07 -  Lance Lopez - El Paso Sugar - 9.50

08 -  Florence The Machine - Queen Of Peace - 7.27

09 -  Florence the Machine  (Fleetwood Mac cover) - The Chain - 5.56

Voor de mini special gaan we donderdag naar naar het laatste album van Beth Hart & Joe Bonamassa genaamd Black Coffee.  Iedereen die de blues een beetje volgt kent Beth Hart en Joe Bonamassa, deze twee toppers musiceren al een paar jaar samen op gezette tijden. Hoewel beiden er een gedegen eigen carrière op nahouden zijn hun gezamenlijk optredens van hoge klasse. Beth Hart zegt hierover dat de samenwerking voor haarzelf de uitdaging biedt nummers te zingen die normaal niet op haar pad liggen. Voor Joe om nummers te spelen en arrangeren die buiten zijn gebruikelijk werksfeer liggen. Op deze vierde cd van hun samenwerking blijkt maar weer eens wat een top zangeres Beth Hart is die ook in de USA steeds meer waardering ontvangt. Van vet rockend tot ingetogen van alle markten is ze thuis. Joe Bonamassa laat zoals altijd horen waarom hij op de top van de berg staat, zijn gitaar kwaliteiten zijn werelds, maar in dit werkstuk laat hij horen ook een groot arrangeur te zijn, de bandleider die de richting aangeeft. Soms de eer in een nummer aan Beth latend om dan vervolgens zelf genadeloos uit te pakken. Uiteraard omringen zij zich met topmuzikanten, nemen zij de nummers gezamenlijk in een studio op. Beth Hart zegt hierover, om de juiste feel in een nummer te kunnen gooien is het belangrijk voor haar om de band te kunnen zien spelen. En daarom een aantal nummer van dit album en wel:                               

Give It Everything You Got                         

Damm Your Eyes                          

Sitting On top Of The world                   

Soul On Fire          

en we sluiten dit blokje af met een heerlijke live uitvoering van het nummer I'll Take Care of You           

 

 

 

 


Speellijst 31 mei 2018

Luisteraars op donderdagavond is het weer de hoogste tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock.  En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht voor Girls With Guitars live, Gold Play, The Nortons , Walter Trout en natuurlijk nog vele andere.

Speellijst 31 mei 2018

 eerste uur

01 -  Marlanyne - One Good Reason - 3.00

02 -  John Fogerty  - I heard it through the grapevine - 9.40

03 -  Joe Satriani - Cryin - 5.35

04 -  Girls With Guitars live - Red Blooded Woman  - 4.30

05 -  Girls With Guitars live - I Putt A Spel On You - 7.10

06 -  Juneville Live - Going Home - 3.22

07 -  Gold Play - Lovers In Japan - 3.50

08 -  Gold Play - Viva Lavida - 4.00

09 -  Tash Sultana  - Jungle  - 7.55

10 -  The Nortons - Night Time is The Right Time - 4.37

tweede uur

01 -  The Nortons - Wild Wild Woman- 3.52

02 -  The Twelve Bar Blues Band  -  The Blues Has Got Me - 9.10

03 -  The Twelve Bar Blues Band  - Life is Hard (when you play the blues) - 10.05

04 -  Walter Trout & Kenny Wayne Shephard  - Gonna Hurt Like Hell - 3.50

05 -  Walter Trout & Robben Ford - Mr. Davis - 4.30

06 -  Walter Trout & Jo Bonamassa - We're all-in This Together - 7.50

07 -  Uriah Heep -July Morning - 10.16

In de live mini special de The Twelve Bar Blues Band De Twelve Bar Blues Band, of kortweg 12BBB, draait alweer een tijdje mee in de bluesscene en is een graag geziene gast op grote en kleine podia in Nederland, Belgie, Duitsland en Luxemburg.  De band speelt voornamelijk eigen werk en haalt daarbij haar inspiratie uit de Chicagoblues. Ieder optreden opnieuw weten de mannen met onuitputtelijke energie en enthousiasme een ultieme bluessfeer neer te zetten zoals je die alleen in een kroeg in Chicago of New Orleans zou verwachten. Dit alles onder bezielende leiding van de twee oprichters en frontmannen van de band Jan J. Scherpenzeel, alias J.J.Sharp (vocals & harp) en Kees Dusink (Lead & Slide Gitaar). Op het podium weten zij elkaar blindelings te vinden en de muziek tot grote hoogten te stuwen. Als componisten duo staan ze aan de basis van bijna het gehele 12BBB repertoire. De band heeft verder een ritmesectie die op zich al de moeite waard is om eens goed voor te gaan zitten. Bassist Patrick “Sideburn” Obrist, drummer “Wild” Marcel Bakker en gitarist Randy Pears vormen samen de hechte basis. Dit drietal weet iedere groove tot een waar kunststuk te verheffen. Alle traditionele bluesstijlen hebben zij volledig in de vingers op een manier waarvan je kan smullen. Dit is dan ook precies waar de liefhebber voor komt, zo’n groove waar je volledig in op kan gaan en waar je niet meer uit wilt. Sinds haar oprichting in 2005 is het de Twelve Bar Blues Band behoorlijk voor de wind gegaan. In de begin periode werden de mannen steevast gezien als DE verassing aan het Nederlandse bluesfront. Inmiddels, een paar honderd optredens en 4 CD’s later, kan daar natuurlijk geen sprake meer van zijn. In april 2011 werd de band zelfs winnaar van de Dutch Blues Foundation award voor Beste Nederlandse Blues Band van 2010, een titel om trots op te zijn. Een jaar later won lead & slide gitarist Kees Dusink de award voor Beste Nederlandse Blues Gitarist. Ook in het buitenland is de band niet on opgemerkt gebleven, op bluesradiostations in USA, Engeland, en Duitsland is de muziek van 12BBB regelmatig te horen. Maar onder tussen zijn ze gestopt in 2015 Het einde van een tijdperk! Tien jaar van pieken en dalen overwonnen. Vier cd’s gemaakt. (Inter)nationaal gespeeld. Op heel veel binnen- en buitenlandse radiostations te beluisteren geweest en gelukkig hebben we die lekkere muziek nog zo ook bij blues en rock en daarom een mini special met The Blues Has Got Me          

en Life is Hard (when you play the blues)                  

 

 

 

 


Speellijst 25 mei 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met aandacht voor Ava Nova, Robben Ford, Samatha Fish en natuurlijk nog vele andere.

eerste uur

01 -  Bonnie Raitt -You - 4.08

02 -  Boz Scaggs  - Loan Me A Dime - 15.00

03 -  Savage Garden - I knew I Loved You - 4.10

04 -  Ava Nova - Mugshot - 3.02

05 -  Robben Ford - Downtown - 6.38

06 -  Robben Ford - Little Red Rooster - 4.48

07 -  St. Tropez - Down - 2.31

08 -  Caro Emerald  - A Night Like This - 8.04

tweede uur 

01 -  Lissie - The Habit - 4.04

02 -  Tina Turner -  Proud Mary - 9.56

03 -  Tina Turner & Chuck Berry - Rock n Roll music - 4.56

04 -  Tina Turner & David Bowie –Tonight - 5.16

05 -  Tina Turner & Eros Ramazzotti - Cose Della Vita - 5.08

06 -  Samatha Fish - Jim Lee Blues - 3.47

07 -  Samatha Fish - Lost Myself - 5.45

08 -  Santana - Black Magic Woman (Live at Montreux 2011) - 11.15

 

Voor de live mini special gaan we deze week naar Tina Turner  Critici zijn lovend over Tina Turner-musical The Tina Turner Musical is is april in première gegaan in Londen. Het stuk van Joop van den Ende wordt positief ontvangen door zowel de Nederlandse als de internationale pers.  "Onder regie van Phylidda Lloyd (onder meer de musicalversie Mamma Mia! en de film The Iron Lady over Margaret Thatcher) en naar een scenario van Katori Hall met medewerking van Kees Prins en Frank Ketelaar, is Tina: de musical een ode aan alle zintuigen - swingend, sensueel, rauw, opzwepend en vol emotie. Adrienne Warren De actrice, die in de musical Tina van een verwaarloosd meisje in een diva verandert, gooit het bij River Deep, Mountain High over een andere boeg. Ze zingt dit nummer zoals producer Phil Spector het destijds wilde: zonder razende uithalen, in het grensgebied van ingetogen en doorleefd. Deze musical is een idee van Tina Turner zelf, hoewel ze niet echt kan verklaren waarom ze het wilde maken. "Mensen vragen me waarom ik deze musical wilde maken. Ik vind dat altijd moeilijk te beantwoorden", zegt ze, hoewel ze toevoegt dat ze veel brieven van fans kreeg. "Mensen vertellen me dat ik hen hoop geef. Het betekent zoveel voor mensen, dat ik het gevoel heb dat ik het moet doorgeven." Welnu, beschouw dat maar als doorgegeven. Deze geweldige show wordt een hit en de ster Adrienne Warren is, zoals iemand ooit zong: Simply the best." Deze geweldige show is in de markt gezet als het 'onvertelde' verhaal van Tina Turner. Als je bedenkt dat er al een besteller is, getiteld Ik, Tina en een film is over haar leven en zelfs een jukeboxmusical, Soul Sister, is die claim misschien wat overdreven. Maar deze versie, die ook de zegen van Tina heeft gekregen, biedt een bedwelmende viering van overwinning van tegenslagen en krijgt een boost door de wervelwind van een uitvoering van Adrienne Warren, die het publiek, maar niet de ster zelf, ademloos laat toekijken." En daarom in deze blues en rock maar dan wel van de diva zelf vier heerlijke live songs en wel Proud Mary            

samen met Chuck Berry in Rock n roll music             

dan een duet met   David Bowie in Tonight           

en als laatste met  Eros Ramazzotti in Cose Della Vita                     

 


Speellijst 17 mei 2018

Goedenavond, luisteraars het is leuk dat u donderdag  weer aan het toestel zit, Want het is ook op deze donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat dan Cock van Peppen en de presetatie is van Ruud Bazuin en we zijn dan weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met  muziek van Glen Hansard, Mark Knopfler & Emmylou Harris, Stray Cats  en nog veel meer met een mini special van The Danny Giles Band

Speellijst 17 mei 2018

eerste uur

01 -  Mr. Big - Alive And kickin - 5.02

02 -  Glen Hansard - Why Woman - 3.03

03 -  Glen Hansard -  Your Heart's Not On It - 5.03

04 -  All Saints - Pure Shores - 4.17

05 -  All Saints - Black Coffee - 4.37

06 -  Lucie Silva - Nothing Else Matters - 4.49

07 -  Mark Knopfler & Emmylou Harris - Beachcombing - 4.04

08 -  Mark Knopfler & Emmylou Harris - Red Staggerwing - 2.52

09 -  Aap Noot Mies - Ongekend - 3.34

10 -  Stray Cats - Rock This Town - 2.35

11 -  Stray Cats - Too Hip Gotta Go - 2.30

12 -   Stray Cats - C'mon Everybody - 3.44

tweede uur

01 -  Blackberry Smoke - The Good Live - 3.54

02 -  The Danny Giles Band - Don't Go Messin  - 9.52

03 -  The Danny Giles Band - Three hours past midnight - 9.40

04 -  The Danny Giles Band - Who knows - 8.03

05 -  Inxs - Mediate - 4.00

06 -  Inxs - Never Tear Us Apart - 3.40

07 -  The Twelve Bar Bluesband - Life is Hard (when you play the blues) - 10.05

In de live mini special zit de The Danny Giles Band.  The Danny Giles band top power blues trio uit Engeland. Met geweldig gitaarwerk in combinatie met een rete strakke ritmesectie zijn bepalende en smaakmakende ingrediënten bij het spelen van power blues. Aan deze voorwaarden word ruimschoots voldaan en de talrijke aanwezigen, blijkbaar allemaal grote liefhebbers, lieten zich graag meevoeren op de energieke klanken van the Danny Gilesband uit Londen, Engeland. De nog jonge Giles heeft al een respectabele staat van dienst en heeft in de bluesscene van de Engelse hoofdstad een geduchte reputatie opgebouwd met het jarenlang begeleiden van tal van coryfeeën. Na het zien van Joe Bonamassa en Walter Trout wist hij precies wat hij wilde blues spelen. Danny Giles is een begenadigd blues- en rockgitarist die in staat is om het publiek aan zich te binden. Samen met zijn bandleden verzorgt hij een avond vol pure rockblues afgewisseld met gevoelige bluesballads. De Danny Giles Band is een huwelijk tussen moderne en klassieke bluesrock muziek. Bestaand uit Danny Giles Vocalas/Gitaar, Pat Garvey Drums en Jon Chase Bass brengt dit trio krachtige rock met een twist van Blues, Gospel en Soul. Met hun No Nonsense benadering een band om rekening mee te houden. Hun Debuut album 'More is More' verscheen begin 2015. Op een koude zondagmiddag vertrok ik om de Londense  The Danny Giles Band eens te gaan beluisteren. Dit trio genoemd naar de frontman Danny Giles speelt zeer powerfulle bluesrock,waarin het gitaarspel van Danny in het middelpunt staat.Misschien soms teveel maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Het was ook altijd geen power wat de klok sloeg.Er werd ook  trage en prachtige bluesballads gespeeld,altijd met een solo van Danny ertussen.Het maakt deze man niet uit of hij heel gevoelig moet spelen of vingervlugge solo’s,hij kan beiden evengoed aan. Danny moet voor niemand  onderdoen in zijn gitaarspel. Hij is vingervlug op zijn Fender. En hij bewijst ook dat je geen kast met pedalen moet hebben om leadgitaar te spelen. Danny is een top leadgitarist. In Nederland toert Danny regelmatig en probeert via dit land ook verder Europa in te palmen. Het was een afwisseling van eigen nummers en welbekende covers op eigen wijze gespeeld. Zo passeerden onder andere Always on the run (Lenny Kravitz),Going down (Freddie King),Shake your moneymaker (Elmore James),Help me (Sonny Boy Williamsen) en Hey Joe (Jimi Hendrix) de revue. In het laatste nummer kregen Jon op zijn bas en Doug op de drums ook hun moment, om te laten zien dat ze meer kunnen dan alleen Danny begeleiden. Wat ze ook met succes lieten horen.  Wie graag veel gitaarsolo’s hoort komt bij deze band zeker aan zijn trekken. Ze staan regelmatig in Nederland ergens op een podium. En in deze mini special hoor je ze in:            

Don't Go Messin                      

Three hours past midnight                   

en Who knows                  

 

 

 

 

Pagina 1 van 9