Menu


Speellijst 28 september 2017

Luisteraars leuk als u luistert op donderdag is het even na zeven uur want dan is het  tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op de komende donderdag aandacht voor muziek van Chris Isaak, Laura Cox, Bettie Serveert en nog vele andere.En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van Snowy White.

Speellijst 28 september 2017

eerste uur

01 -  Heart - Call Of The wild - 4.04

02 -  Heart - Crazy On You – Barracuda - 12 37

03 -  Chris Isaak - Lovers Game - 2.55

04 -  Haim - Oh Well - 4.44

05 -  Haim - Right now - 7.46

06 -  Aaron Neville - With You In Mind - 3.32

07 -  Laura Cox Band - Canon Rock - 5.43

08 -  Bettie Serveert – Palomine - 2.30

tweede uur

01 -  John Trudell - Beaty In A Fade - 4.29

02 -  Snowy White - Midnight Blues - 8.37

03 -  Snowy White - Bird  of Paradise - 6.45

04 -  Snowy White - Red Wine Blues - 4.55

05 -  Snowy White - Land Of Plenty - 5.43

06 -  Laura Cox Band - Hard Blues Shot - 4.51

07 -  Laura Cox Band - Going Down - 3.37

08 -  Jeff Healey - Blue Jean Blues  - 9.03

Voor de mini special gaan we vandaag naar Snowy White. Snowy White pseudoniem van Terence Charles White . Is een Brits gitarist en singer-songwriter, die onder andere bekend is van zijn optredens met Thin Lizzy als vast lid tussen 1979 en 1982 en Pink Floyd. Als solo-artiest verkreeg hij met name in het Verenigd Koninkrijk bekendheid met "Bird of Paradise", dat daar de top 10 van de hitlijsten haalde.  Op zijn tiende krijgt hij een gitaar van zijn ouders en op zijn vijftiende heeft hij zijn eerste band, The Outer Fringe. Als hij Eric Clapton op de radio hoort besluit hij dat blues zijn ding is en hij stort zich op het spelen van de blues Hij laat zich ook inspireren door artiesten als BB King en Otis Rush. Hij ontwikkelt zijn eigen stijl, de Engelse blues. In 1976 wordt hij gevraagd als toergitarist voor Pink Floyd met wie hij twee tours meespeelt, waaronder die voor het legendarische album The Wall. In 1979 wordt hij door Scott Gorham van Thin Lizzy om auditie te doen voor de openstaande positie van gitarist voor de band. Dit doet hij en hij wordt aangenomen. Hij werkt mee aan de albums Chinatown en Renegade waarvoor hij ook aan enkele nummers meeschrijft. In 1982 stapt hij uit de band. De rock lifestyle bevalt hem niet en hij besluit voor zichzelf te beginnen. Onder de naam Snowy White begint hij met bassist Kuma Harada, drummer Richard Bailey en toetsenist Godfrey Wang zijn eigen band. Van het eerste album White Flames komt de hitsingle ‘Bird Of Paradise’ die in Nederland de zesde plek in de hitlijst haalt. Hij richt een bluesband op onder de naam Snowy White's Blues Agency en brengt hiermee twee albums uit, Change My Life en Open For Business/Blues On Me. In juni 1990 speelt White mee met legandarische The Wall concert op de Berlijnse muur. 350.000 mensen zien de show, waarin ook Bryan Adams en Van Morisson optreden, live in Berlijn en miljoenen anderen genieten mee door de live uitzending op televisie. Dan komt het album Goldtop uit. Hierop is een verzameling van live en studio materiaal uit White’s volledige carrière te horen. Hierna gaat White aan de slag met de band de White Flames met wie hij de albums nog veel albums opneemt . en in de mini special nu Midnight Blues                     

Bird of Paradise                          

Red Wine Blues            

en Als laatste Land Of Plenty              


Speellijst 21 september 2017

luisteraars leuk als u gaat luisteren op donderdag avond, het is op donderdagavond na zeven uur dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En donderdag  in deze blues en rock muziek vanFleetwood Mac, Elske DeWall & Edwin Evers, Its A  Beautiful Day en nog vele anderen.

Speellijst 21 september 2017

eerste uur

 

01 -  Steve Ann - Toxic - 7.29

02 -  Fleetwood Mac - I'm So Afraid - 10.04

03 -  Fleetwood Mac - Rhiannon - 6.44

04 -  Bonnie Raitt - Good Mam, Good Woman - 4.02

05 -  Elske DeWall & Edwin Evers - One - 3.38

06 -  Ten Sharp - Ship Of Fools - 4.30

07 -  Its A  Beautiful Day - White Bird - 9.54

tweede uur

01 -  Ilse DeLange - Old Tears - 3.37

02 -  Muddy Waters, Rolling Stones & Friends - Baby Please Don't Go - 10.55

03 -  Muddy Waters, Rolling Stones & Friends - Medley Hoogie Coochie Man / Get My Mojo Working  - 9.59

04 -  Chris Rea - Bajan Blues - 4.30

05 -  Norah Jones ft.  John Mayer - Don't know Why -Your Body Is A Wonderland - 7.11

06 -  Santana - Black Magic Woman - 11.15

Met the Rolling Stones thans halverwege hun 50jarige jubileumconcerten in grote arena’s is het mooi terug te grijpen naar de tijd zoals ze begonnen: met smerige blues in zweterige kleine kroegjes. Wat het nóg mooier maakt, is dat ze dat doen als ‘begeleidingsband’ van een van de grootste bluesmasters én naamgever van hun band: Muddy Waters. Na decennia eindelijk officieel verschenen op lp, cd en dvd en wat een toprelease is het!  Ruim dertig jaar geleden waren de Stones halverwege hun eerste grote tournee sinds jaren, de Tattoo You tour. Op 22 november 1981 stapte de band minus drummer Charlie Watts bij een concert van Muddy Waters in The Checkerboard Lounge in Chicago spontaan het podium op tijdens Baby Please Don’t Go om met de legendarische blueszanger een uniek optreden te geven.  Naast de Stones en Muddy Waters bestaat de band uit muzikanten waarvan er velen ooit deel uitmaakte van Waters’ band: Lefty Dizz en Buddy Guy (zang, gitaar); Junior Wells (mondharmonica, zang); George Mojo Buford (harmonica); Lovie Lee (piano); Earnest Johnson (bas); Ray Allison (drums); John Primer (gitaar); Rick Kreher (gitaar); en Nick Charles (bas). Er is een audio-CD van 11 songs uitgebracht. En van dit concert  Baby Please Don’t  en  een Medley Hoogie Coochie Man / Get My Mojo Working    

 


Speellijst 14 september 2017

Luisteraars als u op Donderdag 14 september aan uw  toestel of computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor Joe Cocker,  Thin Lizzy, Bachman Turner Overdrive en nog veel meer en een mini special met Eric clpaton opgenomen Live In Texas 15 November 1976.

Speellijst 14 september 2017

eerste uur

01 -  Stud Muffins - I Here I Go - 3.38

02 -  Joe Cocker  - When A Man Loves A Woman  - 4.16

03 -  Joe Cocker  - Unchain My Heart - 5.55

04 -  Thin Lizzy - Bordeline - 4.33

05 -  Thin Lizzy - Sweet Marie - 3.57

06 -  Joe Bonamassa & Mahalia Barnes - Ridings With The Kings - 4.31

07 -  Joe Bonamassa -Taxman - 7.05

08 -  Van Dik Hout - Dichterbij - 5.24

09 -  Van Dik Hout - Stil In Mij - 4.05

tweede uur

01 -  Bachman Turner Overdrive - Lookin' Out Fot Number  One - 5.20

02 -  Eric Clapton - Badge - 8.53

03 -  Eric Clapton - One Night - 4.30

04 -  Eric Clapton - Layla - 12.58

05 -  Lucky Peterson - Age Aint Noting But A Number - 3.46

06 -  Stanley Jordan - Stairway To Heaven - 7.41

07 -  Steve Vai - Tender Surrender- 5.09

Voor de live mini special van deze donderdag valt de keuze o. Eric Clapton.  Eric Patrick Clapton is een Britse gitarist, componist en zanger van blues-, rock- en popmuziek Clapton werd geboren als zoon van de zestienjarige Patricia Molly Clapton. Omdat zijn moeder nog erg jong was, werd Clapton opgevoed door zijn grootmoeder Rose en haar echtgenoot.  Toen Clapton eind jaren 50 met de opkomende rock-'n-roll in aanraking kwam, was hij meteen enthousiast. Voor zijn dertiende verjaardag vroeg en kreeg hij een gitaar. Hij ging op zoek naar de oorsprong van de rock-'n-roll en kwam bij de blues terecht. En de rest is history. En wij gaan vandaag terug naar 1976 met Clapton.  Met een optreden in The Pavillion in Hemel Hempstead in Londen begint Eric Clapton op 29 juli 1976 aan een tournee van twaalf dagen door Groot-Brittannië. Het laatste optreden is in The Apollo in Glasgow. No Reason To Cry wordt in augustus 1976 uitgebracht. Het album komt op 4 september 1976 de Nederlandse LP Top 50 binnen. No Reason To Cry bereikt de veertiende plaats. In Engeland komt de LP een week later de albumlijst binnen. No Reason To Cry blijft op acht steken. No Reason To Cry komt op 16 oktober 1976 de Billboard-albumlijst binnen. Hij haalt de vijftiende plaats.  Van No Reason To Cry wordt Hello Old Friend in oktober 1976 op single uitgebracht. Alleen in Amerika is Hello Old Friend een hit. De single komt op 11 december 1976 niet hoger dan 24.  Eric Clapton begint op 6 november 1976 zijn zoveelste Amerikaanse tournee met een optreden in Miami in Florida. Het laatste optreden in op 22 november 1976 in The Forum in Los Angeles. Tijdens deze tournee speelt hij o.a. Hello Old Friend, Sign Language, Tell The Truth, All Our Past Times, Knockin’ On Heaven's Door, Key To The Highway, Can't Find My Way Home, Badge, Have You Ever Loved A Woman, Layla, One Night, Blues Power, I Shot the Sheriff/Jam en Further On Up The Road. Volgens critici is het optreden in The Forum in Los Angeles één van de beste concerten van deze tournee. En uit deze tournee in de mini special.                                 

Badge                         

One Night                   

en Layla          

 

 


Speellijst 07 september 2017

Het is op donderdag avond even na zeven uur tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special met Van Halen

Speellijst 07 september 2017

eerste uur

01 -  Annatar - Out Embrace - 6.42

02 -  Radjinder - Earley In The Morning - 4.35

02 -  Gene Vincent - Lotta Lovin - 2.10

03 -  Gene Vincent - Race With The Devil - 2.02

04 -  Gene Vincent - Bluejean Bop - 2.22

05 -  Rod Steward - Maggie May - Gasoline Alley - 7.38

06 -  Rod Steward - First Cut Is The Deepest - 4.49

07 -  Samatha Fish - I Put A Spel On You - 4.31

08 -  Samatha Fish, Victoria Smith en Dani Wilde  - Runaway - 9.26

tweede uur

01 -  Creedence Clearwater Revival - I Heard It Through The Grapevine - 10.54

02 -  Van Halen - Eruption - 1.42

03 -  Van Halen - I'm The One  - 3.44

04 -  Van Halen - Jamie's Crying - 3.30

05 -  Van Halen - Little Dreamer - 3.22

06 -  Van Halen - Jump - 4.17

07 -  Mannen Van Vermeer -Teo Tuinder- 2.38

08 -  Big Country - Inwards - 4.34

09 -  Big Country - Change - 4.10

10 -  Jonny Lang - A Quiter Never Wins - 7.46

Voor de live mini special van deze donderdag valt de keuze op Van Halen. Amerikaanse hardrockband vernoemd naar de Nederlandse broers Eddie en Alex van Halen. Van Halen scoort eind jaren '70 en begin jaren '80 een aantal hits waaronder 'Runnin' With The Devil', 'Jump' en 'Why Can't This Be Love'. Die hits doen het ruim dertig jaar nadien bij stadionconcerten nog altijd goed Het debuutalbum getiteld Van Halen wordt onthaald als meesterwerk en na acht maanden is het album platina in Amerika. Het bekendste nummer van dit debuutalbum is ‘Runnin' with the devil’ De snel volgende twee albums (Van Halen II en Women and children first) zijn al even succesvol. Op Pinkpop 1980 maakt Nederland voor het eerst kennis met de Amerikaanse band. Het album Fair warning uit 1981 scoort wat minder, maar het daar op volgende Diver Down uit 1982, dat grotendeels uit covers bestaat, doet het wederom goed in de hitlijsten. Jan van Halen, vader van Eddie en Alex, speelt op dit album klarinet in het nummer ‘Big Bad Bill (is Sweet William now)’. Hoewel in de VS en Europa (met name Nederland) zeer populair, zijn de leden dan nog steeds geen supersterren. Eddie is wel zeer geliefd bij gitaristen en wint vele jaren achter elkaar allerlei polls als beste gitarist. De grote doorbraak heeft plaats in 1984 als het album 1984 met de wereldhit 'Jump'  verschijnt. Op dit album maakt de band voor het eerst gebruik van een synthesizer. Het succes van 1984 voorkomt niet dat wrijvingen in de band escaleren. David Lee Roth wordt uit de band gezet en opgevolgd door Sammy Hagar. Het eerste album in de nieuwe bezetting 5150 wordt in 1986 een onverwacht groot succes. Het geluid verschuift van onvervalste hardrock naar stevige rockmuziek met popinvloeden en bereikt daardoor een groter publiek. Hagar blijkt als podiumartiest minder spectaculair dan Roth, maar heeft qua zang een groter bereik en kan ook gitaar spelen. De opvolgers van 5150, in 1988 OU812 en in 1991 For Unlawful Carnal Knowledge zijn in de VS nog succesvol, maar daarbuiten neemt de belangstelling voor de band af. Na het uitbrengen van het album Van Halen Live - Right Here, Right Now in 1993, wordt in 1995 het album Balance uitgebracht. Later dat jaar treedt Van Halen op in het Goffertpark in Nijmegen als voorprogramma van Jon Bon Jovi. Inmiddels zijn er nieuwe wrijvingen bij de band, ditmaal tussen Hagar en het management. In 1996 neemt Van Halen onverwacht enkele nieuwe nummers op met David Lee Roth, als bonustoevoeging voor een Best-of-album. Eddie wil zodoende aftasten of een vernieuwde band met Roth haalbaar is. Als Sammy Hagar van dit alles hoort, is hij ontstemd en verlaat de band. De gebroeders ontdoen zich nadien ook van David Lee Roth. Roth wordt opgevolgd door Gary Cherone, voorheen zanger bij Extreme. Het album Van Halen III uit 1998 wordt gemengd ontvangen en is het slechtst verkopende album uit de geschiedenis van de band. Na een tournee stapt Gary Cherone ook op. De jaren die volgen doen Van Halen weinig goed. Een nieuwe zanger wordt niet gevonden, zanger Eddie krijgt kanker (en herstelt) en heeft huwelijksproblemen; platenmaatschappij Warner Bros laat weten de band niet langer te ondersteunen. In 2004 keert Sammy Hagar weer terugkeert bij Van Halen. Voor de promotie van een grote tournee door de VS wordt er een verzamelalbum uitgebracht met als titel: Best of both worlds, waarop drie nieuwe nummers staan. Na de tour neemt de band geen nieuw materiaal meer op. Pas in 2007 gaat Van Halen weer op tournee door de Verenigde Staten, opnieuw met zanger David Lee Roth. Met Wolfgang (de zoon van Eddie) van Halen als basgitarist weet de band in 75 optredens bijna een miljoen fans te enthousiasmeren. En we hebben in de mini special de volgende nummers:                 

Eruption                       

I'm The One                        

Jamie’s Crying                      

Little Dreamer                 

en als laatste Jump                 


Speellijst 31 augustus 2017

Luisteraars leuk als u luistert op donderdag is het even na zeven uur want dan is het  tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op de komende donderdag aandacht voor muziek van de The Swinging Bluejeans, Moreland & Abruckle,  Rory Gallagher en nog vel meer.  En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van Frank Zappa uit 1978 .

Speellijst 31 augustus 2017

eerste uur

01 -  Wastelands - Existence - 5.26

02 -  Moody Blues - Go Now - 3.10

03 -  The Swinging Blue Jeans - Hippy Hippy Shake - 1.42

04 -  Walter Trout - Born In The City - 5.40

05 -  Walter Trout - Tight Shoes - 3.35

06 -  Santana - Noting At All - 4.10

07 -  Santana - Victory Is won - 5.10

08 -  Moreland & Abruckle - Take Me With You (When You Go ) - 4.07

09 -  Moreland & Abruckle - When The Ligth Are Burning Low - 3.05

10 - John Majall & Blues breakers With Garry Moore  - So Many Roads - 8.47

tweede uur

01 -  Henny Vrienten, Boudewijn De Groot & George Kooymans / Een Vreemd Gevoel - 4.23

02 -  Frank Zappa - Vilage Of The Sun - 9.15

03 -  Frank Zappa - Bamboozled By Love - 8.32

04 -  Frank Zappa - Black Napkins - 7.59

05 -  Jimmy Reed - Honest I Do - 2.46

06 -  Rory Gallagher - Callin Card - 8.15

07 -  Rory Gallagher - Carbage Man - 5.45

In de live mini special vandaag Frank Vincent Zappa was in de eerste plaats een Amerikaans componist, die ook deel uitmaakte van of de leiding had over verschillende rockgroepen zoals The Mothers Of Invention; daarnaast was hij een gerespecteerd musicus. Zappa mengde op geheel eigen wijze rockmuziek met psychedelica, jazz, experimentele muziek en eigentijdse klassieke muziek gecombineerd met een grote dosis zelfspot, humor en performance-art. Zappa begon begin jaren zestig met het maken van muziek. In de beginperiode werkte hij veel samen met Captain Beefheart. Zijn eerste professionele opnamen werden gemaakt voor soundtracks. Medio jaren zestig werd Zappa lid van The Soul Giants. Hij werd de gitarist van de band. Niet lang daarna werd hij de 'leider', en hernoemde hij de band The Mothers. Ze werden opgemerkt door verschillende platenproducers en door Tom Wilson binnengehaald bij Verve Records. Ze moesten wel de naam van de band veranderen van The Mothers, naar The Mothers of Invention. Opmerkelijk is dat Zappa nooit 'samenwerkte' met muzikanten op de manier die gebruikelijk was in de popmuziek. Hij nam muzikanten in dienst, betaalde hun loon en ontsloeg ze.  Zappa was een man van precisie, zeer kritisch op zichzelf. Hij voerde steeds vernieuwingen door. Hij was de tweede in de popgeschiedenis die een dubbel-lp uitbracht (de eerste was Bob Dylan met Blonde on blonde). In juni 2017 verscheen het laatste album dat Frank Zappa voor zijn overlijden in december 1993 opnam. De plaat, met de titel Dance Me This zou het honderdste album zijn dat officieel wordt uitgebracht van de excentrieke Californische musicus. Enkele maanden voor zijn dood in 1993 sprak Zappa nog met het muziektijdschrift over de plaat. Frank Zappa overleed in december 1993 aan prostaatkanker. En in de mini special hebben we drie live nummers uit 1978 en wel:                              

Vilage Of The Sun                                

Bamboozled By Love                   

en als laatste Black Napkins    


Speellijst 24 augustus 2017

luisteraars leuk dat u luistert op donderdag avond, het is op donderdagavond na zeven uur dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En donderdag  in deze blues en rock muziek van Stoney Curtis, Cream, George Harrison & Eric Clapton en nog vele andere.

Speellijst 24 augustus 2017

eerste uur

01 -  Cris Isaak - Breaking Apart - 3.45

02 -  Chuck Berry - Maybelinne - 2.38

03 -  Freddie Cannon - Talahassie Lassie 2.32

04 -  Stoney Curtis - Blues without You  - 9.49

05 -  Cream - Spoonfull - 6.30

06 -  Cream - Badge - 2.44

07 -  Shania Twain - I Lost My Heart When I Found You - 4.17

08 -  Jeff Buckley - Hallelujah - 6.45

09 -  Sari Schorr - Ain't Got No Money - 5.13

tweede uur

01 -  George Harrison & Eric Clapton - Something - 5.13

02 -  Colosseum - Walking In the Park - 8.20

03 -  Colosseum - Lost angeles - 15.42

04 -  Colosseum - I Can't Live Without You - 7.27

05 -  Pearl Jam - Alive - 5.40

06 -  Tedeschi Trucks Band - Hear Me - 4.32

Voor de live mini special gaan we donderdag luisteren naar Coloseum. Colosseum” is een Britse rockband die als één van de verantwoordelijke bands voor de ontwikkeling van de progressieve rock beschouwd wordt. De band werd gevormd in 1968 door drummer Jon Hiseman. Colosseum was een van die mythische bands die er helaas nu ook mee gestopt is. Voor het eerst live zagen we hen als vervang act van een van de bands die geprogrammeerd stonden op de ‘First Pop Event Of Antwerpen’ in 1969 in de Arenahal van Deurne in Antwerpen. Onmiddellijk schreven de heren geschiedenis met hun single ‘Walking In The Park’ terug te vinden op hun eerste, fantastische langspeler uit 1969. Ze leverden tijdens hun korte levensduur enkele schitterende langspelers af  De originele line-up bestond uit: Jon Hiseman (drums), Dick Heckstall-Smith (saxofoon en trompet), Tony Reeves (bass), Dave Greenslade (keys) en Jim Roche (gitaar) maar deze laatste werd snel vervangen door zanger-gitarist James Litherland omdat hij niet op repetities zou opduiken. De formatie die het het langst heeft uitgehouden was John Hiseman (drums), Dave Greenslade (keys), Chris Farlowe (vocals), Mark Clarke (bass –tussen deze twee line-ups verzorgde Louis Cennamo tijdelijk de basklanken),  Dave “Clem” Clempson (gitaar) en Hiseman’s vrouw Barbara Thompson (Paraphernalia nam de blazerssectie voor haar rekening toen Heckstall-Smith overleed.Dankzij het uitstekende label Esoteric Recordings krijgen we nu een integrale re-release van hun eerste live-album uit 1971 en op het tweede schijfje allemaal extra tracks. Maar wederom mis ik de extra lange live-versie van hun hit ‘Walking In The Park’  Uiteraard vinden we hier ook de bluesklassieker ‘Stormy Monday Blues’ terug en live zorgde dit steeds voor verrassingen omdat Chris Farlowe het altijd voorzag van een nieuwe tekst. Dus luister maar eens naar ‘Encore… Stormy Monday Blues’.  Maar geopend werd er met de Jack Bruce/Pete Brown’ klassieker ‘Rope Ladder To The Moon’, een sterke opener voor een concert en waarin de gitaar van Clempson en de stem van Farlowe voor de meerwaarde zorgden. ’Walking In The Park’ mocht en kon hier niet ontbreken maar we krijgen de versie van slechts negen minuten. Clempson laat zijn wah-wah pedaal het nodige werk doen voordat de song eigenlijk pas goed op dreef komt. Dat buiten zijn gitaarspel James Litherland ook een sterk songsmid bleek te zijn, bewijst hij met het volgende nummer ‘I Can’t Live Without You’. Maar voor de duidelijkheid, het was wel Clempson die hier snarenridder van dienst was. Litherland had de band reeds verlaten om zijn eigen project Mogul Thrash op te starten. Als afsluiter van dit prachtige live-album dat origineel op vinyl verscheen als een dubbelalbum, krijgen we het machtige ‘Lost Angeles’ en neen, dit is geen schrijffout. Ongeveer 16 minuten worden we in de ban gehouden door een team enorm getalenteerde muzikanten die met dit nummer zeker live goed wisten te scoren. Jazzrock verweven met gewone pure rockklanken en toch nergens een vervelend moment weten in te lassen, je moet het maar kunnen. Luister vooral naar de tempowisselingen en waarin het ene instrument het andere aflost met solo’s. Een schitterend nummer! Ik heb het geluk gekend om de band in drie verschillende versie te hebben zien spelen maar alle drie de line-up’s waren even sterk, geloof me. Helaas weer een band die de handdoek in de ring heeft geworpen maar hopelijk gaan ze nog wel eens de baan op. Zorg er dan voor dat je erbij bent want Colosseum was niet zomaar een ‘Brits bandje’. Ze speelden hun laatste concert op 28 februari 2015 in Shepherd’s Bush Empire (Londen). En in deze mini special krijg je nu als eerste Walking In the Park                   

gevolgd door de slot song Lost angeles                  

en bij ons als laatste I Can't Live Without You                

 

 


Speellijst 17 augustus 2017

Luisteraars als u op Donderdag 17 augustus aan het toestel zit om even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor wat stevige rock aangevraagd Erik Vleggert die deze groepen miste in blues en rock en hebben we het over Melallica, Journey, AC – DC en Judas Priest daarnaast nog heel veel andere muziek. En een live mini special van de Nederlandse band Navarone . Maar dat is in het tweede uur.

Speellijst 17 augustus 2017

eerste uur

01 -  Gary Moore - I Have found My Love In You - 4.53

02 -  Gary Moore - Like Angels - 7.32

03 -  Melallica - The Unforgiven II - 6.25

04 -  Meredith Brooks - Bitch - 3.53

05 -  John Mayer - Your Bode Is A Wonderland - 5.33

06 -  Journey - Lights - 5.38

07 -  Journey - Who’s Crying Now - 5.40     

08 -  AC - DC - Sin City -5.40

tweede uur

01 -  Marco Borsato, Laura Jansen & Acda en de Munnik -  Margherita - 4.09

02 -  Navarone - Stage - 11.01

03 -  Navarone - Child In Time - 15.05

04 -  Judas Priest  - Parental Guidance - 4.15

05 -  Red Bee - Come Together - 3.41

06 -  Stoney Curtis - Blues without You - 9.49

De live mini special word op deze donderdag opgedragen aan Navarone. Navarone is een Nederlandse rockband uit Nijmegen.  Navarone is ontstaan als een muzikaal project tussen zanger Merijn van Haren en gitarist Kees Lewiszong. In de eerste jaren, toen nog onder de naam ‘Overthrow’, kregen zij de aandacht van de Golden Earring en mochten in een van de shows het voorprogramma verzorgen. Dit leidde tot nog meer optredens en tevens tot een nieuwe bandnaam. De frontman van de Golden Earring, Barry Hay, kwam met het idee om de band te hernoemen naar The Guns of Navarone, naar de gelijknamige film. Dat idee werd goed ontvangen en er werd besloten om verder te gaan onder de huidige naam ‘Navarone’. De eerste EP kwam uit in 2009, welke de band meteen naar de finale van The Next Best Band bracht. Daarnaast vergaarden zij airplay op 3FM in Rob Stenders’ Indecent Proposal, een nummer 1 notering op de hitlijst van KX-Radio en een serie live-optredens, waaronder een op Paaspop. Daarnaa bleef het een tijd stil. Bandleden namen de tijd om af te studeren en zanger Merijn herstelde van een stemprobleem. Gedurende deze periode van rust greep de band de gelegenheid aan om vanaf de zomer van 2011 naar een eerste album toe te werken. Het eerste album, getiteld ‘A Darker Shade of White’, is opgenomen in de studio van Moon Music en gemixt door Vance Powell, hoofd-engineer en mede-oprichtter van de Blackbird Studio’s in Nashville. Een studio waar veel grote namen zoals Kings of Leon en The Raconteurs albums opgenomen hebben. Het uitbrengen van de plaat is in eigen beheer gedaan. De albumpresentatie werd gehouden in Desmet te Amsterdam op 14 september 2012. Tijdens het festivalseizoen van 2013 werden optredens weggegeven op onder meer Paaspop, Westerpop, Appelpop en de  Zwarte Cross  In het najaar van 2013 verzorgde de band een tweede clubtour, die afgesloten werd in het Nijmeegse Doornroosje. Ook gooide de band het experimenteel even over een andere boeg. Gebruikmakend van een orkest werden de doorgaans stevige nummers vertaald naar rustigere uitvoeringen. Zo werden een drietal concerten gegeven.   Het tweede album werd in het voorjaar van 2014 opgenomen, wederom in de studio van Moon Music. Vance Powell werd weer ingeschakeld om ook deze plaat te mixen, dit maal echter niet op afstand. Waar het vorige album op afstand via Skype gemixt werd reisde een gedeelte van de band voor een aantal weken af naar Nashville. Ook in dit jaar sierde Navarone de line-up van Ifot bij de TU Delft en gaf daar een heerlijk concert  den band bestaat uit Robin Assen drummer,  Kees Lewiszong gitarist, Merijn van Haren zang, Roman Huijbreghs gitarist en zang en  Bram Versteeg basgitarist, En is deze samenstelling speelt Navarone echte authentieke Rock met een hoofdletter R, waarbij spelplezier, vakmanschap en interactie met het publiek hoog in het vaandel staan. Voeg dit samen met een enorm energieke en sterke live-reputatie en je begrijpt waarom Navarone de afgelopen jaren is uitgegroeid tot één van Europa’s beste, breedste en meest gewaardeerde rock bands! En in deze mini special twee nummers eerst                     Stage            

gevolgd door het Deep Purple nummer Child In Time                

 


Speellijst 10 augustus 2017

Luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben we muziek van  Eric Burdon & Animals, Procol Harum, Ray Davies, Styx en nog heel veel meer mooie muziek. Daarnaast in het tweede uur een mini special met Van Zant.

Speellijst 10 augustus 2017

eerste uur

01 -  Joe Cocker & Jennifer Warms - Up Where We Belong - 3.37

02 -  Phyllis Nelson -  Move Closer - 4.10

03 -  Eric Burdon & Animals - House Of The Rising Sun - 9.22

04 -  All Femal Band  Red Bee - Hey Joe - 8.44

05 -  Bon Jovi - Believe  - 5.48

06 -  Bon Jovi - In These Arms - 5.19

07 -  Procol Harum - A witter Shade Of Pale - 6.57

tweede uur

01 -  Ray Davies - Lola - 5.14

02 -  Van Zant - Plain Jane - 4.04

03 -  Van Zant - Red White Blue  - 5.31

04 -  Van Zant - My kinda Of Country - 4.17

05 -  Van Zant - Call me The Breeze - 5.46

06 -  Van Zant - Sweet Home Alabama - 6.07

07 -  The Grid - Believe  - 3.32

08 -  Styx - The Grand Illusion - 5.30

09 -  Styx - Man In The Wilderness - 6.45

De live mini sprecial heeft donderdag Van Zant in de hoofdrol. De Amerikaanse ‘southern rock’ band Lynyrd Skynyrd scoorde reeds in de eerste helft van de jaren zeventig hits met Sweet Home Alabama en Free Bird, nummers die anno 2003 nog steeds regelmatig op de radio gedraaid worden. Het einde van Lynyrd Skynyrd leek nabij toen in 1977 bij een vliegtuigongeluk drie van de zes bandleden omkwamen. De drie overgebleven leden waren in 1987 echter toch weer van de partij bij de heroprichting van de band. De plaats van de omgekomen zanger Ronnie Van Zant werd ingenomen door zijn jongere broer Johnny, die over net zo’n fijne schuurpapierstem bleek te beschikken. De eerste albums van het ‘nieuwe’ Lynyrd Skynyrd vielen kwalitatief nogal tegen. Mede daarom werden we positief verrast door het nieuwe album Vicious Cycle, dat precies dertig jaar na het legendarische debuut Lynyrd Skynyrd uit  1973 verschijnt. Het betreft namelijk met voorsprong de beste cd sinds de heroprichting van de band. Het karakteristieke Lynyrd Skynyrd-geluid met drie lead-gitaristen is helemaal terug en staat nog steeds als een huis. Op Vicious Cycle staan veertien uitstekende nieuwe songs, waaronder de prachtige ballad Red White & Blue, waarvoor iemand als Jon Bon Jovi een moord zou doen.  Als band is ‘Van Zant’ voor het éérst publiek een feit in 1985, wanneer John Roy “Johnny” Van Zant broer van Ronnie Van Zant de mede oprichter en zanger van de Southern rock band Lynyrd Skynyrd en zijn broer Donnie de frontmannen zijn van een vijfkoppige progressieve rock band, die het titelloos album Van Zant uitbrengen. De band split in 1987, wanneer Johnny Van Zant als zanger zich bij Lynyrd Skynyrd vervoegt om er zijn broer te vervangen. In 1998 gaan Johnny en Donnie opnieuw samen spelen als Van Zant en brengen ze het album “Brother to Brother”  uit. Gezien de reacties, wordt het project verder door gezet.  Nu brengen Johnny & Donnie Van Zant “Red White & Blue”, het enige live album opgenomen tijdens hun enige tour, uit. Het album is opgenomen in januari 2006 in het Wild Adventures Theme Park in Valdosta, Georgia. Op het podium stonden naast Johnny en Donnie ook nog Garry Mojo Hensley (bas), Noah Hungerford (drums), Mark Muller (steel gitaar, viool), Bobby Capps (keys), Eric Lundgren (gitaar), Steve Cirkvencic (gitaar) en Matt Hauer (gitaar). Het is een album met veertien tracks, dat te horen aan de reacties het publiek zeker heeft weten te behagen.  Als leden van de Van Zant muziek dynastie, doen Johnny & Donnie met dit live album vele generaties rock liefhebbers ongetwijfeld een groot plezier. Niet alleen de geest van Zant, maar ook die van Lynyrd Skynyrd en .38 Special, daalde die avond op het podium neer… en van die avond nu in deze mini special.             Plain Jane                  

Red White Blue                  

My kinda Of Country                           

Call me The Breeze             

en als laatste Sweet Home Alabama          


Speellijst 03 augustus 2017

Luisteraars als u donderdag 3 augustus  aan het toestel zit, is het de  hoogste tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock.  Met op donderdag aandacht voor wat Nederpop of nederrock in ons geval. En verder muziek van  Led Zeppelin, Beth Hart de Dana Fuchs Band. In het tweede half uur wat extra tijd voor de Rolling Stones en hun heerlijke laatste blues album. En verder een mini special van Stan Webb & Chicken Chack een nog steeds bestaande band.

Speellijst 03 augustus 2017

eerste uurt

01 -  Bintans - Ridin' On The L&N - 2.35

02 -  Eelco Gelling - Distant Smile - 4.38

03 -  Bertus Borgers - Still Believe - 4.36

04 -  Led Zeppelin - Kashmir - 8.48

05 -  Led Zeppelin - Black Dog  - 5.18

06 -  Beth Hart - L.A. Song - 4.36

07 -  Rolling Stones - Just Your Fool - 2.24

08 -  Rolling Stones - Blue And Lonesome - 3.04

09 -  Rolling Stones - Little Rain- 3.30

10 -  Rolling Stones - I Can't Quit You Baby - 5.05

tweede uur

01 -  Dana Fuchs Band - Don't Let me Down - 5.47

02 -  Stan Webb & Chicken Chack - I'd Rather Go Blind - 5.34

03 -  Stan Webb & Chicken Chack - The Thrill Is Gone - 11.10

04 -  Stan Webb & Chicken Chack - Lost The Best Friend I Ever Had - 7.11

05 -  Lois Lane - Amsterdammed - 3.10

06 -  Frenk de Groot - Just Don't Care - 3.29

07 -  Fleetwood Mac. - Midnight Special - 9.46

Voor de live mini special hebben we gekozen voor Chicken Shack

Britse bluesband, ontstaan uit een band met de naam Sounds Of Blue die al in 1964 optrad Geformeerd in het midden van de jaren '60 door Stan Webb gitaar en zang, Andy Silvester basgitaar en Alan Morley drums, die later -in 1968- werden vergezeld door Christine Perfect zang en keyboards.  Na het vertrek van Christine in 1969, speelde Paul Raymond keyboards. Christine Anne Perfect was als Christine McVie later lid van Fleetwood Mac. De band geeft haar eerste concert in 1967 en heeft een bescheiden commercieel succes gekend. Perfect verlaat in 1969 de band, om met Fleetwood Mac's John McVie te trouwen en zich bij zijn band te voegen. Drie andere leden van de band laten Chicken Shack in 1971 ook links liggen om de band Savoy Brown te versterken. Webb is het enige originele lid dat tot de dag van vandaag nog in de band zit. In 1969 behaalt Chicken Shack haar grootste hit met: 'I'd Rather Go Blind' Dit nummer bereikt in Nederland de twintigste positie. Sinds 1976 heeft Webb met enige tussenpauzes Chicken Shack nieuw leven ingeblazen met verschillende artiesten, waaronder Paul Butler gitaar, Keef Hartley, ex-Ten Years After drummer Ric Lee en Miller Anderson. Webb is vandaag de dag het enige constante lid van de groep. Als de band het podium bestijgt en warm draait met “The Thrill Is Gone” en “Reconsider Baby”. Al vanaf het eerste nummer is duidelijk dat de heren goed gemutst zijn en nog steeds een puik stukje muziek kunnen afleveren. Ze hebben er duidelijk zin in.

Uiteraard wordt “I’d Rather Go Blind” goed ontvangen. Goed, de stem van Stan Webb begint na vijftig dienstjaren enige sporen van slijtage te vertonen, maar de man gaat er nog steeds vol voor en het herkenbare gitaarspel staat nog helemaal overeind.  Al met al een prima show van de Britse blues veteraan en zijn kompanen. En uit dit concert nu in de mini special: I'd Rather Go Blind  

The Thrill Is Gone

En Lost The Best Friend I Ever Had             


Speellijst 29 juli 2017

luisteraars leuk als u luistert op donderdag avond, het is op donderdagavond na zeven uur dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En donderdag  in deze blues en rock muziek van Sonny Boy williamson, Georges Benson, Heart, John Norum. En verder een live mini special met Aynsley Lister.

Speellijst 29 juli 2017

eerste uur

01 -  Bertoff - Me And My Guitar - 2.50

02 -  Lead Belly - The Gallis Pole - 3.06

03 -  Sonny Boy williamson - Matchbox Blues - 2.30

04 -  Muddy Waters - I'm Your Hoochie Goochie Man - 2.42  

05 -  Georges Benson - On Broadway - 13.15

06 -  Walter Trout  - The Begin Again - 4.53

07 -  Walter Trout  - The Reason I'm Gone - 6.21

08 -  David Bowie & John Lennon - Young Amerikans - 5.02

09 -  Mark Knofler - Knockin On Heavens Door - 4.06

tweede uur

01 -  Heart - Crazy On You - 6.57

02 -  Ansley Lister - Need Her So Bad - 6.59

03 -  Ansley Lister - Home - 8.41

04 -  Ansley Lister - Feeling Good - 8.57

05 -  John Norum  - In Your Eyes - 3.45

06 -  John Norum - Opium Trail - 4.00

07 -  Jo Harman - Lend Me Your Love - 7.33

Donderdag in de live mini special Ansley Lister.  Lister heeft eigenlijk geen verdere introductie nodig, want hij is al vaker in blues en rock te horen geweest. Lister met band spelen momenteel een lange tournee om zijn albums te promoten en voelen zich tjdens optreden voor even weer thuis.  In de eerdere optredens heeft Lister laten zien een goede balans te gevonden te hebben tussen enerzijds een heerlijke beheersing van het blues rock idioom en eigen gitaarspel en anderzijds laat horen melodische en emotioneel gedreven composities te kunnen maken. De band is op drummer ‘Bunny’ na dezelfde als waarmee de CD is opgenomen. Bassist Steven Amadeo laat zien lekker in dienst van de band te spelen met een typisch gedrongen houding. In sommige nummers krijgt hij ook de ruimte te laten zien wat hij daarnaast nog als solist en improvisator in zijn mars heeft. Keyboardspeler André Bassing oogt bescheiden en weet echter bij de meeste nummers een tapijt van geluid neer te leggen die het karakter van menige song versterkt en Lister de ruimte geeft te soleren en te duelleren. Drummer Boneto Dryden, met bijnaam Bunny, is voor mij een verrijking voor deze band. Bunny speelt samen met Amadeo in dienst van Lister, maar laat gedurende het hele concert horen dat hij binnen de maat aangeven heerlijke grooves, shuffles en fills beheerst. Een echte aanwinst voor deze band. Na de instrumentale Stevie Ray Vaughan cover ‘So Excited’ worden ‘Big Sleep’ en ‘Early Morning Dew’ van het album ‘Equilibrium’ gespeeld. Het eerste een stevige en vlammende rocker waarvan ik alleen wil opmerken dat een origineel Hammond B3 in overdrive modus er nog meer karakter aan had kunnen geven. ‘Early Morning Dew’  wordt ingetogen gespeeld met eenvoudige doch effectieve begeleiding door de band.  Na de eerste drie nummers introduceert Lister zijn band, en kondigt hij aan dat er vanaf nu nummers van ‘Home’ gespeeld. Dit album wordt de backbone van het optreden en kent als thema ‘liefde’ in al zijn varianten.  Dit is een compliment aan de compositiekwaliteiten van de heer Lister die tevens te pas en te onpas heerlijke gitaarlicks lardeert. ‘Home’, is een vette rocker met stevige gitaarpartijen en gaat over in een melancholisch stukje muziek.  Absoluut hoogtepunt en tevens toegift van de avond was de uitvoering van Prince cover ‘Purple Rain’. Een gevoelige en zichtbaar emotionele uitvoering van deze klassieker; de band toewerkend naar een muzikale climax geleid door een sympathieke Lister en een royaal meezingend publiek.  Maar dit nummer hebben we al vaker gedraaid en zal vast nog wel vaker voorbij komen daarom is er in de mini special gekzoen voor.                                            

Need Her So Bad              
het genoemde Home                     

en Feeling Good                    


Speellijst 20 juli 2017

Op donderdag 20 juli even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op de donderdag  aandacht voor: Europe, Supertramp, Lita Ford en nog veel meer. En we hebben donderdag  in de mini special aandacht voor B.B.King.

Speellijst 20 juli 2017

eerste uur

01 -  Simple Minds - New Gold Dream - 5.30

02 -  Simple Minds - Waterfront - 4.49

03 -  Europe - Carrie - 4.30

04 -  Europe - Cherokee - 4.12

05 -  Alvin Lee - Hey Joe - 7.03

06 -  Supertramp -  School - 5.30

07 -  Supertramp - You Started Lauging - 3.45

08 -  Pink - Babe I'm Gona Leave You - 3.17

09 -  Led Zeppelin - Babe I'm Gona Leave You - 6.41

tweede uur

01 -  Steve Seagull  & Funcy Souls - Blues Jam - 5.56

02 -  B.B.King met Thedesie Trucks Band  - Rock Me Baby - 9.08

03 -  B.B.King Met Eric Clapton -The Trill Is Gone - 11.58

04 -  Scorpions - Big City Nights - 4.58

05 -  Scorpions - Rock You Like A Hurricane - 4.13

06 -  Lita Ford  - Close My Eyes Forever - 4.37

07 -  Lita Ford - Kiss Me deadly - 5.03

De live mini special word op deze donderdag opgedragen aan B.B.King. Meer dan een halve eeuw lang heeft gitarist en singer-songwriter B.B. King een stempel gedrukt op de blues- en r&b-muziek. Hij bracht ruim vijftig platen uit, waarvan vele klassiekers zijn geworden. King ontwikkelde een duidelijk herkenbare eigen speelstijl waarin invloeden uit de traditionele blues, jazz, swing en pop vermengd werden. B.B. King wordt gezien als een van de grootste blues artiesten aller tijden. Het muziekblad Rolling Stone plaatste hem op de derde plaats in een lijst van de honderd beste gitaristen. King speelde altijd op Gibson-gitaren die hij Lucille noemde. Die traditie ontstond na een optreden in 1949 waarbij de zaal in brand vloog. Twee ruziënde mannen hadden een vat brandende benzine omgestoten, dat dienst deed als zaalverwarming. Toen King al veilig buiten stond bedacht hij dat zijn gitaar nog binnen lag. Met gevaar voor eigen leven ging hij terug het brandende gebouw in om het instrument te halen.  Later hoorde hij dat de mannen ruzie hadden om een vrouw met de naam Lucille. Hij besloot zijn gitaar zo te noemen om hem eraan te herinneren nooit meer zoiets doms te doen. Ook al zijn volgende gitaren noemde hij Lucille. Hij presenteerde een radio programma onder de naam Beale Street Blues Boy, dat al snel werd afgekort tot Blues Boy King en uiteindelijk tot B.B. King. In december 1951 bracht King het nummer Three O'Clock Blues uit dat de eerste plaats haalde in de r&b-hitlijsten. Het jaar daarop volgde de nummer 1-hit You don't Know Me. Kort daarna ging B.B. King voor het eerst op toernee door Amerika. In 1956 gaf hij maar liefst 342 concerten. Zijn ster rees snel.Van 1951 tot 1985 stond King 74 keer in de r&b-hitlijsten. The Thrill is Gone wordt wel als zijn grootste hit gezien. In 1970 kreeg hij een Grammy Award voor dit nummer dat het zowel in de reguliere als in de r&b-lijsten goed deed.  Eind jaren 80 bereikte hij een nieuwe generatie fans door met U2 de single When Love Comes to Town uit te brengen. In 2000 maakte hij samen met Eric Clapton het album Riding With The King. Na die tijd bracht hij nauwelijks meer nieuwe albums uit, maar hij bleef tot zijn dood zeer actief.  En in deze mini special twee nummers met hem in de hoofd rol

eerst samen met de  Thedesie Trucks Band in het nummer                 Rock Me Baby                   

gevolgd doorzijn hit The Trill Is Gone samen met Met Eric Clapton

 

 


Speellijst 13 juli 2017

Goedenavond, luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. Het is op donderdagavond na zeven uur weer tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En op deze donderdag zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht voor Scorpions, Steve Perry, Oz Noy  en nog vele andere.

Speellijst 13 juli 2017

eerste uur

01 -  Chris Whitley - Living With The Law - 3.40

02 -  Scorpions - In Trance - 4.00

03 -  Scorpions - Living For Tomorrow - 6.48

04 -  Scorpions - Crazy World - 5.24

05 -  The Mike Eldred Trio - Run Devil Run - 5.06

06 -  Steve Perry - Foolish Heard - 3.38

07 -  Steve Perry - Forever Right Or Wrong - 4.29

08 -  Oz Noy - A Change Is Gonna Come - 6.42

09 -  Oz Noy  & Robben Ford  - Ice Man - 4.47

tweede uur

01 -  Qeaux Qeaux Joans - Golden Cage - 4.36

02 -  Joanne Shaw Taylor - Diamonds In The Dirt - 8.16

03 -  Joanne Shaw Taylor - Jealousy - 6.36

04 -  Joanne Shaw Taylor - Time Has Come  - 10.32

05 -  Whitesnake - Fool For Your Loving - 4.05

06 -  Whitesnake - The deeper The Love - 4.08

07 -  Blues  Cousins - The Dream - 7.56

Voor de live mini special valt deze donderdag de keuze op  Joanne Shaw Taylor.  Joanne Shaw Taylor is een fenomeen. De ééndertigjarige Britse blues gitariste bracht eind 2016 haar zesde album uit, is al een superster in eigen land en werkte samen met niemand minder dan Joe Bonamassa. Zowel het album als haar Europese tour gaan onder de noemer ‘Wild’, en dat dekt de lading aardig. Naast waanzinnige gitaars kills bezit Taylor namelijk ook over een indrukwekkende, rauwe stem waarmee ze muzikaal gezien twee wapens heeft waarmee ze haar publiek omverblaast en haar collega’s ver achter zich laat.  Joanne Shaw Taylor is dé ontdekking van Dave Stewart van de Eurythmics toen zij nog maar 16 jaar oud was. Ze liet zich in haar tienerjaren inspireren door artiesten zoals Stevie Ray Vaughan, Albert Collins and Jimi Hendrix. Nu, op 31-jarige leeftijd wordt ze vergeleken met haar mannelijke evenknie, de gitaar virtuoos Joe Bonamassa. en het muziekblad Blues Matters! omschrijft haar als “het nieuwe gezicht van de blues“. In 2009 kwam haar debuutalbum White Sugar uit en kort daarop volgde haar tweede album Diamonds in the Dirt. Ze won verschillende prijzen waaronder tweemaal die voor beste vrouwelijke zangeres op de Britse Blues Awards evenals de prijs voor songwriter van het jaar voor Same As It Never Was van het album Diamonds in the Dirt. In september 2016 kwam haar vijfde album Wild uit. In dit jaar zal ze zeer intensief touren, waarbij ze eind juni op en Parkpop in Den Haag Stond. De set wordt geopend met het lekker vlotte Dying to Know waarmee ze het publiek direct aan haar zijde heeft. Dit nummer is ook het openingsnummer van haar nieuwe album Wild. Van dit album worden deze dag 6 nummers gespeeld met als hoogtepunt voor mij Wild as the wind dat geschreven werd voor David Bowie. De meeste nummers op het album handelen echter over verloren liefdes en opgebouwde vriendschappen. Ik zie op mijn foto’s na het optreden dan ook regelmatig een traantje in een van haar ogen, begrijpelijk als je een zo’n autobiografisch album ten gehore brengt. Tijdens de rest van de set komen juweeltjes als Jump that train en Diamonds in the dirt voorbij. Deze nummers worden door de lekker lang uitgesponnen gitaarsolo’s soms wel 10 minuten of langer vandaar dus de korte setlist. Na in totaal ruim een klein uur dampende BluesRock waarbij voor mijn gevoel de Blues steeds meer op de achtergrond raakt is het al weer tijd voor de encore. Deze bestaat uit slechts een nummer met de toepasselijke titel Going Home. Waar na  ik vervolgens met een voldaan gevoel een biertje ga halen en van haar in deze mini special.                              

Diamonds In The Dirt                          

Jealousy                

en als laatste Time Has Come                 


Speellijst 06 juli 2017

Het is op donderdag avond even na zeven uur tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special van Popa Chubby.

Speellijst 06 juli 2017

eerste uur

01 -  La Blusa - Since You've een Gone - 5.14

02 -  La Blusa - Change Has Gonna Come – 6.00

02 -  Lance Lopez - Traveling Riverside Blues  - 7.44

03 -  Lance Lopez - Tell The Truth - 4.54

04 -  BlackBerry Smoke  - Let It Burn - 2.53

05 -  Marillion - Waiting To Happen - 5.25

06 -  Marillion - Neverland  - 9.40

07 -  Rolling Stones - Sweet Black Angel - 2.58

tweede uur

01 -  Rolling Stones - Dancing In The Light - 4.54

02 -  Popa Chubby - Chubbfatha Medley / Speak softly Love / Miserlou - 5.40

03 -  Popa Chubby - Wild Horses - 6.30

04 -  Popa Chubby - People's Blues   - 9.19

05 -  Paul Young & Geoge Michael & Elton John - Every Time You Go Away - 6.25

06 -  Jimmy Reed - Honnest I Do - 2.46

07 -  Bob Dylan & Bruce Springsteen - All Along The Watchtower / Forever Young - 11.32

Voor de live mini special van deze donderdag de keuze op Popa Chubby. gevallen. Popa Chubby is een Amerikaans blueszanger en -gitarist. Hij is geboren op 31 maart 1960 en een echte rouwdouwer. Dit is niet verwonderlijk aangezien hij in de Bronx, New York geboren en opgegroeid is. Zijn imposante verschijning kun je goed terug horen in zijn muziek. Popa Chubby is een bluesartiest pur sang. Op zijn dertiende begon hij te drummen, maar door de invloed van de muziek van de Rolling Stones schakelde hij over naar de gitaar. In 2014 kwam één van zijn laatste albums "I'm Feelin' Lucky (The Blues According to Popa Chubby)" uit waarmee hij ook zijn 25-jarig jubileum vierde. Na een turbulent leven als artiest verklaarde hij dat het album zo heette, omdat hij zich gelukkig prijst überhaupt nog overeind te staan. Popa Chubby heeft in zijn muziekcarrière al talloze keren op de grote festivals in Europa gespeeld met onder andere Johnny Winter, Walter Trout en Stevy Ray Vaughan.Onder zijn artiestennaam Popa Chubby timmert hij dus al ruim 25 jaar aan de weg als blueszanger- en gitarist. De carrière van deze Amerikaan met zijn imposante verschijning startte in 1994 met optredens in New Yorkse clubs. Hij is  Opgegroeid met de muziek van Jimi Hendrix, Cream en Led Zeppelin. Sinds 1995 brengt hij met grote regelmaat albums uit, waaronder meerdere livealbums. En in 2015 verscheen er een dubbel livealbum, Big, Bad And Beautiful. Er staan maar liefst 27 nummers op met een totale speelduur van ruim 2 ½ uur. De nummers zijn opgenomen tijdens vier concerten in Frankrijk eerder dat jaar. Tijdens deze “I’m feeling lucky tour” werd Chubby begeleid door Dave Keyes (keyboards), Francesco Beccaro (bas) en Andrea Beccaro (drums). Op het album staan bekende eigen composities en covers. Popa Chubby teistert zijn gitaar in uptempo bluesrockers als Working class blues Popa Chubby is een podiumbeest bij uitstek. Met zijn voortreffelijke band bezorgt hij de blues(rock) liefhebber met Big, Bad And Beautiful een zeer grote dienst. En heb je hem nog nooit zien optreden dan is dit dubbelalbum een zeer groot doekje voor het bloeden. Het is ruim 2½ uur genieten.  En van dit album nu in deze mini special.         Chubbfatha Medley - Speak softly Love / Miserlou                               

Wild Horses van de Rolling Stones

en People's Blues                         

 

 


Speellijst 29 juni 2017

Luisteraars als u donderdag 29 juni rond 7 uur aan het toestel zit, is het de  hoogste tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Met donderdag aandacht voor Roxette, Gary Moore & Brian Robbetrson, Rodger Waters, Steve Lukater en nog veel meer. En in het tweede uur een special van the Guess Who

Speellijst 29 juni 2017

eerste uur

01 -  Tina Turner - Steamy Windows - 4.17

02 -  Tina Turner - Addicted To Love - 4.47

03 -  Roxette - Listen To You Heart - 5.14

04 -  Gary Moore & Brian Robbetrson - Emeralt / Stil In Love With You - 13.52

05 -  Queen  - Fat Bottomed Girls - 3.07

06 -  Danny Bryant's RedEyBand - For The Last Time - 5.29

07 -  Danny Bryant's RedEyBand -  Alone In The dark - 8.07

tweede uur

01 -  Rodger Waters - Picture That - 6.47

02 -  Guess Who - No Time  - 5.13

03 -  Guess Who - American Woman - 17.02

04 -  Steve Lukather - Ever Changing Times  - 5.25

05 -  Steve Lukather - Never Ending Nights -  5.28

06 -  Richie Sambora - When A Blind Man Cries  - 5.35

In de live mini special hebben we donderdag de Guess Who  De geschiedenis van The Guess Who gaat terug tot 1958, toen Chad Allan als zanger in Winnipeg zijn band oprichtte. Ze bestond naast Allan uit Randy Bachman gitaar, Jim Kale basgitaar en Garry Peterson drums. In Engeland oogstten ze succes met de single His Girl, waarna ze bij Mills Music en King Records tekenden. Met Bob Ashley als pianist werd in 1965 de single Shakin' All Over uitgebracht een nieuwe versie van een nummer van Johnny Kidd and the Pirates uit 1960. Als publiciteitsstunt werd op de hoes enkel de vraag "Guess Who?" in plaats van een bandnaam vermeld. Indertijd waren Britse rock-'n-rollbandjes zeer populair en het platenlabel hoopte dat het publiek zou denken dat de band uit Engeland kwam, zodat ze konden profiteren van de Britse invasie. Nadat in december 1965 Burton Cummings zang en  piano zich bij de groep voegde en in mei 1966 Allan en Ashley de band verlieten, werd The Guess Who als vaste bandnaam gekozen. De single Shakin' All Over betekende hun internationale doorbraak en van 1965 tot 1968 had de band meerdere hits in Canada met onder andere Tossin' and turnin' en Hey Ho What You Do to Me. In 1969 werd het door Bachman en Cummings geschreven These Eyes als achttiende single van The Guess Who uitgebracht, waarvan een miljoen exemplaren verkocht werden. Deze single bereikte de top tien in de Amerikaanse hitlijst en beleefde bijna dertig jaar later een tweede jeugd als hiphop-sample. 1970 werd een topjaar in hun bestaan : ze scoorden meerdere nummer één hits : No Time, American Woman, No Sugar Tonight en Share the Land. In 1974 volgde hun laatste groot succes Clap For The Wolfman, opgedragen aan diskjockey Wolfman Jack. Bachman, overtuigd Mormoon, vertrok na ruzies met Cummings en zou erg succesvol worden met Bachman-Turner Overdrive. Nog in datzelfde jaar 1974 scoorden ze hun wereldhit You ain't see nothing yet. In de jaren 80, 90 en 00 waren er diverse reünieconcerten van de "American Woman"-bezetting; Bachman en Cummings hebben vergeefs geprobeerd om de rechten van de groepsnaam in handen te krijgen en treden nu op als de Bachman-Cummings Band.

En van de Guess Whohoor je  No Time      

en een super lange uitvoering van American Woman                       

 

 


Speellijst 22 juni 2017

luisteraars leuk dat u luistert op donderdag anavond, het is op donderdagavond na zeven uur dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En donderdag  in deze blues en rock muziek van Toto, Eric Clapton, Chuck Berry, Buckingham McVie en nog vele anderen. En het eerste half uur van het tweede uur is geheel gevuld met een mini special van de Doors.

Speellijst 22 juni 2017

eerste uur

01 -  Marillion - Bittersweet - 7.50

02 -  Toto - Carmen - 3.23

03 -  Toto - Angle Don’t Cry - 4.15

04 -  Eric Clapton - Double Trouble - 8.02  

05 -  Goede Doel - Alles Geprobeerd - 6.27

06 -  Chuck Berry - Wonderfull Woman - 5.20

07 -  Chuck Berry - You Got Me Too Head - 3.21

08 -  Buckingham McVie - Lay Down For Free - 3.56

tweede uur

01 -  The Doors - When The Music’s Over - 13.46

02 -  The Doors - Light My Fire - 17.55

03 -  Pink Floyd - Coming Back To Live - 6.39

04 -  Buckingham McVie  - Carnival Begins - 4.40

05 -  Wende Snijders – Heroes - 3.49

Het eerste half uur van het tweede uur staat donderdagavond geheel, door de lengte van de twee nummers,  in het teken van de live mini special. En vandaag gaat het over de Doors. Jim Morrison zou jaar 74 zijn geworden zijn als hij op 3 juli 1971 niet overleden was. De rebelse, compleet unieke frontman van The Doors blijft decennia na zijn dood een inspiratie voor talloze jonge bands, maar ‘The Lizard King’ was te uniek om te evenaren. Wát een stem, wát een persoonlijkheid, wát een songs. The Crystal Ship, Love Me Two Times, Five To One, Love Street, Roadhouse Blues, Love Her Madly… Ook al heeft Morrison slechts een klein aantal albums achtergelaten, toch paste een groot aantal klassiekers niet in ons lijstje. Het was een ronduit verpletterend debuut. The Doors verbijsterden in 1967 met hun gelijknamige eersteling die vijftig jaar later nog altijd nagalmt. En donderdag 30 maart met een fraaie heruitgave werdt herdacht. Nu werd het ook wel tijd (we schrijven 1967) dat de British Invasion van Noord-Amerika een keer werd gestuit. Vanaf 1964 werd Amerika overspoeld door een ware vloedgolf aan Engelse popmuziek: The Beatles, The Rolling Stones, The Kinks, The Who, The Hollies, The Animals. De Britse bezetting van de hitparades aan gene zijde van de Atlantische Oceaan nam gênante vormen aan, een compleet continent werd muzikaal gekoloniseerd. Tot in januari 1967, toen The Doors debuteerden met hun gelijknamige album. Zanger Jim Morrison, toetsenspeler Ray Manzarek, gitarist Robby Krieger en drummer John Densmore bliezen de naar adem happende luisteraar omver met een ongehoorde verzameling liedjes, sterk ingebed in de psychedelica van die tijd, maar zonder het zweverige love, peace and understanding-idioom. De krachtige, energieke rock met rhythm-and-bluesinvloeden diende als vehikel van de belevingswereld van Jim Morrison, wiens blik op het bestaan tot proza en poëzie leidde die dikwijls was gekleurd door inktzwarte impressies over donkerte, depressie en dood.  En dat mede onder invloed van overmatige alcohol- en drugsconsumptie. Maar is The Doors een zwartgerande rouwannonce op muziek? Geenszins. Daarvoor is de atmosfeer op het album te gevarieerd. Neem een juweel als The Crystal Ship dat gelezen kan worden als een ode aan de liefde. De opvolger daarentegen bracht The Doors (inter)nationale voorspoed. Tot op de dag van vandaag klinkt Light My Fire monumentaal. De droge drumklap van Desmore, waarna het nerveuze orgeltje van Manzarek invalt. Krieger die verderop zijn gitaar nog heerlijk psychedelisch laat gieren en natuurlijk Morrison die welhaast als een crooner zijn stem verheft. The Doors werd in zes dagen opgenomen in de Sunset Sound Studios in Hollywood.  Van The Doors zijn Jim Morrison (1971) en Ray Manzarek (2013) overleden. Na Morrisons dood traden de overige leden op gezette tijden nog op, maar met het verscheiden van de kleurrijke voorman was het vuur wel gedoofd. Wie de uitslaande brand van toen wil beleven, schaft het jubilerende album The Doors aan, dat een halve eeuw na dato nog niets aan zeggingskracht heeft ingeboet. Ofluiterd naar deze mini special met daar in twee nummers eerst             “        When The Music’s Over                 “   De studioversie van When The Music’s Over bezorgde Strange Days in 1967 al een meesterlijke climax, maar live kwam het epos nog meer tot zijn recht. Daarna         ‘         Light My Fire              “           Weinig orgelintro’s zijn zo legendarisch als die van Ray Manzarek in deze Doors-kraker, grotendeels geschreven door gitarist Robby Krieger. De doorbraak hit zorgde voor opschudding toen Morrison het niet laten kon om tóch de bij voorbaat verboden regel te zingen in de Ed Sullivan Show. Verder hoeven we niet in te gaan op die bijzonder uitgekauwde anekdote, aangezien iedereen met ook maar een beetje interesse in The Doors deze waarschijnlijk uitentreuren heeft gehoord en gezien. Maar gaan we luisteren naar een half uurtje Doors.

 


Speellijst 15 juni 2017

Luisteraars op donderdag avond dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht voor John Mayer, Journey, Paul Rodgers, Joe Walsh en nog vele andere.

Speellijst 15 juni 2017

eerste uur

01 -  Roy Orbison - Uptown - 2.08

02 -  Roy Orbison - Candy Man  - 2.52

03 -  Roy Orbison - Doby Dooby - 2.21

04 -  Vitesse - What Kind Of Men - 4.11

05 -  Vitesse - Battelfield Of Love - 3.58

06 -  John Mayer - Out Of My Mind - 10.11

07 -  Journey - La Do Da - 6.50

08 -  Journey - Lovin, Touchin, Squezin - 5.00

09 -   Paul Rodgers - Hey Joe - 6.31

tweede uur

01 -  Peter Frampton - While My Guitar Gently Weeps - 6.58

02 -  Ben Poole Band - I Don't Know Why I Love You - 8.31

03 -  Ben Poole Band - I Know I Loosing You - 11.30

04 -  Marillion - Man Of Thousand Faces - 7.25

05 -  Joe Walsh - Analog Man - 4.31

06 -  Joe Walsh - Live Been Good - 8.13

De live mini special is donderdag van Ben Poole met zijn band. Onlangs is de cd op de markt onder de titel Ben Poole Live at the Royal Albert Hall.  Ben Poole is hét aanstormend bluestalent uit Engeland, één van de besten uit Europa sinds jaren. Als grote namen zoals Jeff Beck  en wijlen Gary Moore zich op dergelijke wijze uitlaten, dan weet je dat ze iets bijzonders gehoord hebben. Ben’s songs zijn een mix van blues bluesrock, soul en funk, met soms een klein vleugje country. Ze worden gekenmerkt door een rauwe gecontroleerde energie die elke song prikkelend en uitdagend maakt, waarbij z’n warme stemgeluid het geheel compleet maakt. De dynamiek van z’n optredens is uniek, variërend van rustig ingetogen spel tot melodieus power-play met de signatuur van Hendrix. Z’n uitzonderlijke virtuositeit op de gitaar, en een zeer goed op elkaar ingespeeld ritme sectie zorgen voor een ‘nieuw en modern’ Bluesrock geluid. Ik had op dat moment nog nooit van deze artiest gehoord, maar bij navraag bij sommige van mijn blues vrienden bleek dat ik toch wel iets had gemist in alles wat er voorbij kwam. Of ik wel eens van Jeff Beck had gehoord. Natuurlijk ken ik die muziek. Al jaren. En toen werd er gezegd dat Ben Poole wel eens de nieuwe Jeff Beck zou kunnen zijn, spitste ik mijn oren. Dat is onmogelijk dacht ik. Snel de muziek van Ben Poole opgezet. In eerste instantie kwam het nogal ego-achtig over. Weer een mannetje dat zich in beeld probeert te spelen. Maar na een aantal keren geluisterd te hebben en zijn naam gegoogeld te hebben begreep ik meer van zijn muziek. Soms een sausje van Rory Gallagher, dan weer wat van Jeff Beck, maar hij probeert wel zijn eigen stijl vast te houden. Bij het intro hoor je al waar je mee te maken krijgt. “Let’s Go Upstairs” volgt met een stevig ritme en een geweldige stem. Misschien een beetje Joe Cocker gehalte? Dan de gitaarsolo’s. Soms wat egotripperij naar mijn mening, maar wel knap. “Love Nobody More”, een slowblues, met weer die bepalende stem. Lekker relaxed. “I Know I’m losing You” klinken de licks herkenbaar. Lekker stevig.  Een album dat goed is geproduceerd en prima gemixed. Complimenten voor de technici. Een album dat je, na het diverse keren hebt gehoord, leert waarderen! Een album dat er wezen mag. En van de Ben Poole Band in deze mini special de nummers:                                 

 I Don't Know Why I Love You           

en het genoemde I Know I Loosing You             


Speellijst 08 juni 2017

Goedenavond, luisteraars als u donderdag aan het toestel zit, is het even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock donderdag aandacht voor: The Jeff Healey Band, Shirma Rouse, Skid Row en nog veel meer. En we hebben donderdag  in de mini special aandacht voor de vorige week overleden Greg Allman.

Speellijst 08 juni 2017

eerste uur

01 -  John Mayall - I'm Your Witchdocter - 2.12

02 -  The Jeff Healey Band - Full Circle - 3.55

03 -  The Jeff Healey Band - Hell To Pay - 3.40

04 -  Blue Öster Cult - Demon Kiss - 3.53

05 -  Paul Reddick - Shadows - 4.57

06 -  Paul Reddick - Love And Never Know - 4.47

07 -  Joe Bonamassa - Albion (intro)  - 2.10

08 -  Joe Bonamassa - I Know Where I Belong - 5.34

09 -  Shirma Rouse - Imagine - 4.44

10 -  Shirma Rouse - Let It Be - 4.30

11 -  The Beatles - Don't Let Me Down - 3.19

tweede uur

01 -  Beth Hart - Setting Me Free - 4.27

02 -  Greg Allman - Rolling Stone - 7.04

03 -  The Allman Brothers Band - It's Not My Cross To Bear - 4.58

04 -  The Allman Brothers Band - Midnight Blues - 5.15

05 -  The Allman Brothers Band - Ramblin" Man - 4.41

06 -  Thin Lizzy - Black Rose - 7.06

07 -  Skid Row - 18 and Life - 4.59

08 -  Skid Row - I Remeber You - 8.22

Zanger en toetsenist Gregg Allman, bekend van de southern rock-band The Allman Brothers, is op 69-jarige leeftijd overleden. Hij stierf vreedzaam thuis, aldus zijn persvoorlichter tegen persbureau AP. Allman en zijn oudere broer Duane werden beroemd met hun bluesachtige nummers als ‘Ramblin’ Man’ en ‘Whipping Post’. De groep kwam voor het eerst in de bekendheid met het livealbum ‘At Fillmore East’ uit 1971, de derde plaat van de band. Lang mocht broer Duane niet genieten van het succes: hij overleed in een motorongeluk later dat jaar. Gregg Allman zette het werk voort en bouwde het succes van The Allman Brothers verder uit, totdat de band in de jaren tachtig stopte. Het southern rock-werk van Allman bood in die periode inspiratie voor andere bands als Lynyrd Skynyrd. Nog een aantal keer ging de band op reünietour. The Allman Brothers Band kreeg in de jaren negentig een plek in de Rock’n’Roll Hall of Fame en ontving in 2012 een Grammy voor het hele oeuvre. Hun akoestische vertaling van de oude hit ‘Jessica’ leverde de band in de jaren negentig veel positieve reacties op. Ook het privéleven van Gregg Allman maakte hem beroemd. Hij trouwde in 1975 met de zangeres Cher. Het huwelijk hield niet lang stand, iets meer dan drie jaar later gingen ze alweer uit elkaar. Samen kregen ze één zoon, Elijah Blue.

Allman hield lange tijd een echte rock’n’roll levensstijl aan: veel drugs en drank. Het werd hem in 2010 te veel. Hij belandde in het ziekenhuis voor een levertransplantatie. Sindsdien probeerde hij het rustiger aan te doen. Hij nam een solo-album op en ging weer op tour. Eind vorig jaar werd hij door nieuwe gezondheidsproblemen gedwongen te stoppen. In latere jaren leende The Allman Brothers ‘Jessica’ aan het autoprogramma Top Gear als titelsong. En in de mini special was het echt moeilijk om keuzes te maken maar we hebben gekozen voor  Rolling Stone van zijn solo album 

en verder It's Not My Cross To Bear                

Midnight Blues                        

en als laatste Ramblin" Man allemaal van de Allman Brothers Band.

 


Speellijst 01 juni 2017

Luisteraars leuk als u luistert op donderdag is het even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op de komende donderdag aandacht voor: Rory Gallagher, Snowy White, Kensington, Anouk en nog heel veel meer mooie muziek. Daarnaast in het tweede uur een mini special van Willy DeVille.

Speellijst 01 juni 2017

eerste uur

01 -  Rouwen Heze - 't Rooie Kliek - 3.37

02 -  Rory Gallagher - Take It Easy Baby - 7.09

03 -  Chris Isaak - Cheaters Town- 3.33

04 -  Chris Isaak - Breaking Apart (feat. Trisia Yearwood) - 3.35

05 -  Snowy White - Red Wine Blues  - 4.55

06 -  Snowy White - Land of Planty - 5.43

07 -  Kayak - When Hearts Crow Cold - 3.55

08 -  Kensington - Down With It - 3.17

09 -  Kensington - War - 2.52

10  Paul Weller & Adele - Need Your Love so Bad - 5.18

tweede uur

01 -  ??? - I Put A Spel On You - 4.31

02 -  Willy DeVille - Can't Do Without It - 6.17

03 -  Willy DeVille - Hey Joe - 5.36

04 -  Willy DeVille - Key To My Heart - 5.25

05 -  Willy DeVille - Spanish Stroll - 8.32

06 -  Boston - Don't Look Back - 5.55

07 -  Boston - Don't Be Afraid - 3.44

08 -  Anouk  - Modern World - 5.15

09 -  Anouk - Girl - 4.31

In de mini special hebben we donderdag Willy DeVille. De Amerikaanse band rond frontman Willy DeVille die in Nederland vooral bekend zijn van hun hits 'Spanish Stroll' en 'Demasiado Corazon'.   Mink Deville wordt in 1974 opgericht door de New Yorker Willy Deville (William Borsay). Deville vertrekt in 1971 naar Londen om een band te vormen maar vindt geen geschikte muzikanten. Wanneer zijn visum verloopt en het geld op is, besluit Deville terug te gaan naar de States. New York heeft hem niet veel meer te bieden dus koopt hij een pick-up truck en trekt naar het westen. In San Francisco vormt hij uiteindelijk Mink Deville met bassist Ruben Siguenza en drummer Tom "Manfred" Allen. Het trio treedt veel op in San Francisco en omgeving. Als ze in een blad over de Ramones lezen wordt de band geïnspireerd en vertrekt naar New York.  De band besluit een extra gitarist aan te trekken en na het met enkele gitaristen te hebben geprobeerd komt Louis X. Erlanger uiteindelijk bij de band. Met Louis krijgt de band steeds meer vorm en wordt hun typische sound van rhythm & blues, soul en cajun gevormd. De band treedt veel op in het New Yorkse clubcircuit maar breekt uiteindelijk door na het spelen in de legandarische CBGB club waar onder andere The Ramones en Blondie hun carrière begonnen. Na 3 tracks te hebben geleverd voor het Live at CBGB's album duiken ze de studio in voor hun eerste album, Cabretta, met daarop de succesvolle single 'Spanish Stroll' (1977). Na het tweede album Return to Magenta gooit Willy iedereen, op gitarist Erlanger na, uit de band en vertrekt naar Parijs. Hier neemt hij, nog steeds onder de naam Mink Deville, het album Le Chat Bleu op. De band wordt voor het album uitgebreid met Steve Douglas (saxofoon), Kenny Margolis (keyboard, accordion, achtergrond zang), Jerry Scheff (bass), Ron Tutt (drums), Jake en Eve Moon (achtergrond zang). Toen hun platenmaatschappij Captiol de plaat een jaar in de kast laat liggen vertrekt de groep naar Atlantic records. Op dit label komt, in een overigens weer gewijzigde bezetting, de plaat Where Angels Fear to Tread uit. Na het album Sportin' Life uit 1985 houdt Willy de naam Mink Deville voor gezien en gaat verder onder zijn eigen naam. Het eerste solo-album Miracle wordt geproduceerd door Dire Straits voorman Mark Knopfler. Het liedje 'Storybook Love' wordt gebruikt in de film Princess Bride, en genomineerd voor een Oscar. Er verschijnen een aantal live-cds en studio albums (o.a. Victory Mixture, Horse of a Different Colour en Crow Jane Alley). De solo loopbaan van Willy DeVille verloopt niet zonder grootheden: Hij treedt door de jaren heen op met artiesten als Tom Waits, Van Morrisson en Bruce Springsteen. In de jaren '90 neemt DeVille een cover van Jimi Hendrix' 'Hey Joe' op (Backstreets of Desire). Het nummer slaat aan in Europa. In 2007 treedt DeVille in Nederland op tijdens het Pinkpop Classic festival. Willy DeVille overlijdt in augustus 2009 aan de gevolgen van alvleesklierkanker. Hij wordt 58 jaar oud. En in de mini special hoor je donderdag live                       

Can't Do Without It                       

Hey Joe                     

Key To My Heart        

en Spanish Stroll           


Speellijst 25 mei 2017

luisteraars het is leuk als u vanavond weer aan het toestel zit, Want het is even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat dan Cock van Peppen ende presentatie is in handen van Ruud Bazuin en we zijn dan weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock.  Met daarin muziek van Cream, Manfred Mann, Sweaty Pants en nog  veel meer. En een live mini special van John Lennon & Plastic Ono Band.

Speellijst 25 mei 2017

eerste uur

01 -  Eddie Cockram - C'mon Everybody - 1.52

02 -  Eddie Cockram - Twenty Flight Rock - 1.40

03 -  Eddie Cockram - Summertime Blues -1.54

04 -  Cream - Spoonfull - 6.30

05 -  Cream - White Room - 4.58

06 -  Manfred Mann - Blinded By The Light - 7.18

07 -  Manfred Mann - Davy's On The Road Again - 7.29

08 -  Sweaty Pants - One Love - 4.58

09 -  Sweaty Pants - Rock This Town - 3.10

10 -  Yngwie Malmsteen - Like A Angel - 5.47

tweede uur

01 -  Mellissa Ethridge & Joss Stone - Janis Joplin Tribute - 6.01

02 -  John Lennon & Plastic Ono Band  - Live At  Toronto 1969 (full Contert) - 19.28

03 -  ColdPlay - Fix You - 4.50

04 -  ColdPlay - Talk - 5.00

05 -  Lynyrd Skynyrd – Freebird - 11.49

Zou het zo zijn dat liefde blind maakt? De combinatie John Lennon en Yoko Ono maakte niet iedereen even blij. Het luidst geklaagd werd door de fans van eerstgenoemde, maar ook voor de performancekunstenares Yoko Ono is het maar de vraag de koppeling van haar werk aan dat van haar echtgenoot een gelukkige was. The Plastic Ono Band – Live Peace in Toronto 1969 Eigenlijk was het een rommeltje bij het Rock and Roll Revival Festival op 13 september 1969 in Toronto. Een band die niet gerepeteerd had, de half zieke Lennon gaf het vooraf al als excuus door aan het publiek. Na de aankondiging van de band werd er eerst nog wat gestemd alvorens er stroeve versies van drie klassieke jaren 50 rocksongs klonken. Dan drie Lennon songs, waaronder het nummer waar het destijds om ging, Give Peace a Chance. Meer een sterke boodschap dan een onvergetelijke song.  Dat het solowerk van John Lennon opvallend rijk vertegenwoordigd is in de catalogus van Mobile Fidelity SoundLab zal vast te maken hebben met een combinatie van liefhebberij en toegang tot de originele mastertapes. Deze opgeknapte live-opnamen verschenen onlangs op plaat .  Plastic Ono Band is de verzamelnaam voor een wisselende groep muzikanten die bedacht werd door John Lennon en Yoko Ono en het duo begeleidde op enkele albums en tijdens optredens. Op 13 september 1969 vond het eerste concert van The Plastic Ono Band plaats in Toronto. Op dat moment bestond de groep naast John en Yoko uit Klaus Voormann (ex-Manfred Mann), Alan White (ex-Alan Price Set) en Eric Clapton (ex-Yardbirds, Cream en Blind Faith). In bijna dezelfde samenstelling werd ook de single Cold turkey opgenomen; het enige verschil was dat Ringo Starr drumde in plaats van Alan White. Deze single wist niet het succes van zijn voorganger te halen.  En dit concert is donderdag de mini special.

 


Speellijst 18 mei 2017

 Als je op donderdag even na zeven uur aan uw toestel zit is het de  hoogste tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock.  Met donderdag  aandacht voor Led Zeppelin, Johanna Conner, Aynsley Lister en Gov’t  Mule. En verder een mini special met Walther Trout en zijn album Livin’ Ervery Day .

Speellijst 18 mei 2017

eerste uur

01 -  Lance Lopez - Lowdown Ways - 10.40

02 -  Journey - AnyTime - 4.10

03 -  Led zeppelin - Whole Lotta Love - 6.49

04 -  Johanna Conner - We Stay Together - 5.33

05 -  Steve Vai - Tender Surrender - 5.09

06 -  Aynsley Lister - Need Her So Bad - 7.00

07 -  Def Leppard - Love Bytes - 5.35

tweede uur

01 -  Gov't  Mule - Somebody To Love - 5.00

02 -  Walter Trout - Sweet Butterfly - 4.51

03 -  Walter Trout - Trought The Eyes Of Love - 4.59

04 -  Walter Trout - Fool For Love - 5.02

05 -  Walter Trout - The Love That We Once Knew - 4.53

06 -  Direct & Wende Snijders - Heroes - 3.25

07 -  Aynsley Lister - Purple Rain - 11.11

08 -  Crosby Stills & Nash - Dear Mr Fantasie - 7.04

De mini special is deze week van Walter Trout en gaat over het album Livin’ Every Day dat in 1999 op de markt kwam. …Walter Trout heeft er al een loopbaan opzitten wanneer hij begin jaren negentig onder zijn eigen naam doorbreekt. De bluesman uit New Jersey geboren 1951 heeft dan al een verleden in Canned Heat, John Mayall’s Bluesbreakers en in de begeleidings bands van John Lee Hooker, Joe Tex en Big Mama Thornton. Met zijn on af scheiderlijke Fender Strat spelen Trout en zijn band gierende gitaar blues in de tradities van Freddie King en John Mayall. Het levert hem vooralin Europa een trouwe schare fans op. Livin Every Day Deze cd uit 1999 is een perfecte studio-weergave van de kwaliteiten die Walter Trout in huis heeft. Goede bluesrock, mooie ballads en natuurlijk zijn solo's op de Stratocaster die nooit gaan vervelen. Een hele veelzijdige cd. Schaf je deze aan dan ben je helemaal op de hoogte van alles wat Walter Trout en band in die tijd The Free Radicalsgenoemd te bieden heeft. Ook dit album is in Memphis, samen met producer Jim Gaines, opgenomen. Voor het eerst is Paul Hallestad, de nieuwe hammondorgelspeler te horen op een Trout-album. De groepsnaam is veranderd in Walter Trout and the Free Radicals. En van dit album nu:            

Sweet Butterfly                    

Trought The Eyes Of Love                        

Fool For Love          

en Als laatste  The Love That We Once Knew                 

Pagina 1 van 7