Menu


Speellijst 18 juli 2019

Goedenavond ook deze week nog een keer het programma speciaal gemaakt voor Westerpop ( een herhalnig van vorige week) Westerpop is het komende weekend, luisteraars leuk als u luistert op donderdag avond, het is dan even na zeven uur tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. Met deze avond geheel de aandacht voor  Westerpop 2019 wat word gehouden op vrijdag 19 en zaterdag 20juli. In deze blues en rock besteden we aandacht aan de artiesten die zaterdag optreden op het Main Stage.

eerste uur

01 -  Rise of the Wood -The Dark - 4.43

02 -  Ruben Hein - Everything I Say - 4.57

03 -  Ruben Hein - Honeywood - 4.26

04 -  Blaudzun - Elephants - 4.40

05 -  Blaudzun - hey now - 4.07

06 -  Blaudzun - Promises Of No Man's Land - 3.47

07 -  Martijn Fischer zingt Hazes Bloed - Zweet en Tranen - 2.49

08 -  Martijn Fischer zingt Hazes - Ik leef mijn eigen leven - 2.21

09 -  Martijn Fischer - Zondag tijdens Holland Zingt Hazes - 3.50

10 -  Wild Romance - 'You' - 3.43

11 -  Wild Romance - Never Be Clever - 3.12

12 -  Wild Romance! - No Time To Lose - 2.37

tweede uur

01 -  Wild Romance feat. Dany Lademacher & David Hollestelle - Saturday Night - 7.43

02 -  Son Mieux - Ain't No Sunshine (Bill Withers Cover) - 2.31

03 -  Son Mieux - Easy - 2.37

04 -  Son Mieux - 'Nothing' - 3.42

05 -  Everlast - Don't Complain - 3.40

06 -  Everlast - Little Miss America - 3.58

07 -  Everlast - Today (Watch Me Shine) [feat. Bronx Style Bob] - 5.02

08 -  Le Galaxie - Le Club - 4.42

09 -  Le Galaxie - Love System ft. Elaine Mai - 4.15

10 -  Le Galaxie - Put The Chain On - 6.54

11 -  Galaxy Lin - Long Hot Summer - 4.58

 

Tot zo ver een korte inpressie van Westerpop 2019 wil je meer wetenover de Peter Tetteroo bokaal of het internationale 2e podium kijk dan op de web site  en lijkt het je leuk of zit er wat bij, ga dan op vrijdag 19 of zaterdag 20 juli naar Westerpop altijd leuk en gezellig.


 

 


Speellijst 11 juli 2019

Goedenavond, luisteraars leuk als u luistert op donderdag avond, het is dan even na zeven uur tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. Met deze avond geheel de aandacht voor  Westerpop 2019 wat word gehouden op vrijdag 19 en zaterdag 20juli. In deze blues en rock besteden we aandacht aan de artiesten die zaterdag optreden op het Main Stage.

Speellijst 11 juli 2019

eerste uur

01 -  Rise of the Wood -The Dark - 4.43

02 -  Ruben Hein - Everything I Say - 4.57

03 -  Ruben Hein - Honeywood - 4.26

04 -  Blaudzun - Elephants - 4.40

05 -  Blaudzun - hey now - 4.07

06 -  Blaudzun - Promises Of No Man's Land - 3.47

07 -  Martijn Fischer zingt Hazes Bloed - Zweet en Tranen - 2.49

08 -  Martijn Fischer zingt Hazes - Ik leef mijn eigen leven - 2.21

09 -  Martijn Fischer - Zondag tijdens Holland Zingt Hazes - 3.50

10 -  Wild Romance - 'You' - 3.43

11 -  Wild Romance - Never Be Clever - 3.12

12 -  Wild Romance! - No Time To Lose - 2.37

tweede uur

01 -  Wild Romance feat. Dany Lademacher & David Hollestelle - Saturday Night - 7.43

02 -  Son Mieux - Ain't No Sunshine (Bill Withers Cover) - 2.31

03 -  Son Mieux - Easy - 2.37

04 -  Son Mieux - 'Nothing' - 3.42

05 -  Everlast - Don't Complain - 3.40

06 -  Everlast - Little Miss America - 3.58

07 -  Everlast - Today (Watch Me Shine) [feat. Bronx Style Bob] - 5.02

08 -  Le Galaxie - Le Club - 4.42

09 -  Le Galaxie - Love System ft. Elaine Mai - 4.15

10 -  Le Galaxie - Put The Chain On - 6.54

11 -  De Kik & Elly Nieman singt Bouwdewijn de Groot  - Prikkebeen [Live] - 6.06

Tot zo ver een korte inpressie van Westerpop 2019 wil je meer wetenover de Peter Tetteroo bokaal of het internationale 2e podium kijk dan op de web site  en lijkt het je leuk of zit er wat bij, ga dan op vrijdag 19 of zaterdag 20 juli naar Westerpop altijd leuk en gezellig.

 


Speellijst 04 juli 2019

 Luisteraars het is voor ons heel  leuk dat u op domderdag vanavond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat dan Cock van Peppen en mijn naam is Ruud Bazuin en we zijn dan weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met komende donderdag  muziek van Alicia Keys & John Mayer, Black Country Communion, Joe Walsh en vele andere en een live mini special van Steve Mariott 

Speellijst 04 juli 2019 

eerste uur

01 -  Kane - Damn Those Eyes - 4.42

02 -  Alicia Keys & John Mayer - If I ain't got you – Gravity - 9.14

03 -  Walter Trout - A Matter Of The Heart - 5.42

04 -  Detroit blues band - Tears From My Eyes - 7.38

05 -  Black Country Communion - Big Train - 4.15

06 -  Black Country Communion - The Circle - 6.54

07 -  Gary Clark Jr. - Catfish Blues - 7.22

tweede uur

01 -  Indigo - Give Love A Try - 4.36

02 -  Steve Mariott - All or nothing - 4.22

03 -  Steve Mariott - I Don't Need No Doctor - 7.59

04 -  Steve Mariott - Five Long Years - 7.06

05 -  Steve Mariott - The Fixer - 6.03

06 -  Beth Hart & Joe Bonamassa - I'd Rather Go Blind - 8.05

07 -  Joe Walsh - Life's Been Good - Feat. Daryl Hall - 7.47

 

Stephen Peter Marriott beter bekend als Steve Marriott, was een succesvolle en veelzijdige Engelse singer-songwriter, gitarist en musicus. Zijn handelsmerk was zijn zeer krachtige stem, ondanks zijn kleine gestalte, en zijn agressieve stijl van gitaarspelen in rockbands als Small Faces (1965-1969) en Humble Pie (1969-1975). In Engeland werd Marriott een populaire, vaak gefotografeerd "mod style" icoon, dankzij zijn rol als zanger en sologitarist bij The Small Faces in het midden van de jaren 60. Marriott werd op vroege leeftijd beïnvloed door Buddy Holly, Booker T. & the M.G.'s, Ray Charles, Otis Redding, Muddy Waters en Bobby Bland. In zijn latere leven raakte Marriott gedesillusioneerd in de muziekindustrie, keerde zich af van de grote platenmaatschappijen, en leidde een relatief obscuur leven. Hij keerde terug naar zijn muzikale wortels, spelend in pubs en clubs in en rond Londen en Essex. Marriott overleed op 20 april 1991 als gevolg van een brand, wellicht veroorzaakt door een brandende sigaret, die door zijn 16e-eeuwse huis in Arkesden, Essex raasde. Postuum ontving hij in 1996 de Ivor Novello Award voor zijn uitmuntende bijdrage aan de Britse Muziek, en hij staat in Mojo genoteerd in de top-100 van beste zangers van deze tijd. Na de tragische dood van Steve Marriott (hij was pas 44)  in een huis brand in 1991, begonnen de platenmaatschappijen alle registers open te trekken om onbekende en/of onuitgegeven songs van Marriott te vinden. Ongeveer alles van de Small Faces was op vynil en nu op cd te verkrijgen. Steve Marriott was 16 toen hij “The Moments” vormde, een East London R&B Band. Al gauw kreeg de Band een trouwe schare Mod-fans achter zich, vooral omdat ze in de Flamingo Club speelden. Ze speelden praktisch iedere week in 1964, maar commercieel succes bleef uit. Eind 1964 werd Marriott gedumpt door de band omdat ze hem geen goeie zanger vonden. Volgens David Bowie planden hij en Steve Marriott een blues band  (“David and Goliath”) maar Steve Marriott ging samen met Ronnie Lane in zee en vormde een nieuwe Mod-band, “The Small Faces”. In 2008 stoot Barry Hewitt, de bassist van  The Moments,  toevallig op een niet-gespeelde acetaatplaat opgenomen in 1964. De vier songs werden door het label “Acid Jazz” uitgebracht als EP. Maar in deze blues en rock mini special nu Steve Marriot met achter een volgens:

All or nothing           

I Don't Need No Doctor                         

Five Long Years               

en als laatste The Fixer          


Speellijst 27 juni 2019

 

Goedenavond, luisteraars het is leuk dat u donderdag  weer aan het toestel zit, Want het is ook op deze donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat dan Cock van Peppen en de presetatie is van Ruud Bazuin en we zijn dan weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met vandaag. The Jeff Healey Band , Johnny Winter , Bad english.   En verder een live mini special met Wishbone Ash.

Speellijst 27 juni  2019

eerste uur

01 -  Kensinton - Dome With It - 3.17

02 -  Crosby Stills and Nash - Suite Judy Blue Eyes - Live 2012 - 9.42

03 -  The Jeff Healey Band - We've Got Tonight - 3.41

04 -  The Jeff Healey Band - Too Late Now - 5.30

05 -  Herman Brood & his Wild Romance en trijntje Oosterhuis - Saturday night - 3.41

06 -  Phil Lynott  - Crime Rate - 6.10

07 -  Johnny Winter - SUZIE Q - 13.05

tweede uur

01 -  Bad English - Tough Time Don't Last - 4.21

02 -  Wishbone Ash - Blowin Free - 11.22

03 -  Wishbone Ash - The King Will Come - 8.04

04 -  Wishbone Ash – Persephone - 8.44

05 -  The Who - Summertime Blues - 3.24

06 -  Bryan Adams - I'm Teady - 4.25

07 -  Zepparella - When The Levee Breaks (Led Zeppelin) - 7.06

In de live mini special vandaag Biografie Wishbone Ash. Wishbone Ash is een Britse rockband, opgericht in 1969 en nog steeds optredend, die bekendstaat vanwege dubbele gitaarbezetting. De band vierde zijn hoogtijdagen gedurende de jaren 70. De vroege jaren van de band waren direct ook hun succesvolste, alhoewel er later nog enige succes werden geboekt. De band kwam tot stand in oktober 1969 in Torquay, Devon, ooit saaiste badplaats genoemd in Fawlty Towers. Martin Turner, basgitarist die eerder gespeeld had in The Torinoes, Tanglewood en toen The Empty Vessel, kreeg in 1966 versterking van Steve Upton (Welsh) op het slagwerk. De gitarist van The Empty Vessel, Glenn Turner, hield ermee op. De toenmalige manager van de band, Miles Copeland, plaatste een advertentie en in 1969 sloten de twee gitaristen Andy Powell en Ted Turner zich bij hen aan. De keuze van de naam kwam tot stand via een tweetal lijsten met bandnamen; de muziekgroep combineerde één van ieder vel tot Wishbone Ash.  In het voorjaar mocht de band optreden in het voorprogramma van Deep Purple en Andy Powell viel positief op bij Ritchie Blackmore (gitarist Deep Purple). Hij bracht de band onder de aandacht van muziekproducent Derek Lawrence en Wishbone Ash kon aan de slag bij Decca Records, destijds een haast vaste combinatie vormend met MCA Records (VS). Er verschenen vier albums op rij, die goed verkochten, met als hoogtepunt Argus, dat de derde plaats haalde in de Engelse albumlijst en ook tot Best rock album of the year (in blad Sounds) en Top British Album (Melody Maker) werd benoemd. In aanvulling op goede kritieken op het studiowerk kreeg de band tevens goed kritieken bij de concerten, resulterend in het livealbum Live Dates. Een eerste personeelswisseling diende zich aan: Ted Turner verliet de band, de band vertrok naar de Verenigde Staten en werd aangevuld met Laurie Wisefield, afkomstig uit Home. De stevige rock van het eerste album verschoof langzaam naar een softere, Amerikaanse benadering met als voorbeeld Locked in. Dat was niet ieders cup-of-tea en de band keerde met New England terug naar hun oude stijl. En in deze mini special nu achteréén volgens:

Blowin Free                   

The King Will Come                               

en als laatste Persephone               

 


Speellijst 20 juni 2019

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock aandacht voor  Jefferson Starship, The Blues Band, Anouk, Alvin Lee en nog veel meer met een mini special van Warren Haynes Band.

Speellijst 20 juni  2019

Eerste uur

01 -  Spring  & De Groot - Waterdicht - 4.26

02 -  Jefferson Starship - White Rabbit - 6.54

03 -  The Blazing Aces - Fulltime Lover -7.17

04 -  The Blazing Aces - Trouble No More - 4.24

05 -  Orianthi Live! - 5.02

06 -  The Blues Band - Lonely Avenue - 3.35

07 -  The Blues Band - Thats Alright - 4.25

08 -  Eddie Cleanhead Vinson - Cleanhead Blues - 2.31

09 -  Gary Moore - I Cant Wait Until Tomorrow - 11.33 

tweede uur

01 -  Eric Clapton with JJ Cale - Anyway The Wind Blows - 5.31

02 -  Warren Haynes Band - On A Real Lonely Night - 11.33

03 -  Warren Haynes Band - Frozen Fear - 6.20

04 -  Warren Haynes Band - A Change Is Gonna Come  - 6.58

05 -  Anouk - These Days In A Row - 4.12

06 -  Anouk – Woman - 3.40

07 -  Alvin Lee - Hey Joe - 7.03

08 -  De Jazz Politie - Ze Zijn Terug - 4.08

 

Voor de mini special gaan we deze week naar Warren Haynes Band.  Dat Warren Haynes een bezige bij is, is een understatement. Naast al zijn projecten met Gov’t Mule, The Dead en de Allman Brothers Band is er kennelijk ook nog genoeg tijd en energie over voor zijn eigen solo project. Dat leverde vorig jaar al een ijzersterk solo album op: Man In Motion Nu is er op dit album dus een mooi vervolg gekomen in de vorm van een live album van zijn optreden in het Moody Theater te Austin Texas eind vorig jaar. En wat voor een album! Een dubbel CD en DVD package met daarop 2.5 uur beeld en geluid van dit concert. Naast nummers van Man In Motion, zijn er vier covers te vinden op dit album: Jimi Hendrix’s “Spanish Castle Magic,” Steely Dan’s “Pretzel Logic,” Sam Cooke’s classic “A Change Is Gonna Come,” en ook werk van Gov’t Mule ontbreekt natuurlijk niet op dit album: “Soul Shine”  de klassieke live Mule Track die je op iedere live registratie terug vindt is wederom van de partij. Gastoptredens zijn er van good old Ian McLagan van The Faces en de the Groove Line Horns die de boel van een heerlijke soul en funk saus voorzien. Teveel hoogtepunten om op te noemen, het optreden is er een aaneenschakeling van. Alle nummers swingen en vooral prettig is dat er veel ruimte overblijft voor de diverse solo’s. Op Disk 1 zijn de volgende nummers een waar feest: Sick of my Shadow,(dik 9 min), On a Real Lonely Night (12min), Invisible (13min) Every Day Will Be Like a Holiday (10min).Alle ingrediënten zijn aanwezig saxsolos, gitaarsolo’s en een swingende hammond. Allemaal krijgen ze ruim baan. Op Disk 2 hetzelfde verhaal: of het nu Spanish Castle Magic of A Change is Gonna Come betreft alles straalt de sfeer van een vet optreden uit en met de vette blazers erbij wordt het moeilijk om op je stoel te blijven zitten. Laat de herfst maar beginnen, dit is een album dat je blindelings kan aanschaffen als bluesmuziek liefhebber. Een wereldalbum gewoon! En daarvan in deze special nu                              

On A Real Lonely Night                        

Frozen Fear                       

en A Change Is Gonna Come             




Speellijst 27 juni 2019

     


Speellijst 13 juni 2019

 Goedenavond, luisteraars leuk als u luistert op donderdag avond, het is dan even na zeven uur tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er ook weer veel variatie in de muziek met vandaag Bryan Adans, Aynsley Lister, Gary Moore en nog heel veel meer. Met in het tweede uur een mini special van Sarah Smith

eerster uur

01 -  Alquin - Fool In The Mirrow - 3.00

02 -  Alquin - Soft Eyed Woman - 2.38

03 -  Alannah Myles - Black Velvet - 6.32

04 -  Bryan Adans - Can't Stop This Thing We Started - 4.29

05 -  Bryan Adans - Do I Have To Say The Words - 6.11

06 -  Aynsley Lister - Everything I Have To Give - 7.22

07 -  Joe Bonamassa - Reconsider Baby - 6.48

08 -  Status Quo - Down Down - 6.13

tweede uur

01 -  Deep Purple - Sometimes I Feel Like Screaming - 6.45

02 -  Sarah Smith - Piece of My Heart - 'Cover of Janis Joplin's - 4.13

03 -  Sarah Smith - Down and Dirty - 6.14

04 -  Sarah Smith - I Need To Know - 5.44

05 -  Sarah Smith - With Or Without You - 5.40

06 -  Sarah Smith - Oh Darling - 3.46

07 -  Gary Moore - Rectify - 5.09

08 -  Gary Moore - Just  Can't Let You Go - 9.22

In de live mini special hebben we vandaag Sarah Smith. Niemand minder dan de Canadese Sarah Smith bleek op precies het juiste moment met haar band in Europa. Smith mag met ruim 300 shows per jaar gerust een echte road warrior genoemd worden. De uit London, Ontario, afkomstige singer-songwriter, maakte voor het eerst internationaal naam als zangeres van de rockband The Joys. Sindsdien timmert ze ook solo en met haar eigen band stevig aan de weg en deelde ze in de loop der jaren het podium met o.a. Melissa Etheridge, Sass Jordan, Emm Gryner, Craig Cardiff, Joel Plaskett, David Wilcox en vele anderen. Dat Sarah Smith een meer dan serieuze muzikante is blijkt wel uit het grote aantal prijzen waar voor ze in haar carriere werd genomineerd en kreeg. Haar video voor Into the Light, geregisseerd door Stacy Poulos en opgenomen in Californië, won zowel een 2016 Telly Award als een 2016 Akademia Music Award voor beste video in de poprockcategorie. In 2015 won ze de Toronto Independent Music Award Best Adult Contemporary eer, plus de Best Rock Artist bij de London Music Awards en Best Rock Artist bij de Jack Richardson Music Awards. Muziek van The Journey is te zien geweest op shows, waaronder CBC’s Cracked en de film Anatomy of a Love Seen, geregisseerd door LA Rice, directeur van het bedrijf Marina Rice Bader. Hoewel ze de lofbetuigingen enorm waardeert, gaat het nog steeds om haar muziek die in lijn is met bijvoorbeeld Melissa Etheridge, Alanis Morisette, Sass Jordan en Beth Hart. Het heerlijke rauwe randje aan haar geweldige stem leverde de zangeres al meerdere prijzen op voor beste rockzangeres in Canada en doet denken aan Bonnie Rait, Alannah Miles, Melissa Etheridge en Janis Joplin. Langzaam aan krijgt de rock/pop zangeres meer en meer aanhang in Europa en ook wereldwijd willen ze haar steeds meer contracteren, afgelopen maanden in Jamaica Trinidad Amerika en natuurlijk in haar home land Canada gaat ze als een speer. Sarah Smith’s krachtige stem en introspectieve pop/rock songs brengen haar steeds meer bij het publiek. Ze raakt je met haar liedjes die uit het leven zijn gegrepen en dat in een mix van prachtige melodieën en een schitterende stem. Daarnaast is het een persoon is die contact wil maken met de mensen die naar haar optredens toe komen en ze wil weten wat je bezig houd in het leven en zo krijg je dus al heel snel een band met deze geweldige zangeres uit Canada “Toronto”. Dus ga gezellig meeluisteren naar deze special met daar in nog al wat lekkere covers.

en om beginnen het Janis Joplin nummer Piece of My Heart           

dan verder met Down and Dirty                

I Need To Know                       

With Or Without You        

en als laatste ' Oh Darling               


Speellijst 06 juni 2019

Goedenavond, luisteraars leuk dat u aan het toestel zit, het is donderdag avond even na zeven uur dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur deze keer een mini special van Van Morrison.

Speellijst 06 juni 2019

eerste uur

01 -  Santana - Black Magic Woman - Gypsy Queen - 5.14

02 -  Santana - Samba Pati - 4.25

03 -  Coldplay- You're The Voice (with John Farnham) Sound Relief Concert - 6.37

04 -  Marc Ford & Neptune Blues Club - Main Drain - 4.02

05 -  Don Airey - Shooting Star - 4.42

06 -  VolBeat - Maybellene Hofteholder - 3.36

07 -  John Mayer with Keith Urban - Don't Let Me down - 6.39

08 -  Jeff Healey Band - Hoochie Goochie Man - 5.14

09 -  Pat Benatar - True Love - 4.41

tweede uur

01 -  Walter trout Band - Please Don’t Go - 5.14

02 -  Van Morrison - I Can Tell,

03 -  Van Morrison –Transformation,  

04 -  Van Morrison - Bring It On Home To Me,

05 -  Van Morrison - Gloria - 17.38

06 -  Van Morrison - reminds me of you - 5.45

07 -  Ten Sharp - Rich Man - 4.02

08 -  Ten Sharp - When The Snow Falss - 4.58

09 -  Amy MacDonald - Dancing In The Dark - 3.50

10 -  Anouk - Tree Day's In A Row - 4.10

11 -  Anouk – Woman - 3.42

Voor de live mini special gaan we op deze donderdag naar Van Morrison. Het is te makkelijk om Van Morrison weg te zetten als een oude, nukkige vent, die doorgaans chagrijnig doet tijdens optredens en uitstraalt dat hij er eigenlijk niet zoveel zin meer in heeft. Aan introverte mannen te midden van mensenmassa’s zie je nu eenmaal niet goed hoe ze zich voelen, die zijn moeilijk te peilen. Afgaand op wat ‘The Man’ in de Ziggo Dome laat horen, zou je echter kunnen stellen dat hij zelden zo lekker in z’n vel zat als deze avond. Het lang niet uitverkochte optreden van de legendarische zanger is van begin tot eind sterk en voelt bij vlagen zelfs aan als pure magie. Maar wat aanvankelijk vooral opvalt, is hoe machtig deze stille man nog over zowel zijn zevenkoppige band als over zijn algehele show regeert. Van Morrison heeft altijd al op zijn eigen, verder onbewoonde eiland tussen de rock, (rhythm and) blues, soul en jazz in gezeten, maar live blijkt pas echt hoe dicht dat land grenst aan het laatstgenoemde genre. Met een handgebaar, een woord of een andere korte aanwijzing wijzigt Van Morrison ter plekke de koers van zijn nummers. Nummers die hij eveneens al ter plekke op de setlist bijschrijft. Hij vraagt zijn gehoorzame discipelen regelmatig om solo’s te improviseren, waardoor onverwachte wendingen binnen reeds bekende liedjes meer dan eens plaatsvinden. Dat, en de manier waarop ‘The Man’ soms naar zijn bandleden staat te luisteren, als een leraar die een spreekbeurt beoordeelt, houdt zowel het spel strak als de spanning hoog. De magische momenten, de hoogtepunten van vanavond, vinden echter plaats wanneer Van Morrison de teugels laat vieren. Dat doet hij maar weinig, onbedoeld zelfs waarschijnlijk, maar wat fantastisch mooi is bijvoorbeeld die pakweg anderhalve minuut van Retreat And View. De zanger geeft zichzelf volledig aan de song, kruipt heel even heel diep in zijn liedje en voor de toeschouwer geldt: des te dichter je op het podium zit, des te dieper je wordt meegesleept. ‘More soul!’, roept Van naar zijn toetsenist, wanneer hij eenmaal uit zijn dagdroom is ontwaakt. Tijdens de orgelsolo die uit dat verzoekt voortvloeit, verliest Morrison zichzelf opnieuw, dit keer met zijn saxofoon als enige houvast. Adembenemend mooi. Dat ‘The Man’ het naar zijn zin heeft blijkt tevens uit de songkeuze. Hits, toegiften; Van Morrison doet er de laatste jaren zelden aan. Hoewel feestelijke publieksfavorieten Brown Eyed Girl en Gloria zeker niet zijn beste (maar wel zijn bekendste) nummers zijn, voelt het dus als een cadeautje, of als een soort beloning, dat beide hitjes vanavond wèl worden gespeeld. Een kers op de taart. Halverwege het laatstgenoemde toegiftnummer loopt Van Morrison het podium af. Zijn band en het uit de stoelen gesprongen publiek mogen het feestje afsluiten. Toch nog een oud en nukkig gebaar aan het einde van de show, maar deze keer voelt het als een knipoog. En in de ze mini special nu:             

I Can Tell     

Transformation                         

Bring It On Home To Me                  

Gloria.    

en als laatste reminds me of you              


Speellijst 30 mei 2019

Goedenavond, luisteraars het is leuk dat u donderdag  weer aan het toestel zit, Want het is ook op deze donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat dan Cock van Peppen en de presetatie is van Ruud Bazuin en we zijn dan weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met  muziek van Glen Hansard, Mark Knopfler & Emmylou Harris, Stray Cats  en nog veel meer met een mini special van The Danny Giles Band

 Speellijst 30 mei 2019

 eerste uur

01 -  Mr. Big - Alive And kickin - 5.02

02 -  Glen Hansard - Why Woman - 3.03

03 -  Glen Hansard -  Your Heart's Not On It - 5.03

04 -  All Saints - Pure Shores - 4.17

05 -  All Saints - Black Coffee - 4.37

06 -  Lucie Silva - Nothing Else Matters - 4.49

07 -  Mark Knopfler & Emmylou Harris - Beachcombing - 4.04

08 -  Mark Knopfler & Emmylou Harris - Red Staggerwing - 2.52

09 -  Aap Noot Mies - Ongekend - 3.34

10 -  Stray Cats - Rock This Town - 2.35

11 -  Stray Cats - Too Hip Gotta Go - 2.30

12 -   Stray Cats - C'mon Everybody - 3.44

tweede uur

01 -  Blackberry Smoke - The Good Live - 3.54

02 -  The Danny Giles Band - Don't Go Messin  - 9.52

03 -  The Danny Giles Band - Three hours past midnight - 9.40

04 -  The Danny Giles Band - Who knows - 8.03

05 -  Inxs - Mediate - 4.00

06 -  Inxs - Never Tear Us Apart - 3.40

07 -  The Twelve Bar Bluesband - Life is Hard (when you play the blues) - 10.05

 

In de live mini special zit de The Danny Giles Band.  The Danny Giles band top power blues trio uit Engeland. Met geweldig gitaarwerk in combinatie met een rete strakke ritmesectie zijn bepalende en smaakmakende ingrediënten bij het spelen van power blues. Aan deze voorwaarden word ruimschoots voldaan en de talrijke aanwezigen, blijkbaar allemaal grote liefhebbers, lieten zich graag meevoeren op de energieke klanken van the Danny Gilesband uit Londen, Engeland. De nog jonge Giles heeft al een respectabele staat van dienst en heeft in de bluesscene van de Engelse hoofdstad een geduchte reputatie opgebouwd met het jarenlang begeleiden van tal van coryfeeën. Na het zien van Joe Bonamassa en Walter Trout wist hij precies wat hij wilde blues spelen. Danny Giles is een begenadigd blues- en rockgitarist die in staat is om het publiek aan zich te binden. Samen met zijn bandleden verzorgt hij een avond vol pure rockblues afgewisseld met gevoelige bluesballads. De Danny Giles Band is een huwelijk tussen moderne en klassieke bluesrock muziek. Bestaand uit Danny Giles Vocalas/Gitaar, Pat Garvey Drums en Jon Chase Bass brengt dit trio krachtige rock met een twist van Blues, Gospel en Soul. Met hun No Nonsense benadering een band om rekening mee te houden. Hun Debuut album 'More is More' verscheen begin 2015. Op een koude zondagmiddag vertrok ik om de Londense  The Danny Giles Band eens te gaan beluisteren. Dit trio genoemd naar de frontman Danny Giles speelt zeer powerfulle bluesrock,waarin het gitaarspel van Danny in het middelpunt staat.Misschien soms teveel maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Het was ook altijd geen power wat de klok sloeg.Er werd ook  trage en prachtige bluesballads gespeeld,altijd met een solo van Danny ertussen.Het maakt deze man niet uit of hij heel gevoelig moet spelen of vingervlugge solo’s,hij kan beiden evengoed aan. Danny moet voor niemand  onderdoen in zijn gitaarspel. Hij is vingervlug op zijn Fender. En hij bewijst ook dat je geen kast met pedalen moet hebben om leadgitaar te spelen. Danny is een top leadgitarist. In Nederland toert Danny regelmatig en probeert via dit land ook verder Europa in te palmen. Het was een afwisseling van eigen nummers en welbekende covers op eigen wijze gespeeld. Zo passeerden onder andere Always on the run (Lenny Kravitz),Going down (Freddie King),Shake your moneymaker (Elmore James),Help me (Sonny Boy Williamsen) en Hey Joe (Jimi Hendrix) de revue. In het laatste nummer kregen Jon op zijn bas en Doug op de drums ook hun moment, om te laten zien dat ze meer kunnen dan alleen Danny begeleiden. Wat ze ook met succes lieten horen.  Wie graag veel gitaarsolo’s hoort komt bij deze band zeker aan zijn trekken. Ze staan regelmatig in Nederland ergens op een podium. En in deze mini special hoor je ze in:            

Don't Go Messin                      

Three hours past midnight                  

en Who knows                 


Speellijst 23 mei 2019

Luisteraars het is op donderdagavond weer de hoogste tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. Leuk dat u luistert naar deze aflevering van blues en rock. Met deze donderdag aandacht voor de muziek van Aafke Romeijn, Europe, P!nk, Storyville  en nog veel meer.  En in het tweede uur een special van Grace Potter en the Nocturnals.

Speellijst 23 mei 2019

eerste uur

01 -  Elmore James - Dust My broom - 2.50

02 -  Little Joe Blue - Loose Me - 2.45

03 -  Aafke Romeijn -  Ze zeggen - 3.22

04 -  Aafke Romeijn -  Ameland - 4.11

05 -  Ike & Tina Turner - Netbush City Limits - 2.48

06 -  Europe - Devil Sings The Blues - 6.27

07 -  Jeff Beck - Beck's Bolero - 3.29

08 -  John Fogerty - Susie Q & I Put A Spell On You - 10.59

09 -  Queen - Killer Queen - 2.59

10 - Queen - Don't Stop Me Now - 3.29

11 -  P!nk - Stay With Me (Sam Smith cover) - 3.18  

tweede uur

01 -  Storyville - Good Day For The Blues - 6.49

02 -  Grace Potter & The Nocturnals - Medicine - 11.13

03 -  Grace Potter & The Nocturnals - Paris - 5.33

04 -  Grace Potter & The Nocturnals - White Rabbit (Jefferson Airplane Cover) - 3.00

05 -  Grace Potter & The Nocturnals and Joe Satriani - cover Cortez the Killer - 6.30

06 -  David Gilmour - 5 A.M. - 2.54

07 -  Yes - Yours Is No Disgrace - 11.05

 

Voor de mini special gaan we deze donderdag naar Grace Potter en the Nocturnals. Grace Potter en the Nocturnals is een Amerikaanse rockband uit Vermont, opgericht in 2002 in Waitsfield door drummer Matt Burr, gitarist Scott Tournet en zanger Grace Potter. Ze begonnen hun carrière als een indie band, produceerden zelf hun albums en tourden uitgebreid in het circuit van jambands en muziekfestivals, en speelden maar liefst 200 optredens per jaar. In 2005 tekenden ze voor Hollywood Records; ze hebben vier studioalbums gepubliceerd, waaronder rock-subgenres zoals bluesrock, folkrock, hardrock en alternatieve rock. Hun derde, titelloze album (2010) is een groot commercieel succes geweest, bovenaan iTunes-hitlijsten en internationale aandacht. De band wordt geleid door leadzanger en multi-instrumentalist Grace Potter geboren op 20 juni 1983, die bekend staat om haar vocale kwaliteiten, en klinkt zoals bluesrock zangeressen, Janis Joplin, Bonnie Raitt of Koko Taylor, en heeft ook dezelfde levendige energie op het podium. Naast het spelen met de Nocturnals, heeft Potter ook solo materiaal uitgebracht en samengewerkt met andere artiesten, waaronder Kenny Chesney en The Rolling Stones. De band werd oorspronkelijk opgericht eind 2002 toen Burr, Potter bezig zag Folksliedjes te spelen in een door studenten gerunde tent genaamd The Java Barn op de campus van St. Lawrence universiteit.   De band bestond eerst als een trio met een bassist genaamd Cory Beard. In het voorjaar van 2003 nodigde Burr gitarist Tournet uit om zich bij de groep aan te sluiten, waardoor de band die Grace Potter en de Nocturnals  ging heten. De groep nam in 2005 een album op, Nothing But the Water, met geluidstechnicus Lane Gibson. Een ouder album, Original Soul (2004), was een solo-release van Potter, ook opgenomen en gemasterd door Gibson.  In 2005 werd de band genomineerd in twee categorieën op de Boston Music Awards, voor "Best Local Female Artist" en ook voor "Best New Local Act". Ze hebben ook opgetreden tijdens de prijsuitreiking. In 2006 won de band de Jammy Award voor "Best New Groove" en werd genomineerd voor nog twee Boston Music Awards: Album Of The Year voor de heruitgave van Nothing But the Water, en Female Vocalist of het jaar (voor frontvrouw Grace Potter). Potter speelde Hammond Organ en zong lead vocals naast Joe Satriani, Steve Kimock, Reed Mathis, Willy Waldman en Stephen Perkins tijdens die verschijning. Ze speelden een cover van Neil Young's Cortez de moordenaar, en dat zorgde voor een staande ovatie.

En in deze mini special gaan we luisteren naar:          

Medicine           

Paris      

White Rabbit een (Jefferson Airplane Cover)           

en het eerder genoemde Neil Young's Cortez de moordenaar met o.a.  Joe Satriani.

 


Speellijst 16 mei 2019

Goedenavond, luisteraars leuk als u luistert op donderdag, het is dan donderdagavond 16 mei en je gaat  luisteren naar 2 uur lekkere muziek. Met veel plezier voor jullie uitgezocht. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek  met vandaag extra aandacht voor de Bleus aandacht met: John Fogerty, Lance Lopez, Flavium en natuurlijk nog vele andere.

Speellijst 16 mei  2019

eerste uur

01 -  Marillion  - Jigsaw - 6.46

02 -  Marillion  - Incubus - 8.30

03 -  David Gilmour & Mica Paris - I Put a Spell On You - 4.16

04 -  John Fogerty  (of CCR) - I Put a Spell on You - 5.07

05 -  Lance Lopez - Traveling Riversite Blues - 7.44

06 -  Lance Lopez - Tell The Truth - 4.54

07 -  No Doubt - Don't Speak - 5.01

08 -  Flavium - You Don't Miss Your Water - 3.48

tweede uur

01 -  Lenny Kravitz - Beond The 7th Sky - 4.52

02 -  HOLLIES LIVE IN EUROPE 2006 - 19.13

03 -  The Hollies -  Long Cool Woman  live&versionGraham Nash. - 9.59

04 -  Lenny Kravitz - Can Get You Off My Mind - 4.32

05 -  Flavium - Key To The Hight Way - 3.54

06 -  John Mayall - You Don't Love Me - 2.40

07 -  John Mayall - The Same Way - 2.07

 

In de live mini special op Donderdag De Hollies. The Hollies is een Britse band die zijn grootste hits had tijdens de jaren zestig en de eerste helft van de jaren zeventig. Vooral in de jaren zestig speelde de groep in een stijl die veel leek op de Merseybeat uit Liverpool. Ze behoorden tot de succesvolste bands uit de periode van de 'Britse invasie'. De band wordt vaak geassocieerd met Manchester, omdat enkele leden van de band uit de omgeving van deze stad komen.  The Hollies zijn te herkennen aan de meerstemmige, harmonieuze zang. De groep was hierin duidelijk geïnspireerd door The Everly Brothers. Veel liedjes uit de begintijd zijn covers van rock-'n-rollhits, maar in de loop der jaren schreven ze vaker hun eigen teksten of werden tekstschrijvers van buitenaf (vooral Graham Gouldman, bekend van 10CC) aangetrokken. In 1962 werd de groep opgericht door zanger Allan Clarke en gitarist Graham Nash.  Vanaf het midden van de jaren zestig scoorde de band een hele reeks aan hits, waaronder I'm Alive, Look Through Any Window, I can't let go, Bus Stop, Stop Stop Stop, Carrie Anne, Dear Eloise en Listen to Me. Clarke, Nash en Hicks profileerden zich steeds meer als de songwriters van de groep. Hun driestemmige zang vormt, samen met de solo's van Clarke, het handelsmerk van the Hollies.. Het vertrek van een van de frontmannen berokkende the Hollies uiteindelijk geen schade. De band scoorde met de nieuwe line-up een grote hit: Sorry Suzanne. Na een album gevuld met Bob Dylan-covers bracht the Hollies He Ain't Heavy... He's my Brother uit, één van de grootste internationale hits van de groep. De titel is afkomstig uit de film Boys Town. In 1971 verliet Clarke tijdelijk de groep. Hij werd vervangen door de Zweedse zanger Mikael Rickfors afkomstig uit de Zweedse groep Bamboo. met wie de groep het album Romany en onder andere de hit The Baby opnam. Hoewel Rickfors' stem ernstig verschilde van die van zijn voorganger, bleef het typerende geluid van de band min of meer gelijk, waardoor the Hollies ook na het vertrek van Clarke herkenbaar waren voor de fans. Reden was het succes van een nog met Clarke opgenomen song: Long Cool Woman (In a Black Dress), een Creedence Clearwater Revivalachtig rocknummer, waarin nu juist het handelsmerk van de groep, de driestemmige samenzang, ontbreekt. Omdat de solocarrière van Clarke niet de grote vlucht had genomen die hij had verwacht en omdat the Hollies de nieuwe hit niet live konden brengen, keerde Allan Clarke terug bij de band en ging Mikael Rickfors terug naar Zweden. Leadzanger Allan Clarke had, door te veel solopartijen, te veel roken en drinken zijn stem ernstige schade berokkend en stopte in 2000 met zingen.  Naar aanleiding van het vijftigjarig bestaan van the Hollies, begon de groep in 2012 met een grote tournee, niet alleen door het Verenigd Koninkrijk, maar ook naar Australië en Nieuw-Zeeland. En in deze mini special vandaag een heerlijke medley met veel van de hits en daarna een lekkere uitvoeiring van een Long Cool Woman.

 


Speellijst 09 mei 2019

 

Goedenavond, luisteraars leuk dat u aan het toestel zit, het is donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock.  En we hebben vandaag lekkere blues en natuurlijk ook rock met onder anderen  Anouk, Tina Turner, Jane Lee Hooker en Julian Sas. En in het tweede uur een mini special over Lindsey Buckingham. Maar denk je het kan vast anders met dit programma of wil je reageren op het programma of een verzoekje of zelfs een mini special aanvragen doe dat dan via bluesenrock@stadsradiodelft.nl .

Speellijst 09 mei 2019

eerste uur

01 -  Sandra van nieuwland - Keep Your Head Up - 4.00

02 -  Anouk - It's A New Day - 2.58

03 -  12 B B B - Tell Nobody The Trouble I'm In - 8.46

04 -  Billy Joel - Piano Man - 6.38

05 -  Tina Turner  - Steamy Windows - 4.14

06 -  Tina Turner  - Addicted To Love - 4.45

07 -  Jane Lee Hooker - Champagne and Reefer, - 4.06

08 -  Jane Lee Hooker, Blues Garage - 6.17

09 -  Tom Jones & Janis Joplin - Raise Your Hand - 3.30

tweede uur

01 -  The Sheer – Strangelove - 4.04

02 -  Lindsey Buckingham - I'm So Afraid - 9.11

03 -  Lindsey Buckingham - Big Love - Go Insane - 9.18

04 -  Lindsey Buckingham - Never Going Back Again - 5.04

05 -  Lindsey Buckingham - Go Your Own Way - 4.57

06 -  Ilse de Lange & New Amsterdam Orchestra - I still cry - 5.50

07 -  Julian Sas - Blues For J - 8.55

 

Voor de live mini sepcial gaan we op deze donderdag naar Lindsey Buckingham. Gitarist Lindsey Buckingham heeft een minnelijke schikking getroffen met Fleetwood Mac, de rockgroep die hem vorig jaar aan de deur zette. Dat betekent dat het proces van Buckingham tegen de band niet doorgaat. De muzikant geeft aan dat hij openstaat voor een reünie. In een interview met CBS geeft hij ook een heel andere reden voor zijn ontslag dan de uitleg van Fleetwood De 69-jarige artiest maakte tussen 1975 en 1987 deel uit van de band en keerde tien jaar later terug. Hij behoort niet tot de oprichters van Fleetwood Mac, maar schreef wel grote hits als Go Your Own Way, The Chain en You Make Loving Fun. In april 2018 werd hij uit de band gezet, omdat hij niet mee op tournee wilde. Twee maanden geleden daagde hij de groep voor de rechter: hij eiste compensatie voor de gemiste inkomsten van een tournee die de band voor dit jaar gepland had staan. De overige Fleetwood Mac-leden - Stevie Nicks, Christine McVie, John McVie en Mick Fleetwood - beweren dat Buckingham een eventuele tournee wilde uitstellen tot eind 2019, iets wat ze zelf niet zagen zitten. Maar volgens Buckingham klopt dat niet, hij was immers wel bereid om zijn solo tour te verzetten om tijd te maken voor de band. De echte reden is te vinden bij zangeres Stevie Nicks, beweert hij: zij zou de groep voor een ultimatum gesteld hebben, nadat ze vond dat hij gegrijnsd had tijdens haar toespraak op het MusiCares-evenement waar de band bekroond werd tot ‘2018 MusiCares Person of the Year’. Waarom dat precies de druppel was voor Nicks, weet Buckingham naar eigen zeggen niet. “Het houdt geen steek voor me”, zegt hij. Buckingham en Nicks waren in 1975, toen ze zich aansloten bij Fleetwood Mac, een koppel en een muzikaal duo. Tijdens de opnames van het album Rumours gingen ze echter uit elkaar. De song Go Your Own Way gaat over hun breuk. Sinds hij meer dan een jaar geleden werd ontslagen, heeft Buckingham niemand van de band nog gesproken. Enkele weken geleden kreeg hij wel een e-mail van Christine McVie. “Ze schreef me een e-mail en zei ’Liefste Lindsey, weet dat ik hier niets mee te maken had. Weet dat ik je heel erg mis. Ik geloof dat Stevie diep in haar hart weet dat ze graag wil dat je naar huis komt.” Hoewel Fleetwood Mac bekend staat om de turbulente onderlinge relaties van de bandleden, en muzikanten de voorbije 40 jaar meermaals vertrokken en terugkeerden, is Buckingham er niet zo zeker van dat hij ooit weer met de groep op het podium zal staan, al is hij daar wel toe bereid. “Het ligt een beetje anders deze keer”, zegt hij, al kan hij niet meteen zeggen waarin deze keer verschilt van alle anderen. “Ik ben niet echt iemand die graag terugblikt. Ik kijk graag vooruit en dat heeft me dit jaar zeker geholpen”, vertelt de gitarist, die in 2019 aan een nieuwe solotournee begint. En uit dit solo tournee nu de volgende nummers in deze live mini special.             

I'm So Afraid                    

Big Love - Go Insane                 

Never Going Back Again                  

en Go Your Own Way                         


Speellijst 02 mei 2019

Luisteraars op donderdag avond dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er wer veel variatie in de  muziek mete donderdag aandacht voor Blues Caravan with Samatha Fish, twee speciale opnames van de Rolling Stones, The Pretenders  en natuurlijk nog veel mee andere lekkere muziek. En in het tweede uur een special van Beth Hart.

Speellijst 02 mei 2019 

eerste uur

01 -  Rory Gallagher - Garbage Man - 4.45

02 -  Rory Gallagher - Wath In The world - 9.05

03 -  Metallica - Nothing Else Matters - 6.28

04 -  Blues Caravan with Samatha Fish - Don't Go Making Me Cry - 3.16

05 -  Blues Caravan with Samatha Fish - I Put A spell On You - 7.18

06 -  Rolling Stones and Janis Joplin -  Satisfaction - 6.03

07 -  Rolling Stones Ft. Amy Winehouse - Ain't To Proud To Beg - 4.09

08 -  Brad Wilson - I Just Want To Make Love To You - 8.48

tweede uur

01 -  Beth Hart - Baddest Blues  - 5.10

02 -  Beth Hart - Delicious Surpride - 6.03

03 -  Beth Hart - Tell Her You Belong To Me - 6.37

04 -  Beth Hart - Fat Man - 4.05

05 -  Beth Hart - For My Friends - 5.12

06 -  Pretenders - Brass In The Pocket - 3.04

07 -  Pretenders - I Go To Sleep  -2.55

08 -  Camel - Another Hight - 6.54

09 -  Rainbow - Midtown Tunnel Vision - 4.31

10 -  Rilan & The Bombardiers - Night Train - 3.42

Voor de live mini special gaan we naar Beth Hart. De op 24 januari 1972 in Los Angeles geboren Beth Hart is sinds begin jaren ’90 actief in de muziekscene. Als ze vier jaar is begint ze al met pianospelen. Later, als ze voortijdig de middelbare school verlaat, gaat ze cello en zang studeren aan de Los Angeles High School of Performing Arts. In 1996 verschijnt haar debuutalbum ‘Immortal’. Beth Hart worstelt in die tijd volop met drugs- en drankproblemen. Na een ontwenningskuur verschijnt in 1999 het album ‘Leave The Light On’, een album dat gaat over haar drugs- en drankprobleem. Dit album betekent wel haar doorbraak. Later gaat Hart samenwerken met de gitaristen Joe Bonamassa, Slash en Jeff Beck. De samenwerking met Joe Bonamassa mondt in januari van 2018 uit in de release van het album ‘Black Coffee‘.  Vorige maand verscheen, dertien jaar na haar succesvolle live dvd ‘Live At Paradiso’, een nieuwe live cd/dvd getiteld ‘Live From New York Front And Center’, met opnames van haar optreden in de Iridium Jazz Club in New York op 7 maart 2017. De cd opent met het aanstekelijke Let’s Get Together, gevolgd door de gevoelig gezongen ballad Baddest Blues, een nummer geïnspireerd door haar moeder. In het jazzy Jazz Man, met de fraaie uitbundige zang van Hart, bewijst ze ook heel mooi piano te kunnen spelen. In de stevige rocker Delicious Surprise, is naast de scheurende gitaar, een hoofdrol weggelegd voor drummer Bill Ransom. Ook in de uptempo rocker Broken And Ugly, speelt de solide ritmesectie, naast de uitbundige zang, een prominente rol. Haar inspiratie in de prachtige ballad St. Teresa haalde Beth Hart bij Moeder Theresa. Wonderschoon gezongen en subtiel begeleid. Openhartig is Hart in Isolation, een nummer van haar debuutalbum ‘Immortal’. Tell Her You Belong To Me is een prachtige soulblues ballad met de soms vibrerende zang van Hart. Fat Man is weer een stevige bluesrocker en in Love Gangster is weer fraai pianospel te horen, naast lekker gitaarwerk en de gedreven zang. Een van de hoogtepunten van het album is de ballad Leave The Light On. Beth Hart is in topvorm en dat geldt zeker ook voor de pianoballad As Long As I Have A Song. In de bluesrocker Can’t Let Go, een song van Lucinda Williams’ onvolprezen album ‘Carwheels On A Gravel Road’ uit 1998, is een gastrol weggelegd voor Sonny Landreth die een vette slide laat horen. Op een andere cover, de stevige midtempo bluesrocker For My Friends van Bill Withers is gitaristisch weer veel te genieten. Het slotnummer van het album No Place Like Home is een prachtige, gevoelige en ingetogen gezongen pianoballad. ‘Live From New York Front And Center’ is een uitstekend album van een in topvorm verkerende Beth Hart en haar band. En van dit album nu in deze special:                  

Baddest Blues                           

Delicious Surpride           

Tell Her You Belong To Me                

Fat Man        

En als laatste For My Friends          


Speellijst 25 april 2019

 

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben we daarin muziek van van Crosby Stills Nash & Young, King Of The World, Kings Of Leon,  en nog veel meer.  En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van the Analogues.

Speellijst 25 april 2019

eerste uur

01 -  Deep Purple – Blacknight - 6.40

02 -  Deep Purple - When A blind Man Cries - 7.30

03 -  Crosby Stills Nash & Young - Almost Cut My Hair - 7.28

04 -  King Of The World - Fool No More - 3.48

05 -  King Of The World - If You Want To Leave - 6.17

06 -  Garry B B Coleman - The Sky Is Crying - 9.13

07 -  Kings Of Leon - Supersooker - 3.44

08 -  Kings Of Leon - Temple - 4.07

tweede uur

01 -  Joe Bonamassa with Beth Hart - I'll Take Care of You - 6.06

02 -  The Analogues - Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band - 2.10

03 -  The Analogues - Lucy In The Sky With Diamonds - 3.49

04 -  The Analogues - Getting Better - 2.52

05 -  The Analogues - Lovely Rita - 2.45

06 -  The Analogues - Good Morning Good Morning - 2.44

07 -  The Analogues - A Day In The Life - 5.52

08 -  Derek And The Dominos - Bell Bottom Blues - 5.06

09 -  Derek And The Dominos- Key To The  Highway - 9.38

10 -  JT Coldfire - She's Crazy - 5.23

11 -  Melissa Etheridge and Orianthi -  Johnny B. Goode - 5.52

De Nederlandse band The Analogues trekken op dit moment door het land en spelen dit meesterwerk van de Beatles live in al zijn analoge schoonheid. Hiervoor wordt werkelijk alles uit de kast getrokken. Dit betekent dat er een vrachtwagenlading vol met prachtige en zeldzame vintage apparatuur op het podium wordt geïnstalleerd. Een sitar en tabla voor ‘Within You, Without You’; een zeldzaam Lowkey Keyboard voor ‘Lucy In The Sky With Diamonds’; een harp voor ‘She’s Leaving Home en natuurlijk een hele batterij aan Strijkers en Blazers. Ben je nieuwsgierig of er een kazoo die opduikt in ‘Lovely Rita’, dan moet je de band echt zelf live gaan zien. Cock deed dit in theater De Veste en is groot fan sinds die tijd.  Op 1 juni 2017 was het precies vijftig jaar geleden dat een van de belangrijkste en invloedrijkste albums aller tijden uitkwam: ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ van The Beatles. Het album - dat door The Beatles zelf nooit live werd gespeeld - wordt integraal uitgevoerd door de Nederlandse Beatles sound-a-like band The Analogues.  The Analogues bestaat uit Bart van Poppel, Diederik Nomden, Jac Bico, Jan van der Meij en Fred Gehring. Dit album is een integrale live-uitvoering van het legendarische Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band dat met behulp van oorspronklijke instrumenten en vintage apparatuur is opgenomen. En in deze mini special hadden we graag het hele album laten horen maar na veel wikken en wegen gekozen voor:                     

Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band                        

Lucy In The Sky With Diamonds                      

Getting Better                       

Lovely Rita                         

Good Morning Good Morning            

en een A Day In The Life          

              

  


Speellijst 18 april 2019

Goedenavond, luisteraars het is leuk als u donderdag  weer aan het toestel of de computer zit, Want het is ook op deze donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat dan Cock van Peppen en de presetatie is van Ruud Bazuin. Met vandaag aandacht voor weer twee uur lekkere muziek met o.a. Peter Greens Fleetwood Mac, Robben Ford & The Blue Line en vele andere. En verder een live mini special met  Chicago.

Speellijst 18 april  2019

eerste uur

01 -  Kensington - Let Go - 3.10

02 -  Albert Collins & Gary Moore - Cold Cold Feeling - 8.18

03 -  Peter Green's Fleetwood Mac - A Fool No Moore - 7.38

04 -  Peter Green's Fleetwood Mac - White Sky - 8.44

05 -  Danny Vera - 'Roller Coaster' - 4.37

06 -  Robben Ford & The Blue Line - The Brother - 4.41

07 -  Robben Ford & The Blue Line - I'm Real Man - 5.29

08 -  Mell & Vintage Future – Forever - 3.27

tweede uur

01 -  Eros Ramazotti & Tina Turner - Cose Della Vita / Can't Stop Thinking Of You - 4.48

02 -  Chicago - Does Anybody Really Know What Time It Is - 3.52

03 -  Chicago - I'm a Man - 8.29

04 -  Chicago - 25 Or 6 To 4 - 5.42

05 -  Chicago - Hard To Say I'm Sorry - 6.33

06 -  Texas - In Our Livetime - 3.52

07 -  Texas - Saint - 4.30

08 -  Boston - More Than A Feeling - 4.35

09 -  Boston - Peace Of Mind - 4.45

In de mini special donderdag Chicago. Chicago is een in 1967 in Chicago opgerichte band die de eerste jaren door het leven gaat als Chicago Transit Authority. Chicago transformeert op hun opeenvolgend genummerde albums langzaam van rockband-met-blazers tot balladgroep. Vooral ‘If You Leave Me Now’ is in 1976 een enorme hit. Zanger Peter Cetera verlaat in 1985 de groep voor een solocarrière. Zoals de naam al doet vermoeden, is Chicago opgericht in de gelijknamige stad in Amerika. Dit gebeurt in 1967. Aanvankelijk gaat de groep door het leven als The Chicago Transit Authority, maar die naam wordt al gauw ingekort. Blikvanger van de rockband is zanger Peter Cetera. Chicago levert tussen 1970 en 1990 een rits grote hits af. Met singles als 'If You Leave Me Now' (1976), 'Hard To Say I'm Sorry (1982), 'You're The Inspiration' (1985) en 'Look Away' (1990) is de band één van de meest succesvolle ooit. Verschillende cijfers bewijzen dat Chicago tot de grootste bands op aarde behoort. Zo hoeven ze op het gebied van single- en albumverkoop volgens de statistieken van de Amerikaanse Billboard Charts enkel The Beach Boys voor zich te dulden. Chicago verkoopt meer dan honderd miljoen platen, maar gek genoeg staan ze zelden in de schijnwerpers. Wars van commercie, treedt de band zo weinig mogelijk in de publiciteit. In 1985, als hij zich een echte ster mag noemen, verlaat frontman Peter Cetera de band. Hij richt zich op een solo-carrière. Hij wordt opgevolgd door de jeugdige Jason Scheff, de zoon van de fameuze bassist Jerry Scheff, die ooit aan de zijde stond van Elvis Presley. Het vertrek van Cetera heeft commercieel gezien echter een slechte invloed op de band. Als Rhino Records in 2002 de verzamelaar The Very Best Of Chicago: Only The Beginning uitbrengt, blijkt hoe populair de groep eigenlijk nog steeds is. Het album verkoopt als een tierelier. In 2006 komt de groep met een nieuwe plaat op de proppen: Chicago XXX. En in de special eerst    “                Does Anybody Really Know What Time It Is?       “  Nog een nummer van het magnifieke debuutalbum The Chicago Transit Authority. Does Anybody Really Know What Time It Is? werd geschreven en gezongen door toetsenist/zanger Robert Lamm en is een van zijn beste composities. Hoewel het nummer in 1969 dus al op het eerste album stond, duurde het even voordat de single de hitlijsten bereikte. Pas nadat Make Me Smile en 25 Or 6 To 4 (beide van opvolger Chicago II) de eerste hits van Chicago werden, belandde ook Does Anybody Really Know What Time It Is? in 1970 in de Amerikaanse top 10. Als tweede nummer            “              I’m A Man             “      Deze waanzinnige, zelfs superieure cover van de Spencer Davis Group-klassieker mag natuurlijk niet ontbreken in deze top 10. De door Steve Winwood en Jimmy Miller geschreven hit werd helemaal eigen gemaakt door The Chicago Transit Authority, met wederom opwindend gitaarwerk van de onvolprezen Terry Kath – die de leadzang deelt met collega’s Peter Cetera en Robert Lamm. Op het debuutalbum van de band duurt I’m A Man ruim zeven minuten, maar voor de single-release werd het nummer ingekort tot 3,5 minuut. Als derde     “               25 Or 6 To 4              “ Het ultieme Chicago-nummer is deze opzwepende rocksong van het tweede album Chicago II uit 1970. 25 Or 6 To 4 betekende een van de eerste hits van de band en werd geschreven door Robert Lamm, terwijl Peter Cetera de leadzang verzorgt. Het briljante spel van Terry Kath verdient een speciale vermelding. De in 1978 overleden en zelfs door Jimi Hendrix bewonderde gitarist zat bij een van de meest succesvolle Amerikaanse bands aller tijden, maar wordt merkwaardig genoeg nog altijd over het hoofd gezien als het gaat om de beste rockgitaristen aller tijden. Tijd voor herwaardering! En als 4e en laatste            “         Hard To Say I'm Sorry           “ 


Speellijst 11 april 2019

 

Goedenavond, luisteraars leuk dat u luistert donderdagavond,  Het is donderdag avond even na zeven uur dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met aandacht voor Blackbird, Bukka White, Eric Burdon, Josh White en natuurlijk nog veel mee andere lekkere muziek.

Speellijst 11 april 2019

eerste uur

01 -  Het Goede Doel - Alles Geprobeerd - 6.27

02 -  Blackbird - Wooden Chairs - 3.30

03 -  Eagles - Doolin Dalton - 3.26

04 -  Eagles - Certain Kind Of Fool -3.02

05 -  DI-RECT - 'Ink Pot' Robbie van Leeuwen Sessies - 3.38

06 -  Cubby + Blizzards - Somebody Will Know You Someday - 6.53

07 -  Cubby + Blizzards - Evil Woman - 6.00

08 -  Ian Gillan - When A Blind Man Cries - 6.37

09 -  Bukka White - Good Gin Blues - 2.22

10 -  Josh White - Southern Exposure - 3.12

tweede uur

01 -  Eric Burdon - I Don’t Mind - 5.30

02 -  Chris Cain Band - Sweet  Sixteen - 11.11

03 -  Chris Cain Band With Joey Delgado - Trouble Makin Woman - 13.46

04 -  Vitesse - Good Looking - 3.36

05 -  Vitesse - Sweet Dreams - 2.53

06 -  Eric Burdon - Feeling Blue - 4.51

07 -  MisterWives - Imagination Infatuation - 7.50

 

In de live mini special donderdag aandacht voor de Chris Cain Band. Als het gaat om grote gitaristen, zijn er onmiddellijk zoveel waaraan ik denk. Maar als het gaat om blues artiesten die een dergelijke fantasie en creativiteit combineren in hun muziek is West Coast gitarist Chris Cain gewoon de beste, zijn emotionele zang en dynamische gitaarspel, dat herinnert aan Albert King, werd en wordt reeds twintig jaar alom geprezen. Zijn persoonlijke songs die hij met veel gevoel voor het voetlicht brengt, gelardeerd met zijn virtuoze gitaarsolo's, zijn direct herkenbaar en zeer smaakvol. Geen 12-bar nummers hier, je hoeft alleen maar achterover te leunen en genieten van alles wat Cain brengt. Er is niets overspeeld. Het is gewoon een kwestie van het volgen van zijn eigen typische muziekstijl die hij door de jaren heeft ontwikkeld en die heel wat bluesliefhebbers weet te boeien. Deze artiest heeft reeds een tiental opnamen op zijn actief, waarvan de meeste op de labels Blind Pig en Blue Rock'it verschenen zijn. Op deze platen heeft Chris er blijk van gegeven de blues op een steeds andere manier in te kunnen kleuren door gebruikmaking van meer of minder uitgebreide bezettingen.  Chris Cain brengt zijn mengeling van gesofisticeerde ballads, blues, jazz en soul met verve en klasse.  En in deze mini special gaan we luisteren naar:            Sweet  Sixteen en samen met Joey Delgado Trouble Makin Woman             “      Maar hoe spectaculair deze twee gitaristen ook zijn, ze kunnen gewoon niet wegnemen dat alle aandacht naar Cain gaat.


Speellijst 04 april 2019

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock En donderdag zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de muziek. Met aandacht voor:  Ana Popovic, King Of The World, Jimi Hendrix en nog veel meer. Met in het tweede uur een mini special van de Golden Earing

Speellijst  04 april 2019

 erste uur

01 -  12 B.B.B.- Key To Youre Heart - 6.54

02 -  12 B.B.B.- Marian - 5.51

03 -  Ana Popovic - She was a Doorman - 4.59

04 -  Led Zeppelin - Black Dog - 5.18

05 -  Heart - Stairway to Heaven - 7.58

06 -  King Of The World -If You Want To Leave - 6.17

07 -  King Of The World - Beating Like A Drum - 4.23

08 -  Eelke - Something In The Night (single edit) - 4.00

tweede uur

 01 -  Jimi Hendrix - The Wind Cryes Mary - 3.20

02 -  Golden Earing - She Flies on Strange Wings (1979 Voorburg Live) - 7.50

03 -  Golden Earing - Weekend Love (1979 Voorburg Live) - 6.05

04 -  Golden Earing - Buddy Joe - 3.39

05 -  Golden Earing - Twilight Zone - 8.43

06 -  Lucky Peterson - Who's Been Talkin - 5.00

07 -  Lucky Peterson - Tribute To The King - 7.54

08 -   Jonny Lang - Lie to Me - 5.12

 

Voor de live mini special gaan we deze donderdag naar Golden Earing. De oudste nog bestaande rockband van Nederland komt weer naar Rotterdam Ahoy! Golden Earring maakte wereldhits 'Radar Love', 'Twilight Zone' en 'When the Lady Smiles'. Wereldwijd verkocht de band miljoenen albums De Haagse rockband Golden Earring gaf al 7 keer eerder concerten in Rotterdam Ahoy en daar komt er in 2019 eentje bij. Op zaterdag 16 no vember 2019 staan Barry Hay, George Kooymans, Rinus Gerritsen en Cesar Zuiderwijk in Ahoy op de planken. Em waren 50 jaar geleden al op pinkpop.  Ze waren er vijftig jaar geleden tijdens de eerste editie en ze zijn er komend jaar weer. Tussendoor stonden de mannen van Nederlands meest iconische rockband nog een paar keer op ons oudste festival. Hieronder het levensverhaal van het droomkoppel. Toen Golden Earring in 1970 de planken van het nieuwe festival Pinkpop betrad, had de band waarschijnlijk niet gedacht dat ze vijftig jaar later met dezelfde groep op hetzelfde festival zouden staan. De groep had net zijn naam gewijzigd van ‘The Golden Earrings’ naar Het huidige Golden Earring en ze hadden een aantal personeelswisselingen achter de rug. Zo zat drummer Cesar Zuiderwijk nog maar net op de drumkruk en had zanger Barry Hay er ook nog maar net twee jaartjes opzitten bij de band. Het is het begin van een hechte band. De groep kwam in 1970 net terug uit de VS en had gezien wat voor grote PA’s daar gebruikt werden bij optredens. De band liet naar dat voorbeeld zijn eigen set bouwen door een bevriende timmerman. Toen het dat jaar bij Pinkpop fout ging bij het regelen van een geluidsinstallatie wilde Jan Smeets deze set maar al te graag lenen. Door de PA voor weinig uit te lenen heeft de Haagse band er in zekere zin voor gezorgd dat we dit jaar het gouden jubileum van het festival vieren. Mr. Pinkpop is er de band tot de dag van vandaag nog dankbaar voor. En in deze mini special eerst twee nummers uit de vliegenmolen in Voorburg opgenomen in een concert in 1979 waarbij ook Cock aanwezig was en daarna twee nummers van de groep in deze tijd: dus je gaat luisteren naar,

She Flies on Strange Wings                 

en Weekend Love uit 1979

Buddy Joe             

en Twilight Zone uit 2018.


Speellijst 28 maart 2019

Goedenavond, luisteraars leuk dat u op Donderdag aan het toestel zit, het is dan om even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock.  En we hebben vandaag een lekkere blues of een stevige rock. Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur deze keer geen mini special  maar drie lekkere lange live nummers.

eerste uur

01 -  Peter Frampton – Money - 5.38

02 -  Ciao Lucifer –Anywhere - 4.15

03 -  Kensington - Do I Ever - 3.22

04 -  Kensington – Storms - 4.10

05 -  Crosby, Stills, Nash & Young - Love the One You're With - 6.45

06 -  Crosby, Stills & Nash – Blackbird - 3.18

07 -  Kane - Rain Down On Me - 4.55

08 -  Daryl Hall with Robby Krieger & Ray Manzarek of The Doors - Roadhouse Blues - 6.15

09 -  PowerPlay – Harlem - 4.32

10 -  PowerPlay - Paint It Gold  - 3.48

11 - Ana Popovic - She was a Doorman - 4.59

tweede uur

01 -  Joe Bonamassa - Django / Just Got Paid - 17.42

02 -  Richie Kotzen - Blues Garage - 12.47

03 -  Nick Moss Band met Kate Moss - Woman You Must Be Crazy - 18.07


Speellijst 21 maart 2019

Luisteraars het is op donderdagavond weer de hoogste tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. Leuk dat u luistert naar deze aflevering van blues en rock. Met deze donderdag aandacht voor de muziek van Bon Jovi, Black River Delta, Rolling Stones , Julian Sas en nog veel meer.  En in het tweede uur een special van  Tony Tucker.

eerste uur

01 -  Steve Vai - For The Love Of God - 6.02

02 -  Whitesnake - Is This Love - 5.00

03 -  Bon Jovi - Without Love - 3.30

04 -  Bon Jovi - Never Say Goodbye - 4.48

05 -  Daryl's House w Train - Papa Was A Rollin' Stone - 5.24

06 -  Fleetwood Mac - Planets Of The Univers - 3.12

07 -  Black River Delta - Black Wolf - 7.25

08 -  Boston - Peace Of Mind - 4.50

09 -  Di-Rect (met Jacqueline Govaert, - Iedereen Is Van De Wereld - 5.45

tweede uur

01 -  Rolling Stones - Looving Cup (Alternate take) - 5.26

02 -  Tony Tucker - Fade - 7.10

03 -  Tony Tucker - Fall into the Blues - 5.18

04 -  Tony Tucker - Wait For The Night To Turn Blue - 6.11

05 -  Big Country – Inwards - 4.32

06 -  Big Country - Close Action - 4.15

07 -  The Dead Daisies - Long Way To Go - 3.54

08 -  Julian Sas - I Ain't Afraid - 3.59

09 -  Julian Sas - Blues For J - 8.55

voor de live mini special gaan we deze week naar Tony Tucker een voor dit land nog erg onbekende blues gitarist. Er is nog nauwelijks enige infot de geven van deze gitarist die in 2018 drie cd heeft uitgegeven. En die door Ruud op internet werd gevonden maar zijn muziek is goed geneog voor de mini special en we gaan daar bij luisteren naar:         

Fade                 

Fall into the Blues           

en als laatste  Wait For The Night To Turn Blue          

 


Speellijst 14 maart 2019

 

Goedenavond, luisteraars het is leuk dat u donderdag  weer aan het toestel zit, Want het is ook op deze donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Achter de knoppen staat dan Cock van Peppen en de presetatie is van Ruud Bazuin. Met vandaag aandacht voor weer twee uur lekkere muziek met o.a. Daniel Castro, John Lennon, Bonnie Raid & Brian Adams, Whitesnake en vele andere.

eerste uur

01 -  Eric Clapton – Pretending - 4.48

02 -  Eric Clapton - Old Love - 6.26

03 -  Eric Clapton - Before You accuse Me - 3.55

04 -  Daniel Castro - I'll Play The Blues For You - 7.42

05 -  Frogs For Breakfast - You don't Love Me - 3.35

06 -  Frogs For Breakfast - All I Believe - 3.09

07 -  John Lennon  - You Make Me Dizzy Miss Lizzy - 3.10

08 -  Bonnie Raitt – Can’t Make You Love Me - 5.32

09 -  Bonnie Raitt & Brian Adams - Rock Steaddy - 3.56

10 -  Ween  - Buckingham Green  - 4.31

tweede uur

01 -  Black Country Communication - The Circle - 6.57

02 -  Guy Verlinden - Taylor's Rock - 3.39

03 -  Guy Verlinden - Sadie - 5.59

04 -  Guy Verlinden - Freddie's Blues - 7.32

05 -  Guy Verlinden - You Can't Sit Down - 4.36

06 -  Vandenberg - Burning Heart - 4.06

07 -  Vandenberg - Different Worlds - 4.01

08 -  Whitesnake - Ain't No Love in the Heart of the City - 8.56

09 -  Whitesnake - Is This Love - 5.00

 

In de live minispecial donderdag  Guy Verlinden. Guy Verlinden stond tijdens het Delft blues festival op zaterdag middag in de tent bij Cafe De Oude Jan het was een heerlijk concert. En daarom nu deze mini special over Guy. De uit België afkomstige Guy Verlinde is vooral bekend onder de naam Lightning Guy. Sinds vorig jaar zit hij bij het Dixiefrog label en staat er weer Guy Verlinde op de hoes. Voor zijn muziek verzamelde Guy de beste bluesmuzikanten uit België en Nederland en het resultaat mag er zeker zijn. Maar wat wil je ook als je band bestaat uit: Richard van Bergen (gitaar), Patrick Cuyvers (piano & Hammond), Steven Troch (harp), René Stock (bass) en Frederick Van den Breghe (drums). En natuurlijk the man himself: Guy Verlinde (gitaar en vocals). Hij begint met het nummer I’ve Got You een lekker rustig liefdesliedje. Daarna speelt Guy Verlinde een fijn swingend nummer getitled Soul Jivin’. Het nummer heeft naast het mooie gitaarspel ook een heerlijke drum en baslijn, een prachtig nummer om de sfeer goed neer te zetten.  Het klinkt als een stoffig cliché maar Lightnin’ Guy Verlinde is nog steeds veruit “de hardst werkende bluesartiest” van de Belgische blues & roots scene. Hij veroverde niet alleen de Belgische en Nederlandse rootsscene, maar speelde ook concerten op verschillende Europese top locaties. In oktober 2011 won Lightnin’ Guy de Belgische Blues Challenge en vertegenwoordigde hij België op de Europese Blues Challenge 2012 in Berlijn. Guy vereert Hound Dog Taylor door het spelen van zijn muziek in dezelfde setting als Taylor dat deed.  De beste nummers van Hound Dog Taylor  ze staan allemaal op de playlist. Als je ‘The Dog’ nog nooit live hebt zien spelen; dan is dit een perfect alternatief om de magie van een uniek Hound Dog Taylor concert te beleven! Hound Dog Taylor uit Mississippi (1915-1975) was één van de allerbeste Amerikaanse Chicago blues gitaristen en zanger. “Hound Dog Taylor & de Houserockers” waren van de late jaren 50 tot in de midden jaren 70 dé meesters van swingende ritmes en pakkende grooves. Taylor’s slide gitaarstijl was rauw en wild. De keuze voor 2 gitaren en een drummer (geen bassist) resulteerde in de rauwste houserockin’ Chicago blues die je maar kunt bedenken.  Gentenaar Guy Verlinde ontbolsterde zich na jaren van hard werken tot de nieuwe bluestrots van België. Hij bracht negen langspelers uit in evenveel jaar, terwijl hij non-stop in binnenen buitenland toert met zijn Mighty Gators, One Man band of Hound Dog Taylor tribute band. Het klinkt als een stoffig cliché maar Guy Verlinde is met voorsprong “the hardest working performer” van de Belgische blues scène. In 2011 nam Guy Verlinde zijn Hound Dog Taylor hommagealbum op. Hij eerde de Chicago slide gitaar legende door zijn muziek te spelen in dezelfde setting en stijl als de meester zelf. Vandaag klinkt de band hechter dan ooit. Door de jaren heen kreeg dit een eigen gezicht en sound. In 2017 verscheen hun album “How How How” met allemaal eigen songs binnen dezelfde traditie, de sound en energie van Hound Dog Taylor. Guy & zijn Houserockers staan garant voor een vette wilde blues party met een mix van old school Chicago stijl en eigentijdse sound die je kan horen bij artiesten als The Black Keys, Jon Spencer Blues Explosion, Seasick Steve, ... Alles wordt gespeeld in C, met 2 vette gitaren en 1 ruttel drum. En van deze band nu:          

Taylor’s Rock                   

Sadie               

Freddie’s Blues               

en  You Can't Sit Down                     

 

 

 

Pagina 1 van 11