Menu


Speellijst 22 november 2018

Goede avond luisteraars op donderdag avond rond zeven uur is het tijd voor blues en rock met Ruud en Cock bij Stadsradio Delft. Met donderdag a.s. muziek van: George Michael & Mary J. Blidge, Laura Cox Band, Jeff Beck & Beth Hart en natuurlijk nog veel mee andere lekkere muziek.

eerste uur

01 -  Lou Raws - Lady Love - 3.45

02 -  Smokie - Lay Back In The Arms Of someone - 4.22

03 -  Maria Muldaur - Play Someting Sweet (Brickyard Blues ) - 4.55

04 -  George Michael & Mary J. Blidge - A Differend Corner - 4.30

05 -  Laura Cox & Gaelle Buswel (The Marshall Tucker Band)  - Can't You See - 4.23

06 -  Laura Cox Band - Too Nice For Rock N Roll  - 5.28

07 -  Krezip - I Would Stay - 3.50

08 -  Krezip - Everything And More - 4.05

09 -  Green Day - Boulevard of Broken Dreams - 5.45

10 -   Jeff Beck & Beth Hart - Purple Rain - 6.12

tweede uur

01 -  Peter Frampton & Leslie West  - Mississippi Queen - 6.26

02 -  Eric Gales - Don't Fear The Reaper - All Along The Watchtower - 4.41

03 -  Eric Gales - Purple Haze - 6.35

04 -  Eric Gales - Voodoo Child - Kashmir - Back in Black - Fur Elise (Beethoven) - 10.04

05 -  Dan Baird - I Love You Period - 4.24

06 -  Walter Trout - Time For Movin 'on - 4.25

07 -  Ava Nova - Once Again - 3.55

08 -  Agnita - Move On - 2.42

09 -  The Beatles - I'm So Tired - 2.03

10 -  The Beatles - Dont Pas me By - 3.50

11 -  The Beatles - why Don't We Do It In The Road - 1.41

In de mini special gaan we op donderdag luisteren naar Eric Gales De charismatische gitarist en zanger Eric Gales staat bekend om zijn stevige riffs en kenmerkende solo’s. Op vrijdag 9 november was de Amerikaanse gitaarvirtuoos in ons land met een dynamische combinatie van rock, funk en dampend vette blues rock.  Eric Gales groeide op in een muzikaal gezin in Memphis, Tennessee, waar de muziek al vanaf jonge leeftijd met de paplepel werd in gegoten. De kerk speelde een belangrijke rol, waardoor Eric al gauw in aanraking kwam met blues en gospel. Zijn broers leerden de gitaar ondersteboven en linkshandig te spelen – de Gales’ familietraditie – en lieten Eric kennis maken met verschillende muziekstijlen.  Op vierjarige leeftijd begon Eric gitaar te spelen, wat hem erg makkelijk af ging. Via zijn broers kwam hij in aanraking met stijlen als jazz, country en blues, en artiesten als Jimi Hendrix, Eric Clapton, Stevie Ray Vaughan, Jerry Reed en Albert King. Ook hiphop en fusion kwamen voorbij en al deze stijlen smeedt Eric Gales tot een eigen creatie, puur op gevoel.  Een optreden van Eric Gales betekent dat je voorbereid moet zijn op emotie, heel veel emotie, in welke vorm dan ook. Of het nou de dankbaarheid is dat hij na 20 jaar langs de afgrond te hebben gelopen nu eindelijk zijn “rust” heeft gevonden of de blijdschap dat hij nu precies dat doet, waar hij goed in is, muziek maken. Het uit zich allemaal in een emotionele rollercoaster, die hij op inspirerende en pure manier aan het publiek ten toon spreidt. Het spel van de uit Memphis afkomstige gitaarvirtuoos is misschien het best te omschrijven als intuïtief. Meestal tovert hij een grote verscheidenheid aan uitstapjes uit zijn gitaar, wat enerzijds nogal eens rommelig overkomt, maar anderzijds ook zijn genialiteit onderstreept. Hij heeft een bijzondere sound omdat hij linkshandig een rechtshandige gitaar “upside down” speelt, met ook de snaren omgedraaid dus, net zoals bv Doyle Bramhall II. Het maakt het allemaal net even spannender. Na de introductie volgt een Bass & Drums Jam en heeft Eric even de tijd om op adem te komen. Om daarna weer daverend terug te komen en ‘zijn tijd’ op te eisen voor de Blue Öyster Cult cover, (Don’t Fear) The Reaper. Ook hier wordt weer flink uitgepakt. Bij Swamp gaan de remmen er helemaal af en komt de hele band maximaal tot leven. Over de grond buitelend soleert Eric nog even wat op los. Met Voodoo Child gaat voor de zoveelste keer het dak eraf en wordt een einde aan de avond gebreid. Een supermooie avond, waarbij Eric je mee neemt op reis, zijn reis, die niet altijd even gemakkelijk is geweest. Hij is bezig aan en nieuwe cd en ik kan bijna niet wachten. Maar nu eerst wat muziek van dit concert met achter elkaar:                                     

Don't Fear The Reaper - All Along The Watchtower                       

Purple Haze             

en  een medley van Voodoo Child - Kashmir - Back in Black - Fur Elise             

 


Speellijst 15 november 2018

600 ste blues en rock met Ruud en Cock

Goedenavond, luisteraars leuk dat u luistert donderdagavond, het is die avond 14 november 2018  na zeven uur alweer tijd voor de 600 ste blues en rock met Ruud en Cock ja echt de 600 ste. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er ook weer veel variatie in de muziek met vandaag  Ed Sheeran and Elton John, Eric Clapton, Fleetwood Ma en nog heel veel andere muziek. Met in het tweede uur een mini special van Eric Steckel

Speellijst 15 november 2018

eerste uur

01 -  Whitney Houston - I will Always Love You - 4.29

02 -  Ed Sheeran - Tenerife Sea - Jumpers For Goalposts - 6.43

03 -  Ed Sheeran and Elton John - Don't go breaking my heart - 4.38

04 -  Hot Chocolate - You Sexy Thing - 3.55

05 -  Eric Clapton - My Father’s Eyes - 8.27

06 -  Peaches & Herb - Reunited - 5.44

07 -  Long Tall Ernie & Shakers - Do You Remember - 4.50

08 -  Fleetwood Mac - Brown Eyes (with Lindsey & Peter Green) - 5.06

09 -  Fleetwood Mac - Tusk - 3.37

tweede uur

 01 -  Vengaboys - We Like To Party - 3.41

02 -  Eric Steckel - We're still friends - 11.58

03 -  Eric Steckel - I'll Play The Blues For You - 7.56

04 -  Eric Steckel - Saint Augustine - 12.19

05 -  Dr, Hook - Sylvia's Mother - 2.50

06 -  Dr, Hook - When You're In Love With A Beatiful Woman - 2.44

07 -  Ana Popovic feat. Robben Ford  - Slow Dance - 6.36

 In de live mini special zit deze donderdag Eric Steckel. De inmiddels 28 jarige Eric Steckel is momenteel één van de snelst groeiende gitaarvirtuozen in de blues- en rockwereld. Al meer dan tien jaar toert hij onafgebroken de wereld over met zijn energieke en soulvolle blues. Steckel, die ook wel de jongste veteraan van de bluesrock wordt genoemd, wordt bejubeld door bluesgrootheden als Walter Trout en John Mayall en stelt live nooit teleur!  En Als je leest dat ‘Polyphonic Prayer’ al het elfde album is dat Eric Steckel op ons bluesrockliefhebbers afvuurt, zou je kunnen denken te maken te hebben met een heuse veteraan. Niets is echter minder waar: Eric Steckel is pas 28 jaar; hij debuteerde als 11-jarige in 2002 met ‘A Few Degrees Warmer’ en werd enkele jaren later uitgenodigd door John Mayall om met hem en zijn Bluesbreakers een Scandinavische tour te ondernemen. Dat is met recht een indrukwekkend cv voor zo’n jonge kerel, nietwaar dit nieuwste album, waarop Steckel alle instrumenten voor zijn rekening neemt met uitzondering van de drums, trapt energiek af met het dampende Waitin’ For The Bus, dat vervolgd wordt door de prachtige bluesballad We’re Still Friends, waarin Steckel nog maar eens zijn geweldige gitaarskills etaleert. Track drie, She’s 19 Years Old, is nu al een live-favoriet in de dop, een nummer dat zijn “guitar-driven blues rock” stevig in de verf zet. Ook de rest van het materiaal, met een totale speelduur van een klein uur, kan de toets der kritiek ruimschoots doorstaan, met als uitschieters Can’t Go Back, Unforgettable, Tennessee, It’s My Own Fault en de fabelachtige apotheose Make It Rain, zonder uitzondering nummers waarop hij aantoont een meer dan talentvol pianist/Hammond-organist te zijn. Omdat hij al 10 jaar toert is er genoeg live materiaal te vinden voor deze special met daarin        

We're still friends                            

I'll Play The Blues For You          

en Saint augustine            

 

 

 

 


Speellijst 08 november 2018

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special over Jackie Venson

Speellijst 08 november 2018

eerste uur

01 -  Geoege Michael & Elton John - Don't Let The sun Go down On Me - 5.48

02 -  Sterlatone - Ashes - 4.07

03 -  Sterlatone - You're The Reason - 2.35

04 -  Witney Houston - I'm Your Baby Tonight - 4.09

05 -  Witney Houston – Miracle - 5.43

06 -  Scorpions - Wind Of Change - 5.38

07 -  Toni Braxton - Spannish Guitar - 4.47

08 -  Joe Bonamassa, Dusty Hill, Derek Trucks and Billy Gibbons Induction Freddie King - I'm Going Down - 5.24

09 -  Matthias Reim - Verdammt, Ich Lieb Dich - 3.40

10 -  Paul Rodgers & Brian May - All Right Now - 7.02

tweese uur

01 -  DeWolff - Devil On A Wire - 5.34

02 -  Jackie Venson - Always Free - 5.26

03 -  Jackie Venson - Back To Earth - 4.57

04 -  Jackie Venson - Bluesgarage - 6.21

05 -  Jackie Venson - Boston Weather - 6.02

06 -  Rod Stewart - Lost In You - 4.57

07 -  Rod Stewart - Forever Young - 3.58

08 -  Ana Popovic - She Was A Doorman - 4.59

09 -  Extreme - Last Hour - 5.38

10 - Extreme - Peace (Saudade) - 6.37

Voor de mini special valt de keuze deze week op Jackie Venson. Jackie Venson, geboren en getogen in AustinTexas, jongste zus van acht broers en zusters en dochter van vader Andrew Venson, een bekende musicus in Austin in de jaren tachtig. Zij studeerde klassiek piano aan het bekende Berklee College of Music in Boston van 2008 tot 2011 en haalde haar bachelor in compositie en studio productie. In het laatste jaar op Berklee verruilde zij de piano voor gitaar. Het voelde niet goed om mijn leven te wijden aan het spelen van muziek van oude dode mannen. De muziekopleiding op Berklee vond zij gedegen maar niet inspirerend. Het was vooral heel hard werken met elke dag oefenen en veel huiswerk. Veel tijd voor vrije expressie was er niet en de medeleerlingen waren vooral met zichzelf bezig. Maar ja, elk studiejaar kost 60.000 dollar dus dan werk je wel, of je wilt of niet. Daarom heb ik de opleiding van vier jaar ook in drie jaar afgerond. Direct nadat zij  was afgestudeerd bracht zij twee EP’s uit, ‘Rollin’ On’ en ‘The Unreleased’. In 2014 kwam haar debuutalbum uit, genaamd ‘The Light in Me’ en in 2016 ‘Live at Strange Brew’. Vorig jaar verscheen een EP ‘Transcends. Waarbij alle songs van haar hand zijn. Voor deze EP heeft zij vijf nummers geselecteerd, de rest zal verschijnen op haar full-album dat maart 2019 uitkomt. Uit de manier van songs schrijven blijkt dat zij een musicus van deze tijd is: zij gebruikt een loop-pedaal en begint met een thema en een akkoordenreeks. Vervolgens gaat zij over deze basis heen soleren waardoor er verschillende melodielijnen ontstaan. De tekst is afhankelijk van de stemming van de compositie. Op mijn vraag welk onderdeel voor haar leidend is, antwoordde zij: “beiden horen bij elkaar en zijn mij dierbaar, maar de muziek heeft een minieme voorsprong.” De songs karakteriseren zich als funky en bluesy waarbij, naast haar  werkelijk magnifieke vrije gitaarspel, haar mooie en heldere stem bijdraagt aan deze bijzondere EP. En in deze mini special hebben we wat live opnames van haar bij elkaar gezocht en dat zijn                         Always Free                             

Back To Earth                    

Bluesgarage,

en Boston Weather               

 

 

             

 

              

          


Speellijst 18 oktober 2018

luisteraars leuk als u gaat luisteren op de donderdag avond, het is op na zeven uur altijd tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En in deze blues en rock donderdag aandacht voor de blues, oude en nieuwere blues  En een live mini special van Nick Gravenites.

Speellijst 18 oktober 2018

eerste uur

01 -  Richard marx - Angelina - 5.07

02 -  Junior Wells - Little Red Rooster - 14.24

03 -  5 seconds Of Summer  - 18 - 5.50

04 -  5 seconds Of Summer - What I Like abbout You - 3.50

05 -  Jimi Hendrix -  Power of soul - 5.56

06 -  Carley Patton - Shake It And Break It - 3.04

07 -  Sonny Boy Williamson - Don't Start Me Tolkin - 2.30

08 -  Lightnin' Hopkins - Coffee Blues - 2.40

09 -  Elmore James - Dust My Broom - 2.50

10 -  Stevie Ray Vaughan - Life Without Me - 9.42

tweede uur

01 -  Eric Clapton & Friends - Sensitive Kind - 5.17

02 -  Nick Gravenites - Coming Home Babe - 6.17

03 -  Nick Gravenites - Walking Blues

04 -  Nick Gravenites - Livin' In The Right-Hand World - 8.39

05 -  John Norum - Face The Truth - 4.17

06 -  John Norum - In Your Eyes - 3.45

07 -  Seasick Steve - Walking Blues  - 4.41

08 -  Melisa Etheridge - Similar Features - 4.41

09 -  Melisa Etheridge - Precious Pain - 4.15

 In de live mini special vandaag Nick Gravenites. De naam Nick Gravenites ken je waarschijnlijk vooral als liefhebber van jaren ´60 Chicago blues en San Francisco bluesrock en pychedelica van ht zelfde tijdperk. Maar dit is geen muziek voor een breder publiek. Want hoewel Gravennites een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de muziek deze hoogtijdagen. Heeft hij veel gedaan in de schaduw en achter de schremen.  Veel mensen kennen hem door de tientallen mooi nummer die hij schreef. Voor Paul Butterfield, Janis Joplin, Elvin Bishop Charlie Musselwihite , David croby en nog vele anderen. Ook werkte hij als producer op vele albums van deze artiesten.  Hij  is geboren  op 2 oktober 1938 in  Chicago, Illinois, Verenigde Staten De door hem gemaakte films zijn Chicago Blues Reunion: Buried Alive in the Blues enz.  En hij zat zelf in de muziekgroepenThe Electric Flag (1967 – 1969), Big Brother and the Holding Company de begelijdongs band van janis joplin  De grote doorbraak van Big Brother komt met het optreden op het Monterey Pop Festival in 1967. Ze krijgen een contract bij Columbia Records en Albert Grossman wordt hun manager. Vervolgens toert de band door de Verenigde Staten en in de zomer van 1968 komt hun tweede album uit: Cheap Thrills. Hoewel de opnamen van het album erg moeizaam verlopen wordt Cheap Thrills een succes: het album staat 8 weken op nummer 1 in de Verenigde Staten. In november 1968 verlaat Joplin Big Brother om solo verder te gaan. Sam Andrew blijft met Joplin samenwerken. Getz en Albin sluiten zich aan bij Country Joe and the Fish. In de herfst van 1969 komt de band weer bij elkaar en komen er drie nieuwe muzikanten bij: Nick Gravenites (zang), Dave Schallock (gitaar) en Kathi McDonald (zang). In 1970 wordt het eerste album van Big Brother zonder Joplin uitgebracht: Be a Brother. In 1971 wordt het album How Hard It Is uitgebracht, waarna de band in 1972 uit elkaar gaat. In 1987 kwam Big Brother weer bij elkaar. Ze maken, in wisselende bezetting, nog een aantal albums en geven regelmatig concerten. In oktober 2016 kwamen zij naar Nederland voor een aantal optredens, onder andere in de North Sea Jazz Club in Amsterdam, De Bosuil in Weert, Het Paard in Den Haag en Luxor Live in Arnhem. Zangeres bij deze optredens was Eileen Humphreys. Maar in deze mini special van Nick Gravenites solo met band de nummers                                 

Coming Home Babe                                

Walking Blues                 

en Livin' In The Right-Hand World                     

 

 

 


Speellijst 11 oktober 2018

Luisteraars leuk als u op donderdag aan het toestel zit of via internet luistert,Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. In deze blues en rock op donderdag a.s. aandacht voor de in de vorige week overleden Q 65 gitarist Joop Roelofs  en muziek van vele andere.  En in het tweede uur een extra  langen mini special  van een live concert van de eveneens op 29 september overleden blues gitarist Otis Rush. Dus ik zou zeggen ga lekker luisteren

Speellijst 11 oktober 2018

eerste uur

01 -  U 2 - If God Will Send His Angles - 5.05

02 -  Amy Winehouse - Me & Mr Jones - 2.40

03 -  Lenny Kravitz - Beyond The 7th Sky - 4.53

04 -  Q 65 - Ann - 2.47

05 -  Q 65 -The Life I Live /  You're the Victor - 6.25

06 -  Candy Dulfer - Heavely City - 6.03

07 -  Candy Dulfer - Home Is Not A House - 4.10

08 -  Small Faces - Tin Soldier - 3.20

09 -  Talk Talk - Its My Live - 3.40

10 -  Talk Talk - DumDum Girl - 3.34

11 -  Alanis Morisette - Mary Jane - 4.35

tweede uur

01 -  Alanis Morisette - Ironic - 3.38

02 -  Otis Rush In Concert - 47.15

 

De mini spcial gaat deze week over Otis Rush die eind vorige maand  is overleden. Otis Rush, een van de meest invloedrijke Chicago-bluesgitaristen, is 29 september op 84-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn vrouw Masaki Rush op zijn website bekendgemaakt.   Rush stond bekend als de architect van de West Side Chicago blues in de jaren vijftig en zestig. Daarna brak hij internationaal door. Veel van zijn songs worden gezien als bluesklassiekers. Hij beïnvloedde met zijn muziek onder anderen Carlos Santana, Eric Clapton en Stevie Ray Vaughan.De oorzaak van het overlijden zou liggen in een hartstilstand die Otis Rush kreeg in 2003. Hij werd vierentachtig jaar oud. Rush was een van de pioniers van de West Side Chicago blues en een van de eerste linkshandige gitaristen die op een rechtshandige gitaar speelde. Hij veranderde daarbij de snaren niet en hield de gitaararm rechts.Rush startte zijn carrière in de late jaren veertig. Hij trad op in verschillende blues clubs in Chicago. Dat resulteerde uiteindelijk in een platendeal bij Cobra Records, het label dat verantwoordelijk werd voor het verspreiden van de West Side sound met artiesten als Magic Sam en Buddy Guy.In 1956 scoorde Rush een grote hit met I Can’t Quit On You Baby. Later bracht hij ook nog Double Trouble en All Your Love (I Miss Loving) uit, songs die nu als klassiekers beschouwd worden.Tot een album kwam Rush pas in 1968 en hij zou zijn laatste plaat uitbrengen, exact dertig jaar later. Die plaat, ‘Any Place I’m Goin’’ leverde hem nog een Grammy Award op in de categorie Best Traditional Blues Album.  Rush was een linkshandige speler. Anders dan andere linkshandige gitaristen, bespeelde hij een rechtshandige gitaar "op z'n links" (de gitaarhals rechts) zonder de snaren te veranderen. Velen zijn ervan overtuigd dat daardoor zijn herkenbare "sound" is ontstaan. En in deze special in zijn nagedachtenis nu een gedeelte van een live concert ik zou ga er maar lekker voor zitten en geniet er van. 


Speellijst 04 oktober 2018

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock aandacht voor  Jefferson Starship, The Blues Band, Anouk, Alvin Lee en nog veel meer met een mini special van Warren Haynes Band.

Speellijst 04 oktober 2018

eerste uur

01 -  Spring  & De Groot - Waterdicht - 4.26

02 -  Jefferson Starship - White Rabbit - 6.54

03 -  The Blazing Aces - Fulltime Lover -7.17

04 -  The Blazing Aces - Trouble No More - 4.24

05 -  Orianthi Live! - 5.02

06 -  The Blues Band - Lonely Avenue - 3.35

07 -  The Blues Band - Thats Alright - 4.25

08 -  Eddie Cleanhead Vinson - Cleanhead Blues - 2.31

09 -  Gary Moore - I Cant Wait Until Tomorrow - 11.33

tweede uur

01 -  Eric Clapton with JJ Cale - Anyway The Wind Blows - 5.31

02 -  Warren Haynes Band - On A Real Lonely Night - 11.33

03 -  Warren Haynes Band - Frozen Fear - 6.20

04 -  Warren Haynes Band - A Change Is Gonna Come  - 6.58

05 -  Anouk - These Days In A Row - 4.12

06 -  Anouk – Woman - 3.40

07 -  Alvin Lee - Hey Joe - 7.03

08 -  De Jazz Politie - Ze Zijn Terug - 4.08

 

Voor de mini special gaan we deze week naar Warren Haynes Band.  Dat Warren Haynes een bezige bij is, is een understatement. Naast al zijn projecten met Gov’t Mule, The Dead en de Allman Brothers Band is er kennelijk ook nog genoeg tijd en energie over voor zijn eigen solo project. Dat leverde vorig jaar al een ijzersterk solo album op: Man In Motion Nu is er op dit album dus een mooi vervolg gekomen in de vorm van een live album van zijn optreden in het Moody Theater te Austin Texas eind vorig jaar. En wat voor een album! Een dubbel CD en DVD package met daarop 2.5 uur beeld en geluid van dit concert. Naast nummers van Man In Motion, zijn er vier covers te vinden op dit album: Jimi Hendrix’s “Spanish Castle Magic,” Steely Dan’s “Pretzel Logic,” Sam Cooke’s classic “A Change Is Gonna Come,” en ook werk van Gov’t Mule ontbreekt natuurlijk niet op dit album: “Soul Shine”  de klassieke live Mule Track die je op iedere live registratie terug vindt is wederom van de partij. Gastoptredens zijn er van good old Ian McLagan van The Faces en de the Groove Line Horns die de boel van een heerlijke soul en funk saus voorzien. Teveel hoogtepunten om op te noemen, het optreden is er een aaneenschakeling van. Alle nummers swingen en vooral prettig is dat er veel ruimte overblijft voor de diverse solo’s. Op Disk 1 zijn de volgende nummers een waar feest: Sick of my Shadow,(dik 9 min), On a Real Lonely Night (12min), Invisible (13min) Every Day Will Be Like a Holiday (10min).Alle ingrediënten zijn aanwezig saxsolos, gitaarsolo’s en een swingende hammond. Allemaal krijgen ze ruim baan. Op Disk 2 hetzelfde verhaal: of het nu Spanish Castle Magic of A Change is Gonna Come betreft alles straalt de sfeer van een vet optreden uit en met de vette blazers erbij wordt het moeilijk om op je stoel te blijven zitten. Laat de herfst maar beginnen, dit is een album dat je blindelings kan aanschaffen als bluesmuziek liefhebber. Een wereldalbum gewoon! En daarvan in deze special nu                              

On A Real Lonely Night                        

Frozen Fear                       

en A Change Is Gonna Come             

 

 


Speellijst 27 september 2018

Luisteraars als u op Donderdag 27 september weer aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor Richie Sambora, Jett Rebel, Gary Moore, Dana Fuchs Band  en nog veel meer en een mini special met Whitesnake

eerste uur

01 -  Ilse DeLange - Space Cowboy - 5.06

02 -  Blue Pills - Little Sun - 8.24

03 -  Richie Sambora - Sleep Alone - 5.00

04 -  Joe Satriani - Back To Shalla Bal - 3.15 

05 -  Joe Satriani - The Forgotten (part Two) - 5.10

06 -  The Kik - Ik sta klaar voor jou - 3.00

07 -  Jett Rebel - World Turning (Fleetwood Mac) - 4.07

08 -  Gary Moore - Rectify - 5.00

09 -  Gary Moore - Don't Believe A Word - 7.15

tweede uur

01 -  HooverPhonic - Mad About You - 3.42

02 -  Whitesnake - Here I Go Again - 5.25 

03 -  Whitesnake - Fool For Your Loving - 5.09

04 -  Whitesnake - Crying In The Rain - 7.34

05 -  Whitesnake - Ain't No Love In The Heart Of The City - 7.41

06 -  Scorpions - The Zoo - 5.48

07 -  Scorpions - You & I - 5.19

08 -  Dana Fuchs Band - I'd Rather Go Blind - 8.59

In de live mini special deze week Whitesnake. Whitesnake is een Brits/Amerikaanse hardrockband rondom David Coverdale, de voormalige zanger van Deep Puurple. Als David Coverdale reageert op een advertentie in het blad Melody Maker, weet hij nog niet dat hij solliciteert bij Deep Purple, een van de grootste bands uit de jaren '70. Met Deep Purple brengt Coverdale drie albums uit. De eerste (Burn) is een groot succes, maar opvolger Stormbringer zorgt voor interne problemen. Na het derde album 'Come Taste The Band' valt Deep Purple volledig uit elkaar. Coverdale begint aan een soloproject dat uiteindelijk twee albums oplevert: White Snake en Northwinds. Maar voor de opnames en optredens zoekt hij een band bij elkaar die onder de naam The White Snake Band schuil gaat. Het grootste gedeelte van die band is nog bij elkaar als Whitesnake wordt opgericht. Enkele oud-collega's uit Deep Purple zijn Coverdales nieuwe project komen versterken, maar een vaste samenstelling voor een langdurige periode zal er uiteindelijk nooit komen. Het eerste album van de band is meteen een succes. Voornamelijk dankzij de aanwezigheid van de Deep Purple-mannen krijgt Whitesnake veel aandacht en verkoopt Trouble redelijk goed. Tijdens de tour van dit album wordt het live album Live In The Hammersmith opgenomen. Een jaar later komt Lovehunter uit. Een album dat nogal wat kritiek kreeg vanwege de gewaagde hoes. 'Long Way From Home' is de eerste succesvolle release van dat album, maar een grote klapper blijft nog altijd uit. De albums volgens elkaar snel op.  Maarliefst vijf singles van album nummer zes worden gereleased en Slide It In wordt daarmee het eerste grote lang verwachte succes van de band. Het album Whitesnake zal het grootste succes van de band worden. Een opnieuw opgenomen versie van 'Here I Go Again' eindigt wereldwijd op nummer één en ook opvolgers 'Is This Love' en 'Crying In The Rain' scoren goed in de hitlijsten. Hoewel bedoeld als een solo-album voor Coverdale, verschijnt in 1997 nieuw Whitesnake-materiaal onder de naam Restless Heart. Het blijkt het laatste Whitesnake studioalbum te worden, voor een lange tijd.  Vlak voor de 25-jarige verjaardag van de band, maakt Coverdale bekend weer op te zullen gaan treden met Whitesnake. Een band wordt snel gevormd en een internationale tour zet de band weer op de kaart.  Tegenwoordig telt de band een zestal leden. Naast David Coverdale zijn dat: Doug Aldrich en Reb Beach op gitaar, bassist Michael Devin, Brian Ruedy op keyboard en drummer Brian Tichy. Dat de line-up van Whitesnake in jaren aan wisselingen onderhevig is geweest moge duidelijk zijn. En van whitesnake in de mini special:

Here I Go Again                   

Fool For Your Loving                     

Crying In The Rain                       

en als laatste Ain't No Love In The Heart Of The City                 


Speellijst 20 september 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock Met dondrdag aandacht voor de grote namen uit de rockwereld zoals,  Paul McCartney,Jeff Beck , Pink Floyd, Rolling Stones  en nog veel meer.  En verder een live mini special met Joe Cocker.

Speellijst 20 september 2018

eerste uur

01 -  Golden Earing - Introduction - 1.04

02 -  Golden Earing - Jangalene - 2.46

03 -  Golden Earing - Vanilla Queen - 4.46

04 -  Paul McCartney - Come On To Me - 4.10

05 -  Paul McCartney - Caesar Rock - 3.29

06 -  Mark Knopfler - Wy Aye men - 5.58

07 -  Jeff Beck -  Goodbye Pork Pie Hat - Brush With The Blues - 6.14

08 -  Jeff Beck -  A Day In The Life - 4.46

09 -  Pink Floyd - Learning To Fly - 5.15

10 -  Pink Floyd - On The Turning Away - 7.35

11 -   Van Common - Moonlight Blue - 2.23

tweede uur

01 -  Rolling Stones  - It's Only Rock 'n Roll - 5.36

02 -  Joe Cocker - I Come In Peace - 4.43

03 -  Joe Cocker - When The Night Come - 5.10

04 -  Joe Cocker - Come Together - 5.45

05 -  Joe Cocker - N'oubliez Jamais - 6.37

06 -  Joe Cocker - You Can Leave Your Had On - 4.42

07 -  Pearl Jam – Nothingman -4.28

08 -  Danny Bryant Redeyeband - Girl From The North Country - 8.20

09 -  Editors – Fall - 5.00

 

De live mini special is deze week der grote namen van Joe Cocker. Toegegeven, hoe fraai en gepassioneerd de beste man zijn hits ook vertolkt, een concert van Joe Cocker is visueel weinig stimulerend. Toch verschijnt er van zijn laatste tournee een live-cd en een dvd. Cocker bracht eind 2012 zijn 22e studioalbum Fire It Up uit, waarop hij samenwerkte met een aantal hitschrijvers uit de jaren 80, waaronder Ray Parker Jr., Alan Frew van Glass Tiger en Graham Lyle. Onder aanvoering van producer Matt Serletic werd het eindresultaat een solide popplaat. De zanger ging vervolgens op pad met zijn nieuwe repertoire, op een tournee waarbij ook Nederland weer aangedaan werd voor een concert. Die gemakshalve vernoemd was naar het album. De daaruit voortvloeiende concertplaat heet dan ook simpelweg Fire It Up Live, geheel opgenomen in Keulen. Het recentere repertoire is sporadisch vertegenwoordigd op het twee schijven tellende livealbum, maar Cocker trakteert zijn publiek vooral op de grote hits uit zijn repertoire, waaronder Summer In The City, With A Little Help From My Friends, N’oubliez Jamais, Up Where We Belong en You Are So Beautiful. Anders dan de brandschone studioproducties van Cocker van de laatste jaren (waarop het album Hard Knocks weliswaar een uitzondering was), klinken de liveuitvoeringen prettig ruw en vol energie. Met name in Unchain My Heart en het door Bryan Adams geschreven When The Night Comes komt dat naar buiten. Het zijn tevens de nummers waarin hij vocaal excelleert, zoals ook te horen op Beatles-cover Come Together en de Randy Newman-compositie You Can Leave Your Hat On. Om naar te kijken is het niet bijzonder spannend, Cocker verroert haast geen spier, maar op de concertregistratie klinkt hij krachtig en vitaal. En van deze concertregistratie nu in dez special:                      

I Come In Peace                   

When The Night Come                      

Come Together                       

N'oubliez Jamais    

en als laatste You Can Leave Your Had On                    

 

                    

      

 


Speellijst 13 september 2018

Luisteraars op donderdag avond dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met donderdag aandacht voor Blues Caravan with Samatha Fish, twee speciale opnames van de Rolling Stones, The Pretenders  en natuurlijk nog veel mee andere lekkere muziek.En in het tweede uur een special van Beth Hart.

Speellijst 13 september 2018

eerste uur

01 -  Rory Gallagher - Garbage Man - 4.45

02 -  Rory Gallagher - Wath In The world - 9.05

03 -  Metallica - Nothing Else Matters - 6.28

04 -  Blues Caravan with Samatha Fish - Don't Go Making Me Cry - 3.16

05 -  Blues Caravan with Samatha Fish - I Put A spell On You - 7.18

06 -  Rolling Stones and Janis Joplin -  Satisfaction - 6.03

07 -  Rolling Stones Ft. Amy Winehouse - Ain't To Proud To Beg - 4.09

08 -  Brad Wilson - I Just Want To Make Love To You - 8.48

tweede uur

01 -  Ruben Pol - Bed Sheets (Stripped) - 2.49

02 -  Beth Hart - Baddest Blues  - 5.10

03 -  Beth Hart - Delicious Surpride - 6.03

04 -  Beth Hart - Tell Her You Belong To Me - 6.37

05 -  Beth Hart - Fat Man - 4.05

06 -  Beth Hart - For My Friends - 5.12

07 -  Pretenders - Brass In The Pocket - 3.04

08 -  Pretenders - I Go To Sleep  -2.55

09 -  Camel - Another Hight - 6.54

10 -  Rainbow - Midtown Tunnel Vision - 4.31

11 -  Rilan & The Bombardiers - Night Train - 3.42

Voor de live mini special gaan we naar Beth Hart. De op 24 januari 1972 in Los Angeles geboren Beth Hart is sinds begin jaren ’90 actief in de muziekscene. Als ze vier jaar is begint ze al met pianospelen. Later, als ze voortijdig de middelbare school verlaat, gaat ze cello en zang studeren aan de Los Angeles High School of Performing Arts. In 1996 verschijnt haar debuutalbum ‘Immortal’. Beth Hart worstelt in die tijd volop met drugs- en drankproblemen. Na een ontwenningskuur verschijnt in 1999 het album ‘Leave The Light On’, een album dat gaat over haar drugs- en drankprobleem. Dit album betekent wel haar doorbraak. Later gaat Hart samenwerken met de gitaristen Joe Bonamassa, Slash en Jeff Beck. De samenwerking met Joe Bonamassa mondt in januari van 2018 uit in de release van het album ‘Black Coffee‘.  Vorige maand verscheen, dertien jaar na haar succesvolle live dvd ‘Live At Paradiso’, een nieuwe live cd/dvd getiteld ‘Live From New York Front And Center’, met opnames van haar optreden in de Iridium Jazz Club in New York op 7 maart 2017. De cd opent met het aanstekelijke Let’s Get Together, gevolgd door de gevoelig gezongen ballad Baddest Blues, een nummer geïnspireerd door haar moeder. In het jazzy Jazz Man, met de fraaie uitbundige zang van Hart, bewijst ze ook heel mooi piano te kunnen spelen. In de stevige rocker Delicious Surprise, is naast de scheurende gitaar, een hoofdrol weggelegd voor drummer Bill Ransom. Ook in de uptempo rocker Broken And Ugly, speelt de solide ritmesectie, naast de uitbundige zang, een prominente rol. Haar inspiratie in de prachtige ballad St. Teresa haalde Beth Hart bij Moeder Theresa. Wonderschoon gezongen en subtiel begeleid. Openhartig is Hart in Isolation, een nummer van haar debuutalbum ‘Immortal’. Tell Her You Belong To Me is een prachtige soulblues ballad met de soms vibrerende zang van Hart. Fat Man is weer een stevige bluesrocker en in Love Gangster is weer fraai pianospel te horen, naast lekker gitaarwerk en de gedreven zang. Een van de hoogtepunten van het album is de ballad Leave The Light On. Beth Hart is in topvorm en dat geldt zeker ook voor de pianoballad As Long As I Have A Song. In de bluesrocker Can’t Let Go, een song van Lucinda Williams’ onvolprezen album ‘Carwheels On A Gravel Road’ uit 1998, is een gastrol weggelegd voor Sonny Landreth die een vette slide laat horen. Op een andere cover, de stevige midtempo bluesrocker For My Friends van Bill Withers is gitaristisch weer veel te genieten. Het slotnummer van het album No Place Like Home is een prachtige, gevoelige en ingetogen gezongen pianoballad. ‘Live From New York Front And Center’ is een uitstekend album van een in topvorm verkerende Beth Hart en haar band. En van dit album nu in deze special:                   

Baddest Blues                           

Delicious Surpride            

Tell Her You Belong To Me                 

Fat Man         

En als laatste For My Friends         

 


Speellijst 06 september 2018

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock En donderdag zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht  veel Nederlandse producties  en nog heel veel andere muziek  en  in het tweede uur een mini special kellie rucker & band.

Speellijst 06 september 2018

eerste uur

01 -  Partner - Throuw It all Away - 3.59

02 -  Left Side - I Want Ye And I Get Ye - 3.18

03 -  Aap Noot Mies - Een Vreemde Stad (Live) - 4.21

04 -  Rob Hoeke - Oh Baby Please - 3.02

05 -  Endatteme JugBand  - Peas And Black Malasses - 2.25

06 -  Livin Blues - When The Sun Goes Down - 4.40

07 -  Lou Reed - Sweet Jane - 5.24

08 -  Lou Reed - Perfect Day - 6.58

09 -  Martika - Toy Soldiers - 4.52

10 -  Warrand - Heaven - 3.56

11 -  Texas  Burning with Carolyn Wonderland -I Live Alone With Someone - 5.08

tweede uur

01 -  Het Goede Doel - De Plaat Sloeg Af  En Het Gesprek Viel Stil - 6.07

02 -  Kellie Rucker Band - Walking Blues - 7.44

03 -  Kellie Rucker Band - Crossroads - 8.38

04 -  Kellie Rucker Band - Walking By Myself - 10.09

05 -  Mr. Big -  Temperamental - 5.26

06 -  Mr. Big - To Be With You - 4.14

07 -  Jonathan Butler - No Woman No Cry - 8.30

 

Voor de live mini special gaan we op donderdag naar Kellie Rucker & band. Kellie Rucker is geboren in Oklahoma City, maar haar familie verhuisde diverse malen om uiteindelijk via Texas, Virginia en Florida zich te settelen in Connecticut. Als twaalfjarig meisje ontdekte Kellie de blues en begon ze te oefenen op de mondharmonica. Op haar zeventiende startte zij haar eerste bandje, genaamd ‘Blues for Breakfast’. Zelf verhuisde zij ook een aantal malen en tijdens haar verblijf in Los Angeles ontmoette ze Debbie Davies, de gitarist van de band van Albert Collins, met wie zij een eigen band formeerde en waarmee ze twee jaar toerde. Uiteindelijk belandt ze in ‘The Screaming Buddaheads’, de band van gitarist B.B. Chung King, waarin zij maar liefst vijf jaar verblijft. De laatste vier jaar staat Kellie op het podium onder haar eigen naam met haar eigen band.  Texas Blues Lady  Kelly Rucker Band Ze heeft al jaren een gekend en populaire status in onder anderen Duitsland, Frankrijk, delen van de USA en Zweden. Kellie woont dan ook afwisselend in de USA, in Duitsland, Frankrijk en Italie. “Texas Blues Lady” Kellie is een zeer goede zangeres en mondharmonicaspeelster.  Kellie is een podiumdier, zeer levendig en onderhoudend. .   Haar spetterende show is compleet met haar tomeloze mondharmonica spel! Maarmet haar hoofdzakelijk bluesy soul. Haar zeer sterke cd’s worden alweer opnieuw geperst. Maar wij hebben live van haar in deze special

Walking Blues             

Crossroads        

en Walking By Myself                  

 

 


Speellijst 30 augustus 2018

Luisteraars leuk als u luistert, Het is donderdag avond even na zeven uur weer  tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special over Lynyrd Skynyrd dit door het overleiden van De Amerikaanse gitarist Ed King is op 68-jarige leeftijd overleden. King was vooral bekend als lid van de southern rock-band Lynyrd Skynyrd.

Speellijst 30 augustus 2018

eerste uur

01 -  Gary Moore - Empty Rooms - 4.05

02 -  Gary Moore - Ready For Love - 4.18

03 -  Haim - Oh Well - 4.44

04 -  Big Country - In A Big Country - 3.34

05 -  Big Country - Cloce Action - 4.12

06 -  Coverband  - Miss You, The Happiest Days of Our Lives, Another Brick in The Wall  - 8.18

07 -  Olie Brown - Speeckless - 4.30

08 -  Olie Brown - Love's Gone Cold - 7.15

09 -  Prince - The Love We Make -  5.42

tweede uur

01 -  Prince -1999 - 4.13

02 -  Lynyrd Skynyrd -  Gimme Three Steps - 5.17

03 -  Lynyrd Skynyrd - Travellin' Man - 4.29

04 -  Lynyrd Skynyrd - Tuesday's Gone - 6.44

05 -  Lynyrd Skynyrd - Simple Man - 7.13

06 -  Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Alabama 5.59-

07 -  Derek And The Dominos - Nobody Knows You When Youér Down And Out - 4.58

08 -  Derek And The Dominos - Key To The Highway - 9.38

 

Vrijdag ochtend bereikte ons het bericht dat de Amerikaanse gitarist Ed King is op 68-jarige leeftijd overleden. King was vooral bekend als lid van de southern rock-band Lynyrd Skynyrd. King schreef mee aan een van de grootste hits van Lynyrd Skynyrd, Sweet Home Alabama. Het nummer was een reactie op Neil Youngs Alabama en Southern Man. Young uitte in zijn nummers kritiek op het zuiden van de Verenigde Staten, dat hij koppelde aan racisme en slavernij. De mannen van Lynyrd Skynyrd, die uit het Zuiden kwamen, kwamen met een weerwoord in de vorm van Sweet Home Alabama. In 1975 stapte King uit Lynyrd Skynyrd, twee jaar voor de band een vliegtuigongeluk kreeg, waarbij twee leden van de band, een achtergrondzangeres en de manager om het leven kwamen. De rest van de band overleefde het ongeluk ternauwernood. Toen de overgebleven leden tien jaar later bijeenkwamen voor een reünietour, haakte King ook weer aan. De tour werd een succes en de band bleef bij elkaar. In 1996 vertrok King opnieuw bij Lynyrd Skynyrd. Ed King was al langere tijd ziek. Hij overleed in zijn woonplaats Nashville, Tennessee. Gary Rossington, een van de oprichters van Lynyrd Skynyrd, zegt geschokt te zijn door het overlijden van King. "Ed was onze broeder, en een geweldige tekstschrijver en gitarist", schrijft Rossington op het officiële twitteraccount van de band. "Ik weet zeker dat hij de rest van de jongens weer zal zien in de rock-'n-roll-hemel."  En van Lynyrd Skynyrd in deze live mini special nu:            

Gimme Three Steps                      

Travellin' Man             

Tuesday’s Gone                       

Simple Man                      

en  als Laatste Sweet Home Alabama            

 

 


Speellijst 23 augustus 2018

 

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met aandacht voor van  Leif The Leeuw Band, Jessie J, John Mayall  & Bluesbreakers , Floyd Lee Band en nog heel veel andere en  in het tweede uur een mini special  met The Byrds.

Speellijst 23 augustus 2018

eerste uur

01 -  Bonnie Raitt - A Thing Called Love - 3.30

02 -  Bonnie Raitt Met Bryan Adams (live) - Rock Steady - 3.56

03 -  Kingfish plays Jimi Hendrix's  - Hey Joe - 7.11

04 -  Leif The Leeuw Band - Until Better Times - 3.54

05 -  Leif The Leeuw Band - Mr. Hangman - 5.44

06 -  Jessie J - Purple Rain  (Prince cover) - 5.42

07 -  John Mayall  & Bluesbreakers - One Life To Live - 5.16

08 -  John Mayall & Bluesbreakers - Room To Move - 10.58

tweede uur

 01 -  Laura Jansen, Acda en De Munnik - Margherita (Marco Borsato)  - 4.09

02 -  The Byrds - The Times The Are A-Changin - 2.24

03 -  The Byrds - Eight Miles High - 9.47

04 -  The Byrds - Jesus Is Just Alright - 3.09

05 -  The Byrds - Turn! Turn! Turn! - 4.02

06 -  The Byrds -  Mr. Tambourine Man - 5.14

07 -  Floyd Lee Band - Down in Lamar - 5.54

08 -  Floyd Lee Band -  When You Breake A Young Girls' Heart - 5.31

09 -  Led Zeppelin - Black Dog - 5.18

10 -  Led Zeppelin - Whole Lotta Love - 6.49

 Halverwege de jaren `60 van de twintigste eeuw ontwikkelde de country-rockgroep The Byrds zich als het Amerikaanse antwoord op de Beatles. De Byrds schiepen een idioom dat de country-rockmuziek op revolutionaire wijze heeft veranderd.  In de herfst van 1964 worden onder de naam The Beefeaters enkele demo`s opgenomen. De compositorische bijdragen worden voornamelijk geleverd door Gene Clark en zangeres / songschrijfster Jackie DeShannon. Deze demoplaat draagt duidelijk invloeden van de Beatles, die op dat moment de muziekscene bepalen. In 1973, zullen deze demo`s onder de naam "Preflyte" op een langspeelplaat worden uitgebracht. De naam Beefeaters wordt veranderd in Byrds. Onder leiding van producer Jim Dickson wordt de eerste plaat uitgebracht, onder de naam " Mr. Tambourine man". Het verhaal wil dat Bob Dylan zijn song "Mr Tambourine man" aan de Byrds cadeau heeft gedaan. De muziek wordt, opvallend genoeg, niet door de Byrds maar door studie-muzikanten opgenomen. Alleen de meerstemmige vocalen worden ingezongen door de bandleden. De vocalen en de twaalfsnarige "Rickenbacker" gitaar van Jim McGuinn worden het handelsmerk van de Byrds. "Mr Tambourine Man" wordt meteen een wereldhit.  Tussen 1964 en 1967 bestond de byrds uit Gene Clark – tamboerijn, zang, harmonica. Roger McGuinn – gitaar, zang. David Crosby – gitaar, zang. Chris Hillman – bas, zang. Michael Clarke – drums. Het geluid van de "Rickenbacker" en de schitterende meerstemmige zang zijn van de Searchers en de Beatles overgenomen. Niet alleen het geluid maar ook het in het midden van de jaren `60 in zwang zijnde page-kapsel werd gekopieerd van de Britse "beat"-groepen. De muziek van de eerste langspeelplaten rechtvaardigt de term "folk-rock" Voor veel rockliefhebbers blijft Roger McGuinn dé stem van The Byrds. Zijn makkelijk herkenbare gitaarsound, onsterfelijk geworden dankzij o.a. Mr. Tambourine Man, was een van de invloedrijkste en de samenzang met Gene Clark en David Crosby was niet te imiteren. En in deze live mini special nu                           The Times The Are A-Changin                         Eight Miles High                  Eight Miles High is de laatste single van The Byrds met gitarist Gene Clark in de gelederen. Het is gebaseerd op hun tournee door Engeland in augustus 1965. Het is een Beatleske verwijzing naar de snelheid waarmee vliegtuigen vliegen: doorgaans zes tot zeven mijl per uur. Overigens, Clark is voor het grootste gedeelte verantwoordelijk voor dit lied.                           Jesus Is Just Alright                                             Turn! Turn! Turn!                      Voor alles is een tijd, is het moraal van Turn! Turn! Turn! Voor dit lied greep de auteur, Pete Seeger, terug op het Bijbelboek Prediker, waarin het thema van tijd en seizoenen ook voorkomt. Turn! Turn! Turn! is ook de titel van het tweede Byrds-album. Min of meer profetisch voor de vele bandwisselingen: een tijd voor het ene bandlid en een tijd voor het andere bandlid. Enfin. Voor dit nummer gebruikte McGuinn een twaalfsnarige Rickenbacker-gitaar, wat de folkrock van het lied ondersteunt.                          en als laatste nummer                                   Mr. Tambourine Man                         Voor een groot gedeelte van hun hits, waren The Byrds afhankelijk van het materiaal van Bob Dylan. Mr. Tambourine Man uit 1965 betekende voor de band hun grootste en bekendste hit. Het is weliswaar een gekuiste versie van het nummer: verwijzingen naar drugs werden uit de Byrds-versie gehaald. Desondanks was met dit nummer ook Dylans naam als tekstschrijver gevestigd.

 


Speellijst 16 augustus 2018

luisteraars leuk als u gaat luisteren op de donderdag avond, het is op na zeven uur altijd tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En in deze blues en rock donderdag aandacht voor muziek van  Chesney Hawkens, Rod Steward And The Faces, Melvin Taylor & The Slack Band en nog veel meer.

Speellijst 16 augustus 2018

eerste uur

01 -  Shakin Stevens - Marie Marie - 2.45

02 -  Shakin Stevens & bonnie Tyler  - A Rockin Good Way - 2.55

03 -  Andre Hazes senior - Chicago Blues met Herman Brood, Jan Akkerman en Hans Dulfer - 8.10

04 -  Chesney Hawkens - The One And Only - 3.34

05 -  Ronnie Wood, Paul Rodgers, Brian May & David Gilmour_Stay With Me - 5.51

06 -  Rod Steward And The Faces -  Stay With Me - 5.35

07 -  Kensington - Do I Ever - 3.20

08 -  Kensington  - Storms - 4.12

09 -  The Cranberries - Linger 4.33

10 -  Moke - This Plan  - 3.34

11 - Moke - Last Chance - 4.00

tweede uur

01 -  Melvin Taylor & The Slack Band - Tin Pan Alley - 7.14

02 -  Candy Dulfer With Ulco Bed ( gitaarsolo) - Lost & Gone - 9.44

03 -  Candy Dulfer  -  Don't Go - 8.18

04 -  Candy Dulfer -  My Funk - 6.21

05 -  Marillion – Lavender - 2.25

06 -  Marillion - Bitter Suite - 7.55

07 -  Rick de Leeuw - We Vieren - 3.46

08 -  Joe Bonamassa - Sloe Gin - 8.10

In de live mini special vandaag Candy Dulfer en dit ook mede door haar prima optreden op Westerpop 2018.  Op zaterdag 7 juli staan acht bekende Nederlandse en internationale bands op het hoofdpodium. Opvallende namen hier zijn Candy Dulfer die na het spelen met wereldsterren, zich nu inmiddels zelf een wereldster mag noemen, De saxofoniste had last van een verkoudheid en een schorre stem, maar dat hinderde haar allerminst. Met haar stomende band ging de funkdiva er met volle kracht in, lyrisch solerend op haar saxofoon. Behalve met haar muzikaliteit pakte ze het publiek in met complimenten. ,,Het is fijn in Delft, ik hou van Delft. In deze stad heb ik alles geleerd wat een muzikant moet weten'', grapte Dulfer. ,,Ik heb hier opgetreden voor 78 studentenverenigingen. Sindsdien weet ik alles van het wegduiken voor bier.'' Over de hele wereld staat Candy Dulfer bekend om haar krachtige en energieke live concerten. Ze werkt samen met de beroemdste muzikanten waaronder - hou je vast - Prince, Beyoncé, Aretha Franklin, Sheila E., Maceo Parker, Dave Stewart, Van Morrison, Lionel Richie en Pink Floyd. Ze speelt met haar band over de hele wereld in uitverkochte zalen en op de grootste festivals en met The Ladies of Soul in een bomvolle Ziggo Dome, verkocht ruim 2,5 miljoen soloalbums wereldwijd en scoorde een reeks nummer 1 hits in de USA. In april 2017 verscheen haar nieuwe album ‘Together’, waarop ze terugkeert naar haar funk roots. Het opzwepende album is een smeltkroes van allerlei invloeden uit jazz, disco, soul, dance en r&b, maar ook haar eigen interpretatie van wat er momenteel in de muziek speelt. Haar nieuwe band biedt ruimte aan groot talent. Zo is Ivan Perotti (van o.a Sven Hammond) als zanger/mc toegevoegd aan de toch al puike bezetting.  En live nu van haar en haar band With Ulco Bed ( gitaarsolo) - Lost & Gone               

Don’t Go               

en als laatste My Funk         

 

 

 

 


Speellijst 09 augustus 2018

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor  Livin Blues, U2, Bryan Adams, Journey en natuurlijk nog vele anderen en met een mini special van  Kings Of Leon

Speellijst 09 augustus 2018

eerste uur

01 -  Endatteme Jungband - Corn Bread, Peas And Black Molasses - 2.25

02 -  Toto- Ill Be Over You - 5.20

03 -  Livin Blues -   Go Go Train - 4.50

04 -  Livin Blues - When The Sun Goes Down - 4.40

05 -  Deep Purple - Black Night  - 6.40

06 -  Deep Purple - When A Blind Man Crie - 7.30

07 -  U2 - With Or Without You - 4.59

08 -  Morano - A Ginger Tale - 2.53

09 -  Bryan Adams – Heaven - 4.03

10 -  Bryan Adams – Somebody - 4.44

tweede uur 

01 -  Nightwish - Nemo live Romania (2004) - 6.13

02 -  Kings Of Leon - The End  - 4.20  

03 -  Kings Of Leon - Mary - 3.24

04 -  Kings Of Leon - The Face - 3.25

05 -  Kings Of Leon - Mi Amigo - 4.04

06 -  Journey - Stay Awhile - 2.12

07 -  Journey - Lovin', Touchin', Squeezin' - 5.02

08 -  Rod Stewart and daughter Ruby (Duet) - Forever Young - 3.40

09 -  Jeff Buckley – Halleluah - 6.50

10 -  Ana Popovic & Ronnie Earl - One Room Country Shack - 12.08

In de mini special nu Kings Of Leon. We hebben in lange tijd niet zulke verwarrende recensies van een album gelezen als van Come Around Sundown van Kings Of Leon. Uit 2010. Alsof de gehele pers kwijt is wat deze band nou juist zo goed maakt. Met hun vierde album Only By The Night braken de uit Tennessee afkomstige Kings Of Leon, 3 broers en hun neef, definitief door naar het grote publiek. Met bijna 7 miljoen exemplaren verkocht was het album een enorme klapper. De 2 hitsingles Use Somebody en Sex On Fire hielpen daar zeker aan mee. De zalen werden groter en zalen werden zelfs stadions. Het ging voor de band ineens wel heel erg snel. Voor de opnamen van Come Around Sundown togen de Kings naar de Avatar studio’s in New York en doken met dezelfde producers de studio in als hun vorige album.  Het nieuwe album klinkt zoals Caleb omschreef en dat is waarschijnlijk waar voor veel journalisten het probleem ligt. Waar Only By The Night bol stond van ambitie is Come Around Sundown een stripped down album geworden dat eigenlijk meer in de richting gaat van de eerste albums van de band. Natuurlijk zijn daar de opwindende rockers, de dikke productie en de herkenbaar slimme en spannende hooks in de songs maar de sfeer is ingetogen en ontspannen. En van dit album in deze special nu                          

The End               

Mary                               

The Face                

en ook Mi Amigo                

 


Speellijst 02 augustus 2018

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben wedaarin muziek van  Anna Rune, Blackbird, Whitesnake, Albert Castiglia en nog veel meer.  En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van Walter Trout.

Speellijst 02 augustus 2018

eerste uur

01 -  Golden Earing - Going To The Run - 3.53

02 -  Golden Earing - Bloody Buccaneers - 4.45

03 -  Anna Rune - Somnambulist (Single Edit) - 4.47

04 -  Within Temptation - What Have You Done - 4.20

05 -  Blackbird - Lost In The Middle - 3.24

06 -  Blackbird - The One (EP Version) - 4.37

07 -  Whitesnake - Now You'er Gone - 4.10

08 -  Whitesnake - The Deeper The Love - 4.19

09 -  Joanna Connor - Swamp Swim - 4.10

10 -  Ry Cooder - Everybody Ought To Treat A Stranger Right - 3.46

11 -  Ry Cooder - Harbor Of Love - 5.46

tweede uur

01 -  Popa Chubby - Sweat - 5.28

02 -  Walter Trout - Welkom To The Human Race - 5.56

03 -  Walter Trout - A Matter Of The Heart - 5.42

04 -  Walter Trout - Can't Have It All - 6.07

05 -  Walter Trout - The Outsider - 5.13

06 -  Albert Castiglia -  Let's Make Love In The Morning - 5.39

07 -  Eric Clapton - Have You Ever Loved A Woman - 7.29

08 -  Eric Clapton - I Shot The Sheriff (Live from Crossroads 2010) - 8.28

 

Voor de mini special gaan we naar Walter Trout. Van het album The Outsider. Walter Trout is al weer zo’n veertig jaar actief in de muziek business. Hij speelde o.a. voor John Lee Hooker, in John Mayall’s Bluesbreakers band en in Canned Heat. In het jaar 1989 startte Walter zijn solocarrière, tourde de hele wereld over en bracht al acht studio-cd’s uit en daarnaast ook nog wat live albums. Terug op het oude nest Provogue kwamin 2008 dus de negende studioplaat, The Outsider! Voor de productie tekende John Porter (o.a. bekend van B.B. King en Buddy Guy). “The Outsider” is geïnspireerd door Walter’s eigen gevoelens, ervaringen en observaties en bevat allemaal eigen composities, behalve het nummer ‘The Outsider’ dat hij samen schreef met Rick Knapp. Zeker in het openingsnummer ‘Welcome To The Human Race’ hebben we in veel opzichten het verhaal van Walter’s leven te pakken. “The Outsider” gaat er eigenlijk om dat rockmensen van Walter zeggen dat hij te veel blues is om een rocker te zijn, terwijl de bluesmensen vinden dat hij te veel rocker is om een bluesman te zijn.  Trout’s backing band voor “The Outsider” zijn drummer Kenny Aronoff van John Mellencamp’s band, bassist Hutch Hutchinson, en pianist Jon Clearly met een beetje hulp van keyboardists Skip Edwards en Samuel Avila, alsmede een bijzonder gastoptreden van harp kapitein Jason Ricci. “The Outsider” is een top album van Walter Trout met heerlijke blues en swingende rock, geweldig gitaarwerk en sterk gezongen. En van dit album gaan we luister naar                         

Welkom To The Human Race                            

A Matter Of The Heart                              

Can't Have It All                  

en als laatste The Outsider                         


Speellijst 26 juli 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met aandacht voor Sue The Night, Beatrice van der Poel, Tom Petty, DI-RECTen nog heel veel andere en  in het tweede uur een mini special over  U2

Speellijst 26 juli 2018

eerste uur

01 -  Mr. Big - Shine - 3.44

02 -  Sue The Night - Mind Dear - 3.44

03 -  Sue The Night - The World Below - 4.01

04 -  Lissa Standfield - Change - 5.30

05 -  Beatrice van der Poel - De Tinteling - 3.19

06 -  Tom Petty - Straight Into Darknes - 4.36

07 -  Tom Petty - Refugee - 4.32

08 -  Hubert Sumlin - Sometimes I'm Right - Relaxing Blues & Rock Music 2018 - 7.09

09 -  Alan Parsons - Out Of The Blue  - 4.55

10 -  Larry  Carlton & Steve Lukather -  Room 335 - 6.21

tweede uur

01 -  DI-RECT - Let's Dance -  (David Bowie cover) Live - 4.21

02 -  U2 - Gloria - 4.40

03 -  U2 - 11 O'Clok Tick Tock - 4.35

04 -  U2 - The Electric Co - 5.20

05 -  U2 - "40 " - 3.35

06 -  U2 - Sunday Bloody Sunday - 5.53

07 -  Morado - The Forest - 3.38

08 -  Beth Hart - Caught out in the Rain - 10.05

09 -  Beth Hart - Am I the One - 9.16

Voor de live mini special gaan we donderdag naar U2. U2 is een Ierse rockband met Bono (Paul David Hewson), zang en gitaar, The Edge (David Howell Evans) op gitaar, piano, bas en soms zang, Adam Clayton op bas en soms gitaar en Larry Mullen jr. op drums. Deze bezetting is van het begin af altijd ongewijzigd gebleven, wat uitzonderlijk is in de popgeschiedenis. Zelfs de entourage van de groep – van manager en geluidstechnicus tot roadie en artdirector – is in de loop der jaren bij U2 grotendeels hetzelfde gebleven.  De band is politiek actief voor de mensenrechten en steunt vele goede doelen, onder andere door benefietconcerten en inzamelingsacties. Het benefietconcert Live Aid op 13 juli 1985 vormde de definitieve doorbraak van de groep.  De Nederlandse fotograaf Anton Corbijn heeft een belangrijke invloed gehad op het imago van de band. Diverse albumhoezen en video's zijn van zijn hand.  U2 begon op 25 september 1976 op de Mount Temple Comprehensive School in Dublin onder de naam Feedback.  De toen gevormde band bestond nog uit vijf leden; naast de uiteindelijke U2-bezetting was dat Dik Evans (de broer van The Edge) op gitaar.  Op 14 oktober 1980 speelde de band voor het eerst in Nederland, in de KRO-studio's te Hilversum.  Na een korte stilte rondom de band werd in 1983 het album War uitgebracht. Twee nummers van dit album werden hits over de hele wereld: New Year's Day en het krachtige Sunday Bloody Sunday, dat teruggreep op het bloedbad van zondag 30 januari 1972 (Bloody Sunday), waarbij veertien ongewapende jongens en mannen werden doodgeschoten door Britse soldaten in Derry, Noord-Ierland.  Op 14 maart 2005 werd U2 opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. De muziek in deze mini special is van het album 'Under a Blood Red Sky.Het U2 'Live in Red Rocks' en 'Under a Blood Red Sky' kwamen 35 jaar geleden uit.'Under a Blood Red Sky' is opgenomen op november 1983.en daarvan laten wij vandaag horen                         

Gloria          

11 O'Clok Tick Tock                    

The Electric Co                        

"40 "                              

en van een ander  concert Sunday Bloody Sunday tot besluit.


Speellijst 19 juli 2018

luisteraars leuk als u gaat luisteren op de donderdag avond, het is op na zeven uur altijd tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En in deze blues en rock donderdag aandacht voor de blues, oude en nieuwere blues  En een live mini special van Nick Gravenites.

Speellijst 19 juli 2018

eerste uur

01 -  Richard marx - Angelina - 5.07

02 -  Junior Wells - Little Red Rooster - 14.24

03 -  5 seconds Of Summer  - 18 - 5.50

04 -  5 seconds Of Summer - What I Like abbout You - 3.50

05 -  Boz Scaggs - Look What You've Done To Me

06 -  Carley Patton - Shake It And Break It - 3.04

07 -  Sonny Boy Williamson - Don't Start Me Tolkin - 2.30

08 -  Lightnin' Hopkins - Coffee Blues - 2.40

09 -  Elmore James - Dust My Broom - 2.50

10 -  Stevie Ray Vaughan - Life Without Me - 9.42

tweede uur

01 -  Eric Clapton & Friends - Sensitive Kind - 5.17

02 -  Nick Gravenites - Coming Home Babe - 6.17

03 -  Nick Gravenites - Walking Blues

04 -  Nick Gravenites - Livin' In The Right-Hand World - 8.39

05 -  John Norum - Face The Truth - 4.17

06 -  John Norum - In Your Eyes - 3.45

07 -  Seasick Steve - Walking Blues  - 4.41

08 -  Melisa Etheridge - Similar Features - 4.41

09 -  Melisa Etheridge - Precious Pain - 4.15

In de live mini special vandaag Nick Gravenites. De naam Nick Gravenites ken je waarschijnlijk vooral als liefhebber van jaren ´60 Chicago blues en San Francisco bluesrock en pychedelica van ht zelfde tijdperk. Maar dit is geen muziek voor een breder publiek. Want hoewel Gravennites een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de muziek deze hoogtijdagen. Heeft hij veel gedaan in de schaduw en achter de schremen.  Veel mensen kennen hem door de tientallen mooi nummer die hij schreef. Voor Paul Butterfield, Janis Joplin, Elvin Bishop Charlie Musselwihite , David croby en nog vele anderen. Ook werkte hij als producer op vele albums van deze artiesten.  Hij  is geboren  op 2 oktober 1938 in  Chicago, Illinois, Verenigde Staten De door hem gemaakte films zijn Chicago Blues Reunion: Buried Alive in the Blues enz.  En hij zat zelf in de muziekgroepenThe Electric Flag (1967 – 1969), Big Brother and the Holding Company de begelijdongs band van janis joplin  De grote doorbraak van Big Brother komt met het optreden op het Monterey Pop Festival in 1967. Ze krijgen een contract bij Columbia Records en Albert Grossman wordt hun manager. Vervolgens toert de band door de Verenigde Staten en in de zomer van 1968 komt hun tweede album uit: Cheap Thrills. Hoewel de opnamen van het album erg moeizaam verlopen wordt Cheap Thrills een succes: het album staat 8 weken op nummer 1 in de Verenigde Staten. In november 1968 verlaat Joplin Big Brother om solo verder te gaan. Sam Andrew blijft met Joplin samenwerken. Getz en Albin sluiten zich aan bij Country Joe and the Fish. In de herfst van 1969 komt de band weer bij elkaar en komen er drie nieuwe muzikanten bij: Nick Gravenites (zang), Dave Schallock (gitaar) en Kathi McDonald (zang). In 1970 wordt het eerste album van Big Brother zonder Joplin uitgebracht: Be a Brother. In 1971 wordt het album How Hard It Is uitgebracht, waarna de band in 1972 uit elkaar gaat. In 1987 kwam Big Brother weer bij elkaar. Ze maken, in wisselende bezetting, nog een aantal albums en geven regelmatig concerten. In oktober 2016 kwamen zij naar Nederland voor een aantal optredens, onder andere in de North Sea Jazz Club in Amsterdam, De Bosuil in Weert, Het Paard in Den Haag en Luxor Live in Arnhem. Zangeres bij deze optredens was Eileen Humphreys. Maar in deze mini special van Nick Gravenites solo met band de nummers                                 

Coming Home Babe                                

Walking Blues                 

en Livin' In The Right-Hand World                     

 

 


Speellijst 12 juli 2018

Luisteraars op donderdag avond dus tijd voor blues en rock met Ruud en Cock. En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met donderdag aandacht voor  Blood, Sweat & Tears, Gary Moore, Mozes and the Firstbornen nog vele andere.  En in het tweede uur een special van Alvin Lee.

Speellijst 12 juli 2018

eerste uur

01 -  La Bluza - I'm In Love - 4.04

02 -  La Bluza - Hangover Killer - 3.58

03 -  La Bluza - Change Has Gonna Come - 6.00

04 -  Blood, Sweat & Tears -  I Love You More Than You'll Ever Know - 5.53

05 -  Gary Moore - The Loner - 5.52

06 -  Gary Moore - Strangers In The Darknes - 4.30

07 -  Hallo Venray – Miracle - 3.41

08 -  The Common Linnets - Sun Song - 2.40

09 -  The Common Linnets - Give Me A Reason To Write You One - 3.34

10 -  Jonny Lang - There's Gotta Be a Change - 7.12

tweede uur

01 -  Venice - One Quiet Day - 5.22

02 -  Alvin Lee - I Can't Keep From Crying Sometimes - 10.59

03 -  Alvin Lee - Keep on Rockin' / I Hear You KnockingIm  /Going Home - 12.59

04 -  Venice - Never Coming Back - 3.49

05 -  Mozes and the Firstborn - Hello - 2.22

06 -  Uriah Heep - Salisbury - 16.17

 Gaan we verder met de mini special en die is deze donderdag van Alvin Lee.  Graham Alvin Barnes werd geboren in het Britse Nottingham op negentien december 1944. Hij speelde al behoorlijk gitaar op dertien jarige leeftijd en werd in 1962 professioneel muzikant als gitarist en zanger bij The Jaybirds. De band had redelijk wat succes in Duitsland, maar de grote doorbraak kwam er in 1966 toen de groep vooral actief was in Londen en na de naams verandering naar Ten Years After. In 1967 kreeg de band een platencontract, datzelfde jaar volgde het debuutalbum 'Ten Years After'. Door dit album werd de band ook in Amerika opgemerkt. Concertpromotor Bill Graham regelde voor Ten Years After in 1968 een tournee in de USA. De band was daar waanzinnig populair en ze zouden op zeven jaar tijd maar liefst achtentwintig keer toeren door de Verenigde Staten. Het hoogtepunt was een optreden op het legendarische Woodstock festival. Dankzij dit festival werden de leden wereldberoemd. De groep bracht met succes een tiental elpees uit, waaronder enkele live albums. In het begin van de jaren zeventig tekende de band bij het grote platenlabel Columbia. Dat label wilde de band meer in de richting van de pop duwen. Dit was ook één van de redenen waarom frontman Alvin Lee de band verliet in 1972 na de release van het album 'Rock'n Roll Music To The World'. In 1973 verscheen het solo album, met de veel betekende naam 'On The Road To Freedom'. Verschillende beroemde vedetten, zoals Steve Winwood en George Harrison verleenden hun medewerking aan dat solo project. Dan volgde er een periode waarin hij optrad met zijn band Alvin Lee & Company. In de late jaren zeventig richtte hij opnieuw Ten Years After op, waarmee enkele cd's maakte en uitgebreid toerde doorheen Europa en Amerika. In 2012 verscheen Alvin Lee zijn laatste studio album 'Still On The Road To Freedom'. Dat jaar was hij nog te zien op het festival Ribs & Blues in Raalte Nederland. Op 6 maart 2013 overleed de gitaarvirtuoos aan de gevolgen van complicaties na een operatie.  Dat concert in Raalte bijna één jaar voordien bleek het laatste concert geweest te zijn van Alvin. Van dat concert bleek er een heel goede opname te bestaan en zo ontstond de cd Alvin Lee- The last show. En van Alvin Lee nu in deze mini special.                              

I Can't Keep From Crying Sometimes            

en een medley met Keep on Rockin' / I Hear You KnockingIm  /Going Home                

 

 

 


Speellijst 05 juli 2018

Luisteraars als u op Donderdag aan uw  toestel of achter je computer zit is het even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor Richie Sambora, Jett Rebel, Gary Moore, Dana Fuchs Band  en nog veel meer en een mini special met Whitesnake

Speellijst 05 juli 2018

eerste uur

01 -  Ilse DeLange - Space Cowboy - 5.06

02 -  Blue Pills - Little Sun - 8.24

03 -  Richie Sambora - Sleep Alone - 5.00

04 -  Joe Satriani - Back To Shalla Bal - 3.15 

05 -  Joe Satriani - The Forgotten (part Two) - 5.10

06 -  UB40  - Rat In Mi Kitchen (Unplugged) - 4.47

07 -  Jett Rebel - World Turning (Fleetwood Mac) - 4.07

08 -  Gary Moore - Rectify - 5.00

09 -  Gary Moore - Don't Believe A Word - 7.15

tweede uur

01 -  HooverPhonic - Mad About You - 3.42

02 -  Whitesnake - Here I Go Again - 5.25 

03 -  Whitesnake - Fool For Your Loving - 5.09

04 -  Whitesnake - Crying In The Rain - 7.34

05 -  Whitesnake - Ain't No Love In The Heart Of The City - 7.41

06 -  Scorpions - The Zoo - 5.48

07 -  Scorpions - You & I - 5.19

08 -  Dana Fuchs Band - I'd Rather Go Blind - 8.59

In de live mini special deze week Whitesnake. Whitesnake is een Brits/Amerikaanse hardrockband rondom David Coverdale, de voormalige zanger van Deep Puurple. Als David Coverdale reageert op een advertentie in het blad Melody Maker, weet hij nog niet dat hij solliciteert bij Deep Purple, een van de grootste bands uit de jaren '70. Met Deep Purple brengt Coverdale drie albums uit. De eerste (Burn) is een groot succes, maar opvolger Stormbringer zorgt voor interne problemen. Na het derde album 'Come Taste The Band' valt Deep Purple volledig uit elkaar.

Coverdale begint aan een soloproject dat uiteindelijk twee albums oplevert: White Snake en Northwinds. Maar voor de opnames en optredens zoekt hij een band bij elkaar die onder de naam The White Snake Band schuil gaat. Het grootste gedeelte van die band is nog bij elkaar als Whitesnake wordt opgericht. Enkele oud-collega's uit Deep Purple zijn Coverdales nieuwe project komen versterken, maar een vaste samenstelling voor een langdurige periode zal er uiteindelijk nooit komen.

Het eerste album van de band is meteen een succes. Voornamelijk dankzij de aanwezigheid van de Deep Purple-mannen krijgt Whitesnake veel aandacht en verkoopt Trouble redelijk goed. Tijdens de tour van dit album wordt het live album Live In The Hammersmith opgenomen. Een jaar later komt Lovehunter uit. Een album dat nogal wat kritiek kreeg vanwege de gewaagde hoes. 'Long Way From Home' is de eerste succesvolle release van dat album, maar een grote klapper blijft nog altijd uit. De albums volgens elkaar snel op.  Maarliefst vijf singles van album nummer zes worden gereleased en Slide It In wordt daarmee het eerste grote lang verwachte succes van de band. Het album Whitesnake zal het grootste succes van de band worden. Een opnieuw opgenomen versie van 'Here I Go Again' eindigt wereldwijd op nummer één en ook opvolgers 'Is This Love' en 'Crying In The Rain' scoren goed in de hitlijsten. Hoewel bedoeld als een solo-album voor Coverdale, verschijnt in 1997 nieuw Whitesnake-materiaal onder de naam Restless Heart. Het blijkt het laatste Whitesnake studioalbum te worden, voor een lange tijd.  Vlak voor de 25-jarige verjaardag van de band, maakt Coverdale bekend weer op te zullen gaan treden met Whitesnake. Een band wordt snel gevormd en een internationale tour zet de band weer op de kaart.  Tegenwoordig telt de band een zestal leden. Naast David Coverdale zijn dat: Doug Aldrich en Reb Beach op gitaar, bassist Michael Devin, Brian Ruedy op keyboard en drummer Brian Tichy. Dat de line-up van Whitesnake in jaren aan wisselingen onderhevig is geweest moge duidelijk zijn. En van whitesnake in de mini special: Here I Go Again                   

Fool For Your Loving                     

Crying In The Rain                       

en als laatste Ain't No Love In The Heart Of The City                 

 

 


Speellijst 28 juni 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock met aandacht voor Lovell’s Blade, Robben Ford, Selah Sue feat. Ronny Mosuse, Fleetwood Mac en nog heel veel andere en  in het tweede uur een mini special over Peter Greens Fleetwood Mac. dit door het overleiden van gitarist Danny Kirwan.

Speellijst 28 juni 2018

eerste uur

01 -  Rick Mathews - Playin On The Radio - 3.59

02 -  Rick Mathews - Lookin For America - 4.28

03 -  Lovell's Blade - Nothin to Lose - 4.25

04 -  Lovell's Blade - As Much As I Can - 5.15

05 -  Robben Ford - Down Town - 6.38

06 -  Robben Ford - One Good Man - 6.05

07 -  Selah Sue feat. Ronny Mosuse - Ain't No Sunshine - 2.19

08 -  Cuby + Blizzards - Five Long Years - 4.16

09 -  Cuby + Blizzards - Little Red Rooster - 4.28

10 -  Fleetwood Mac - Silver Springs - 4.38

tweede uur 

01 -  Fleetwood Mac - Never Going Back Again - 2.12

02 -  Peter Greens Fleetwood Mac Live 1968-70 - 42.54

03 -  Prince, Tom Petty, Steve Winwood, Jeff Lynne and others -- While My Guitar Gently Weeps - 6.15

 

We blijven bij Fleetwood mac op donderdag voor een lange special. Dit i.v.m. de dood van Danny Kirwan Na de aankondiging van zijn dood  schreef Mick Fleetwood  namens de band: "Vandaag  9 juni 2018 begon het droevige nieuws van Danny Kirwan's dood  in Londen, Engeland Danny was een grote kracht in onze eerste jaren. "Volgens hem had Kirwan jarenlang zijn" muzikale thuis "bij de band gevonden.  Kirwan trad toe tot Fleetwood Mac op 18-jarige leeftijd. Hij werd al snel een belangrijk figuur voor de band en nam vijf studioalbums op met de groep, waaronder  Playing on, Kiln House, Future Games  en  Bare Trees . Nadat hij een alcoholverslaving had, verliet hij de band tijdens de tour Bare Trees 1 Het was Fleetwood zelf die in 1968 de toen 18-jarige Kirwan in de groep opnam, wegens diens "liefde voor de blues". Het allereerste nummer van Fleetwood Mac waarop Kirwan op de gitaar speelde, was het instrumentale 'Albatross', dat zou uitgroeien tot een wereldhit. Op de vijf albums waaraan hij meewerkte verzorgde Kirwan ook occasioneel de zang. De vijf albums verschenen tussen 1969 en 1972. "Danny's ware nalatenschap zal altijd in de muziek leven die hij heeft geschreven en zoals hij speelde zo mooi als een deel van de bas van Fleetwood Mac, die nu al vijftig jaar bestaat. "Nadat hij hem bedankt voor zijn bijdrage, zegt hij:" Je zult voor altijd worden vermist. " Aanvankelijk was het repertoire van de band nogal gespleten: op de eerste twee albums is pure blues te horen, maar het geluid van de groep veranderde al snel, zeker nadat in de zomer van 1968 de groep nogmaals werd uitgebreid, ditmaal met gitarist. Danny Kirwan. In deze formatie toerde Fleetwood Mac tweemaal door Nederland: in de herfst van 1968 en begin 1969. De toekomstige topgroep speelde o.a. in kleine zaaltjes in Leersum en Schaijk. De bekendste songs uit deze tijd zijn Black Magic Woman, een compositie van Peter Green en later gecoverd door Santana en Need your love so bad.  De sfeer van de sixties voel je hier afdruipen: Het nummer Albatross luidde begin 1969 een verandering van stijl in met een reeks rock-hits: het introspectieve Man of the world, Oh Well en The Green Manalishi.  En uit de periode 1968 /1970 is deze mini special 42 minuten live met Fleetwood Mac met Danny Kirwan.

 

 

 

 

Pagina 1 van 10