Menu


Speellijst 22 februari 2018

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Met vandaag aandacht voor iets meer Rock met o.a. muziek van Steppnwolf, Editors, Bonjovi  en nog veel meer.  En verder een live mini special met  Boz Scaggs.

 Speellijst 22 februari 2018

eerste uur

01 -  Duran Duran - The Reflex - 4.22

02 -  The Hollies - The Air That I Breathe - 4.02

03 -  Little River Band -  It's A Long Way There - 4.15

04 -  Steppnwolf - Born To Be Wild - 5.42

05 -  Shocking Blue - Never Marry A Railroad Man - 4.47

06 -  Shocking Blue - Venus - 3.03

07 -  Editors - Papillon - 5.20

08 -  Editors - Walk The Fleet Road - 3.40

09 -  Lynyrd Skynyrd - Simple Man - 7.13

10 -  Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Allabama - 5.59

tweede uur

01 -  Bonjovi - Never say Godbye - 4.48

02 -  Boz Scaggs – Lowdown - 5.11

03 -  Boz Scaggs  - Loan Me A Dime - 15.00

04 -  Boz Scaggs - Look What You've Done To Me - 6.36

05 -  Bonjovi - Without Love - 3.30

06 -  China Crisis - Wishful Thinking - 4.30

07 -  China Crisis - The Gates Of Door To Door - 3.58

08 -  Robert Palmer - Addicted To Love - 4.12

09 -  Robert Palmer - Bad Case Of Loving You - 3.06

 

Voor de Live mini special is er vandaag gekozen voor Boz Scaggs. Boz Scaggs is onder andere bandlid van de Steve Miller Band, maar kiest in de jaren zeventig zijn eigen weg. Hij gaat als soloartiest verder en scoort hits met o.a. 'What can I say' en 'Lido Shuffle'. Zijn begeleidingsband aan het eind van de jaren zeventig vormt later de groep Toto. Boz Scaggs - William Royce Scaggs - waagt eind jaren '50, op vijftienjarige leeftijd zijn eerste stappen in de muziek. Zijn middelbareschool-vriend Steve Miller vraagt hem of hij het leuk zou vinden om in zijn band te komen zingen. Hij stemt toe en is vanaf dat moment de zanger van de Ardells, met als thuisbasis Wisconsin. Dit duurt niet lang. Hij keert in 1963 terug naar Texas, waar het tweetal elkaar heeft leren kennen, en vormt daar de band The Wigs. De band vertrekt het daaropvolgende jaar naar Europa, maar daar besluiten ze een einde te maken aan de samenwerking. Boz blijft en neemt in Noorwegen zijn eerste soloalbum op. Bij zijn terugkeer in Amerika sluit hij zich weer aan bij Steve Miller, die inmiddels z'n eigen band is begonnen; The Steve Miller Band. Hij werkt mee aan twee albums, Children Of The Future en Sailor, maar zijn bijdrage aan beide albums valt in het niet bij die van Miller. Boz Scaggs brengt in 1969 de ommekeer. Op dit soloalbum zijn goed de country-, soul- en blues-invloeden te horen waar hij door geïnspireerd is. Dit komt op zijn daaropvolgende album Moments nog sterker naar voren in nummers als 'Long Gone' en 'Near You'. Gedurende de volgende jaren schippert hij een beetje tussen de verschillende stijlen. Daardoor verschilt het geluid van de albums die hij in deze periode uitgeeft nogal. Ook ruilt hij tijdens de opnames zijn band in voor studiomuzikanten. Met het album Silk Degrees weet hij de juiste combinatie te vinden tussen de door hem gebruikte muziekstijlen. Het album wordt, mede door de de twee hits 'Lido Shuffle' en 'Lowdown', een van de meest succesvolle albums uit de jaren zeventig. De studioband die hem begeleidt, groeit later uit tot de band Toto. Met als streven om Silk Degrees te overtreffen, houdt Boz zich tijdens de jaren tachtig bezig, maar zonder succes. De twee albums na Silk Degrees worden nog wel allebei platina, maar kunnen niet tippen aan die kwaliteit. Bovendien schrijft Boz naarmate de jaren volgen steeds minder nummers zelf. Uiteindelijk sluit hij zich in 1991 nog aan bij New York Rock And Soul Review, met Michael McDonald. Ze brengen een album uit, waarop hij het nummer 'Drowning In A Sea Of Love' zingt. Hier vloeit een nieuw platencontract uit voort en in 1994 en 1997 brengt hij de albums Some Change en het R&B album Come On Home uit. Er is zoveel lekkere muziek  uitgekomen dat de keuze voor deze mini special niet makkelijk was maar uit eindelijk is re gekozen voor:        Lowdown           

het blues nummer Loan Me A Dime                                       

en als laatste Look What You've Done To Me                               

 

 


Speellijst 15 februari 2018

Luisteraars als u op Donderdag 15 februari  aan uw  toestel of achter je computer zit is het rond even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor de muziek van  Diesel, Chef' Special, Lindsey Buckingham & Christine McVie, John Mayall & The Bluesbreakers with Gary Moore en nog vele andere. In de mini special aandacht voor Eric Clapton en naar het album Journey Man Releasedatum: 7 november 1989.

Speellijst 15 februari 2018

eerste uur

01 -  The Doors - Break On Trough - 2.27

02 -  Led Zeppelin - Since I've Been Lovin' You - 10.36

03 -  Diesel - My Kind Of Woman - 3.22

04 -  Diesel - Good Morning Day - 3.48

05 -  Chef' Special - Free - 4.17

06 -  Chef' Special - Lie To Me - 4.17

07 -  Lindsey Buckingham & Christine McVie - In My World - 4.10

08 -  Lindsey Buckingham & Christine McVie - Carnival Begin - 4.30

09 -  Lee Ritenour - 2005 - Overtime - 08 - Papa Was a Rolling Stone - 9.03

10 -  Lynyrd Skynyrd - Simple Man - 7.13

11 -   Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Allabama - 5.59

tweede uur

01 -  Patti Smith - Everybody Hurts - 6.18

02 -  Eric Clapton - Pretending - 4.48

03 -  Eric Clapton - Running On Faith - 5.27

04 -  Eric Clapton - No Alibis - 4.06

05 -  Eric Clapton -  Old Love - 13.11

06 -  Patti Smith - Perfect Day - 4.25

07 -  John Mayall & The Bluesbreakers with Gary Moore - So Many Roads - 8.47

In de mini special vandaag aandacht voor Eric Clapton en naar het album Journey Man Releasedatum: 7 november 1989. Tegen de tijd dat Eric Clapton als soloartiest bekend werd stond hij al bekend als een van 's werelds belangrijkste rockgitaristen door zijn werk met the Yardbirds, John Mayall's Bluesbreakers, Cream, Blind Faith en Derek & the Dominos. Ondanks zijn professionele successen ging het Clapton in deze periode privé niet voor de wind. De druk van zijn carrière, zijn (voorlopig) onbeantwoorde gevoelens voor Pattie Boyd en zijn verslaving aan heroïne maakten dat hij van de scene verdween. Na een onderbreking van drie jaar wist hij met de hulp van Pete Townshend van The Who van zijn verslaving af te komen. Hij kreeg een rol in de verfilming van Townshends rockopera Tommy en begon weer platen op te nemen. Zijn stijl onderging echter een verandering. De nadruk lag meer op de songs en minder op de individuele kwaliteiten van de muzikant. Zijn solodebuut zorgde in 1970 voor de Top 40 hit "After Midnight" Een compositie van J.J. Cale uit 1966. Hij zingt zijn versie op een heerlijke ‘lazy’ manier. Clapton maakt er een snellere versie van, en zet hem op zijn eerste soloalbum dat op 14 augustus 1970 verschijnt. Ook 'Cocaine' is een nummer van Cale, dat wordt door Clapton een paar jaar later opgenomen. maar pas na de uitgave van 461 Ocean Boulevard in 1974 had Clapton een nummer 1 single met "I Shot the Sheriff". Toch blijken de zware jaren een stempel te drukken op Claptons stijl van gitaarspelen en composities; hij is wat rustiger geworden. Bovendien manifesteert hij zich meer als zanger dan als gitarist op platen als Just One Night (1980), August (1986) en Journeyman (1989). Clapton's grootste succes kwam in 1992, toen hij een concert opnam voor MTV Unplugged dat de enorm populaire versies bevatte van "Tears in Heaven" en "Layla".   En in deze mini special gaan we luisteren naar drie studio nummers van het album Journey Man en wel: Pretending                          

Running On Faith                 

en No Alibis                    

en een heerlijke live uitvoering van het van dit zelfde album afkomstige                Old Love               

 

 

 

 

 

 

 


Speellijst 08 februari 2018

Het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. In deze blues en rock vandaag aandacht voor veel rock met Paul McCartney & Bruce Springsteen, Iron Maiden, Texas, The Paul Butterfied Blues Band en vele andere. En een live mini special van Kensington. 

Speellijst 08 februari 2018

eerste uur

01 -  Sonny Boy Williamson - My Black Name Blues - 2.45

02 -  Sonny Boy Williamson - Welfare Store Blues - 2.50

03 -  Paul McCartney & Bruce Springsteen - I Saw Her Standing There & Twist And Shout - 9.38

04 -  Paul McCartney Golden Slumbers_Carry That Weight_The End - 7.32

05 -  Iron Maiden - The Number Of The Beast - 4.49

06 -  Iron Maiden - Can I Play With Madness - 3.31

07 -  Iron Maiden - Wasted Years - 5.06

08 -  Gary Moore - Whiskey In The Jar - 7.00

09 -  Van Dik Hout - Roze Bloem - 4.39

tweede uur

01 -  Sven Hammond  - Aftersmoke - 6.41

02 -  Kensington - Sorry - 3.47

03 -  Kensington - Bridges - 3.57

04 -  Kensington - All For Nothing - 5.05

05 -  Kensington - Riddles - 3.49

06 -  Kensington - St. Helena - 7.38

07 -  Kensington - War - 3.50

08 -  Texas - In Our Livetime - 3.52

09 -  Texas - Saint - 4.30

10 -  The Paul Butterfied Blues Band  - Blues With A Feeling - 4.24

11 -  The Paul Butterfied Blues Band  -  Our Love Is driftin -3.34

12 -  The Paul Butterfied Blues Band  - Screamin' - 4.37

 

In de live mini special staat Donderdag Kensington in de schijnwerpers. De Utrechtse rockband Kensington heeft de Popprijs 2017 gewonnen, is op festival Eurosonic Noorderslag in Groningen bekendgemaakt. Kensington werd door kenners al jaren genoemd als mogelijke winnaar. De Popprijs is voor de muzikant of band die het afgelopen jaar de belangrijkste bijdrage aan de Nederlandse popmuziek heeft geleverd.  De band brak in 2013 door met de hit Home Again. In dat jaar wonnen de vier bandleden Eloi Youssef (zanger/gitarist), Casper Starreveld (zanger/ gitarist), Niles van den Berg (drummer) en Jan Haker (bassist) de 3FM Awards voor Beste Live Band en Beste Album met hun tweede album Vultures. Ook in de jaren daarna nam Kensington diverse awards en onderscheidingen in ontvangst. De band speelde tien keer in een uitverkochte Ziggo Dome. Ook speelden ze op talloze festivals in binnen- en buitenland, waaronder Pinkpop, Sziget, Zwarte Cross en Appelpop. Op 14 juli staat Kensington voor het eerst in de Amsterdam Arena. De band maakte naast Vultures nog drie albums: Borders uit 2010 met de hit Youth, Rivals in 2014 met de hits Riddles, War en All For Nothing en Control in 2016 met de hits Figji, Bridges en Sorry. In 2015 bracht Kensington samen met dj Armin van Buuren het nummer Heading Up High uit. De band ging vervolgens in 2016 en 2017 veelvuldig met Van Buuren mee op wereldtournee. En speelde dit jaar bij de vrienden van Amstel ook weer samen. En in deze mini special nu:                                   

Sorry                             

Bridges                           

All For Nothing                         

Riddles                                   

St. Helena                             

en als laatste War           

De opnames zijn van Pinkpop en 3 FM.

 

 

 

 

 


Speellijst 01 februari 2018

Het is op donderdag avond even na zeven uur tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special van The Kinks  i.v.m. het kort gelden overlijden van  Bassist Jim RodFort op 25 januari

Speellijst 01 februari 2018

eerste uur

01 -  Simple Minds - New Gold Dream - 4.50

02 -  Neil Diamond - Girl, You'll Be a Woman Soon - 3.15

03 -  Neil Diamond - Love On The Rocks,  Hello Again  - 6.16

04 -  Foreigner - Waiting For A Girl Like You - 4.50

05 -  Foreigner - I Don't Want To Live Without You  - 3.50

06 -  Lou Reed - Perfect Day - 6.58

07 -  Lou Reed - Sweet Jane - 5.24

08 -  Frogs For Breafast - The Bouneer - 4.27

09 -  Frogs For Breafast - You Don't Love Me- 3.35

10 -  Rolling Stones - I Just Wanna Make Love To You - 2.16

tweede uur

01 -  Jan en Laurie Akkerman  - Forget You - 5.30

02 -  The Kinks - Celluloid Heroes - 7.25

03 -  The Kinks - Till the End of the Day, You Really Got Me, All Day and All the Night - 7.43

04 -  The Kinks - Waterloo Sunset - 3.15

05 -  The Kinks - Lola - 5.44

06 -  Neil schon – Softly - 5.08

07 -  Neil schon - I'll Be Waiting - 4.54

08 -  Sugar Ray & The Bluestones - Misses Blues - 2.43

09 -  Queen + Paul Rodgers - Trough The Night - 4.54

De live mini special gaan vandaag over de kinks. Op 20 januari kregen wij het bericht dat Jim Rodford, de vroegere bassist van de Britse popgroep The Kinks, is overleden na een val van een trap. Hij is 76 jaar geworden. Rodford speelde bij elkaar achttien jaar bij The Kinks.  Het noodlottige incident vond enkele dagen na zijn laatste optreden plaats in zijn huis in Engeland, bevestigt zijn neef Rod Argent tegen The Guardian. Dave Davies van The Kinks zei diep onder de indruk te zijn van het plotselinge overlijden van Rodford. "Ik ben te geschokt om iets te zeggen, het is zo'n schok", schreef hij op Twitter. De Brit Rodford begon zijn muzikale carrière bij de lokale band The Bluetones in zijn geboorteplaats St. Albans. Daarna was hij medeoprichter van Argent. In 1978 kwam hij bij The Kinks, waar hij tot 1996 speelde. Daarna was hij lid van een heruitgave van de band The Zombies. De kinks is een Britse band die in de jaren '60, '70 en '80 vele hits scoort  Met 'Dedicated Follower Of Fashion', 'Sunny Afternoon', 'Waterloo Sunset' en met zowel de studio- als de liveversie van 'Lola'. Hoewel ze niet zo bekend als The Beatles of zo populair als de Rolling Stones of de Who waren, zijn de Kinks toch een van de meest invloedrijke bands van de Britse invasie. Tijdens hun lange gevarieerde carrière heeft de kern van de Kinks altijd bestaan uit de broers Ray en Dave Davies.  En in deze mini special van de kinks nu:              Celluloid Heroes                      

Till the End of the Day, You Really Got Me, All Day and All the Night          

Waterloo Sunset                     

en Lola                    

 

 


Speellijst 25 januari 2018

Luisteraars op donderdagavond is het dus de hoogste tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. Met in deze twee uur muziek van  The Cranberries, Amy Macdonald , Tina Turner, John Mayer en nog veel meer. Met in het tweede uur een mini special van Golden Earing.

Speellijst 25 januari 2018

eerste uur

01 -  John Norum - When Darkness Falls - 4.00

02 -  The Cranberries - Promises - 4.30

03 -  The Cranberries - Zombie - 5.21

04 -  The Cranberries - Linger - 4.33

05 -  Ten Sharp - You - 6.50

06 -  Amy Macdonald - Let's Start A Band - 5.10

07 -  Amy Macdonald - Hallelujah - 4.25

08 -  Blue ÖystervCull - Starway To The Stars - 3.43

09 -  The Blues Mystery -Back To The Dirty Town - 5.28

tweede uur

01 -  Tina Turner - Proud Mary - 9.56

02 -  Golden Earing - Making Love  To Yourself - 4.49

03 -  Golden Earing - Going ToThe Run - 3.53

04 -  Golden Earing - Bloddy Buccaneers - 4.45

05 -  Golden Earing - When Love Turns To Pain - 4.40

06 -  John Mayer - I'm Gonna Find Another You - 6.45

07 -  John Mayer - All AlongThe Watchtower - 7.04

08 -  Rolling Stones - Fancy Man Blues - 4.49

De mini special is donderdag voor de Golder Earing. Golden Earring werd opgericht in 1961 te Den Haag. De band begon als een door de hitparade beïnvloedde popband, maar evolueerde gaandeweg naar een psychedelischer geluid. Hun eerste internationale hit was met een cover van het nummer “Eight Miles High” van The Byrds. Ze toerden de wereld, en kraakten de hitlijsten uiteindelijk wereldwijd, in 1974, met hun dwingende, boogierocker, “Radar Love.” Alhoewel ze een decennium later pas weer een grote hit zouden hebben, met de synthesizer belade “Twilight Zone”, is de band altijd blijven optreden, toeren en opnemen tot de dag van vandaag. Met een meer dan 50 jaar lange geschiedenis, zijn ze ongetwijfeld één van de langst bestaande rock bands. En den mini special vandaag komt voledig van het album Bloody Buccaneers. Bloody buccaneers is een muziekalbum van Golden Earring uit mei 1991. Na de door elektronica gedomineerde jaren 80, keert Golden Earring op Bloody Buccaneers terug naar het stevige gitaargeluid. Alleen al omwille van deze mutatie wordt Bloody Buccaneers door de pers positiever onthaald dan zijn voorgangers. Ook de top-drie-hit Going to the Run stuwt de plaat alras naar de gouden status. De hoes verwijst naar het piratenthema, dat ook in de allitererende titelsong is uitgewerkt. Het nummer One Shot Away From Paradise is geschreven door Rinus Gerritsen, de rest is van het vaste schrijversduo George Kooymans/Barry Hay; en in de mini special hebben we gekozen voor :                         

Making Love  To Yourself                                          

Going To The Run                            

Bloody Buccaneers                      

En When Love Turns To Pain          

 

 

 

 

 

 


Speellijst 18 januari 2019

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben wedaarin muziek van van Crosby Stills Nash & Young, King Of The World, Kings Of Leon,  en nog veel meer.  En in het eerste half uur van het tweede uur een mini special van the Analogues.

Speellijst 18 januari 2019

eerste uur

 01 -  Deep Purple – Blacknight - 6.40

02 -  Deep Purple - When A blind Man Cries - 7.30

03 -  Crosby Stills Nash & Young - Almost Cut My Hair - 7.28

04 -  King Of The World - Fool No More - 3.48

05 -  King Of The World - If You Want To Leave - 6.17

06 -  Garry B B Coleman - The Sky Is Crying - 9.13

07 -  Kings Of Leon - Supersooker - 3.44

08 -  Kings Of Leon - Temple - 4.07

09 -  JT Coldfire - She's Crazy - 5.23

tweede uur

01 -  Joe Bonamassa with Beth Hart - I'll Take Care of You - 6.06

02 -  The Analogues - Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band - 2.10

03 -  The Analogues - Lucy In The Sky With Diamonds - 3.49

04 -  The Analogues - Getting Better - 2.52

05 -  The Analogues - Lovely Rita - 2.45

06 -  The Analogues - Good Morning Good Morning - 2.44

07 -  The Analogues - A Day In The Life - 5.52

08 -  Derek And The Dominos - Bell Bottom Blues - 5.06

09 -  Derek And The Dominos- Key To The  Highway - 9.38

10 -  Melissa Etheridge and Orianthi -  Johnny B. Goode - 5.52

De Nederlandse band The Analogues trekken op dit moment door het land en spelen dit meesterwerk van de Beatles live in al zijn analoge schoonheid. Hiervoor wordt werkelijk alles uit de kast getrokken. Dit betekent dat er een vrachtwagenlading vol met prachtige en zeldzame vintage apparatuur op het podium wordt geïnstalleerd. Een sitar en tabla voor ‘Within You, Without You’; een zeldzaam Lowkey Keyboard voor ‘Lucy In The Sky With Diamonds’; een harp voor ‘She’s Leaving Home en natuurlijk een hele batterij aan Strijkers en Blazers. Ben je nieuwsgierig of er een kazoo die opduikt in ‘Lovely Rita’, dan moet je de band echt zelf live gaan zien. Cock deed dit in theater De Veste en is groot fan sinds die tijd.  Op 1 juni 2017 was het precies vijftig jaar geleden dat een van de belangrijkste en invloedrijkste albums aller tijden uitkwam: ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ van The Beatles. Het album - dat door The Beatles zelf nooit live werd gespeeld - wordt integraal uitgevoerd door de Nederlandse Beatles sound-a-like band The Analogues.  The Analogues bestaat uit Bart van Poppel, Diederik Nomden, Jac Bico, Jan van der Meij en Fred Gehring. Dit album is een integrale live-uitvoering van het legendarische Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band dat met behulp van oorspronklijke instrumenten en vintage apparatuur is opgenomen. En in deze mini special hadden we graag het hele album laten horen maar na veel wikken en wegen gekozen voor:                      

Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band                         

Lucy In The Sky With Diamonds                       

Getting Better                        

Lovely Rita                          

Good Morning Good Morning    

en een A Day In The Life      

 

 

 

 

 


Speellijst 11 januari 2018

Luisteraars als u op Donderdag 11 januari  aan uw  toestel of achter je computer zit is het rond even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor de muziek van Gary Moore, Trikkerfinger Ft. Sarah Sue, Annie Lennox & David Bowie & Queen en in het tweede uur een special van Led Zeppelin.

speellijst 11 januari

eerste uur

01 -  Chris Isaak - Cheater’s Town - 3.32

02 -  Chris Isaak - Breaking Apart ( duet met Trisim Yearwood) - 3.34

03 -  Lindsey Pavao bij Radiohead - Fake Plastic Trees - 5.30

04 -  Gary Moore - Need Your Love So Bad - 7.40

05 -  Gary Moore - The supernatural - 2.56

06 -  Trikkerfinger Ft. Sarah Sue – Mercy - 5.09

07 -  Lissie - the Habit - 4.04

08 -  Lissie - Love In The City - 3.12

09 -  The Nortons - Married To The Blues - 7.56

tweede uur

01 -  Annie Lennox & David Bowie & Queen - Under Pressure - 3.44

02 -  Led Zeppelin - Ramble On - 5.37

03 -  Led Zeppelin - Black Dog - 5.18

04 -  Led Zeppelin - Stairway To Heaven - 8.28

05 -  Led Zeppelin - Whole Lotta Love - 6.49

06 -  The Who - Won't Get Fooled Again - 9.10

07 -  The Blues Project - Caress Me Baby - 7.59

Voor de live mini special gaan we weer terug naar het Celebration Day concert van Led Zeppelin iets wat wij bij blues en rock koesteren en dus vaak op terug grijpen.  Op 10 december 2007 trad Led Zeppelin eenmalig op in de Londense O2 Arena. Het concert was een homage aan hun goede vriend en Atlantic Records oprichter Ahmet Ertegun. Wat volgde was een twee uur durende tour de force van het beste werk van de legendarische rock band. John Paul Jones, Jimmy Page en Robert Plant werden vergezeld door Jason Bonham, de zoon van de overleden drummer John Bonham, voor een optreden van zestien van hun beste nummers waaronder Whole Lotta Love, Rock And Roll, Kashmir en Stairway To Heaven. Ondanks dat twintig miljoen mensen een kaartje hadden aangevraagd, waren er slechts 18.000 mensen zo gelukkig de loterij te winnen. Zij konden bij het inmiddels legendarische concert aanwezig zijn. De show verenigde de bandleden weer voor het eerst in 27 jaar. 'Celebration Day' is verkrijgbaar in verscheidene audio en video formats, in standaard en deluxe edities, via Atlantic Records. De titel zegt alles, een feest!!! als rock liefhebber en eigenlijk voor iedereen die beetje met muziek bezig is, mag dit eigenlijk niet in je collectie ontbreken. Ook al heb je al alles van hen , toch een unieke registratie van waarschijnlijk het laatste live concert van deze band. Daarom is Celebration Day voor de liefhebbers van deze band  een "must".  Darom toch nog een keer terug in Blues en rock een mini special uit de de registratie van het Celebration Day concert van Led Zeppelin op 10 december 2007 in de London’s O2 Arena; een meer dan twee uur durende showcase van Led Zeppelin’s door blues beinvloedde rock ’n roll. En in deze mini special nu                         

Ramble On                             

Black Dog                        

Stairway To Heaven                

en Whole Lotta Love               

 

 

 


Speellijst 04 januari 2018

Het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. Het is de eerste uitzending van 2018 en daarom willen we al onze luisteraars een fijn en vooral gezond jaar toewensen voor hun zelf en iederéén die ze lief is . In deze blues en rock vandaag aandacht voor U2, Dokken, Thin Lizzy, Jefferson Starship en vele andere. En een live mini special van.  Focus Live met Jan Akkerman Reunited with Focus for the Goud van Oud event from Veronica in 1990 Maar dat is in het tweede uur.

Speellijst 04 januari 2018

eerste uur

01 -  Moke - This Plan - 3.35

02 -  Moke - Last chance - 4.00

03 -  U2 - With Or WithoutYou - 4.59

04 -  U2 -  I Stil Haven't Found What I'm Looking For & All I Want Is You - 9.21

05 -  Dokken - Who Believes - 4.15

06 -  Dokken - When Love Finds A Fool - 5.34

07 -  Walter Trout - We're all-in This Together - 7.57

08 -  Thin Lizzy - Wild One - 4.18

09 -  Thin Lizzy - Spirit Slips Away - 4.41

10 -   Heart's Ann and Nancy Wilson - Stairway To Heaven - 6.10

tweede uur

01 -  Trikkerfinger Ft. Selah Sue - Mercy - 5.09

02 -  The Live Mini Special Focus Live met Jan Akkerman Reunited with Focus for     the Goud van Oud event from Veronica in 1990 - 25.34

03 -  Eric Gales & Beth Hart - Catfish Blues - 9.02

04 -  Jefferson Starship - White Rabbit - 6.54

05 -  Radiohead met Lindsey Pavao - Fake Plastic Trees - 5.30

In de live mini special vandaag Focus. Focus  Met hun opmerkelijke mix van rock, klassiek en jazz veroverde de band Focus in de jaren zeventig wereldwijd de harten van miljoenen muziekliefhebbers. Het kwartet met organist en dwarsfluitist Thijs van Leer en gitarist Jan Akkerman als boegbeelden viel aan het eind van dat decennium uit elkaar. Aan het begin van deze eeuw begon Van Leer met nieuwe muzikanten aan een nieuw hoofdstuk. Een hoofdstuk met daarin alweer drie albums. De indrukwekkende speellijst van de afgelopen jaren laat zien dat Focus intensief tourde door Zuid-Amerika en Europa. Net terug vanuit de UK. Een setlist? Nee, die is er nooit, vertelt de geluidsman. “Maar ik vraag wel even aan Thijs of hij hem voor je op wil schrijven.” Als je een verslag mag maken van het concert van een band die grotendeels instrumentale nummers speelt, die ook nog eens titels hebben als ‘Focus 1, 2, 3’, enzovoorts, is het een prettige houvast als je de speellijst van de avond hebt. Een houvast dat dit perfect op elkaar ingespeelde viertal na honderden shows absoluut niet meer nodig heeft. In 1985 brachten Van Leer en Akkerman wegens contractuele verplichtingen een gezamenlijk album uit, met als titel Focus, waaraan ook een concert in Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht werd gekoppeld. In 1990 trad Focus op in het tv-muziekprogramma Goud van Oud in de bezetting Van Leer, Akkerman, Ruiter en van der Linden.  En dit concert hebben we vanavond in z’n geheel als live mini special. Dat is luisteren en genieten zelfs voor niet fans.

 

 

 


nieuws jaar wens

Het team van blues en rock wens al zijn luistereraars en de luisteraars van Stadsradiodelft een fijn en vooral gezond 2018


Speellijst 28 december 2017

Luisteraars op donderdagavond is het dus de hoogste tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. We gaan deze laatste donderdag van 2017 doen wat we vorig jaar ook gedaan hebben namelijk de Overleden zangers, zangeressen en muzikanten in 2017 herdenken. Iets wat we de komende jaren nog wel vaker zullen moeten doen. Aangezien de meeste artiesten waar wij fan van zijn of die we vaak draaien in blues en rock allemaal al de 60 zijn gepasseerd en vele zelfs al de 70. Maar laten we daar niet te veel over treuren maar juist gedenken. Want het zal best heel gezellig zijn in de muziek hemel en daar word vast heel goede muziek gemaakt.

Speellijst 28 december 2017

eerste uur

01 -  Peter Sarsted - Where do you go to (my lovely)? - 4.42

02 -  John Wetton - In The Dead of Night - 12.50

03 -  Chuck Berry - Sweet little Sixteen - 3.11

04 -  J.Geils Band  - Centerfold - 3.43

05 -  Chris Cornell - Black Hole Sun - 4.47

06 -  The Allman Brothers Band - Every Hungry Woman - 4.31

07 -  Likin Park - Talkin To Myself - 3.51

08 -  Glen Campbell - Southern Nights (Live) - 3.27

09 -  Steely Dan - Rikki Don't Lose That Number - 6.01

tweede uur

01 -  Tom Petty - Mary Jane's Last Dance (live 2006) - 5.46

02 -  Tragically Hip - Gord Downie Tribute - 4.23

03 -  Fats Domino - Blueberry Hill (From Legends of Rock 'n' Roll) - 2.41

04 -  Hans Vermeulen - 'in Concert' - 6.03

05 -  Dead Moon - Windows Of Time (1995) - 4.12

06 -  Faith No More - We Care A Lot - 4.21

07 -  ACDC - Highway to Hell (from Live at River Plate) - 4.44

08 -  Johnny Hallyday - Je serai là (Live au Parc des princes, Paris1993) - 5.29

09 -  Popa Chubby - Knockin' On Heavens Doors - 9.10

 


kerst wens

names het hele team van blues en rock fijne feestdagen gewenst 


Het hele team van blues en rock wenst alle luisteraars hele fijne en gezellige feestdagen


Speellijst 21 december 2017

Het is heel gezellig als u donderdag avond weer aan het toestel zit, Want het is op donderdag even na zeven uur tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock en we zijn weer bij jullie met twee uurtjes Blues en rock. Het is de laatste donderdag voor de kerst en dus een gezellig en vol progamma Met daarin muziek van John Verity Band, Chris Buffyett, Ilse DeLange, Bonham en nog  veel meer. En in de mini special aandacht voor Pink floyd met hun The Reunion Concert.

Speellijst 21 december 2017

eerste uur

01 -  Tielman Brothers - Rock Little Baby Of Mine - 1.56

02 -  Brainbox - Down Man - 2.36

03 -  John Verity Band - Merry Christmas Baby - 6.23

04 -  Anouk - Nobody's Wife - 4.40

05 -  Kane - Shot Of A Gun - 3.59

06 -  Ilse DeLange - I'm Not So Tough - 9.02

07 -  John Norum - Let It Shine - 4.56

08 -  Chris Buffyett - All I Want For Christmas - 4.53

09 -  Kensington - Do I Ever - 3.22

10 -  The Nitty Gritty Band - One Christmas Tree - 4.03

tweede uur

01 -  Jimmy Hendrix - Three Little Bear - 4.14

02 -  Pink Floyd - The Reunion Full Concert live 8 - 24.01

03 -  Bonham - Los Locos - 3.53

04 -  Bonham - Change Of A Season - 6.58

05 -  Marilon - Stop The Cavalry - 3.08

06 -  Marilon - Lonely This Christmas - 5.15

 

Voor de live mini special gaan we donderdag  naar Pink Floyd. Symfonische rockband uit Engeland die eind 1979 een klassieker aflevert met 'Another Brick In The Wall (Part 2)'. Pink Floyd is met name een zogenaamde 'albumband'. Maar liefst tien albums halen de top 10. The Dark Side Of The Moon (1973) is een van de best verkochte albums uit de muziekgeschiedenis. Het repertoire bestaat op het  moment van oprichting uit rhythm and blues met Bo Diddley als grote inspiratiebron. De bandnaam wordt Pink Floyd, een combinatie van de voornamen van twee oude blues-helden, Pink Anderson en Floyd Council.  Syd Barrett is in de begindagen de gezichtsbepaler en drijvende kracht van de band. Syds overmatig gebruik van drugs is van grote invloed op de muziek en maakt van Pink Floyd de eerste psychedelische rockgroep.  Maar zijn drugsproblemen leiden tot grote problemen in de groep. Hij verlaat Pink Floyd in 1968 en wordt vervangen door David Gilmour. De creatieve leidersrol wordt na Syd uiteindelijk overgenomen door Roger Waters die hun psychedelische rockachtergrond verder uitbouwt. In 1970 is Pink Floyd een ware supergroep, goed voor een miljoenenoplage en uitverkochte tournees met grote spectaculaire lichtshows. Het hoogtepunt komt met het album The Dark Side Of The Moon (1973), het meest succesvolle Floyd-album uit de historie van de groep en een van de best verkochte rockalbums aller tijden.  De opvolger komt in 1975 Wish You Were Here.  Ondanks het succes van Pink Floyd zijn de groepsleden ook met soloprojecten bezig. Roger Waters is intussen bezig met het conceptalbum The Wall waarvan de single ‘Another Brick In The Wall’ wereldwijd een grote hit wordt. In de jaren '80-'81 trekt de groep met haar spectaculaire Wall-show door de wereld. Een huizenhoge muur als decor op het podium met veel special effecten maakt dat in Nederland de show niet te zien is, geen concertzaal is groot genoeg.  Na deze enorme succesvolle periode gaat het minder in de band. Zanger-gitarist-bandleider Roger Waters en de rest van de groep raken van elkaar vervreemd en ten tijde van de opname voor The Final Cut zijn de voortekenen van een breuk in de band zichtbaar. Roger Waters stapt niet lang na de relase van de plaat uit de band waarna de groep min of meer wordt ontbonden. In het najaar van 1986 wordt bekend dat de heren Gilmour, Wright en Mason weer onder de naam Pink Floyd gaan optreden.  In 2005 komt de band eenmalig bij elkaar voor een speciale reden: Live 8. De door Bob Geldof georganiseerde reeks benefietconcerten om aandacht te vragen voor de armoede in Afrika inspireert Pink Floyd om weer samen een podium te delen. En dit optreden gaan wij in zijn geheel draaien als mini special en duurt 24 minuten.

 

 

 

 


Speellijst 14 december 2017

luisteraars leuk dat u donderdag weer luistert. En dan is er dus  weer tijd voor twee uur Blues en Rock uitgezocht  door Ruud en Cock. En op deze donderdag avond  hebben wedaarin muziek van Johnny Hallyday, Shakin' Stevens, Bruce Horsby & The Range en nog veel meer.  En verder een live mini special met AC-DC.

Speellijst 14 december 2017

eerste uur

01 -  Rod Steward - Foolish Behaviour - 5.25

02 -  Rod Steward - Say It Ain’t True - 4.02

03 -  Johnny Hallyday - Je Te Promets - 4.28

04 -  Johnny Hallyday - Pour Moi La Vie Va Commer Cer - 2.11

05 -  PowerPlay - Harlem - 4.32

06 -  The Kik - Ik Sta Klaar Voor jou - 3.00

07 -  Shakin' Stevens  - Marie, Marie - 2.45

08 -  Shakin' Stevens  - Why Do You Treat Me This Way - 2.27

09 -  Barrel house - Beware - 5.33

10 -  Barrel house - I Can't  Believe - 3.36

11 -  Bonnie Raitt - Something To Talk About - 3.40

12 -  Bonnie Raitt - I Can't Make You Love Me - 5.00

tweede uur

01 -  The Robert Cray Band - Smoking Gun - 4,34

02 -  AC-DC - Thunderstruck  - 6.35

03 -  AC-DC - Whole Lotta Rosie - 4.30

04 -  AC-DC - Let There Be Rock - 12. 17

05 -  AC-DC - HighWay To Hell - 3.53

06 -  Nickelback  - You Remind Me - 3.37

07 -  Ten Years After - I'm Going Home - 6.04

08 -  Bruce Horsby & The Range - The Way It Is - 4.48

09 -  Elvin Bishop - Foold Arroud And Fell In Love - 4.24

De live mini special gaat deze donderdag over AC-DC. Malcolm Young, een van de oprichters van hardrockband AC/DC, is overleden. Dat meldt de band op18 november. Hij stierf op 64-jarige leeftijd.  Zijn medebandleden prijzen Young als 'een visionair, een perfectionist en een unieke man die de grote motor achter de band was. Hij deed en zei altijd precies wat hij wilde. En zijn loyaliteit naar de fans toe was onovertroffen'. Malcolm Young was de oudere broer van medeoprichter Angus Young. Malcolm speelde in de band gitaar. In 2014 stopte hij met optreden omdat hij aan dementie leed. Malcolm werd in de band vervangen door zijn neef Stevie Young. Vorige maand overleed al George Young, de oudere broer van Malcolm en Angus. George produceerde een groot aantal succesvolle albums van AC/DC. De Australische groep brak eind jaren zeventig door met het album en nummer Highway to Hell. Young werd, zo is te lezen op de online encyclopedie Wikipedia, in Schotland geboren en verhuisde samen met zijn familie naar Sydney in Australië toen hij 10 jaar was. Na zijn middelbare schooltijd begon hij in bands te spelen. Begin jaren 70 richtte hij de groep Velvet Underground op. Deze band had echter niets te maken met de beroemde Amerikaanse Velvet Underground waar Lou Reed in speelde.  In 1973 besloot hij met zijn broer Angus de groep AC/DC te beginnen. Malcolm speelde op de eerste albums af en toe solopartijen maar besloot dat al snel aan Angus over te laten. Hij droeg de meeste ideeën voor het songmateriaal aan en AC/DC is feitelijk altijd Malcolms band geweest. In 1988 werd hij voor het Amerikaanse deel van de 'Blow up your video'-tournee tijdelijk vervangen door zijn neef Stevie Young om van een alcoholverslaving af te komen. Het gerucht gaat dat het publiek vaak niet doorhad dat Stevie Young een vervanger was, omdat hij erg veel op Malcolm lijkt. Malcolm Young is aan de gevolgen van dementie overleden. Volgens een statement van de band op Facebook is Young in bijzijn van zijn familie overleden. In 2014 werd bekend dat de gitarist aan dementie leed. Hij stopte dat jaar ook bij de band. AC/DC brak eind jaren zeventig door en scoorde grote hits als Highway to Hell. De band groeide uit tot een van de grootste hardrockbands ter wereld. In 2015 speelde de groep voor het laatst in Nederland, in Arnhem. En in deze mini special nu n zijn nagedachtenis :            

Thunderstruck                   

Whole Lotta Rosie                            

Let There Be Rock                   

en als laatste HighWay To Hell           

 

 


Speellijst 07 december 2017

Het is op donderdag avond even na zeven uur tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special met David Bowie.

Speellijst 07 december 2017

eerste uur

01 -  Elmore James - Dust My Broom - 2.50

02 -  John Lee Hooker - I'm In The Mood - 3.04

03 -  Muddy Waters - Hoochie Coochie Man - 2.47

04 -  Neil Young - Cowgirl In The Sand - 9.08

05 -  Anouk - The Other Site Of Me - 3.53

06 -  Anouk - Mood Indigo - 4.30

07 -  The Motions - Why Don't You Take It - 2.26

08 -  The Tower - In Your Live - 4.42

09 -  The Byrds - Eight Miles High - 9.52

tweede uur

01 -  The Corrs - Everybody Hurts (unplugged) - 5.34

02 -  David Bowie - Rebel rebel - 2.30

03 -  David Bowie - Sweet Thing Candidate Sweet Ting - 7.39

04 -  David Bowie - All The Young Dudes - 4.09

05 -  David Bowie - Knock On Wood - 3.15

06 -  David Bowie - The Jean Genie - 5.39

07 -  John Mayall - Runaway - 2.31

08 -  Rolling Stones - I just Wanna Make Love To You - 2.16

09 -  Robben Ford & Blue Line  - Moore Love Will Never Die - 5.26

10 -  Eric Clapton - I Shot  The Sheriff - 8.28

Voor de live mini special gaan we naar David Bowie met een concert opgenomen live in Los Angeles. Cracked Actor – Live Los Angeles ’74 was het bestverkochte vinyl album van Record Store Day 2017. Voor de mensen die mis hebben gegrepen komt dit album nu ook beschikbaar als 2CD set. De opnames werden nog nooit eerder uitgebracht, en betreft bowie in zijn transitiefase tussen de Diamond Dogs en de Philly Dogs tour. Het album werd geproduceerd door Bowie zelf, en gemixt door Tony Visconti in October- November 2016. David Bowie (1947-2016) was een vernieuwende artiest, die gedurende zijn lange loopbaan de meest uiteenlopende muziekstijlen naar zijn hand zette. Hij was van grote invloed op een hele generatie muzikanten ná hem.  David Bowie werd in 1947 geboren in Londen als David Jones. Op jonge leeftijd kwam de zanger in de ban van de rock-n’-roll en hij leerde de saxofoon te bespelen. Na een aarzelende start in diverse bandjes, probeerde Bowie het als solo-artiest. Een groot aantal singles en zijn debuutalbum flopten, maar met het nummer Space Oddity brak hij door. Het liedje over een wandeling door de ruimte kwam precies op tijd uit: in hetzelfde jaar 1969 zette de eerste mens een stap op de maan. Daarna ging het snel met Bowie. Met een ijzersterke band The Spiders From Mars zette hij het alter ego Ziggy Stardust neer. Bowie speelde met zijn androgyne uiterlijk. Hij leek een buitenaards wezen, dat zowel man als vrouw was. Samen met Marc Bolan (ex T.Rex) vond Bowie zo de glamrock uit. Toen iedere popartiest zich een dergelijk imago aanmat, besloot Bowie zijn Ziggy-persona te laten sterven. Hij vertrok naar de Verenigde Staten om daar een soulplaat Young Americans op te nemen. Vanwege zijn magere uiterlijk en aristocratische verschijning geeft de Britse pers hem de bijnaam ‘The thin white duke’. Na een periode in de VS vertrok David Bowie naar West-Berlijn om daar muziek op te nemen, die nog altijd als baanbrekend geldt. Een van zijn bekendste nummers, Heroes, was geïnspireerd op een verliefd stel dat Bowie zag zoenen in de schaduw van de Berlijnse Muur. Hij nam het lied later ook in het Duits op. Ook de albums Low en Lodger werden in Berlijn opgenomen. Daarnaast produceerde Bowie daar ook de eerste twee albums van zijn vriend Iggy Pop. Het knappe van David Bowie was dat hij artistieke innovatie wist te koppelen aan commercieel succes. In de jaren 80 scoorde hij met Let's Dance zijn grootste hit in Nederland. Andere grote hits uit die tijd zijn Under Pressure met Queen, Dancing In The Streets met Mick Jagger en Tonight met Tina Turner.  In de jaren 90 is Bowie weer vanouds de muzikale kameleon die experimenteert met hardrock met de groep Tin Machine en drum & bass (Earthling), maar ook teruggrijpt naar zijn albums uit de late jaren 70. Populaire groepen als Blur, Suede en Nirvana  zetten de zanger op een voetstuk. Bowie zelf ondergaat de lof bescheiden. In 2004 kondigt de zanger aan dat hij stopt met optredens en lijkt met pensioen te gaan. De verrassing is dan ook groot als Bowie terugkomt met twee sterke albums: The Next Day 1n 2012 en Blackstar uit 2016. Blackstar, dat juichend werd ontvangen door de internationale muziekpers, blijkt ook zijn laatste album te zijn. Twee dagen na de release overlijdt Bowie aan de gevolgen van kanker. En in deze mini specal uit 1974 nu :

Rebel rebel               

Sweet Thing Candidate Sweet Ting                 

All The Young Dudes                        

Knock On Wood             

en  als laatste nummer The Jean Genie              

 

 


Speellijst 30 november 2017

 

 

Luisteraars het is leuk als u luistert donderdag avond, het is op donderdagavond 30 november na zeven uur tijd voor de 550 blues en rock met Ruud en Cock. Ja is al weer de 550ste uitzending van dit programma.  En vanavond zoals jullie gewend zijn is er weer veel variatie in de  muziek met vandaag aandacht  voor Eefje De Visser, Danielle Nicole Band, The Jeff Healey Band en nog vele anderen.

Speellijst 30 november 2017

eerste uur

01 -  Vanilla Fudge - Some Velvet Morning - 6.58

02 -  Eefje De Visser - Wakker (Zes remix) - 5.16

03 -  Kor Van Velzen - Florention Sheet - 3.28

04 -  Danielle Nicole Band - I Sing The Blues - 11.27

05 -  The Jeff Healey Band  - Stop Breakin Down - 4.21

06 -  The Jeff Healey Band  - Cruel Little Number - 4.34

07 -  Aerosmith - Crazy - 6.15

08 -  Amy Winehouse - Wake Up Alone - 4.24

tweede uur

01 -  Paul de Leeuw & Adele - Make You Feel My Love - 5.44

02 -  Peter Greens Fleetwood Mac - Albatross - 3.08

03 -  Peter Greens Fleetwood Mac - The Green Manalishi - 4.30

04 -  Peter Greens Fleetwood Mac - Man Of The World - 2.46

05 -  Peter Greens Fleetwood Mac - Oh Well Part 1 / Part 2 - 9.08

06 -  Peter Greens Fleetwood Mac - I Love Another Woman - 2.55

07 -  (Peter Greens Fleetwood Mac)-  I'd Rather Go Blind ( Chicken Shack Cristine Perfect(McVie)) - 3.12

08 -  Quinn Sulivan - Buddy Blues - 6.09

09 -  Gary Moore - I Love Another Woman - 3.08

10 -  Gary Moore - Need Your Love So Bad - 7.55

In de mini special donderdag Peter Greens Fleetwood Mac . en waarom hoor ik je denken nou Ik zag op de BBC een documentaire over Peter Green. Peter Green trof het lot waarvan muzikale genieën soms niet verstoken blijven. Hij is een aantal jaren opgenomen geweest in een psychiatrische inrichting maar lijkt er inmiddels weer bovenop te zijn. Peter Green speelde in enkele onbekende bandjes voordat hij Eric Clapton verving in John Mayall’s Bluesbreakers. Hij speelde zo vakkundig dat hij al snel The Green God werd genoemd. Op het Blusbreakers Album A Hard Road (1967) stond o.a. zijn eigen compositie The Supernatural. In juli 1967 stapte hij uit de band van Mayall en richtte zijn eigen band op, oorspronkelijk  “Peter Greens Fleetwood Mac featuring Jeremy Spencer”. Mick Fleetwood was de drummer en bassist Bob Brunning werd al snel vervangen door John McVie. De naam van de band werd ingekort tot Fleetwood Mac.  Aanvankelijk was het repertoire van de band nogal gespleten: op de eerste twee albums is pure blues te horen, maar het geluid van de groep veranderde al snel, zeker nadat in de zomer van 1968 de groep nogmaals werd uitgebreid, ditmaal met gitarist. Danny Kirwan. In deze formatie toerde Fleetwood Mac tweemaal door Nederland: in de herfst van 1968 en begin 1969. De toekomstige topgroep speelde o.a. in kleine zaaltjes in Leersum en Schaijk. De bekendste songs uit deze tijd zijn Black Magic Woman, een compositie van Peter Green en later gecoverd door Santana en Need your love so bad.  De sfeer van de sixties voel je hier afdruipen: Het nummer Albatross luidde begin 1969 een verandering van stijl in met een reeks rock-hits: het introspectieve Man of the world, Oh Well en The Green Manalishi. Peter Green gebruikte drugs en begon ‘vreemd’ gedrag te vertonen. Zo wilde hij tegen de wil van de andere bandleden alle inkomsten van de band aan charitatieve doelen schenken. De depressieve kant van Peter Green is te horen op Man of the World: Met het album Then Play On werd Fleetwood Mac een rockgroep. Het album is een voorbeeld van de veelzijdige muzikaliteit van de band. Naast prachtige ballads staan ruige rocknummers en het tweedelige epos “Oh Well”. In mei 1970 verliet Green de band onverwacht. De overige bandleden waren geschokt want Green was dé ster en songwriter van de band. Na zijn vertrek bleef de naam Fleetwood Mac. Mick Fleetwood en John McVie zijn vanaf dan ook de constante factor in de groep gebleven. De band besloot als een soort commune samen te gaan wonen in “Kiln House”. Toen de band naar Amerika moest voor een volgende tournee, werd McVies vrouw Christine gevraagd om als toetseniste de band te versterken. Zij had onder de naam Christine Perfect al op het tweede album Mr. Wonderful van Fleetwood Mac als gastmuzikante meegespeeld. Als leadzangeres van Chicken Shack had ze een hit gehad met I’d rather go blind en ze was door Melody Maker uitgeroepen tot beste zangeres van 1969. In 1971 verliet ook Spencer de groep. Na aankomst in Los Angeles verliet hij het hotel waar de groep logeerde om even wat boodschappen te doen en was vervolgens drie dagen zoek. Hij bleek zich te hebben aangesloten bij de sekte “Children of God”. Voor de rest van de tournee werd hij opvallend genoeg vervangen door Peter Green. Spencers vervanger werd de Amerikaanse gitarist Bob Welch. Afgezien van de twee naamgevers van de groep, Fleetwood en McVie, had Fleetwood Mac nu weinig meer te maken met de bluesband uit de jaren ’60. Voortaan maakte Fleetwood Mac popmuziek. En in deze special kunnen jullie gaan luisteren naar:                       

Albatross                             

The Green Manalishi                         

Man Of The World         

Oh Well Part 1 / Part 2                        

I Love Another Woman                   

en als laatste het genoemde  I'd Rather Go Blind (  door Chicken Shack met  Cristine Perfect(McVie))               

 

 

 

 

 


Speellijst 23 november 2017

Luisteraars leuk als u luistert op donderdag is het even na zeven uur want dan is het  tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op de komende donderdag veel lekkere muziek en in het tweede uur aandacht voor een mini special van Steve Forbert.

Speellijst 23 november 2017

eerste uur

01 -  Chris Duarte Group - More Boogie - 4.45

02 -  Metallica - Noting Else Matters - 6.28

03 -  Volbeat - Maybellene hofteholder - 3.15

04 -  Zepparella - Black Dog (Led Zeppelin) - 5.33

05 -  Savage Carden - Universe - 4.15

06 -  Popa Chubby - The Peoples Blues - 15. 45

07 -  Flavium - Key To The Highway - 3.54

08 -  Flavium - Nobody Knows You When You're Down And Out - 4.24

tweede uur

01 -  Paul Butterfields Blues Band  - East- West - 13.13

02 -  Steve Forbert - Real Live Love - 3.44

03 -  Steve Forbert - Goin' Down To Laurel - 4.39

04 -  Steve Forbert - Oh To Be Back With You - 4.44

05 -  Steve Forbert - Nadine - You Cannot Win - 5.38

06 -  Pink Floyd - Time - 5.14

07 -  Pink Floyd - Comfortably Numb - 8.47

En deze week hebben we in de Live Mini Special muziek van Steve Forbert. Steve Forbert is geboren op 15 december 1954en  is een Amerikaanse singer-songwriter. Forbert zingt, speelt gitaar en mondharmonica en schrijft zijn eigen teksten, vooral in de stijl van folkrock. Hij werd vooral beroemd door zijn hit Romeo's Tune. Zijn hoogtijdagen lagen in de jaren zeventig en tachtig. In zijn beginjaren werd hij algemeen door muziekcritici beschouwd als de nieuwe en zelfs beter zingende Bob Dylan Maar de zelfde bekendheid verwierf Forbert echter bij lange na niet. En Nee, uit het oog betekent heus niet altijd uit het hart. Al sinds ik weet niet hoe lang volg ik hem niet meer, maar toen ik in 2016 hoorde van zijn komst naar Nederland  dacht ik gelijk: daar ga ik naar toe. Vervolgens ben ik meteen de cd kamer ingelopen om te kijken wat er van hem zoal in de kast staat. Niet niks, zo ontdekte ik niet zonder verbazing: vijf lp’s en twee cd’s, zijnde al zijn albums tot en met het midden van de jaren negentig. Daarna raakte hij carrièrematig op het tweede plan.  Zijn fifteen minutes of fame beleefde Steve Forbert rond het begin van de jaren tachtig dankzij Romeo’s Tune, de eerste single van zijn tweede album Jackrabbit Slim, een liedje over een vergeefse jeugdliefde, dat in de Verenigde Staten tot de top tien reikte.  Geruggesteund door een potig spelende band klonk het album op het podium miraculeus genoeg zo mogelijk nog beter, getuige op het onvolprezen YouTube een compleet optreden in Passaic, New Jersey kort na het verschijnen van Jackrabbit Slim. En daarom hebben wij Steve Forbert  nu voor jullie in  de mini special met de nummers:             

Real Live Love                        

Goin' Down To Laurel                                

Oh To Be Back With You           

en Nadine - You Cannot Win            


Speellijst 16 november 2017

Luisteraars als u op Donderdag 19 oktober aan uw  toestel of achter je computer zit is het rond even na zeven uur is het tijd voor Blues en Rock door Ruud en Cock. En in deze blues en rock op deze donderdag aandacht voor de vorige week overleden Hans vermeulen verder muziek van Peter Green's Fleetwood Mac, Golden Earing, The Rolling Stones & Mick Taylor en nog veel meer. En in het tweede uur een special van Mike Bloomfield

Speellijst 16 november 2017

eerste uur

01 -  Ilse DeLange - Good Thing- 4.09

02 -  Sandy Coast  - True Love Is A Wonder - 3.09

03 -  Sandy Coast  - Just A Friend  - 3.02

04 -  Sandy Coast  - Summertrain - 3.29

05 -  ZZ Top - Rough Boy - 3.42

06 -  Peter Green's Fleetwood Mac - Have You Ever Love A Woman - 8.10

07 -  Golden Earing - Introduction - 1.04

08 -  Golden Earing - Jangalene - 2.46

09 -  Golden Earing - Vanilla Queen - 4.46

10 -  The Rolling Stones & Mick Taylor - Can't You Hear Me Knocking - 10.35

tweede uur

01 -  Eva Cassidy - Songbird - 3.43

02 -  Mike Bloomfield  - Linda Lou - 4.03

03 -  Mike Bloomfield - Sweet Little Angel - 11.00

04 -  Mike Bloomfield - Unchain My Heart - 4.59

05 -  Mike Bloomfield - Glamour Girl - 8.15

06 -  Seasick Steve - Sarted Out With Nothin - 3.35

07 -  Albert King  - For The Love Of A Woman - 3.47

08 -  Albert King  - Roadhouse Blues - 10.06  

De Live Mini Special gaat donderdag over Mike Bloomfield. Mike Bloomfield was een invloedrijk muzikant met een bijzondere carrière, maar vreemd genoeg wordt de naam van de bluesgitarist tegenwoordig nog maar zelden genoemd. De van The Butterfield Blues Band en natuurlijk de Bob Dylan-lp Highway 61 Revisited bekende Bloomfield overleed op 15 februari 1981, op slechts 37-jarige leeftijd. Als een van de belangrijkste namen binnen de Chicago-blues van de jaren zestig imponeerde Bloomfield met zijn formidabele spel op de eerste twee Butterfield Blues Band-lp’s: de klassiekers The Paul Butterfield Blues Band uit1965 en East-West uit1966. Vooral op die tweede plaat levert hij schitterend werk in onder meer I Got A Mind To Give Up Living en het dertien minuten durende titelnummer. Bloomfield maakte deel uit van een historische gebeurtenis toen hij samen met andere Butterfield Blues Band-leden Bob Dylan begeleidde tijdens diens controversiële elektrische optreden op het Newport Folk Festival in juli 1965. Ook in de studio werkte Bloomfield samen met Dylan voor een van de allerbeste rockalbums aller tijden, Highway 61 Revisited uit 1965. Na zijn vertrek bij The Butterfield Blues Band richtte Bloomfield de inmiddels vergeten band The Electric Flag op, met onder anderen ook drummer Buddy Miles. Ondanks de geslaagde mix van blues, rock en soul, was de band geen lang leven beschoren. The Electric Flag maakte indruk op het Monterey Pop Festival in 1967 en bracht een jaar later het uitstekende album A Long Time Comin’ uit. Al Kooper, die als toetsenist ook al werkte aan Dylans Highway 61 Revisited en later Blood, Sweat & Tears oprichtte, werkte vanaf 1968 met Bloomfield aan een nieuwe plaat. In tracks als Albert’s Shuffle liet Bloomfield zich helemaal gaan in spetterende solo’s, maar uiteindelijk was hij vanwege gezondheidsproblemen slechts op de helft van het uiteindelijke album Super Session uit 1968 te horen. De tweede kant van het succesvolle en briljante Super Session werd ingespeeld door Stephen Stills. Van een supergroep was niet echt sprake, aangezien Bloomfield en Stills niet samen te horen waren in de tracks, maar de plaat was wel een voorloper van latere jamsessies van stermuzikanten. Kooper en Bloomfield gingen wel toeren en in 1969 verscheen het eveneens geslaagde The Live Adventures Of Mike Bloomfield And Al Kooper. Bloomfield startte een solocarrière, werd bijna de gitarist van Canned Heat en speelde mee op Janis Joplins solodebuut I Got Dem Ol’ Kozmic Blues Again Mama! In de jaren zeventig bleef Bloomfield met grootheden werken, onder wie Vanilla Fudge-drummer Carmine Appice in de supergroep KGB en Dr. John. Een indrukwekkende carrière dus, waar op 15 februari1981 een tragisch einde aan kwam na een overdosis drugs. Hij werd dood gevonden in zijn auto in San Francisco. Wat zich van tevoren precies had afgespeeld, blijft onduidelijk. Feit is wel dat de rockwereld vanaf die dag een meestergitarist van het niveau Clapton armer was.

En in de mini special nu opgenomen op 31 maart 1973:

Linda Lou            

Sweet Little Angel                   

De  Joe Cocker hit Unchain My Heart           

en als laatste Glamour Girl        

 

 


Speellijst 09 november 2017

En donderdag in blues en rock muziek van Buddy Guy & John Mayer, Lindsey Buckingham & Christine McVie, Lenny Kravitz en nog veel meer.

Speellijst 09 november 2017

eerste uur

01 -  Black Country - The Circle - 6.55

02 -  Buddy Guy & John Mayer - Leave My Little Girl Alone - 7.45

03 -  Lindsey Buckingham & Christine McVie - Red Sun - 3.06

04 -  Lindsey Buckingham & Christine McVie - Game Of Pretend - 4.28

05 -  Lindsey Buckingham & Christine McVie - Carnival Begin - 4.30

06 -  Jo Harman - Sideways - 8.44

07 -  Jo Harman - Forever Young - 5.31

08 -  The Corss & Ron Wood - Ruby Tuesday - 3.41

tweede uur

01 -  Danny Bryant's Red Eye Band - Low Down Blues - 4.08

02 -  The Police - So Lonely - 7.36

03 -  The Police - Message In A Bottle - 4.29

04 -  The Police -Roxanne - 4.45

05 -  The Police - I Can't Stand Losing You - 7.57

06 -  Steppenwolf - The pusher - 6.50

07 -  Lenny Kravitz - Battelfield Of Love - 3.14

08 -  Lenny Kravitz - Pay To Play - 2.48

09 -  Zepparella - When The Leeve Breaks (Led Zeppelin) - 7.06

Voor de live mini special is deze week gekozen voor  De Police. The Police. Engels/Amerikaans trio met Sting als frontman die een mengeling van new wave met reggae maakt. The Police breekt eind 1979 door met de single 'So Lonely'. De band kondigt, na jaren afwezig te zijn geweest, begin 2007 een comeback aan.De naar Engeland verhuisde Amerikaan Stewart Copeland, drummer van de band Curved Air, bezoekt in 1977 de lokale jazzclub Last Exit. Aldaar wordt hij meegesleept door de indringende stem van zanger Gordon Sumner, een docent Engels, die in de weekenden bijbeunt als jazz-zanger. Na het concert raken de twee aan de praat en blijken muzikaal op dezelfde golflengte te zitten. Ze besluiten een progressieve popgroep te formeren. Samen met gitarist Henry Padovani duiken ze de studio in en spelen nummers die Copeland heeft gecomponeerd. Gordon Sumner, alias Sting, geeft later toe dat hij Copeland’s nummers vreselijk vond, maar dat hij geraakt werd door zijn enthousiasme en uithoudingsvermogen. Al snel krijgt The Police bekendheid in het Engelse clubcircuit. Ze vallen met hun geblondeerde kapsels en punkuiterlijk zo enorm op. Omdat de band toch niet helemaal tevreden is met gitarist Padovani, wordt hij vervangen door Andy Summers. Summers is enorm ervaren en speelde in het verleden in The Kevin Ayers Band, The Animals en met Neil Secada. In de lente van 1978 wordt The Police gecontracteerd door A&M.  De eerste single die ze uitbrengen op dat label is 'Roxanne' en deze flopt meedogenloos. Dit had de band niet verwacht. Er stond al een tour door Amerika gepland. Ondanks de flop van ‘Roxanne’, trekken hun concerten veel bezoekers. In de herfst van 1978 brengt The Police het album Outlandos Amour uit, een mix tussen jazz en reggae. Om deze te promoten, gaan ze als voorprogramma van de groep Alberto Y Lost Trios Paranoias op tournee en brengen ze de single ‘So Lonely’ uit. Hun album komt al snel terecht in de top tien van de Engelse albumlijsten en ook in Amerika doet het album het goed. De groep besluit de plaat ‘Roxanne’ opnieuw uit te brengen en deze keer lukt het wel. 'Roxanne' wordt een hit. De bandleden krijgen sekssymbool-status. In de herfst van 1979 verschijnt het tweede album van de band, genaamd Regatta De Blanc. De bijbehorende single ‘Message In A Bottle’ zorgt voor de definitieve doorbraak in Engeland en Europa. Het succes wordt nog eens onderstreept als de heren in 1981 optreden voor een uitverkocht en uitgelaten Madison Square Garden. Na de wervelwind van succes verlangen de bandleden naar een jaar vrij. In 1982 gaan ze een jaar lang hun eigen weg. De band keert echter nooit terug van haar ‘sabbatical’. Spanningen tussen de bandleden zorgen ervoor dat ze totaal geen behoefte meer aan elkaar hebben. De fans zijn radeloos. The Police kondigt begin 2007 aan dat er een nieuwe wereldtournee aankomt. De band treedt op 13 en 14 september van dat jaar op in de Amsterdam Arena. De heren van The Police sluiten hun tour in 2008 af op Madison Square Garden in New York City. Maar de live opname in deae mini special komen van een optreden uit 1979 en we hebben gekozen voor :                              

So Lonely                        

Message In A Bottle                        

Roxanne              

en als laatste voor I Can't Stand Losing You                 


Speellijst 02 november 2017

Het is op donderdag avond even na zeven uur tijd voor blues en rock met Ruud en Cock.  Er is weer met veel plezier heerlijke muziek uitgekozen door het team van blues en rock. met in het tweede uur aandacht voor een mini special met de Tedeschi Truks Band

Speellijst 02 november 2017

eerste uur

01 -  Frogs For Breakfast - Dark End Of The Street - 4.29

02 -  Stevie Ray Vaughan - Life Without Me - 9.42

03 -  Walter Trout - Trough The Eyes Of Love - 4.59

04 -  Walter Trout - Fool For Love  - 5.02

05 -  Rumer - Sara smiles - 3.33

06 -  Kings Of Leon - The End - 4.20

07 -  Kings Of Leon - Pyro - 4.06

08 -  Prince  and Jonny Lang  - Almost - 8.07

tweede uur

01 -  Melvin Taylor - Bluejeans Blues - 6.26

02 -  Tedeschi Truks Band - You Can't Always Get Wat You Want - 10.29

03 -  Tedeschi Truks Band - The Sky Is Crying - 8.50

04 -  Tedeschi Truks Band - Lets Get Stoned - 6.35

05 -  Doobie Brothers - China Groove - 3.14

06 -  Doobie Brothers - Jesus Is Just Alricht - 4.33

07 -  Rod Stewart - Passion - 5.29

08 -  Rod Stewart - Say It Ain't True - 3.55

In de live mini special vandaag opnames van de  Tedeschi Truks Band. De Tedeschi Trucks Band is met als middelpunt muzikaal koppel Susan Tedeschi en Derek Trucks een echte live band te noemen. Op het moment van schrijven, touren ze door Europa en hebben ze Amsterdam net achter zich gelaten waar ze een fantastische show gaven. Bij Derek Trucks is muziek met de paplepel ingegoten. En dat merk je. Als je vernoemd wordt naar Derek And The Domino’s en als je een neef bent van wijlen Butch Trucks, medeoprichter van The Allman Brothers Band, waar Derek later ook deel van uitmaakte, is het ook niet zo gek dat je carrière in de muziek ligt. Neem daarbij zijn ervaringen met onder andere Eric Clapton en BB King en uiteraard deze band en The Derek Trucks band, dan weet je dat je niet met een kleine jongen te maken hebt maar een virtuoos op de slide gitaar. Susan beschikt soulvolle maar rauwe stem die meerdere stijlen zonder moeite voor haar rekening neemt. De twaalf koppige band staat garant voor een vol geluid die het geheel compleet maakt. Je krijgt bij het beluisteren van deze plaat dan ook even het idee dat je daadwerkelijk voor het podium staat. Ongepolijst, rauw maar vooral in balans. Naast eigen nummers, wordt de luisteraar ook getrakteerd op covers. The show is opgenomen op 9 september 2016 en telt in zijn totaliteit vierentwintig nummers verdeelt over twee sets. Deze plaat is een goede compilatie en een sfeerimpressie van het optreden. Hoewel Angel From Montgomery ook onderdeel uitmaakte van de complete set, mocht deze parel helaas niet op de plaat. Met ‘Live From The Fox Oakland’ heeft Tedeschi Trucks Band zichzelf nogmaals bewezen en past deze plaat prima in het rijtje van hun andere live opnames. Maar wij hebben uit  de vele live opnames voor deze mini special drie lekkere covers gezocht en wel                 

You Can't Always Get Wat You Want                  

The Sky Is Crying                

en als laatste Lets Get Stoned                         

 

 

Pagina 3 van 10